<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Sin Jim</title><link>https://virgool.ir/feed/@siin.jiim123</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 17:03:57</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/485464/avatar/avatar.png</url><title>Sin Jim</title><link>https://virgool.ir/@siin.jiim123</link></image><item><title>«مهم نیست تا کجا فرار کنی. فاصله هیچ چیز را حل نمی‌کند.»</title><link>https://virgool.ir/@siin.jiim123/مهم-نیست-تا-کجا-فرار-کنی-فاصله-هیچ-چیز-را-حل-نمیکند-f2gsbpk9ui6c</link><description>وقتی طوفان تمام شد یادت نمی آید چگونه از آن گذشتی٬ چطور جان به در بردی. حتی در حقیقت مطمئن نیستی طوفان واقعا تمام شده باشد. اما یک چیز مسلم است. وقتی از طوفان بیرون آمدی دیگر آنی نیستی که قدم به درون طوفان گذاشت. کافکا در کرانه/هاروکی موراکامیو زنگ شیوع کرونا زده شده....تصمیم بر تعطیلی طولانی مدت مدارس و بحث برسر آموزش مجازی باعث نگرانی تک تک همکارانم شد ولی من بیشتر از همه نگران و مشوش بودم.&#34;همین امشب یک گروه در فضای مجازی بزنید و تمامی اولیا را در آن عضو کنید.&#34; پیام مدیر مدرسه بود که با دیدنش لرزه به اندامم افتاد.باید شماره تلفنم رو در اختیار اولیا میذاشتم برای برقراری ارتباط...کی؟!...من؟!...منی که هر لحظه و هر ثانیه تمام تلاشم این بود که حدود روابطم با دانش آموزانم و اولیا حفظ بشه؟! از نظر من نسل جدید به شدت گستاخ و لجوج و بی پروا بودند.و تمام سعی من این بود با حفظ فاصله اجازه هیچ نوع ارتباطی خارج از چارچوب درس رو به دانش آموزانم ندم و حتی صمیمیتی با آنها نداشته باشم.و حالا به نظرم این آموزش مجازی با تمامی قوانین من مخالف بود.آموزش مجازی شروع شد برای منی که سعی میکردم زندگی شخصی و خصوصی ام رو از کارم دور نگه دارم به شدت سخت و سنگین بود.بچه ها به عکس های پروفایلم واکنش نشان میدادند .سعی کردم هیچ عکسی روی پروفایلم نذارم .من را در اپلیکیشن های مختلف پیداکرده بودند.و به شدت ابراز خوشحالی میکردند انگار که یک جزیره ناشناخته ویا یک مسئله بزرگ فیزیک را کشف کرده بودند.ذوق و شوق عجیبی از این کار داشتند.تعامل من با خانواده ها بیشتر شده بود حالا میدانستم لیلا پدر ندارد. زهره دچار بیماری صرع هست. فاطمه به تازگی برادر دوقلویش را از دست داده، مهلا به شدت وابسته است و شادی علاقه زیادی به ریاضیات دارد.ساعت کاری من از یک نصفه روز به تمام روز وسعت پیدا کرده بود.به شدت کلافه بودم ولی سعی میکردم تمرکز بچه ها را به سمت درس بکشانم .سوالات بی مورد وسط درس بچه ها را با تذکر همیشه آخر کلاس پاسخ میدادم، بچه ها فهمیده بودن حس کنجکاوی آنها در یک ربع پایانی همیشه پاسخگو خواهم بود.کم کم در این فضا و آموزش حل شدم یک روز که داشتم با آب وتاب از کلاسم برای مادرم تعریف میکردم با خنده گفت چقدر هیجان داری و چقدر برعکس قبل با اشتیاق صحبت میکنی ...وقتی به خودم نگاه کردم از اون آدم جدی و خشک تبدیل به یک معلم پرهیجان و صمیمی و عاشق بچه هاتبدیل شده بودم.چقدر تغییر کرده بودم.... و چقدر راضی بودم من از این تغییر.... دیدم به کل عوض شده بود....به نظرم بچه های نسل جدید به شدت احساسی ،فهمیده، باهوش و قدردان محبت بودند و البته کنجکاو... و من فهمیدم که در دل یک طوفان سخت یا فضای تاریک و وهم آلود میتوانیم با همراهی و همدلی نور روشنایی را به تک تک اطرافیانمون هدیه بدهیم و از اونها دوبرابر روشنی و شادی رو دریافت کنیم.سعی کردم از کارایی گوشی و فضای مجازی و هرچیزی که مربوط به آنها بود بیشتر سر دربیاورم گوشی ام را تبدیل به احسن کردم و با توجه به بودجه ام و تحقیقات فراوانی که کردم یک a70  خریدم تا حافظه بیشتری داشته باشد برای حفظ و نگهداری پیامها و ویدئو های خودم و دانش آموزانم.سال جدید شروع بسیار عالی داشتیم،یک عکس پروفایل عالی و انگیزشی انتخاب کردم و به همه ی دانش آموزانم گفتم که هر عکسی که مناسب هست و دوست دارند با اسم خودشان برای پروفایلشون بذارند و دلیل انتخابش رو بگن و در اولین کلاس مجازی تک تک خودشان را معرفی کنند.اینکه به چه چیزهایی علاقه دارند و از چه چیزهایی خوششان نمی آید و اخلاق خوب و بد خود را چطور توصیف میکنند چه دوستانی دارند و چرا با هم دوستند و در چه درس هایی قوی یا ضعیف هستند و از معلمشان چه توقعی دارند و به نظرشان معلم چه توقعی باید از آنها داشته باشد.باورتان نمی شود به طرز بی نظیری کلاسها با صمیمیت و همدلی و اشتیاق بچه ها تشکیل می شود.و حتی خود من لحظه شماری میکنم برای شروع کلاس بعدی و همکاری بچه ها.و البته لحظه شماری برای اینکه این روزهای سخت تمام شود و از نزدیک دخترهای نازنینم را در آغوش بگیرم. و به خودم قول داده ام که حتی با تمام شدن کرونا این تعامل قشنگ را همیشه بین خودم و دانش آموزانم و خانواده های آنها حفظ کنم.محبتهای بچه ها تمامی ندارد وقتی پیام های تبریک به مناسبت های مختلف برایم می فرستند،خوشحالترین آدم روی زمین میشوم و از ذوق گاهی پیامها را چندین بار میخوانم و از همه ی آنها اسکرین شات نگه داشته ام.آموزش مجازی سختی های زیادی هم دارد ولی ما نباید انتظار اینو داشته باشیم که تمام و کمال آموزش مجازی بی نقص و عیب باشه ولی مسلما لطف هایی هم این فضا و نوع زندگی داشته.مهم اینه با قلبت تصمیم بگیری که با تمام وجود برای بقیه وقت بذاری و ارزش قائل باشی.و وقتی این کارو بکنی کم کم دریچه های روشنایی به روت باز میشه و بهتر میتونی حتی توی فضای مجازی دنیای اطرافت رو لمس کنی...تنها ضعف این آموزش مجازی در سرعت اینترنت هست و کم بودن حافظه گوشی که با ارتقا دادن گوشی ام مشکلش حل شد و حالا با خیال راحت تمامی عکس ها و صوت ها و ویدئو ها و فایلهای دانش آموزانم را ذخیره میکنم برای ارزشیابی پایان سال ، و البته دلم میخواست یک گیره یا چیزی روی گوشی تعبیه میشد که میتونستم اون رو روی میزم ثابت نگه دارم برای عکس یا فیلم گرفتن یا حتی میشد دوربین گوشی از گوشی جدا بشه برای این کارها.با سپاس از همگی شما</description><category>Sin Jim</category><author>Sin Jim</author><pubDate>Sun, 20 Dec 2020 15:00:05 +0330</pubDate></item></channel></rss>