<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سينا كلهر</title><link>https://virgool.ir/feed/@sina.kalhor</link><description>معاون اجتماعي و فرهنگي مركز پژوهش هاي مجلس، دكتري جامعه شناسي فرهنگي، مدرس دانشگاه. ياداشت ها نظرات شخصي است.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 04:36:14</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/230003/avatar/dMysWo.png</url><title>سينا كلهر</title><link>https://virgool.ir/@sina.kalhor</link></image><item><title>چالش هاي حضور اجتماعي زنان</title><link>https://virgool.ir/@sina.kalhor/چالش-هاي-حضور-اجتماعي-زنان-ne7jhhikmcvl</link><description>« دنياي اجتماعي مجموعه سرسام آوري از انتخاب هاي مربوط به چه كسي بودن، چگونه زيستن و چه كاري كردن را پيش روي ما مي گذارد-بدون آن كه سرنخي درباره انتخاب هايي كه بايد به عمل بياوريم به ما بدهد»(گيدنز، آنتوني،1390)يكي از مهم ترين معضله هاي كه همه انسان ها فارغ از جنسيت و حتي تفاوت هاي اجتماعي و اقتصادي در دوران مدرن با آن مواجهه مي شوند، مساله تعارض ميان نقش ها و تضاد ميان منابعي است كه هويت افراد را تعريف مي كند. اين كه من چه كسي هستم و چه چيزهايي براي من مهم  و معنا دار است؟ مي تواند به وسيله جنسيت تعريف شود. من زن يا مرد هستم. يا به وسيله شغل. من پزشك يا معلم هستم و يا دين. من مسلمان يا مسيحي هستم. تحول مهمي كه در دوره مدرن اتفاق افتاده است اين است كه معمولا يك منبع براي تعريف هويت وجود ندارد و منابع مختلفي در تعريف هويت نقش دارند. مشكل زماني پيش مي آيد كه ميان اين منابع تعريف كننده كيستي افراد تعارض و ناسازگاري ايجاد مي شود. در نتيجه مثلا  افراد تن به  تعريف دين به تنهايي از هويت فردي و اجتماعي خودشان نمي دهند. در نتيجه تعارض ها و تنش هاي نقشي و هويتي افزايش پيدا مي كند. افراد تلاش مي كنند با اهميت دادن به يك منبع تعريف كننده هويت، كيستي خود را بر اساس يك منبع تعريف كنند تا از تعارض و تنش هاي تضاد هويت هاي مختلف در امان باشند اما علي رغم همه اين كوشش ها همچنان تضاد و تنش هاي هويتي باقي مي ماند و تنها مي توان آنها را كاهش داد و نه از ميان برد.ورود زنان به فضاي اجتماعي براي فعاليت هاي اقتصادي و اجتماعي به معناي افزايش منابع تعريف كننده هويت آنها و در نتيجه تجربه تنش ها و تضادهاي بيشتري است. به خصوص آن كه معمولا ميان هويت جنسيتي، ديني يا قوميتي و نقش هاي سنتي خانه داري، همسري و مادري نوعي سازگاري و تناسب وجود دارد كه با منابع جديد هويتي از قبيل تحصيلات، شغل، فعاليت سياسي و اجتماعي دچار تضاد و تنش مي شود. مهم ترين اين تنش ها تنش ميان نقش هاي مادري و همسري از يك سو و فعاليت اجتماعي و اشتغال از سوي ديگر است. اگرچه بسياري از زنان تلاش كرده اند سطح و دامنه اين تنش  را كاهش دهند اما نتايج تحقيقات مختلف نشان مي دهد از فرسودگي هاي جسمي تا فروپاشي خانواده در ميان اين گروه از زنان بيشتر ديده مي شود.اگرچه به دليل نظام حقوقي و فرهنگي حاكم بر جامعه فعاليت اجتماعي براي زنان مي تواند نوعي انتخاب آگاهانه و از روي علاقمندي و با هدف رشد و كمال باشد اما مشكلات اقتصادي و فقر از يك سو و فشار اجتماعي ناشي از منزلت اجتماعي از سوي ديگر باعث شده است تا عملا بسياري از زنان براي حفظ منزلت اجتماعي خود ناچار از فعاليت هاي اجتماعي شوند. همين اجبار اجتماعي زمينه ساز تحمل چالش ها و فشارهاي ديگري است كه معمولا ذيل عنوان نابرابري و تبعيض جنسيتي طبقه بندي مي شوند:نابرابري در دستمزد، استخدام، حوزه و موضوعات فعاليت، موقعيت ها و فرصت ها مجموعه اي از تنش هاست كه ناشي از ورود زنان به فضاي اجتماعي و محيط هاي اجتماعي عموما ناسازگار با روحيات و خلقيات جنسيتي آنهاست. در واقع جامعه چه تحت فشار گفتمان برابري خواهانه فمينسني كه بر عدم تفاوت زن و مرد تاكيد مي كند و چه به دليل سيطره سنتي مردان بر فضاي عمومي فضا و امكان هاي مناسب و متناسب با خصلت ها و ويژگي هاي زنانه را ايجاد نكرده است. در نتيجه زنان ناچار از حضور و تحمل در سازوكارها و نظام هاي حقوقي و اجتماعي هستند كه كمترين ميزان تناسب را با خلق و خوي آنها دارد.آنها ناچارند مثل مردان كار كنند با همان ميزان ساعات كار و در مواقعي با حقوق و فرصت هاي ارتقاي كم تر، در محيط هاي به شدت مردانه و عمدتا با خطر سوء استفاده هاي مختلف و بهره كشي، در همان نظام آموزشي مردانه و با همالن محتوا تحصيل كنند، پابه پاي مردان بدوند و با آنها رقابت كنند و در صحنه سياست و اجتماع نيز ناگزير از رقابت پايا پاي با مردان باشند بدون اين كه اجازه داشته باشند درباره تناسب اين نظام ها و وقواعد حقوقي و اجتماعي با خصوصيات و ويژگي هاي جنسيتي و روان شناخت خود چون و چرا كنند. حاصل همه اين اتفاقات اين است كه زناني كه فعاليت اجتماعي دارند چه شاغل اند، چه فعال سياسي يا فرهنگي و اجتماعي، با انبوه اي زا چالش ها و تعارض هايي مواجه مي شوند كه نخستين قرباني آن نقش هاي عموما پذيرفته شده مادري و همسري است. در اين جا مساله خانه يا بيرون نيست. چه بسيار زناني كه به ظاهر خانه دارند و در خانه مي مانند اما هيچ يك از وظايف و مسئوليت هاي خانه داري خود را ايفا نمي كنند و به همين سان زناني كه ظاهرا فعاليت اجتماعي دارند اما حاصل كارشان چيزي جز اتلاف عمر و وقت خود و قرباني كردن خانواده نيست.</description><category>سينا كلهر</category><author>سينا كلهر</author><pubDate>Wed, 05 Aug 2020 16:01:50 +0430</pubDate></item><item><title>نظر كارشناسي چيست؟ برگزاري كنكور سال1399</title><link>https://virgool.ir/@sina.kalhor/نظر-كارشناسي-چيست-برگزاري-كنكور-سال1399-i52hp8rar0bn</link><description>چهار گزينه پيش روي دولت براي مساله كنكور وجود دارد:الف- برگزاري در پايان مرداد ماهب- تاخير يك ماهه و برگزاري در پايان شهريورج- گزينش بر اساس سوابق تحصيليد- برگزاري  كنكور در سال بعدنكته مهم و اساسي و اصل مهم و غير قابل چشم پوشي اين است كه حفظ سلامت داوطلبان بر هر چيزي مقدم است و هر گونه تصميم گيري بايد با رعايت كامل اين مهم انجام شود. از ميان اين گزينه ها بر اساس شرايط و وضعيتي كه هر يك از امكان ها دارند بهترين گزينه همان گزينه اول و برگزاري در پايان مرداد ماه است با حفظ سلامت شركت كنندگان. به دلايل زير1- تاخير يك ماه در برگزاري كنكور با چند مساله مواجهه است: الف-سرد شدن هوا در بخش هاي از كشور و احتمال اوج گرفتن بيماري كرونا در كنار همه گيري احتمالي آنفولانزاي فصلي شرايط را بدتر از مرداد خواهد كرد. ب- تغيير چند باره تاريخ آزمون و احتمال لغو شدن آن در شهريور با توجه به وخامت اوضاع به لحاظ روحي و رواني بخش زيادي از داوطلبان را آزار خواهد داد. ج- عملا امكان برگزاري يك ترم تحصيلي از بين رفته و نظام برنامه ريزي دانشگاهها مختل خواهد شد.2-گزينش بر اساس سوابق تحصيلي نيز در عمل ممكن نيست چرا كه : الف- بخشي از داوطلبان كنكور كه قبل از سال 1384 مدرك ديپلم خود را گرفته اند فاقد سوابق تحصيلي هستند ب- بخش زيادي از سوابق تحصيلي دانش آموزان نزديك به هم و يكسان بوده و امكان گزينش از ميان داوطلبان وجود ندارد. در حال حاضر 64هزار نفر از داوطلبان معدل بالاي 19 دارند و معدل 25 هزار نفر از آنان  بين 19.75 تا 20 است. ج- انتخاب بر اساس سوابق تحصيلي احجاف آشكار و علني درباره دانش آموزان مدارس دولتي و مناطق محروم تر است و با توجه به شرايط موجود بر نظام نمره دهي در مدارس غير انتفاعي عملا به نفع دانش آموزان اين مدارس خواهد بود.3- برگزاري كنكور در سال بعد نيز پيامدهاي منفي زيادي به همراه خواهد داشت از جمله اين كه : الف- موجب افزايش تعدا داوطلبان كنكور به ميزان دو برابر شده و تمام تلاش هاي صورت گرفته در طول چند دهه گذشته براي كاهش تعداد داوطلبان كنكور را از ميان خواهد برد. ب- با افزايش فشار رقابت و كاهش امكان قبولي در نتيجه افزايش داوطلبان موجب افزايش فشارهاي روحي و رواني زيادي به داوطلبان و خانواده ها خواهد شد.ج-  نظام برنامه ريزي دانشگاهها مختل شده و عملا بخش قابل توجهي از منابع دانشگاهها در طول سال آينده تحصيلي معطل خواهد ماند.با عنايت به اين نكات و  با توجه اصل حفظ سلامت داوطلبان پيشنهاد مي شود:كنكور در زمان مقرر و در پايان مردادماه با رعايت شرايط زير برگزار شود:1- حوزه انتخابي با استفاده از ظرفيت كلاس هاي آموزش و پروش بيشتر و تعداد داوطلبان هر حوزه كاهش يابد.2- برگزاري امتحانات تنها در حوزه هاي ممكن باشد كه شرايط بهداشتي و رعايت فاصله گذاري هوشمند آن توسط كارشناسان بهداشت تاييد شده باشد.3- جهت جلوگيري از هر گونه سوء استفاده احتمالي از ظرفيت هاي نظارتي وزارت كشور و شوراي نگهبان در سراسر كشور به عنوان ناظران برگزاري كنكور استفاده شود.</description><category>سينا كلهر</category><author>سينا كلهر</author><pubDate>Sun, 02 Aug 2020 12:13:21 +0430</pubDate></item><item><title>نظر كارشناسي چيست؟ موردكميسيون ويژه خانواده مجلس</title><link>https://virgool.ir/@sina.kalhor/نظر-كارشناسي-چيست-موردكميسيون-ويژه-خانواده-مجلس-rzaewl9r0v2l</link><description>نظر كارشناسي يعني پاسخ به اين چند پرسش ؟1- آيا ابزار انتخاب شده با هدف(حل بهتر و مناسب تر مسايل خانواده) تناسب دارد؟استدلال موافق: بله! به اين دليل كه الف- كميسيون ويژه چون بر موضوع متمركز است و با فراغ بال و فرصت بيشتر و بهتر مي تواند مسائل حوزه خانواده را پيگيري كند و ب- هم به دليل اين كه از افراد با انگيزه و داراي تخصص تشكيل شده است، به شكل تخصصي مي تواند پيگير مسايل اين حوزه باشد و ج- هم به اين دليل كه مي تواند از ظرفيت نمايندگان چند كميسيون تخصصي استفاده كند و از آن جايي كه موضوعات خانواده بين رشته اي، فرابخشي و بين كميسيوني است براي تحقق هدف مناسب است.د- تجربه كميسيون فرهنگي در به سرانجام رساندن طرح ها و قوانين مربوط به جمعيت و خانواده ناموفق بود ه ـ علاوه بر اين تشكيل كميسيون ويژه خانواده مي تواند زمينه ساز اجرايي شدن اصل دهم قانون اساسي را فراهم كرده و در جهت رعايت سياست هاي كلي نظام و منويات و مطالبات رهبر انقلاب در حوزه خانواده و جمعيت پيگيري بهتري داشته باشد. با توجه به فوريت، اهميت و ضرورت حل مسايل جمعيت و خانواده در مجلس يازدهم تشكيل اين كميسيون ضروري است.استدلال مخالف: خير! به اين دليل كه الف- ظرفيت قانوني و آيين نامه اي كميسيون ويژه بسيار محدود و كم است. كميسيون ويژه داراي كمترين شأن قانونگذاري است از اين حيث كه نمي تواند عضو كميسيون تلفيق بودجه و تلفيق برنامه توسعه باشد، نه مكلف به تصويب طرح ها و لوايح است و هم چنين شان نظارتي حداقلي دارد چرا كه نه مي تواند تحقيق و تفحض كند، سوال كند، استيضاح كند و يا عضو كميسيون اصل نود باشد لذا صرفاً اثر نمادين دارد و اثر واقعي در تقويت نظام قانونگذاري نخوهد داشت ب- كميسيون ويژه به شدت وابسته به مشاركت افراد است در موضوعات محدود و كوتاه مدت مثل برجام اين ابزار مناسب است اما در موضوعات بلند مدت و دايمي مشاركت افراد كاهش پيدا كرده و عملا كميسيون تبديل به كميته چند نفره مي شود. ج- در تعارض با كميسيون هاي اصلي و تخصصي اولويت با كميسيون تخصصي است و قدرت كميسيون تخصصي هم بيشتر است. تجربه نشان داده ساختار سازي به تنهايي نمي تواند موجب حل مسائل شود. بنابراين ابزار انتخاب شده براي تحقق هدف مناسب نيست.به نظر شما استدلال كدام گروه قدرتمندتر و درست تر است؟ چرا؟نقطه تمركز موافقان بر ماهيت موضوع، وضعيت نامطلوب فعلي و نيازها و ضرورت هاي ساختاري اين حوزه متمركز استنقطه ثقل استدلال مخالفان ظرفيت محدود قانوني كميسيون ويژه و همچنين تجربه نه چندان موفق كميسيون هاي ويژه قبلي است.2- آيا ابزار انتخاب شده پيامدهاي ناخواسته و منفي دارد؟استدلال موافقان طرح :كميسيون ويژه نه تنها پيامد منفي ندارد بلكه الف- از طريق مشاركت دادن نمايندگاني از ديگر كميسيون ها و همچنين تمركز در موضوع موجب تقويت حوزه فرهنگ و خانواده شده و به كميسون فرهنگي مجلس نيز كمك مي كند. به علاوه، كميسيون فرهنگي به دليل تنوع و تعدد موضوعات فرصت رسيدگي به همه امور خانواده را ندارد. از سويي تجربه ادوار گذشته نشان مي دهد كه بسياري از طرح ها و لوايح مربوط به مسائل خانواده به كميسيوني غير از كميسيون فرهنگي ارجاع مي شود ب- از طريق فراهم كردن فضا براي نمايندگان جوان و با انگيزه موجب پيگيري بهتر امور و حل راحت تر مساله ها مي شود ج- امكان كسب تجربه مديريت كميسيون در مقياس محدودتر را براي نمايندگان مجلس فراهم مي كند و د-(هر چه تعداد كميسيون هاي ويژه بيشتر باشد) تنش ها و نزاع ها در مجلس براي رقابت بر سر كسب كرسي رياست كم تر شده و وظايف نمايندگي بهتر پيگيري مي شود. ه ـ وجود كميسيون ويژه خانواده در كنار كميسيون فرهنگي نه تنها به تضعيف جايگاه كميسيون فرهنگي مي انجامد بلكه موجب تقويت كليت نظام قانونگذاري در مجلس مي شود. انتها اينكه تشكيل اين كميسيون از اين حيث كه شوك نماديني در فضاي جامعه القا مي كند مي تواند به حل مسائل و پيگيري آنها در مجلس كمك كند.استدلال مخالفان:كميسيون ويژه پيامدهاي منفي دارد از جمله الف- تشكيل اين كميسيون به جهت تداخل در وظايف مقرر در ماده (56) آيين نامه داخلي موجب تضعيف كميسيون فرهنگي مجلس مي شود. كميسيون فرهنگي در حال حاضر هم كميسيون ضعيفي است و عمدتا نمايندگان علاقه اي به حضور در اين كميسيون ندارند، با جدا شدن موضوع خانواده همين ميزان هم تضعيف خواهد شد و از اثرگذاري آن در نظام تقنين و حل ديگر مسائل فرهنگي و نهاد خانواده كاسته مي شود، چه بسا ديگر موضوعات نيز تقاضاي كميسيون كنند. علاوه بر اين كه عمده اعضاي كميسيون ويژه خانواده احتمالا از اعضاي كميسيون فرهنگي خواهند بود و اين به معناي تبديل شدن كميسيون فرهنگي به اولويت دوم اين افراد است و از اين حيث بررسي موضوعات فرهنگي نيز با چالشهايي مواجه مي شود. همچنين اگر با استدلال مهم بودن كميسيون ويژه تشكيل مي شود آيا فضاي مجازي، گردشگري، ديپلماسي فرهنگي يا ورزش مهم نيستند؟ اگر با استناد به تشكيل كميسيون خانواده براي همين موضوعات تقاضاي تشكيل كميسيون ويژه شد آيا مي توان مخالف بود؟ ديگر چه چيزي از كميسيون فرهنگي باقي خواهد ماند؟.ب- تشكيل كميسيون ويژه موجب تداخل كارها و حتي اختلاف در نهادهاي خارج از مجلس بين كميسون فرهنگي، اجتماعي و ويژه خواهد شد. مثلا كدام كميسيون بايد در شوراي عالي انقلاب فرهنگي، ستاد ملي زن و خانواده، شوراي فرهنگي و اجتماعي زنان و سازمان اجتماعي وزارت كشور عضو باشد و حضور پيدا كند؟ اگر از جهت نظر و ديدگاه بين اين سه كميسيون اختلاف پيش آمد مرجع كدام كميسيون است؟ ج- اما مهم ترين پيامد ناخواسته تشكيل كميسيون ويژه خانواده انتقال نقطه ثقل مطالبه گري از دستگاه اجرايي به دستگاه تقنيني است. به اين ترتيب مجلس ناخواسته در سبيل مسايل و مشكلات حوزه خانواده قرار خواهد گرفت و بخش عمده مشكلات اين حوزه كه ماهيت اجرايي دارد، به كمبود يا نقص قوانين احاله خواهد شد. بنابراين اگرچه اين طرح وجه نمادين دارد و مي تواند با ايجاد شوك موجب توجه به اين حوزه شود اما به شكل ناخواسته فقدان و نقص قوانين (مجلس) را مقصر و مسئول در اين حوزه خواهد كرد.در موضوع دوم نيز نقطه ثقل استدلال موافقان پيگيري بهتر و مناسب تر موضوعات و مسايل خانواده و نقطه ثقل استدلال مخالفان تضعيف ساختاري نهادهاي مجلس و خود مجلس است.در اظهارنظرهاي كارشناسي پرسش سوم و بسيار مهمي نيز وجود دارد آن اينكه؛ آيا ابزار انتخاب شده با سياست هاي كلان نظام و قوانين مادر(مباني فكري و اعتقادي نظام) تناسب و تطابق دارد؟در آيين نامه داخلي مجلس به عنوان قانون رسمي كشور استفاده از چنين ابزاري به رسميت شناخته شده است بنابراين بررسي آن ضرورتي ندارد اما اين موضوع يك امتياز براي موافقان طرح است كه از ظرفيت قانوني استفاده كرده اند.نتيجه و پيشنهاد؛ پرسش اساسي اين است كه نظر كدام گروه را بايد پذيرفت؛ به نظر مي رسد استدلال ها و شواهد ارايه شده هر گروه قدرتمند بوده و امكان انتخاب ديدگاه ميان آنها دشوار باشد. معيارهاي اصلي براي پذيرش نظر كارشناسي بعنوان نظر نهايي شامل اين موارد است؛الف) شواهد تجربي ب) تطابق با قوانين و مقررات ج) پيامدهاي منفي كمتر د) تناسب بيشتر با هدفدر مواردي چون تشكيل كميسيون ويژه خانواده كه ديدگاه موافقان و مخالفان نزديك است و قدرت استدلال ها ديگري را اقناع نمي كند راه حل ارائه پيشنهاد و مداخله جديدي است كه معطوف و تأمين كننده نظر هر دو گروه باشد. لذا، با توجه به مجموع استدلال هاي موافقان و مخالفان به نظر مي رسد راه حل مناسب تشكيل كميسيون تخصصي خانواده با ساختاري مشابه كميسيون اصل نود باشد كه عضويت در اين كميسيون مانع از عضويت در كمسيون هاي ديگر نباشد. به اين ترتيب هم نظر موافقان تأمين شده و هم دغدغه مخالفان مرتفع مي شود.</description><category>سينا كلهر</category><author>سينا كلهر</author><pubDate>Mon, 27 Jul 2020 20:31:42 +0430</pubDate></item><item><title>جامعه دو زیست</title><link>https://virgool.ir/@sina.kalhor/جامعه-دو-زیست-wxe5mczlqfmk</link><description>جامعه ایران خصلتی دو گانه و دو زیستی پیدا کرده است که یک زیست آن زیست رسمی و در حوزه عمومی عینی و حقیقی بر اساس معیارهای حداقلی رسمی و قانونی است و زیست دیگرش در فضای مجازی که بر اساس معیارهای عرفی و غیر رسمی. فاصله میان فرهنگ رسمی و عرفی در جامعه روز به روز بیشتر شده و عدم امکان ظهور و بروز فرهنگ عرفی در مقابل فرهنگ رسمی این اتفاق را تشدید کرده است.تا پیش از پیدایش فضای مجازی و عمومیت آن در جامعه ایران به خصوص بعد از پیدایش شبکه های اجتماعی که امکان زیست مجازی را در جامعه فراهم کرد؛ جامعه ایران با پدیده زیر پوست شهر مواجهه بود. به گونه ای که در لایه های زیرین حیات رسمی و آشکار ایرانیان؛ زندگی غیر رسمی و پنهانی وجود داشت که عمدتا از چشم انداز فرهنگ رسمی؛ ناهنجار و غیر قابل قبول بود و تا حد امکان با آن مبارزه می شد.زیر پوست شهر در موقعیت های مختلف به خصوص در بحران ها سیاسی و اجتماعی به فرهنگ رسمی یورش می آورد و تلاش می کرد جایی برای خود در فرهنگ رسمی و فضای حقیقی پیدا کند. این مبارزه ها گاهی شکل قانونی به خود می گرفت و زمانی نیز به شکل خشونت باری در می آمد. تلاش برای کسب مجوز انتشار آلبوم های خوانندگان رپ یکی از نمونه های تلاش های مسالمت آمیز بوده است.پیدایش فضای مجازی عمومی و قدرت تاثیر گذاری آن بر فضای عینی و حقیقی به تدریج زیر پوست شهر را که زندگی غیر رسمی و غیر قانونی و ناهنجار شمرده می شد به فضای مجازی منتقل کرد و برای آن نوعی از حیات مجازی را فراهم کرد که با ترکیب با فرهنگ عرفی زیست دیگری را ممکن و محقق کرده است. زندگی که اقتصاد خود را دارد؛ ارزش های اجتماعی خود را می سازد و دیگری خود را فرهنگ رسمی تعریف کرده است.به این ترتیب تلاش برای تصرف فضای عینی و حقیقی جامعه ایران جای خود را به سیطره بر فضای مجازی داده است. به گونه ای که فرهنگ غیر رسمی و عرفی با اتکاء به تولیدات کاربر محور؛ بدون محدودیت های تولید فرهنگی رسمی همراه با دوپینگ هایی که از سوی فرهنگ جهانی و مخالفان جمهوری اسلامی می شود جامعه غیر رسمی ایرانیان را در فضای مجازی تشکیل داده است.جامعه ای که زنان و جوانان مهم ترین بازیگران آن هستند و آزادی های اجتماعی؛ فرهنگی؛ جنسی و غیره آن را تبدیل به محیطی ایده آل برای هر گونه فعالیت مخالف با فرهنگ و هنجارهای رسمی کرده است. این جامعه اکنون تبدیل به مهم ترین کانون شکل دهی به ذهنیت و نگرش بخش قابل توجهی از افراد جامعه شده و عملا کنترل بخش های زیادی از جامعه رسمی را و اثر گذاری بر تحولات فضای حقیقی و رسمی را در دست دارد.موج هایی که در خصوص وقایع مختلف در جامعه غیر رسمی ایجاد می شود و تاثیرات این موج ها در ایجاد تغییر در فضای حقیقی و واقعی باعث شده است تا جامعه ایران برخلاف بسیاری از جوامع که بعد واقعی و رسمی بر جنبه غیر رسمی غلبه دارد؛ وارونه شده و تحت تاثیر و حتی تحت کنترل جامعه غیر رسمی قرار گیرد. نهادهای رسمی به خصوص نهادهای فرهنگی در این جامعه قدرت ناچیزی دارند و عملا بود و نبود آنها تاثیری در فضا و وضعیت ندارد. با توجه به محدودیت های نهادهای رسمی؛ ناتوانی و ناکارآمدی ذاتی آنها و این واقعیت که بخش زیادی از قدرت آنها در فضای حقیقی از قدرت کنترل؛ ممیزی و اعمال محدودیت ناشی می شد باعث شده است در فضایی بدون هر گونه کنترل و ممیزی و محدودیت؛ این نهادها بی اثر باشند.جامعه غیر رسمی کار خود را می کند و راه خود را می رود و جامعه رسمی هم در تلاش برای مهار و کنترل آن عملا ناتوان شده است. تکنولوژی هایی ارتباطی محدود کننده قدرت کنترل جامعه رسمی بر جنبه غیر رسمی به یاری این نوع از زیست جمعی آمده و عملا امکان کنترل و نظارت بر آن را سخت و دشوار کرده است. وجود یک اقتصاد دیجتال در حال رشد همراه با هزاران شغل و فعالیت اقتصادی در کنار تاثیرات بیماری کرونا بر فضای حقیقی باعث شده است تا موقعیت فضای مجازی و زیست غیر رسمی بیش از پیش تثبیت شود. دو زیستی می تواند مدت های مدید در جامعه ادامه یابد اما در چنین فضایی تحولات به زیان جامعه و فرهنگ رسمی پیش خواهد رفت.</description><category>سينا كلهر</category><author>سينا كلهر</author><pubDate>Thu, 16 Jul 2020 15:57:41 +0430</pubDate></item><item><title>درباره همکاری ایران و چین</title><link>https://virgool.ir/@sina.kalhor/درباره-همکاری-ایران-و-چین-pgr8jogkcujx</link><description>۱_ نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی، تنها یک شعار نبود، استراتژی اصلی سیاست خارجی ملتی بود که به تجربه تاریخی دریافته بودندکه بیگانه و خارجی، شرقی و غربی نمی شناسد. اگر از موضع ضعف و نیاز به آنها رجوع کنند، نتیجه چیزی جز خیانت، حقه و فریب و چپاول و غارت منابع ایران نخواهد بود. تاریخ ایران شاهد حجم بی سابقه ای از تجاوزها، غارت ها و خیانت هایی است که نوع روسی- انگلیسی-  آمریکایی آن در تاریخ معاصر  نزدیک تر از آن است که فراموش شده باشد.  در نتیجه انقلابیون ایرانی در سال ۵۷ به خوبی می دانستند که جز خودشان به هیچ دولت و کشوری نمی توانند اعتماد کنند و هر دو قطب جهان آن روز را نفی کردند.۲_ فیل ها گروهی از سیاستمداران و روشنفکرانی هستند که حیات اجتماعی و سیاسی شان به حمایت از منافع کشورهای دیگر در مقابل خیانت به کشور خودشان وابسته است. از این جهت تفاوتی میان روسو فیل های حامی روس، آنگلوفیل های حامی انگلستان و آمریکو فیل های طرفدار آمریکا وجود ندارد. همه آنها بیش از آن که دغدغه کشور و ملت خودشان را داشته باشند، نگران جایگاه و مقام و موقعیت خودشان هستند و با خوش خدمتی به دولت های خارجی، موقعیت های خود را حفظ می کنند.۳_ مهم ترین وظیفه فیل ها حفظ منافع کشور خارجی در کشور میزبان است. آنها با اتکاء به این واقعیت که در کشورهای در  حال توسعه ای مثل ایران امکان قطع وابستگی اقتصادی، علمی و صنعتی به کشورهای دیگر در کوتاه مدت وجود ندارد، راه نجات کشور و توسعه و پیشرفت آن را در اتحاد و ائتلاف با کشور خارجی مورد نظر خود معرفی می کنند و در جامعه به گونه ای تبلیغ می کنند که اگر میان ایران با آمریکا یا اروپا و یا روسیه اتحاد و دوستی ایجاد كند همه مشکلات کشور حل خواهد شد و کشور در کوتاه مدت در مسیر رونق و آبادانی قرار خواهد گرفت. فيل ها در رقابت با يكديگر به مردم كشور اجازه نمي دهند تا مزايا و معايب يك قرار داد و طرح را به شكل منطقي و عقلاني بررسي كرده و سپس درباره آن تصميم بگيرند.طرفداران معاهده آن را آورده خدا مي دانند و مخالفانش كه از فيل هاي طرفدار كشورهاي ديگر هستند آن را خسارت محض.۴_ آخرین نمونه از  این اندیشه با محوریت گفت و گو با کدخدا موفق شد حمایت بیش از ۵۰ درصدی جامعه ایران را به دست آورده و دولت را به مدت ۸ سال در اختیار خود داشته باشد. ( به اين علت اين دولت را نمونه اين انديشه مي دانم كه ايده اصلي دولت و سياست اصلي آن حل مشكلات كشور از طريق رابطه با غرب بود) در همه اين سال ها ايده گفت و گو و مذاكره با غرب و پيمان دوستي و همكاري با آنها با عنوان نجات جامعه ايران، چرخيدن چرخ زندگي مردم، آسان شدن زندگي و ...مطرح شده است. در تاريخ حيات فيل ها هيچ فيلي خود را خائن و خود فروخته و عامل بيگانه معرفي نكرده و حتي به احتمال زياد در درون خودش نيز چنين حسي ندارد. از ميرزا حسين خان سپهسالار  و ملكم خان كه از قرار داد رويترز 70 هزار ليره رشوه دريافت كردند تا مهدي هاشمي كه از شركت نفتي توتال رشوه دريافت كرد، همه احساس مي كردند كه دارند به كشور خودشان خدمت مي كنند و تنها حق زحمتي كه براي كشور كشيده و رنجي كه برده اند را دريافت مي كنند! يك فيل هرگز احساس نمي كند كه دارد به كشورش خيانت مي كند بلكه در نظر خودش در راه خدمت به وطن از اتحاد و ائتلاف با كشورهاي ديگر حمايت و جانبداري مي كند. مشكل فيل ها اين است كه هيچ گاه از تاريخ عبرت نمي گيرند و به اين نكته توجه نمي كنند كه نتيجه اتحاد و اعتماد به كشوري كه آنها هواداري اش مي كنند، چه بوده است؟ و قراردادها و پيمان هايي كه با وساطت و دلالي آنها بسته شده است چه نتيجه اي به بار آورده است.5- چينو فيل ها جديدترين گونه فيل ها هستند كه در جامعه ايران پيدا شده و به شكل طبيعي حيات اجتماعي و سياسي شان به حمايت از منافع چيني ها در جامعه وابسته است. آن ها به همراه سه گونه ديگر از فيل هاي معروف ايراني در ماجراي مربوط به سند جامع همكاري ميان ايران و چين فضايي را در جامعه ايجاد كرده كه همان دو قطبي شناخته ديو و دلبر است. صحنه اجتماعي و سياسي به گونه اي دو قطبي شده است كه در يك طرف هوداران قرار داد و در طرف ديگر مخالفانش قرار دارند بدون اين كه بتوانند و يا حتي نياز ببينند كه براي ادعاهاي خود شواهدي ارايه كنند. بسياري از موافقان و مخالفان حتي سند را  نيز نخوانده اند همان طور كه برجام و FATF  را نخوانده بودند. موافق يا مخالف اند چون مراجع فكري آنها موافق و مخالف است و اين امكان بررسي و ارزيابي منطقي سند منتفي مي شود.6- نتيجه اين گونه فضاسازي ها شكننده تر شدن بيشتر قدرت چانه زني دولت در برخورد با كشورهاي ديگر و  تواناي ايجاد رابطه متناسب و متوازن است. حتي تجربه تلخ برجام  نيز كه پيش روي همه مردم است و هيچ فردي از آحاد جامعه نيست كه از اثرات آن مصون مانده باشد نيز باعث بازگشت به استراتژي اصلي انقلاب يعني رابطه با كشورهاي ديگر از موضع منافع و هويت ملي نشده است. 7- ارزيابي من از محتوا و مضمون سند، نحوه نگارش آن و نوع تاكيداتي كه در آن وجود دارد منفي است و اين سند را در شمار اسنادي قرار مي دهد كه امتيازات غير متوازن و يك جانبه و بي حد و حصري را به طرف مقابل مي دهد بدون آن كه امتيازات لازم و متوازان را كسب كرده باشد. با اين حال راه برخورد و مواجهه با آن روشي نيست كه آنگلو فيل ها و امريكو فيل ها در آن مي دمند بلكه مشخص كردن جزيي و مشخص مواردي است كه باعث عدم توازان در امتيازات شده و كمك به اصلاح و بهبود آن است. تنها در چنين شرايطي امكان ايجاد يك رابطه مبتني بر منافع ملي وجود دارد. تنظيم كنندگان سند پيش خود گمان كرده اند با شريك كردن چين در همه عرصه هاي  كشور راهي براي توسعه و پيشرفت كشور گشوده اند و از همين جهت احتمالا به خود نيز باليده اند كه آنها سرانجام راه نجات كشور و پيشرفت آن را يافته اند اما گويا چشمان خود را به روي اين واقعيت بسته اند كه معني اين كارشان در عمل اين است كه كشور را يكجا به چيني ها سپرده اند تا آنها آبادش كنند و هيچ ضمانتي وجود ندارد كه چيني با منابع و ظرفيت هاي كشور همان كنند كه آمريكايي ها و روس ها و انگليسي ها كرده اند.</description><category>سينا كلهر</category><author>سينا كلهر</author><pubDate>Mon, 13 Jul 2020 19:21:56 +0430</pubDate></item></channel></rss>