<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های siavash</title><link>https://virgool.ir/feed/@siavash.kameli.rahimi</link><description>تراوشات ذهن یک ماهی بی مغز</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:51:41</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1743884/avatar/whoSmA.jpg</url><title>siavash</title><link>https://virgool.ir/@siavash.kameli.rahimi</link></image><item><title>فواره ۱</title><link>https://virgool.ir/EHSASAT/فواره-۲-s9gy7n921yyl</link><description>چرا یادت میره ؟ چرا اون چیزی که هستی رو نمیبینی ؟ چشمهات ... چرا یادت میره ؟ چرا اون چیزی که هستی رو نمیبینی ؟ چشمهات ...تا حالا خودت به چشم هات درست نگاه کردی ؟ توی آینه ی درون ات از عمق وجود  بهشون نگاه کردی ؟ نه؟! ولی من دیدمشون توی لحظه ی اول باهمون نگاه اول . بهت بگم یا خودت میدونی ؟چشم ها با آدمها حرف میزنند ... در سکوت ، در یک لحظه ، با یک نگاه کلی باهات حرف میزنند ، حتما این جمله معروف رو شنیدی : عشق در نگاه اول ، برای تعریف و تفصیرش طرف می شینه کلی داستان و نامه می نویسه ، اما یادش میره همش به همون نگاه اول شروع میشه .آره به همین راحتی ، عشق یا یک نگاه شروع میشه ، مثل یک جریان ، یک رودخونه احساس ، مثل یک ... فوارهمن چشم هات رو دیدم شاید خودت درست ندیدی هنوز ولی من دیدمتوی چشم های تو یک فواره بودپر از حرف ، یک عالمه ، روزها و لحظه ها ، ساعت ها ...به من بگو این فواره منبع اش کجاست ؟ چرا بعضی وقتها یک نگاه اینقدر حرف پشت اش داره ؟هنوز نگفتی منبع فواره تو کجاست ؟ بیا بگردیم پیداش کنیم :مغز ؟! نه فکر نکنم ، معمولا عقل بیشتر با زبان کار داره ، دقت کرده بودی ؟ بیشترین وقت و انرژی عقل اکثر آدمها برای حرف زدن هدر میره ، گفتم اکثر آدمها نه همشون ، لطفا بهم ایراد نگیربه نظر من هرکی کمتر حرف میزنه عقلش بیشتر کار میکنه ، البته اگر با خودش حرف نزنه وقتی با بقیه حرف نمیزنه ، البته به نظر من اینطوریه ، تو کم حرفی ، یا شاید من زیاد حرف زدن ات رو ندیدم و صدات رو نشنیدمالبته که به نظرم زیاد هم نیازی بهش نیست ...وقتی چشم هات اینقدر قشنگ حرف میزنند ...</description><category>siavash</category><author>siavash</author><pubDate>Tue, 15 Nov 2022 20:33:12 +0330</pubDate></item><item><title>نقطه سر خط</title><link>https://virgool.ir/@siavash.kameli.rahimi/نقطه-سر-خط-fsd4xvowgdig</link><description>این داستان دیگر ادامه ندارد ، پایان . نقطه پایان همیشه پایان نیست ، یعنی هیچوقت نیست ، بلکه یک شروعه .نقطه سر خط . میشه شروع خط بعدی ، من و تو یک نقطه ایم ، یعنی در واقع دوتا نقطه ایم ، دو تا نقطه به اندازه سر یک مداد اتود وسط یک اقیانوس به همون اندازه کوچک و ناچیز ، توی کهکشان ها ، بین جریان هستی و کائنات ، دو تا نقطه ی نا چیزایم ، هرقدر بزرگ و به خیال خودمون والا باشیم بازهم در مقیاس هستی همیشه همون دوتا نقطه ایم ، برای گم شدن ، محو شدن ، حل شدن در جریان زندگی . توی دنیای انرژی ها و نورها ، بین سیاهچاله ها و ستاره ها ، من و تو محو ایم ، گم شده ایم ، شناور توی این جریان تبدیل انرژی ها ، یک جایی بین زمان صفر و ابدیت ، میچرخیم و میگردیم ، در خواب و بیداری ، روی زمینی که تصور میکنیم بزرگ و پهناوره از اینجا ، از روی خودش که بهش نگاه کنی به نظر بزرگ میاد ، آره اما اگر رفتی بالاتر چی ؟ از کره ماه چی ؟ از بالای مریخ چی ؟ از آخر منظومه شمسی یا از انتهای کهکشان راه شیری چی ؟ اندازه اش چقدره ؟</description><category>siavash</category><author>siavash</author><pubDate>Mon, 14 Nov 2022 18:18:41 +0330</pubDate></item><item><title>خورشید باش</title><link>https://virgool.ir/Rocket/خورشید-باش-tkypxilanapz</link><description>امروز بعدازظهر موقع برگشتن دم درب مارخونه داشتم آسمون رو نگاه میکردم خورشید داشت می تابید ، یک ابر کوچیک اومد جلوش رو گرفت ولی خورشید اونقدر با قدرت و محکم و استوار به تابیدن ادامه میداد که اشعه های نورش از کنار ابر می تابیدند مثل پرتوهای نور ، نمیشد دیگه ببینی اش چون ابر جلوش رو کامل پوشونده بود اما حریف نورش نمی شد ، از کوچکترین روزنه ها نورش رو می تابید به سمت زمین و کهکشان ، به این فکر میکردم چرا همیشه این خورشیده که نشانه عشق و ایثاره ، چرا هروقت کسی میخواد از عشق اش حرف بزنه میگه تو مثل خورشیدی یا مثل آفتابی ، چون خورشید بدون هیچ توقعی ، بدون اینکه چیزی از کهکشان ها یا سیارات دریافت کنه با قدرت درون اش ، با قلب تپنده اش فقط می تابه و می تابه ، حتی وقتی هوا پر از ابرها باشه ، از پشت اش همه رو جا رو روشن میکنه ُ حضورش رو احساس میکنی ، حتی اگر خودش نتونی ببینی ، از هیچکس هیچی نمیخواد ، به هیچکس توی این هستی بدهکار نیست ، از هیچ چیزی توی این کهکشان نیرو و انرژی نمیگیره ، از درون اش با قلبش با تمام وجود میسوزه و فقط می تابه ، با خلوص و ثبات قدم ، همیشگی و ماندگار ، ابدی و بی پایان ، این معنی عشقه ، و این مثال عاشق ها برای عشق ، هر روز موقع سوار شدن سرویس نگاهش میکنم ، از پشت یک ساختمون که درست روبروی منه آهسته و آرام ، با وقار و باشکوه ، با همون عظمت و بخشندگی همیشگی اش بیرون میاد و بهم سلام میکنه ، منم بهش سلام میکنم ، بهش میگم سلام مظهر عشق و استواری ، سلام بی پایان بی ادعا ، اگر هیچکس حواس اش توی این شهر به نباشه ، حواس من بهت هست ، عشق ابدی ، قلب ام رو باز میکنم به روی تو تا بهش بتابی ، تا عشق رو از تو یاد بگیرم ، تا افتادگی و خلوص رو از تو یاد بگیرم ، برای بودن ات ، ممنون ، عاشق بی مثال ، زیبای تنها ، برای همین دست نیافتنی هستی ، برای همین بی همتایی ، تو تنهایی چون کسی قواره ی تو نیست ، تو تنهایی چون چیزی به بزرگی تو نیست ، همه ی ما کوچیک و حقیرتر از اونی هستیم که بخواییم کنار تو باشیم ، عشق یگانه ی هستی ، ای خورشید . . .</description><category>siavash</category><author>siavash</author><pubDate>Fri, 12 Aug 2022 09:38:48 +0430</pubDate></item></channel></rss>