<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های امین شجاعی</title><link>https://virgool.ir/feed/@shojaei.x</link><description>Backend Engineer(Go)</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 14:52:44</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/16572/avatar/dysJ0G.png</url><title>امین شجاعی</title><link>https://virgool.ir/@shojaei.x</link></image><item><title>آمار بازدید پست‌های من در سال ۹۹</title><link>https://virgool.ir/@shojaei.x/آمار-بازدید-پست-های-من-در-سال-۹۹-yl1mwwvp4njd</link><description>در طول تاریخ از اعداد استفاده کردیم تا اغلب داد و ستد کنیم و آن‌چیزی که شمردنی است را بشماریم. برای هر عدد واحد درست کردیم تا عددهای زندگی قاطی نشوند و از اعداد، شفاف‌تر استفاده کنیم؛ مثلا وقتی می‌گوییم ده هزار تومان به پول اشاره داریم و وقتی می‌گوییم ده هزار بلیط به بلیط!روز به روز که در زندگی جلو‌تر رفتیم عددها فرقی نکردند ولی این واحدها بودند که زیاد شدند. واحد کریپتو، واحد اصله درخت، واحد فاصله و …«واحد» یک توافق عمومی است برای شمردن؛ تا همانطور که گفتم شمردن‌ها قاطی نشود. مشاهده افراد دارای ثروت (اجتماعی یا مالی) به من ثابت کرده اینکه چه چیزی را بشماریم از اینکه چطور بشماریم مهم‌تر است. هرکس با واحد خاصی مسائل زندگی را می‌شمارد. اینطور به نظرم آمده که مشخص کردن واحد یعنی مشخص کردن اینکه من در زندگی برای چه چیزهایی ارزش قائلم و می‌خواهم چه چیزهایی را در زندگی بشمارم. https://cdn.virgool.io/annual-report/1399/afnl5vrnpyyb-pMLMW.mp4 اعدادی که بدون واحد ثبت کردمبه ویدیویی که ویرگول برایم ساخته که نگاه می‌کنم میبینم که در سال ۹۹، من در مجموع ۰ کلمه در ویرگول نوشتم و منتشر کردم و مخاطبین، پست‌های من را ۵ مرتبه پسندیدند و  ۱۳ بار هم نظر خود را روی پست‌های من به اشتراک گذاشتند. در سال ۹۹، ۱۲ نفر در ویرگول من را دنبال کردند تا پست‌های بعدیم را بخوانند. این اعداد نشان میدهند من کاری کرده‌ام. هرکدام به واحدی وصل هستند. از خودم می‌پرسم من کدام واحد را شمارش کرده‌ام؟ کدامیک از واحدهای بالا از همه برای من مهم‌تر است؟ ادامه ویدیو را می‌بینم.آمار از اثر بیرونی می‌گویندطبق آمار پست‌های من ۴,۵۲۰ بار خوانده شدند و ۳۵۰,۷۲۳ ثانیه صرف مطالعه آنها شده است، که با توجه به جمعیتی که در ایران به اینترنت دسترسی دارند، ویرگول به من می‌گوید که توانستم  ۰/۰۰۴۸۰۸۳۷۷ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را بالا ببرم.از طرف دیگر ویرگول به من می‌گوید که اگر قرار بود پست‌هایم را چاپ و به دست تک تک خوانندگان برسانم باید ۱۳,۸۲۲ کاغذ مصرف می‌کردم.آن عددهای کوچک ابتدای ویدیو حالا تبدیل شده‌اند به عددهای بزرگ به اینکه من جلوی مصرف این تعداد کاغذ را گرفتم یا به اینکه من  ۰/۰۰۴۸۰۸۳۷۷ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را جابه جا کرده‌ام. واحد این عددها برای من ملموس‌تر است.واحد نوشتن چیست؟همه عددهای بالا و همینطور اثر بیرونی که روی خوانندگان و همینطور در مقیاس بزرگتر طبیعت و جامعه اطرافم گذاشتم اعدادی هستند که من دوستشان دارم و به آنها افتخار می‌کنم. اگر چنین ویدیویی دست شما نیز رسید به شما بابت تک تک اعداد تبریک می‌گویم.اثر هر نوشته تا حدودی معلوم است، اگر بنویسید جلوی قطع درخت را می‌گیرید، به سرانه مطالعه کشور اضافه می‌کنید و خوانندگانی جذب می‌کنید که شما را از طریق نوشته‌هایتان می‌شناسند و …به نظرم می‌رسد که نوشته‌های من و شما واحد ندارند ولی اثر بیرونی دارند.</description><category>امین شجاعی</category><author>امین شجاعی</author><pubDate>Tue, 23 Mar 2021 15:59:52 +0430</pubDate></item><item><title>دیتابیس، کش و سرچ انجین، هر چیزی جای خودش</title><link>https://virgool.ir/backend-development/دیتابیس-کش-و-سرچ-انجین-هر-چیزی-جای-خودش-qxpudm9k4huj</link><description>توی دنیای برنامه نویسی بک اند(Backend) بعیده که کسی اسم این ابزار هارو نشنیده باشه. احتمالا میدونید که تمام این ابزار ها به نوعی محلی برای ذخیره داده ها هستند. توی این مطلب درباره این صحبت می کنیم که هر داده رو کجا ذخیره کنیم و کجا ذخیره نکنیم.این مقاله جهت رسیدن به ویژگی های زیر در وب سرویس، نوشته شده:پاسخ دهی بسیار سریع API (کمتر از ۳۰ms)استفاده حداقلی از Ram, CPU و Diskکاهش بار و حجم دیتابیساین مطلب صرفا به خاطر علاقه من به بهینه سازی و بر اساس تجربه نوشته  شده. امیدوارم اشکالاتش رو ببخشید و بهم اجازه بدید که از نظراتتون استفاده  کنم.ابتدا یک توضیح مختصر درباره وظیفه ی اولیه ی هریک از این ابزار ها  مینویسم، و بعد چند اصل برای نحوه استفاده از این ابزار ها پیشنهاد میدم.دیتابیسدیتابیس برای نگهداری دائم یا طولانی مدت اطلاعات، تضمین ماندگاری و انجام سریع عملیات روی داده های عظیم و بازیابی این داده ها به کار میره. ( میتونیم به چشم یک انبار سازماندهی شده به دیتابیس نگاه کنیم )کشکش(Cache) ساخته شده تا داده هارو دم دست پردازنده نگه داره و برای انبار کردن طولانی مدت اطلاعات مناسب نیست. کش میتونه در هر ثانیه چند ده هزار متغیر رو برای ما پیدا کنه و یا تغییر بده. در صورتی که دیتابیس این کار رو با هزینه بیشتری و به شیوه ای پیچیده تر انجام میده. البته شاید این تفاوت هزینه و سرعت در مصارف کم خودشو نشون  نده. اما وقتی حجم داده ها از چند گیگابایت بگذره و تعداد کوئری ها دیتابیس  چندین میلیون در روز بشه، تفاوت کاملا به چشم میاد.موتور جستجووظیفه اولیه Search engine اینه که بتونه داده های قابل جستجو در نگهداری کنه و مرتبط ترین نتایج رو برای جستجو های کاربران رو با سرعت خیلی بالا فراهم کنه. البته موتور های جستجو ظرفیت های خیلی بیشتری دارند، اما برای شروع همین کافیه. (گزینه پیشنهادی من برای شروع ElasticSearch هست)با توجه به توضیحات بالا، با رعایت چند اصل زیر میتونیم به ارزش های ذکر شده در ابتدای متن نزدیک بشیم.از ذخیره داده های که لزومی بر ذخیره در دیتابیس ندارند پرهیز کنیمشاید در ابتدا زیاد به چشم نیاد، اما واقعیت اینه که حجم قابل توجه از داده هایی که معمولا در دیتابیس ذخیره میشند، اضافی هستند.این کار تبعات مختفی داره، از جمله اینکهباعث حجیم شدم دیتابیس و سخت تر شدن پشتیبان گیری میشه.سرعت دیتابیس رو کاهش میده و منابع بیشتری میطلبه.Replicate کردن دیتابیس رو سخت تر میکنه.از In-Memory-Storage ها به عنوان بافر(Buffer) برای دیتابیس بهره ببریماز این طریق میتونیم وابستگی endpoint ها به دیسک رو کاهش بدیم. (یکی از بهترین  In-Memory-Storage ها Redis هست). این کار برای سرویس های RealTime کاملا ضروریه، وگرنه هزینه سخت افزار رو به شدت افزایش میده.این مورد خیلی کلیدیه، برای هر سرویسی پیشنهاد میکنم از این روش استفاده  کنید چون تاثیرش در افزایش سرعت پاسخگویی و کاهش هزینه منابع بسیار زیاده.  سعی میکنم بعدا در یک مقاله جداگانه این روش رو کامل شرح بدم.با کمک صف ها(Queue) پردازش های غیر فوری رو از روند اجرای EndPoint حذف کنیمصف ها میتونند معجزه کنند. حجم زیادی از ظرفیت منابع به دلیل تفاوت  تراکم درخواست ها و عملیات ها در ساعات مختلف هدر میره(معمولا طی روز مصرف  خیلی بالاتر از شبه، اما ما مجبوریم هزینه منابعی که طی شب استفاده نمیکنیم  رو پرداخت کنیم). در صورتی که بسیاری از کار ها میتونند با چند دقیقه یا  چند ساعت تاخیر انجام بشند. این عملیات ها هم ماکزیمم مصرف منابع رو افزایش  میدند و هم باعث افزایش زمان اجرا درخواست ها میشند(که این مورد توی WPA  ها میتونه تجربه بدی برای کاربر باشه).با استفاده  از صف ها میتونیم عملیات هارو اولویت بندی کنیم و در مواقعی که مصرف سیستم پایین تره انجام بدیم.وظیفه جستجو رو به Search Engine ها محول کنیمقطعا Search از قابلیت هاییه که میتونه روی UX تاثیر بسزایی داشته باشه و  هیچ سرویسی نمیتونه بهتر از یک Search Engine جستجو کنه. در نتیجه وظیفه  جستجو باید به سرویس ها محول بشه تا هم از اختراع دوباره ی چرج جلوگیری  بشه، و هم کمترین منابع برای این کار صرف بشند.این مطلب رو میتونید با عنوان SearchEngine ،DataBase و Cache هر چیزی جای خودش در وبلاگ من(امین شجاعی) مطالعه کنید.</description><category>امین شجاعی</category><author>امین شجاعی</author><pubDate>Tue, 18 Feb 2020 17:50:21 +0330</pubDate></item><item><title>انواع مستنداتی که باید برای یک پروژه Back-end نوشت</title><link>https://virgool.ir/@shojaei.x/انواع-مستنداتی-که-باید-برای-یک-پروژه-back-end-نوشت-ar1xugc5kx09</link><description>در این مطلب به چند مورد از انواع مستنداتی که بنظرم باید برای یک پروژه Back-end بنویسم اشاره کردم.  ۱. مستندات مخصوص برنامه نویس Front-end:‌ این مستندات برای شرح نحوه کار با interface پروژه استفاده میشه. از اونجایی که در حال حاضر تمام فریمورک های مدرن جاوااسکریپت با استفاده از اِی پی آی با سرور ارتباط میکنن،‌در  نتیجه باید لیست کاملی از متد ها و ورودی خروجی هارو در اختیار برنامهه نویس فرانت اند قرار بدید. البته عملا باید قبل از انجام پروژه این مستندات با هماهنگی اون شخص نوشته بشه. یکی از بهترین مثال های این مورد، مستنداتیه که تیم تلگرام در بخش Available methods برای Telegram bot api نوشتند. ۲. مخصوص برنامه نویس Back-end(همکار) و مدیر فنیاین مستندات برای مشارکت کننده ها(contributors) نوشته میشن، کسانی که قصد دارند از عملکرد فنی نرم افزار با جزپیات مطلع بشند و در توسعه یا پشتیبانی پروژه همکاری کنند.۳. مستندات داخل پروژه (کامنت نویسی)این مستندات همزمان با کد نویسی نوشته میشند و قراره که ذهنیت برنامه نویس راجع به کدی که مینوسه رو منتقل کنند. این یکی از سخت ترین کار ها برای بعضی برنامه نویس هاست.به عنوان مثال باید برای تمام فانکشن های نوشته شده کامنت هایی بزارید که دقیقا توضیح بدند این فانکشن چه کاری انجام مید،‌کجا استفاده میشه، ممکنه چه خطا هایی داخلش رخ بدند،‌ ورودی و خروجی هاش چیا هستند و ... همچنین برای کلاس ها یا هر چیز دیگری باید این کار انجام بشه. باید اطلاعاتی که در ذهن دارید رو بنویسید تا بقیه برنامه نویس ها دقیقا چیزی که شما از یک قطعه کد میدونید رو بدونند و نیاز به خوانش خود کد نداشته باشند.بعضی افراد معتقدند که خود کد بهترین سنده. دلایل اشتباه بودن این باور اینه که 1. خوانش کد خیلی بیشتر از خوانش مستندات زمان میبره(مخصوصا در قسمت های پیچیده) و 2. کسی که در حال مطالعست ممکنه دانش فنی کافی برای درک اون قسمت از کد رو نداشته باشه. ولی با مطالعه کامنت ها متوجه عملکرد کد ها میشه.۴. فایل Readme برای پروژه های متن بازنهایتا در یک پروژه نیاز دارید که به همه ی مستندات و منابع در یک فایل Readme لینک بدید تا هر کسی با خوانش این فایل بتونه کارش رو با این پروژه شروع کنه. در این فایل باید توضیح مختصر غیر فنی و فنی در باره پروژه بدید. وابستگی هارو بنویسید. به مستندات لینک بدید. راه های ارتباطی رو بگید. ورژن های اصلی رو لیست کنید و به تغیراتشون لینک بدید. و هر مورد مهم دیگه ای. امیدوارم این توضیحات مفید بوده باشند. خوشحال میشم اگر نظرتون رو بنویسید.</description><category>امین شجاعی</category><author>امین شجاعی</author><pubDate>Sun, 22 Sep 2019 19:50:09 +0330</pubDate></item><item><title>تمرین ترجمه - How to Stop Overthinking (چگونه بر زیاد فکر کردن غلبه کنیم)</title><link>https://virgool.ir/@shojaei.x/how-to-stop-overthinking-چگونه-حریف-بیش-از-حد-فکر-کردن-بشیم-cyzktsgoquel</link><description>این مطلب اولین تمرین من برای ترجمست. و کلی اشکال داره. اگه توی رفع اشکال ها بهم کمک کنید، کلی ممنون میشم :)How many hours per day do you think?“I never thought about that,” you’re probably saying. So let me get this straight: You’re thinking all the time, and yet you never consider how much time you spend thinking. That sounds like an addiction to me. I know, because I’m addicted to thinking, too.چند ساعت در روز فکر میکنید ؟ احتمالا دارید میگید &#34;من هیچوقت دربارش فکر نکردم&#34;. اجازه بدید شفافش کنم: شما همیشه دارید فکر میکنید، و هنوز هم هیچوقت در نظر نگرتید که چقدر از زمانتون رو برای فکر کردن هزینه میکنید. برای من شبیه یک اعتیاد میمونه. میدونم، چون خودم هم به تفکر اعتیاد دارم.Overthinking is a common problem, but when it gets out of hand it can lead to sleep disruption, “analysis paralysis,” and even threaten mental health. It’s also a difficult one to diagnose, let alone cure.زیاد فکر کردن یک مشکل متداوله، اما وقتی از کنترل خارج بشه، میتونه به سمت اختلال در خواب، فلج در تجزیه و تحلیل یا حتی  آسیب روحی بشه. حتی تشخیصش هم سخته، چه برسه درمان.When I eat too much, I can say, “I’m overeating. I need to eat less.” When I work too much, I can say, “I’m getting burned out. I need to stop working.” When I drink too much, I can say, “I need to stop. I need a bottle of water.” But when I think too much, it’s not enough to just say “I’m overthinking.” I need a different approach to unclog my brain.وقتی من پر خورم، میتونم بگم &#34;من دارم زیاد غذا میخورم. نیاز دارم کمتر بخورم&#34;. زمانی که زیاد کار میکنم،  میتونم بگم &#34;هی من شبیه تراکتور شدم. باید در از کار بکشم&#34;. وقتی زیاد نوشیدنی خوردم، &#34;باید دست از ادامه دادن بکشم. یه لیوان آب برام خوبه&#34;. اما وقتی زیاد فکر میکنم، کافی نیست که فقط بگم &#34;من دارم زیاد فکر میکنم&#34;. روش متفاوتی برای باز کردن قفل مغز نیازه. The problem is that most people don’t consider overthinking a problem. When someone criticizes overthinking, we often assume that the problem is dwelling upon or spiraling through negative thoughts. We tend to assume, by the same token, that positive thoughts are good. But it’s a mistake to assume all positive thoughts are good.مشکل اینجاست که اکثر آدما «زیاد فکر کردن» رو یه مشکل نمیدونند.  وقتی یه نفر از «تفکر بیش از اندازه»  انتقاد میکنه، ما معمولا فرض میکنیم مشکل مربوط به افکار منفیه.  ما دوست داریم فرض کنیم که افکار مثبت خوبند. اما این اشتباهه که رض کنیم همه ی افکار مثبت خوبند.What most self-help advice says is to scrap the negative thoughts and double down on the positive thoughts. On the surface, this sounds like good advice. But the truth is that when you overuse your brain, for positive or negative, it can get clogged just like a drain. The result? Foggy thinking. Which leads to bad decision- making.اکثر توصیه های خودیاری میگند که افکار منفی رو دور بریزید و مثبت هارو دوبرابر کنید. اول این توصیه خوبی به نظر میاد. اما واقعیت اینه که وقتی شما از مغزتون بیش از حد استفاده میکنید، چه منفی چه مثبت،  مثل گذرگاهی میشه که بسته شده. نتیجش فقط افکار به هم ریختست. که باعث ضعف در تصمیم گیری میشه.You are not your thoughtsThinking isn’t considered a habit to curb because it’s so closely connected to our core identities. No one said it better than Marcus Aurelius in Meditations: “Our life is what our thoughts make it.”شما افکارتون نیستید فکر کردن به عنوان یه عادت در نظر گرفته نمیشه، برای همین هم ما به مهار کردنش فکر نمیکنیم چون خیلی به هویت های ما نزدیکه. هیچ کس اینو بهتر از مارکس آرلیوس(Marcus Aurelius) در مدیتیشن بیان نکرده: &#34;زندگی ما همون چیزی که افکار ما اونو میسازند&#34;. What he’s saying is that our lives are shaped by the quality of our thoughts. I believe in that. However, most of us assume that we are our thoughts.چیزی که میگه اینه که زندگی های ما توسط کیفیت افکارمون شکل میگیرند. من باورش دارم. به هر حال، اکثر ما فرض میکنیم که ما فکر هامون هستیم. We say: “Well, I can’t help but think these things. That’s just me.” No, that’s not you. You can decide what thoughts to ignore. I like how Eckhart Tolle puts it in The Power Of Now: “The beginning of freedom is the realization that you are not the possessing entity — the thinker.”ما میگیم: &#34;خب، کمکی از دستم بر نمیاد، اما این فکر هارو دارم، این منم&#34; نه، اون شما نیستید. شما میتونید تصمیم بگیرید که چه فکر هایی رو نادیده بگیرید.  من جوری که اکهارت تول توی کتاب «قدرت حال» میگه رو دوست دارم: &#34;شروع آزادی، درک این نکتست که The only way to stop identifying yourself with your thoughts is to stop following through on all your thoughts. Instead, decide to live in the present moment — where you don’t have time to think, only to experience.تنها راه توقف هویت سنجی خود با افکار اینه که دست از دنبال کردن فکر کردن روی تمام فکر هاتون بردارید.  به جای این کار، تصمیم بگیرید که در لحظه حال زندگی کنید -- جایی که زمانی برای فکر کردن ندارید، فقط میتونید تجربه کنید.</description><category>امین شجاعی</category><author>امین شجاعی</author><pubDate>Tue, 10 Sep 2019 12:26:29 +0430</pubDate></item><item><title>یهویی، در باب انتخاب رشته و درآمد</title><link>https://virgool.ir/@shojaei.x/یهویی-در-باب-انتخاب-رشته-و-درآمد-ib4cjxthswj5</link><description>امروز چند دقیقه در گروه «گفتگو جوانان» باشگاه کتابخوانی «ازتا»  درباره انتخاب رشته و درآمد صحبت کردیم. من چند لحظه خارج از جلسه  بودم دقیقا بحث رو متوجه نشدم، اما به نظر خودم محوریت «یافتن علاقه» بود. خواستم الان بعضی نکات که به نظرم میرسه بنویسم:- زمانی که درباره درآمد صحبت میکردیم، خیلی دوست داشتم توضیح بدم که درآمد هر شخص بیشتر از اینکه به رشته تخصصیش مربوط باشه(بماند که صرف یک مدرک دانشگاهی به معنی تخصصی نیست)، به مهارت های شخصی و  نوع نگاهش مربوطه.این جمله کلیشه ای رو خیلی شنیدم که « فقط مهمه به کارت علاقه داشته باشی ». قبلا درست درکش نمیکردم  ولی الان دائما دارم بیشتر میفهممش و بهش اعتقاد پیدا میکنم. چون نمونه های خیلی زیادی از کسانی میبینم که میتونند درآمد خیلی بهتری داشته باشند( و بهش نیاز هم دارند) اما انگیزه و تمایلی به کارشون ندارند، صرفا سر کار میرند تا داخل خونه نباشند، معاشاتشون بگذره و جامعه هم بهشون گیر نده و اصلا دنبال  زندگی بهتر نیستند. نتیجه اینه که خیلی شغل و تخصصه مهم نیست، مهم علاقه، تمایل و ذهن باز داشتنه. (برای تاکید، مثال  دندانپزشک هایی که درآمد کم و زندگی بدی دارند میتونه گویا باشه. تخصص این شخص عالیه، ولی آدم کسب درآمد و زندگی ساختن نیست).- توی بحث انتخاب رشته هم میتونم بگم ما توی عصر اطلاعات و تکنولوژی زندگی میکنیم. الان یکی از جریان های عمده ی جامعه ما، تمایل و  نیاز برای استفاده بیشتر از تکنولوژی در کار هاست(همه میخواهند یجوری با کامپیوتر و اینترنت درآمدشون رو بهتر کنند). در نتیجه  شما هر تخصصی که داشته باشید،  اگر در کنارش اطلاعات فنی و دانشتون رو راجع به تکنولوژی و یا کامپیوتر افزایش بدید، قطعا فرصت های عالی ای برای کسب درآمد خواهید داشت. میتونید هنرمندی باشید که مهارت های فنی خوبی داره، یا اینکه مهندسی باشید که در هنر سررشته و فعالت داره، هر دو این حالت ها پولسازند، چون شمارو مجری وصل کردن هنر به تکنولوژی میکنه. پس نتیجه میگیریم مسئله مهارت نیست. شما اگر مکمل درستی برای رشتتون داشته باشید، به درآمد میرسید. - مورد مهم دیگه اعتماد به نفسه.  به جرعت میتونم بگم اعتماد به نفس سالم و در واقع عزت نفس، تعیین کننه همه چیزه.  شما یک «آگهی پخش کنِ بدون سواد خواندن و نوشتن» باشید، اما عزت نفستون رو پیدا و ازش محافظت کنید،  راه براتون باز میشه. - انتخاب کردن رشته مورد علاقه ساده یا راحت نیست(هستند کسانی که ۳۵ سالشونه ولی هنوز نمیدونند چی دوست دارند یا چی میخواهند)، چون موانع ذهنی و محیطی زیادی داره. مثل قضاوت های رایج، «فقط دکترا محترمند»، «فقط هنرمندا احساس دارند»، «دانشگاه نری احمقی»، « دانشگاه بری احمق تری» و ... موارد مشابه این حرف ها، انتخاب مارو ناعادلانه و نادرست قضاوت میکنند. یا فشار خانواده، مثل کسایی که داخل یه خانواده فقیر بزرگ شدند و هدف گذاری های بزرگ، سوژه قضاوت و تحقیر اطرافیان قرارشون میده. یا شخصی از خانواده ای آکادمیک، که نمیتونه اعلام کنه به هنر علاقه داره، خانوادش هنر رو تخصص و کار حساب نمیکنند. به همین خاطر،  به نظرم یکی از دستاورد های کلیدی جوان و جوانی، شناخت و حذف کردن  تاثیرات نادرستیه که محیط روی شخص گذاشته. انتخاب رشته ی درست، نیازمند اینه که شخص آزادی کافی رو داشته باشه و برای خودش محترم باشه(قاعدتا احترام به خود، یکم به احترام اطرافیان نیاز داره).- یک نکته موثر در انتخاب،‌ اهداف بلند مدته. اگر اهدافی دارید پیشنهاد میکنم حتما روی کاغذ لیستشون کنید و بعد حساب و کتاب کنید. به عنوان مثال اگه قصد مهاجرت تا قبل از ۲۵ سالگی رو داشته باشید،‌قطعا روی انتخابتون تاثیر قابل توجهی خواهد داشت.و نکتش اینه که  هر چیزی هزینه خودشو داره، شما نمیتونید یه رشته ای رو برید که هم بهش علاقمند باشید، هم درآمدش از روز اول خوب باشه، هم مهاجرت کردن باهاش آسون باشه و ... خیلی از این معیار ها، کار سخت و فکر هوشیار و اگاه میطلبند.</description><category>امین شجاعی</category><author>امین شجاعی</author><pubDate>Wed, 07 Aug 2019 02:12:52 +0430</pubDate></item><item><title>نرم افزار Lenovo Vantage مناسب افزایش عمر باتری لپتاپ های Lenovo</title><link>https://virgool.ir/@shojaei.x/نرم-افزار-lenovo-vantage-مناسب-افزایش-عمر-باتری-لپتاپ-های-lenovo-vmexb2bc6gpq</link><description>درود،این نرم افزار(Lenovo vantage که قبلا اسمش یه چیز دیگه بود) توسط شرکت لنوو و مخصوص لپتاپ های همین شرکت ساخته شده. (البته شاید روی بقیه لپتاپ ها هم کار کنه! )لوگوقابلیت هابعضی از قابلیت هایی که من خوشم اومد:نگه داشتن شارژ باتری بین ۵۵٪ تا ۶۰٪(Conservation mode)، برای افرادی که لپتاپ رو همیشه در شارژ میزارند. طبق نتیجه گوگل گردی من بهترین حالت برای حفظ عمر یه باتری لیتیومی اینه که همیشه بین ۴۰٪ تا ۸۰٪ شارژ داشته باشه. دلیل اینکه وقتی گوشی رو از جعبه در میارید شارژش توی همین بازه هست هم همینه. برای فعال کردن این قابلیت فقط کافیه از منوی device وارد قسمت power بشید و گزینه Conservation mode رو فعال کنید. (دقت کنید که این قابلیت روی BIOS شما تنظیم میشه و حتی وقتی لپتاپ خاموشه، یا دارید با لینوکس(dual boot) کار میکنید هم باتری بین ۵۵ تا ۶۰ میمونه)روشن نگه داشتن مداوم پورت USB، برای اینکه بتونید موقعی که لپ تاپ خاموشه گوشیتون رو شارژ کنید. البته من تستش نکردم، ممکنه کار نکنه.نمایش درصد باتری توی Taskbar با آیکن بزرگتر. (البته خطا داره یه وقتایی)حالت محافظت از چشم که برای من شبیه همون Night light ویندوز ۱۰ هست، با این تفاوت که میتونید شدتشو تغیر بدید.تغیر خودکار حالت Dolby، احتمالا میدونید که لپ تاپ های لنوو یک نرم افزار برای تغیر صدای خروجی لپ تاپ دارند که روی حالت های مختلف از جمله Music, Movie, Voice و Dynamic تنظیم میشه. من به شخصه خودم خیلی ازش خوشم میاد. قابلیت نرم افزار Lenovo vantage اینه که به صورت خودکار حالت صدای Dolby رو تغیر میده. (البته من غیر فعالش کردم چون به اندازه کافی سریع و دقیق نبود. ترجیه میدم خودم حالت رو عوض کنم)نمایش دقیق مشخصات باتری: توی این نرم افزار میتونید مشخصات دقیق باتری از جمله میزان سلامتی، دما، ظرفیت اسمی و ظرفیت واقعی فعلی، و ... رو ببینید. برای مشاهده جزئیات باتری کافیه دکمه آبی رنگ See battery details رو بزنید.آپدیت خودکار: این قابلیت خیلی خوب و کاربردیه که هرموقع شرکت لنوو آپدیتی برای دستگاه شما(از جمله آپدیت BIOS) منتشر کنه، بصورت خودکار دانلود و با اجازه ی شما نصب میشه.البته میتونید این قابلیت رو غیر فعال هم بکنید. برای این کار از منوی device وارد بخش System update بشید و از قسمت Auto update setting موارد مورد نظرتون رو غیر فعال کنید(پیشنهاد من اینه که گزینه Critical Updates همیشه فعال باشه)غیر فعال کردن کارت گرافیک مجزا(Hybrid-mode): اکثر لپتاپ ها دو تا پردازنده گرافیکی دارند. یکی پردازنده پیشفرضه که برای کار های روزمره خوبه. یکی هم کارت گرافیک مجزاست که قویه و برای بازی و نرم افزار های گرافیکی استفاده میشه. با فعال کردن قابلیت هایبرید مود، میتونید کارت گرافیک مجزا رو غیر فعال کنید تا باتری مصرف نکنه. هرموقع هم نیاز بود دوباره فعالش کنید.بازم یه چیزایی داره که من استفاده نکردم زیاد :) مهم ترینش برای من همون اولیست. چون زیاد با لپتاپ کار میکنم و اینطوری میتونم بدون نگرانی برای عمر باتری شارژر رو وصل کنم.نصببهترین مسیر نصب این  نرم افزار از طریق Microsoft store هست که به صورت پیشفرض روی ویندوز ۱۰ موجوده.نحوه نصب(یه مقدار لحن توضیح طنزه اما محتوا جدیست): خیلی منطقی فیلترشکنو روشن میکنید(خیلی مهمه)، وارد Microsoft store میشید،‌ Lenovo vantage رو میسرچید، مینصبید، بازش میکنید و میفهمید که لنوو یکم مسخرتون کرده!.بعد روی لینکی که بعد باز کردن مشاهده میکنید کلیک میکنید و پکیج تکمیلی نرم افزار ( +۲۰۰ مگابایت ) رو دانلودونده و مینصبونید. من راه بهترین برای نصبش پیدا نکردم حقیقتا. دانلود مستقیم:‌ ظاهرا امکان دانلود مستقیم هم روی وبسایت لنوو هست که شک دارم کار کنه! نتیجش رو توی کامنت ها بگید لطفا. لینک دانلود اگه این مسیر جواب نداد از همون مسیر استاندارد برید.لینوکسمن نسخه مناسب لینوکس براش پیدا نکردم،‌ اما اگه میخواهید قابلیت نگهداشتن شارژ روی ۶۰٪ رو داشته باشید،‌ میتونید کنار لینوکس ویندوز نصب کنید، بعد داخل ویندوز نرم افزارو نصب کنید و قابلیتش رو فعال کنید. از اون به بعد داخل لینوکس هم این قابلیت فعال میمونه براتون(چون تنظیماتش توی BIOS انجام میشه و کاری به سیستم عامل نداره)‌</description><category>امین شجاعی</category><author>امین شجاعی</author><pubDate>Sat, 17 Nov 2018 12:32:49 +0330</pubDate></item><item><title>یکی از بزرگترین دستاورد های من</title><link>https://virgool.ir/@shojaei.x/یکی-از-بزرگترین-دستاورد-های-من-npxtf0guxhwn</link><description>2 سال پیش، من تصمیم گرفتم که بلند شم و زندگی رویاییم رو بسازم. احساس «شکست ناپذیری» میکردم و انقدر اهدافم کلی بود که هرلحظه فکر میکردم دارم به سمتشون میرم. توی اولین قدم به یه مشکل خوردم که برای من بزرگ محسوب میشد. نمیدونستم مشکل از کجاست، نمیدونم راه حل چیه، کاملا گیج با حالی بد.وقتی شدت این حال بد به اوج خودش رسید، به خاطر پیشنهاد پر مهر یک دانشجوی روانشناسی، اولین جلسه مشاورم رو با یک دکتر روانشناس رزرو کردم. اون جلسه از بهترین لحظات کل اون دوران بود. و بعد چند جلسه، من با قشر جدیدی اشنا شدم. فهمیدم افرادی هستند توی این جامعه که توانایی فوق العاده ای توی مشاوره دادن و حل مشکلات دارند. بعضیاشون میتونند مهمترین دروغ، یعنی دروغ هایی که یه نفر خودش به خودش میگه رو تشخیص بدند. میتونند اشتباهی که چند ده ساله داره زندگی یه نفرو خراب میکنه پیدا کنند. میتونند به مراجعشون کمک کنند تا انتخاب هایی رو ببینه که هیچ وقت تصور نمیکرده وجود دارند. میتونند با یک سوزن، حباب های بزرگ باور های اشتباه شخص رو بترکونند.  و تنها تضمین همه ی اینها، اینه که شخص برای تغیر بهشون مراجعه کرده باشه و تغیر رو با تمام وجود بخواهد. اما حیف، اون موقع متوجه شدم که چقدر ما آدما این قشر رو دست کم میگیریم و ساده لوحانه فکر میکنیم سلامت روان فقط مسئله دیوونه هاست. به یاد جمله ای که توی کتاب تئوری انتخاب نقل شده «اگه تمام متخصصین این حوزه یکباره از زمین ناپدید بشند، دنیا خیلی متوجهشون نمیشه».  </description><category>امین شجاعی</category><author>امین شجاعی</author><pubDate>Sat, 08 Sep 2018 13:28:50 +0430</pubDate></item></channel></rss>