<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های sheyda ashoorian</title><link>https://virgool.ir/feed/@sheydaashoorian</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 06:59:35</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/13784/avatar/PY8OCj.jpeg</url><title>sheyda ashoorian</title><link>https://virgool.ir/@sheydaashoorian</link></image><item><title>تغییر من ماندگار خواهد بود و هرگز لازم نیست دوباره نگران شوم !</title><link>https://virgool.ir/@sheydaashoorian/تغییر-من-ماندگار-خواهد-بود-و-هرگز-لازم-نیست-دوباره-نگران-شوم-igrqxgya0fqc</link><description>بیماری بزرگ غرب (البته به نظر من  شرق و غرب دیگه نداره) این است :&#34; من زمانی خوشحال خواهم بود که ...&#34; این باور ماست که خوشحالی هدفی ایستا و متناهی است و به مجرد اینکه فلان ارتقا را بگیریم یا فلان خانه را بخریم یا فلان همسر را اختیار کنیم یا هر چیز دیگر، شادی در چنگ ماست . این باور را محبوب ترین خط داستانی زندگی معاصر در ما القا کرده است : آدمی هست ; این آدم بابت کالا یا خدمتی پول خرج می کند; این آدم تا اید خوشحال است.این پیام تبلیغ های تلوزیونی است. به طور متوسط انسان 100 ها ساعت تبلیغ تلوزیونی تماشا می کند . بنابراین ، اندکی شست و شوی مغزی اجتناب ناپذیر است . آیا تعجبی ندارد که ما این قدر راحت فرض می کنیم هر تغییری که ایجاد کنیم اثرش تا ابد خواهد ماند ؟ این برای تغییر رفتار هم مصداق دارد. هدفی تعیین می کنیم و به اشتباه فکر می کنیم که با دستیابی به آن خوشحال خواهیم بود و اینکه هر گز به وضعیت قبلی بارنخواهیم گشت. این عقیده حس کاذب ماندگاری را در انسان بر می انگیزد.قصه های پریان با این جمله ختم می شوند : &#34; و از آن به بعد ، آنها خوش و خرم زندگی کردند.&#34; به همین دلیل است که به آنها می گویند قصه پریان، نه مستند .گزیده ایی از کتاب خلق رفتارهای ماندگار ...</description><category>sheyda ashoorian</category><author>sheyda ashoorian</author><pubDate>Fri, 30 Apr 2021 18:36:28 +0430</pubDate></item><item><title>گزیده ایی از کتاب بازیکن تیمی ایده آل</title><link>https://virgool.ir/@sheydaashoorian/گزیده-ایی-از-کتاب-بازیکن-تیمی-ایده-آل-agpyuuzgpr2t</link><description>&#34;آه صبر کنید .یادم رفته بود&#34; . لحن جف کنایه آمیز بود, اما بی ادبانه نبود ،&#34;شما تعریف روشنی از بازیکن تیمی دارید.آدمی که نتواند بی شعور باشد.&#34;آنها با شرمندگی خندیدند.جف لبخند زد .&#34;اجازه بدهید فعلا از همان لفظ بی شعوری استفاده کنیم .حالا از کجا می دانید شخصی  بی شعور است ؟ و چطور از استخدام او پرهیز کنید؟&#34;کلر اول جواب داد .&#34;بعد از اینکه آدم مدتی با چنین شخصی کار کند متوجه می شود .&#34;آره اما تا آن موقع دیگر خیلی دیر است و می دانی وقتی شخص بی شعور را بیش از زمان لازم نگه داشتی چه می شود ؟&#34;آنها جوابی ندادند پس خودش جواب داد &#34;غیر بیشعورها شروع به رفتن می کنند.&#34;بقیه این ماجرا جالبه که بهتره کتابشو بخونین #بازیکن_تیمی_ایده_آل#پاتریک_لنچونی</description><category>sheyda ashoorian</category><author>sheyda ashoorian</author><pubDate>Thu, 10 Dec 2020 20:27:30 +0330</pubDate></item></channel></rss>