<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های شرمین رحیمی</title><link>https://virgool.ir/feed/@shermin.rhm</link><description>پزشکی که میخواد دنیای دیجیتالو با پزشکی ادغام کنه</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 01:20:20</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2486811/avatar/hdKPUO.jpg</url><title>شرمین رحیمی</title><link>https://virgool.ir/@shermin.rhm</link></image><item><title>داستان من و تکنولوژی و مجموعه پله به پله</title><link>https://virgool.ir/@shermin.rhm/داستان-من-و-تکنولوژی-glx5htwls8uy</link><description>من فرزند اول یه خانواده 4 نفره‌م. زمانی که ما بچه بودیم اوج تکنولوژی ویدیو بود، که همونم لای پتو قایم میکردن. بعد کم‌ کم ضبط cdخور اومد به بازار. ضبطایی که فقط فرمت audio پخش میکردن. ما همینجور که لب جوب نشسته بودیم و گذر عمر تماشا میکردیم دیدیم ای دل غافل تکنولوژی یهو چه پیشرفتی کرد، مردم همه کامپیوتر خریدن. دیگه آه و فغان سر دادم و گفتم ای وای ما از غافله عقب موندیم، چرا کامپیوتر نداریم. آخر سر در یک تابستان دل انگیز به کلاس کامپیوتر فرستاده شدم، تا پدر برام کامپیوتر بخره. تاکیدم کرده بودم که کامپیوترش نقره‌ای باشه آخه سفید از مد افتاده. خلاصه بالاخره کامپیوتر خریداری شد و  اومد تو خونه، نصبش کردیم، نشستم جلوی مامان و بابا ژست مهندس کامپیوتر گرفتم و وسط دسکتاپ یه رایت کلیک کردم و عکس دسکتاپو عوض کردم، مامان بابامم کلی بهم افتخار کردن که به‌به دخترمون چقد کامپیوتر بلده.از دیگر عجایب اون زمان این بود که برای اینکه بتونی با اینترنت کار کنی مجبور بودی بری کلاس آموزش اینترنت. دیگه منم رفتم کلاس،  پیشرفتو تکمیل و قله‌های تکنولوژی رو فتح کردم . تو کلاس اینترنت یاد گرفتم یاهو و گوگل و ایمیل چیه. و بدین ترتیب داستان زندگی ما تو عصر تکنولوژِی شروع شد و مهندس کامپیوتر خانواده شدم.از اونجایی درس و علم تو خانواده ما ارزش بود و خودمم ازون بچه درس خونا بودم که فقط نمره 20 برام ارزش داشت ولاغیر، تصمیم گرفتم درسمو بخونم تکنولوژی رو هم کنارش ادامه بدم، بدین صورت که بعد امتحانا کارت اینترنت میگرفتم و قیژ قیژ کنان به اینترنت وصل میشدم و الکی تو سایتا میچرخیدم، جوک میخوندم و بازی میکردم. کم کم کاربرد جدید برای اینترنت پیدا کردم و برای انشا نوشتن و تحقیق نوشتن برای مدرسه به اینترنت مراجعه میکردم و تکالیف خفن ارائه میدادم. چند سال بعدم که رسیدم به کنکور، کامپیوتر و اینترنتو تحریم کردم و گفتم فقط درس و درس تا بشم خانم دکتر مملکت. آخه اون موقعا دکتر شدن ته موفقیت و خفن شدن بود. شکر خدا منم موفق شدم بزنم شاخ غولو بشکنم و پزشکی قبول شم.7سال پزشکی رو گذروندم و اون وسطا همیشه دلم واسه نوشتن و کارای دیجیتال و آنلاین ضعف میرفت ولی خب پزشکی کجا کار آنلاین و دیجیتال کجا. اما حالا دنیای دیجیتال و تکنولوژی اونقد پیشرفت کرده که میتونی پزشک باشی کارتو دوست داشته باشی و کارای دیجیتالم انجام بدی.و اما مجموعه پله به پلهتو این مسیر یه شانس بزرگ و خوبی که پیدا کردم آشنایی با مجموعه پله به پله و خانم مجیدی نازنین، موسس خفن این مجموعه بود. تو اوج سردرگمی و بلاتکلیفی فرم ثبت نام دوره طراحی سایت تابستان 1401 پله به پله رو پر کردم و منتظر اعلام پذیرش ثبت نام شدم ولی جوابش نیومد که نیومد. آخر به پشتیبان عزیز مجموعه پیام دادم که چرا منو قبول نکردین من انگیزه‌م بالاس، خیلی دختر خوبیمااا و بدین صورت دوره رو ثبت نام کردم و وارد دنیای جدید شدم.کلاسای با کیفیت آنلاین که همیشه سر وقت آپلود میشد، خانم مجیدی نازنین که با جون و دل تدریس میکردن، منو هرچه بیشتر شیفته مجموعه پله به پله کرد. آخر دوره طراحی سایت بود که ثبت نام دوره سئو شروع شد. کلی این پا اون پا کردم که ثبت نام کنم یا نه. آخر دلو زدم به دریا ثبت نام کردم. هیچ زمینه‌ای از سئو نداشتم و نمیدونستم حالا قراره چی بشه.ولی بازم بهم ثابت شد پله به پله کلاس بد ارائه نمیده.مطالب جوری کامل بود که من هرجا مطلبی درباره سئو میدیدم بلد بودم. حالا میتونم بگم از این بابت خیلی از خودم ممنونم. میدونم که تهش قراره به جاهای خوبی برسم.</description><category>شرمین رحیمی</category><author>شرمین رحیمی</author><pubDate>Sun, 07 May 2023 11:01:31 +0330</pubDate></item></channel></rss>