<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Zahra Moghadam</title><link>https://virgool.ir/feed/@shimamoghadam1369</link><description>مدرس و مترجم زبان انگلیسی</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 07:56:23</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4350859/avatar/avatar.png</url><title>Zahra Moghadam</title><link>https://virgool.ir/@shimamoghadam1369</link></image><item><title>پیکان ۷۷</title><link>https://virgool.ir/@shimamoghadam1369/پیکان-۷۷-rcaayi6i9uzv</link><description>شور و شوق رانندگی از کودکی باعث شد تا رویاهایم به واقعیت تبدیل شوند دقیقا از همان وقتی که پدر ماشین‌های رنگارنگش را در حیاط منزل پارک می‌کرد، آنقدر به بوق و کلاج و دنده علاقه داشتم که گویی اسباب‌بازی‌های مورد علاقه‌ام بودند. صبح‌ها سوئیچ ماشین‌ را برداشته و آن را استارت می‌زدم. رانندگی با ماشینی مثل پیکان برای دختری در مقطع راهنمایی بسیار دشوار بود تا اینکه روزی از روزها برای تمرین به شهرک سازمان آب رفتیم و من طبق معمول فرمان را چرخانده و با دنده‌ی یک شروع به حرکت کردم، میخواستم ترمز بزنم که بابا گفت: &#34;خیلی مونده به فنس‌ها برسی&#34;. دیگر با دنده‌ی سبک ادامه دادم و ناگهان با آن تورهای آهنی برخورد کردم، مطابق معمول پدر را مقصر دانسته و گفتم: دیدی باید ترمز می‌کردم، همگی ترسیده بودیم اما چهره‌‌ی برافروخته‌ی نگهبان و سپر آویز پیکان ما را به خنده واداشت. 😄</description><category>Zahra Moghadam</category><author>Zahra Moghadam</author><pubDate>Thu, 27 Nov 2025 09:44:54 +0330</pubDate></item></channel></rss>