<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های علی شیخ</title><link>https://virgool.ir/feed/@sheikholeslami.ali</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 05:54:33</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/72804/avatar/avatar.png</url><title>علی شیخ</title><link>https://virgool.ir/@sheikholeslami.ali</link></image><item><title>متن اول</title><link>https://virgool.ir/@sheikholeslami.ali/هدف-همهی-داستانهایی-که-میگیم-ارضاء-غرایز-هستند-ساده-و-بدون-پیچیدگی-m7x6nhvrxozf</link><description>دیوانه تر از من چه کسی هست، کجاست - اثر کیارش خلیلی انسان بعد از اینکه زبون درآورد و شروع کرد به فکر کردن؛ به دو دسته تقسیم شد. کسایی که داستان میگن، و کسایی که داستان ها رو دنبال میکنند و به پخش اونا کمک می‌کنند.داستان ها، نرم افزارهای نصب شده رو بدن ما هستند. ما به کمک داستان می‌تونیم انتزاع کنیم و زمانی غیر از &#34;حال&#34; رو متصور بشیم. مغز ما اطلاعات رو به کمک داستان‌ها معنا دار می کنه تا بر اساس اونها آینده رو پیش‌بینی کنیم و تصمیم بگیریم. ما انسانها نمی تونیم بدون داستان فکر کنیم. فکر کردن هم خودش یه جور داستان سرایی است. میشه گفت ذهن ما در حالی که داره انتزاع میکنه و فکر میکنه تبدیل میشه به ماشین تولید داستان.ار طرفی این داستان ها فقط در غرایز انسانی با هم در اشتراک هستند. اون چیزی که واضح هست اینه که اگر انسان از غرایز خودش فاصله بگیره از لحاظ سخت افزاری به مشکل میخوره و یه جورایی داستان ها هم از بین می‌رن و تموم میشن، دیگه نه کسی داستان میگه و نه کسی هست که به اونها گوش بده.شاید هدف اولیه همه‌ی داستانهایی که میگیم ارضاء غرایز هستند، ساده و بدون پیچیدگی شاید ما با اضافه کردن لایه های معنا و ایجاد پیچیدگی های مختلف داریم تلاش میکنیم داستانی به این سادگی رو، جذاب تر و بیشتر روایت کنیم. شنونده های بیشتری براش پیدا کنیم. فرمول این کار اینه که روایت راوی قبل از ما ( نسل گذشته ی خودمون  - سنت ) را تبدیل کنیم به روایت واقعی امروز مطابق با غرایز در شرایط امروزی. این جوری ما تبدیل میشیم به روایت گر معاصر و امروزی. نمیشه معاصر شد مگر اینکه روایت قبلی رو به رسمیت شناخت. لزومی نداره اون رو واقعی دونست صرفا به عنوان یک روایت باید بهش گوش داد و  فهمیدش. لازم نیست باورش کنیم. مسئله درست و غلط نیست. داستان ها نیازی ندارند واقعی باشند. تازه اون داستانهایی که خودمون هم میگیم و باورش داریم هم درست نیستن، اما اگه بهشون باور نداشته باشیم نمیتونیم بسازیمشون ما باید داستان هامون رو باور کنیم ولی باید بدونیم داستانمون با گذشت زمان کامل تر و کامل تر میشن.خلاصه من فکر می کنم کسی که داستان بعدی رو تعریف میکنه و جهان آینده رو شکل میده حتمی دو تا مشخصه داره داستان قبلی رو میدونه و میفهمهاون رو تغییر میده و معاصرش میکنهمسئله در نهایت اینه که کجای داستان رو چرا و به شکل باید تغییر داد تا اکثریت قبولش کنند و داستان عامه پسند بعدی رو تولید کرد.</description><category>علی شیخ</category><author>علی شیخ</author><pubDate>Thu, 19 Sep 2019 03:07:51 +0430</pubDate></item></channel></rss>