https://virgool.ir/feed/@sharif_gs"گروه دوستداران محیطزیست دانشگاه صنعتی شریف"​ انجمنی علمی-دانشجویی است که در مهرماه سال 1389 در این دانشگاه به طور رسمی شروع به فعالیت کرد.هر شریفی، یک دوست محیطزیست، یک سفیر سبز!fa2026-11-12 06:11:22https://files.virgool.ir/upload/users/1198940/avatar/uJejzO.pnghttps://virgool.ir/@sharif_gshttps://virgool.ir/@sharif_gs/خودرو-های-برقی-چقدر-سبز-هستند-fhon5ij6fcpmبه طور خلاصه: بسیار سبز؛ اما خودروهای پلاگینی (plug-in cars) هم تأثیرات زیست‌محیطی دارند. این مقاله، نگاهی به مسائل اصلی و شیوۀ پاسخگویی به این مسائل می‌اندازد.دولت‌ها و خودروسازان سراسر جهان در حال ترویج ماشین‌های برقی به عنوان تکنولوژی کلیدی کاهش مصرف نفت و مبارزه با تغییرات اقلیمی هستند. شرکت جنرال موتورز[1]گفته‌است که قصد دارد تا سال 2035، فروش ماشین‌های بنزینی را متوقف کند و به مدل‌هایی روی بیاورد که با باتری کار می‌کنند. این هفته، شرکت ولوو[2]اعلام کرد که حتی سریع‌تر کار خواهدکرد و تا سال 2030 یک صف تولید تماماً برقی را معرفی خواهدکرد.اما در عین فراگیر شدن، خودروها و وانت‌های برقی همواره با یک پرسش روبه‌رو بوده‌اند: «آیا واقعاً به اندازه‌ای که تبلیغ می‌شود، سبز هستند؟»با اینکه متخصصان عموماً قبول دارند که خودروهای پلاگین، در مقایسه با خودروهای بنزینی، برای محیط زیست بهتر هستند؛ ولی با توجه به نحوۀ شارژ شدن و تولیدشان، همچنان تأثیرات زیست‌محیطی دارند. برخی از بزرگترین معضلات -و راه مقابله با آن‌ها- به شرح زیر است:مهم است که برق چگونه تولید می‌شود.اگر بخواهیم به طور کلی حرف بزنیم، میزان انتشار آلاینده‌های گرم‌کنندۀ زمینِ بیشتر خودرو‌های برقی که امروزه به فروش می‌رسند، به طرز چشم‌گیری کم‌تر از اغلب ماشین‌های بنزینی است؛ اما همه‌چیز به این که چقدر زغال‌سنگ برای شارژ این خودروها سوزانده می‌شود، بستگی دارد. و همچنین شبکه‌های برقی هنوز باید تغییرات زیادی را پشت سر بگذارند، پیش از اینکه بتوان گفت خودروهای برقی به راستی فاقد انتشارات[3]هستند.یک راه برای مقایسۀ تأثیر اقلیمی خودروهای مختلف این ابزار تعاملی آنلاین است که توسط محققان دانشگاه M.I.T تهیه شده‌است. در تهیۀ این مدل، تلاش شده‌است که همۀ عوامل مربوطه دخالت داده‌شوند: انتشارات حاصل از تولید خودروها و تهیۀ سوخت آن‌ها، میزان بنزینی که خودروها به طور معمول می‌سوزانند و چگونگی تولید برق استفاده‌شده برای شارژ خودروها.اگر فرض کنید که ماشین‌های برقی نیروی خود را از یک شبکۀ برقی معمولی در ایالات متحده، که به طور معمول شامل ترکیبی از نیروگاه‌های سوخت فسیلی و نیروگاه‌های انرژی‌های تجدیدپذیر است، می‌گیرند؛ تقریباً در همۀ اوقات بسیار سبزتر از خودروهای معمولی هستند. با اینکه تولید خودروهای برقی به دلیل باتری‌های مخصوصشان انتشارات بیشتری ایجاد می‌کند، موتورهای برقی آن‌ها کارآمدتر از موتورهای درون‌سوزی است که سوخت‌های فسیلی می‌سوزانند.به عنوان مثال، از یک شورلت بولت[4] تمام‌برقی انتظار می‌رود در طول عمرش به طور متوسط به ازای هر یک مایل، 189 گرم (به ازای هر یک کیلومتر، 118 گرم) کربن‌دی‌اکسید تولید کند. این در حالیست که یک تویوتا کمری[5]بنزین‌سوز تازه، به طور متوسط به ازای هر یک مایل، 385 گرم (به ازای هر یک کیلومتر، 240 گرم) کربن‌دی‌اکسید تولید می‌کند. یک وانت فورد[6](که حتی کمتر از نظر سوخت کارآمد است، نسبت به مثال‌های قبلی) به ازای هر مایل، 636 گرم (به ازای هر کیلومتر، 397 گرم) کربن‌دی‌اکسید تولید می‌کند.اما این فقط یک میانگین است. از طرف دیگر، اگر شورلت بولت توسط یک شبکۀ متکی بر زغال‌سنگ[7]شارژ شود، برای اقلیم بدتر از یک خودروی هیبریدی امروزی مثل تویوتا پریوس[8]-که با بنزین کار کرده ولی از باتری برای تقویت مسافتش استفاده می‌کند- خواهد بود. (بولت متکی بر زغال‌سنگ، همچنان از کمری و F-150 بهتر عمل خواهدکرد.)جرمی میکالک[9]، استاد مهندسی دانشگاه کارنگی‌ملون[10]می‌گوید: «زغال معمولاً عامل بحرانی است. اگر شما در پیتزبورگ خودروهای برقی‌ای دارید که شب‌ها به شارژ زده می‌شوند و در نتیجه نیروگاه‌های زغال‌سنگی اطراف زغال‌سنگ بیشتری می‌سوزانند، مزایای اقلیمی چندانی نخواهدداشت و حتی ممکن است موجب آلودگی بیشتر هوا شود.»خبر خوب برای خودروهای برقی این است که بیشتر کشورها در تلاشند تا شبکه‌های برقی خود را پاکیزه‌تر کنند. در ایالات متحده، در دهۀ گذشته صدها نیروگاه زغال‌سنگ تعطیل شده‌اند و به سمت ترکیبی از گاز طبیعی کم‌آلاینده‌تر، انرژی بادی و انرژی خورشیدی رفته‌اند. در نتیجه، محققان یافته‌اند که خودروهای برقی نیز پاکیزه‌تر شده‌اند و احتمالاً همچنان پاکیزه‌تر خواهندشد.جسیکا ترنسیک[11]، دانشیار مطالعات انرژی دانشگاه M.I.T می‌گوید: «دلیل اینکه خودروهای برقی راه حل محیط‌زیستی جذابی به نظر می‌رسند این است که اگر ما بتوانیم شبکه‌های برقیمان را کربن‌خنثی[12]بکنیم، آن‌گاه انتشارات وسایل نقلیه نیز بسیار بسیار کم خواهدشد؛ در حالی که حتی بهترین هیبریدهایی که بنزین می‌سوزاند، همواره خط پایۀ انتشاراتی دارند که نمی‌توانند از آن پایین‌تر روند.»مواد اولیه می‌توانند مشکل‌ساز باشند.مانند بسیاری از باتری‌ها، باتری‌های لیتیوم-یونی که برق بیشتر خودروهای برقی را تأمین می‌کنند، بر مواد اولیه‌ای همچون کبالت، لیتیوم و عناصر کمیاب زمین -که با نگرانی‌های بزرگ محیط زیستی و حقوق بشری درآمیخته‌اند- متکی هستند. کبالت به طور ویژه مشکل‌ساز بوده‌است.استخراج کبالت سرباره‌های خطرناکی تولید کرده که می‌توانند وارد محیط شوند و تحقیقات نشان داده‌است اهالی اطراف، به ویژه کودکان، بسیار در معرض کبالت و دیگر فلزات قرار می‌گیرند. استخراج فلزها از سنگ معدنشان نیز نیازمند فرایندی به نام گدازگری می‌باشد، که موجب انتشار سولفوراکسید و آلودگی‌های زیان‌بار هوایی دیگر است.گروه‌های حقوق بشر هشدار می‌دهند که نزدیک به 70 درصد از منابع کبالت دنیا در جمهوری دموکراتیک کنگو استخراج می‌شود؛ که بخش زیادی از آن در معدن‌های غیرصنعتی و بدون بازرسی انجام می‌شود که کارگران آن‌ها -که شامل تعداد زیادی از کودکان نیز هست- با ابزارهای دستی حفاری می‌کنند که برای سلامتی و ایمنی آن‌ها بسیار خطرناک است.لیتیوم جهان، یا از استرالیا و یا از نمک‌زار‌هایی که در مناطقی از آند در آرژانتین، بولیوی و شیلی یافت می‌شوند، استخراج می‌شود. این عملیات، مقادیر زیادی از آب‌های زیرزمینی را برای پمپاژ آب‌نمک حاصل مصرف می‌کند که موجب کاهش آب در دسترس کشاورزان و چوپان‌های محلی می‌شود. آب مورد نیاز برای تهیۀ باتری‌ها به این معنا است که ساختن خودرو‌های برقی، حدوداً 50 درصد بیشتر از موتورهای درون‌سوز آب مصرف می‌کند. پسماندهای عناصر کمیاب زمین، که در چین متمرکز هستند، معمولاً حاوی مواد رادیواکتیو بوده که موجب انتشار آب و خاک رادیواکتیو می‌شود.در مورد کبالت، خودروسازان و دیگر تولیدکنندگان به از بین بردن معادن «غیرصنعتی» کبالت از زنجیرۀ تأمین خود متعهدند و گفته‌اند که باتری‌هایی خواهندساخت که نیاز به کبالت در آن‌ها کمتر بوده و یا حتی از کبالت بی‌نیاز باشند. اما تکنولوژی آن هنوز در حال توسعه بوده و رواج چنین معادنی، به گفته میکائل داودین[13] از پکت[14](یک سازمان غیرانتفاعی که با انجمن‌های معدن‌کاری در آفریقا همکاری می‌کند) به این معناست که وعده‌های کارخانه‌داران «واقع‌بینانه نیستند».در عوض، آقای داودین می‌گوید صنعت‌گران باید با این معادن همکاری کرده تا ردپای محیط زیستی آن‌ها را کاهش داده و از ایمنی شرایط کاری معدن‌کاران اطمینان حاصل کنند. اگر شرکت‌ها مسئولانه عمل کنند، ترقی خودروهای برقی فرصت خوبی برای کشورهایی همچون کنگو خواهدبود؛ ولی اگر این کار را نکنند، «آن‌ها محیط زیست و جان تعداد بسیار زیادی از معدن‌کاران را در معرض خطر قرار می‌دهند.»بازیافت می‌تواند بهتر باشد.با نزدیک شدن نسل‌های قدیمی خودروهای برقی به پایان عمر خود، جلوگیری از انباشته شدن باتری‌های مصرف‌شده یک چالش بزرگ است.امروزه بیشتر خودروهای برقی از باتری‌های لیتیوم-یونی استفاده می‌کنند که می‌توانند مقدار انرژی بیشتری در همان فضای باتری‌های قدیمی‌تر و رایج‌تر سربی-اسیدی ذخیره کنند؛ اما در حالی که 99 درصد باتری‌های سربی-اسیدی در ایالات متحده بازیافت می‌شوند، میزان بازیافت باتری‌های لیتیوم-یونی در حدود 5 درصد برآورد شده‌است.متخصصان به این نکته اشاره می‌کنند که باتری‌های مصرف‌شده حاوی فلزات ارزش‌مند و دیگر موادی هستند که قابل بازیابی و دوباره استفاده شدن‌اند. بسته به روش استفاده شده، بازیافت باتری می‌تواند باعث مصرف مقادیر زیادی آب و یا موجب انتشار آلاینده‌های هوا شود.رَدِنکا مَریک[15]، از اساتید دانشکدۀ مهندسی شیمی و زیست‌مولکولی دانشگاه کنتیکت[16]گفته‌است: «درصد باتری‌های لیتیومی بازیافت‌شده بسیار کم است؛ اما به مرور زمان و به کمک نوآوری‌ها بیشتر خواهدشد.»یک راه حل متفاوت و امیدبخش برای مواجهه با معضل باتری‌های مصرف‌شده، استفاده از آن‌ها به عنوان مخازن انرژی ثابت است. امل پدکه[17]، از دانشمندان دانشگاه برکلی[18]، می‌گوید: «برای ماشین‌ها، وقتی باتری به کمتر از 80 درصد ظرفیت اولیۀ خود می‌رسد، برد ماشین کم می‌شود؛ اما این برای مخازن ثابت، مشکل‌ساز نخواهدبود.»خودروسازان متعدد، شامل نیسان و BMW، شروع به استفاده از باتری خودروهای قدیمی به عنوان مخازن برق شبکه کرده‌اند. جنرال موتورز گفته‌است باتری‌های خود را با در نظر گرفتن این عمر دوم طراحی کرده‌است؛ اما همچنان چالش‌هایی وجود دارد. استفادۀ مجدد از باتری‌های لیتیوم-یونی نیازمند آزمایش‌های گسترده و ارتقا‌هایی خواهدبود تا از قابل اطمینان بودن عملکرد آن‌ها مطمئن شویم.اما اگر این کار به درستی انجام شود، طبق گفتۀ محققان M.I.T باتری‌های مصرف‌شدۀ خودروها می‌توانند یک دهه یا بیشتر به عنوان مخازن پشتیبان برای انرژی خورشیدی به کار گرفته‌شوند.[1]General Motors[2]Volvo11111[3]emissions free[4]Chevrolet Bolt[5]Toyota Camry[6]F-150[7]coal-heavy grid[8]Toyota Prius[9]Jeremy Michaelek[10]Carnegie Mellon University[11]Jessika Trancik[12]zero-carbon[13]Mickaël Daudin[14]Pact[15]Radenka Maric[16]University of Connecticut[17]Amol Phadke[18]University of Berkeleyمنبع: https://www.nytimes.com/2021/03/02/climate/electric-vehicles-environment.html@sharif_gsکیان بهادریورودی 1399 ،کامپیوتر شریفگروه دوستداران محیط زیست شریفگروه دوستداران محیط زیست شریفTue, 30 Nov 2021 13:08:00 +0330https://virgool.ir/@sharif_gs/بیت-کوین-برق-بیشتری-نسبت-به-اکثر-کشورها-مصرف-می-کند-چطور-چنین-چیزی-ممکن-است-kdmq6w99rxozنوشته شده توسط : جان هوانگ -کلر اونیل -هیروکو تابوچی(Jon Huang ,Caire O'Neill and Hiroko Tabuchi)تصاویر توسط : الیانا راجرز (Eliana Radgers)در سال 2009، شما می‌توانستید یک بیت‌کوین را با استفاده از چنین امکاناتی استخراج کنید:میزان برق خانگی مورد نیاز برای استخراج یک سکه: چند ثانیه ارزش بیت کوین: در واقع هیچیامروزه (برای استخراج بیت‌کوین) شما به اتاقی پر از ماشین‌های تخصصی نیاز دارید که هر کدام هزاران دلار ارزش دارند.میزان برق خانگی مورد نیاز(برای استخراج بیت کوین): میزان برق خانگی مورد نیاز [برای استخراج بیت کوین]: معادل ۹ سال مصرف عادی (یا بر حسب نرخ برق شهری: ۱۲۵۰۰ دلار)و قیمت روز هر بیت کوین: ۵۰۰۰۰ دلاررمزارزها به عنوان یکی از جذاب‌ترین و در عین حال حیرت‌آورترین سرمایه‌گزاری‌ها در جهان پدیدار شده‌اند. ارزش آن‌ها در حال اوج گرفتن است، اما بعضاً سقوط هم می‌کند.طرفدارهای آن‌ها ادعا می‌کنند که با جایگزینی ارزهای سنتی مانند دلار، روپیه یا روبل (توسط بیت کوین) جهان را تغییر خواهندداد.در فرآیند تولید، رمزارزهایی مانند بیت کوین، که محبوب‌ترین آن‌هاست، به میزان حیرت‌آوری برق مصرف می‌کند.در ادامه نحوۀ کارکرد آن را توضیح خواهیم‌داد. اما در ابتدا این را در نظر بگیرید که در فرایند تولید بیت‌کوین برای خرج کردن یا معامله، سالانه تقریباً ۹۱ تراوات‌ساعت برق مصرف می‌شود که بیشتر از مقدار برقی است که کشور فنلاند، با جمعیت حدود ۵.۵ میلیون‌نفر مصرف می‌کند.مقایسۀ مصرف برق بیت‌کوین با کشورهامصرف تخمینی برق (تراوات‌ساعت در سال) ناحیۀ سایه‌زده‌شده بیانگر حدود مقادیر ممکن می‌باشد.منابع: EIA، شاخص مصرف برق بیت‌کوین کمبریج▪️مقادیر مصرف کشورها مربوط به سال 2019 هستند.هزینۀ برق برای استخراج‌کننده به طور میانگین ۰.۰۵ دلار، در هر کیلووات‌ساعت در نظر گرفته شده‌است. روند صعودی و نزولی و بهترین حدس با استفاده از روش تحقیق بر اساس شاخص مصرف برق بیت‌کوین کمبریج تخمین زده شده‌است.این مقدار مصرف که تقریباً نیم درصد از کل برق مصرفی در جهان است، در پنج سال گذشته حدود ۱۰ برابر افزایش یافته‌است.شبکۀ بیت‌کوین، تقریباً همان میزان برقی را مصرف می‌کند که ایالت واشنگتن سالانه مصرف می‌کند. (استخراج بیت‌کوین) بیش از یک سوم سرمایش مسکونی ایالت متحده آمریکا برق مصرف می‌کند.(استخراج بیت‌کوین) هفت برابر بیشتر از تمام عملیات‌های جهانی گوگل برق مصرف می‌کند.حال دلیل این مقدار انرژی مصرفی آن چیست؟برای زمان طولانی پول به عنوان چیزی که شما می‌توانید در دست خود نگه دارید پنداشته می‌شد؛ برای مثال، یک اسکانس دلار.ارزهایی مانند این‌ها ایده‌هایی ساده و درخشان به نظر می‌رسد. یک دولت مقداری کاغذ چاپ می‌کند و ارزش آن را ضمانت می‌کند و ما بین خودمان برای خرید و فروش ماشین، آبنبات و حتی جوراب، آن را مبادله می‌کنیم. ما می‌توانیم آن را به هر کس که می‌خواهیم بدهیم یا حتی از بین ببریم.در اینترنت همه‌چیز می‌تواند پیچیده شود‌.انواع پول‌های سنتی؛ مانند آن چیزهایی که توسط ایالت متحده آمریکا یا باقی دولت‌ها ساخته شده‌اند، برای استفاده به هر روشی که می‌خواهید، به طور کامل رایگان نیستند؛ بانک‌ها، شبکۀ کارت اعتباری و باقی واسطه‌ها می‌توانند کنترل کنند که چه کسی و برای چه کارهایی می‌تواند از شبکه‌های مالی آن‌ها استفاده کند. اغلب برای فوایدی مانند جلوگیری از پول‌شویی و سایر فعالیت‌های شنیع؛ اما این مسئله می‌تواند به این معنا نیز باشد که اگر شما بخواهید مبلغ زیادی پول را به یک نفر انتقال دهید، بانکِ شما آن را به دولت گزارش خواهدداد، حتی اگر انتقال به طور کامل مورد اعتماد باشد.در نتیجه یک گروه از آزاداندیشان، یا آشوب‌طلب(بسته به اینکه از چه کسی بپرسید) از خودشان پرسیدند که چه می‌شد اگر راهی بود که چنین نظارت‌هایی را از بین برد؟در سال ۲۰۰۸، یک شخص یا اشخاصی ناشناس که از اسم ساتوشی ناکاموتو (Satoshi Nakamoto) استفاده می‌کردند، برای ساخت پول نقد مانند سامانۀ پرداخت الکترونیکی طرح پیشنهادی‌ای را مطرح کردند که دقیقاً می‌توانست این کار را انجام دهد: از بین بردن واسطه‌ها. و این شروع بیتکوین بود.به گفتۀ ناکاموتو استفاده‌کنندگان از بیت‌کوین نمی‌توانستد به نفر سومی، مانند بانک، دولت یا هر چیز دیگری اعتماد کنند؛ به دلیل اینکه معاملات توسط شبکه‌ای غیرمتمرکز از مصرف‌کنندگان بیت‌کوین برنامه‌ریزی شده‌بود. به بیانی دیگر، هیچ شخص یا موجودی نمی‌توانست آن را کنترل کند. تمام معاملات بیت‌کوین به طور آشکار در یک دفتر کل عمومی ثبت می‌شوند تا هر کسی بتواند آن‌ها را بررسی کند و بیت‌کوین جدیدی به عنوان پاداش برای شرکت‌کنندگان در کمک به مدیریت این دفتر کل بزرگ و گسترۀ کامپیوتری ساخته می‌شود.اما هدف نهایی عرضۀ بیت‌کوین محدود خواهدبود. ایده آن بود که افزایش تقاضا در گذر زمان به بیت‌کوین ارزش خواهدداد. مدتی طول کشید تا این مفهوم مورد توجه قرار گیرد.اما امروزه، یک بیت‌کوین به تنهایی ۵۰۰۰۰ دلار ارزش دارد؛ هر چند ممکن است زمانی که این مطلب را می‌خوانید نرخ خیلی تغییر کرده باشد، اما هیچکس نمی‌تواند مانع فرستادن آن به هر کسی که دوست دارید، بشود(البته اگر کسی حین معامله مواد مخدر غیرقانونی یا به راه انداختن حملات باج‌افزاری، که دو تا از استفاده‌های نامناسب از بیت‌کوین که رایج هم شده‌اند، دستگیر شود، همچنان مورد اعمال قانون کشور قرار می‌گیرد.).هر چند، همان‌طور که می‌دانید، مدیریت یک ارز دیجیتال با آن همه ارزش بدون هیچ قدرت مرکزی نیازمند محاسبات کامپیوتری زیادی می‌باشد.１- با یک معامله شروع می‌شودبیایید این طور بگوییم که شما می‌خواهید چیزی را بخرید و مبلغ آن را با بیت‌کوین بپردازید، اولین مرحله سریع و آسان است: در یک صرافی بیت‌کوین، مانند کوین بیس (coin base)، یک حساب باز می‌کنید؛ جایی که به شما این امکان را می‌دهد تا بیت‌کوین را با دلار خریداری کنید.شما الان یک «کیف پول دیجیتال» به همراه مقداری بیت‌کوین در آن دارید. برای خرج کردن آن، شما بیت‌کوین را به کیف پول دیجیتال شخصی که از او چیزی می‌خرید، واریز می‌کنید، به همین راحتی.اما این معامله، یا در واقع هر معاملۀ بیت‌کوینی، باید ابتدا توسط شبکۀ بیت‌کوین تایید شود. به اصطلاح ساده‌تر، این فرایندی است که از طریق آن فروشنده می‌تواند مطمئن شود که بیت‌کوینی که دریافت می‌کند واقعی است یا نه.این بر میگردد به مرکز سیستم حساب‌داری بیت‌کوین: ثبت در دفتر کل عمومی و وسیع بیت کوین. و اینجا همان جاییست که بخش اعظم برق مصرف می‌شود.2- شروع یک بازی حدسی جهانیسر تا سر دنیا، شرکت‌ها و اشخاص حقیقی به عنوان استخراج‌کنندۀ بیت‌کوین، در حال رقابت هستند تا به جمله نفراتی تبدیل شوند که معاملات را به ثبت برسانند و آن‌ها را وارد دفتر کل عمومی معاملات کنند. آن‌ها اساساً با استفاده از کامپیوترهای قدرتمند، یک بازی حدسی انجام می‌دهند تا باقی را از میدان رقابت خارج کنند؛ اگر آن‌ها موفق شوند، با بیت‌کوین‌های جدید پاداش داده می‌شوند؛ که البته ارزش مالی زیادی دارد.این رقابت برای بیت‌کوین تازه به وجود آمده، ماینینگ (mining) نامیده می‌شود.شما می‌توانید به آن به عنوان یک قرعه‌کشی یا یک بازی تاس نگاه کنید. این مقاله، یک مقایسۀ خوب ارائه می‌کند: فرض کنید شما در کازینو هستید، هر کسی که بازی می‌کند یک قالب (تاس) ۵۰۰ وجهی دارد. (به طور دقیق‌تر، میلیاردها میلیارد وجه خواهدداشت، اما به تصویر کشیدن آن سخت بود.) برنده اولین نفری است که یک عدد زیر ۱۰ را رو کند.هر چه کامپیوتری قوی‌تر داشته باشید، حدس‌های بیشتری را با سرعت بیشتر می‌توانید بزنید. بنابراین، برخلاف کازینو که شما فقط یک قالب برای انداختن با سرعت انسان دارید، می‌توانید کامپیوترهای زیادی داشته باشید که حدس‌های خیلی زیادی را در هر ثانیه می‌زنند‌‌.شبکۀ بیت‌کوین به نحوی طراحی شده‌است که با شرکت‌های استخراج‌کنندۀ بیشتر، بازی‌های حدسی را بیشتر و بیشتر سخت کند و امتیاز بیشتری به کامپیوترهای پرقدرت و پرسرعت بدهد. به ویژه، این شبکه به طوری طراحی شده‌است که به طور میانگین ۱۰ دقیقه زمان طول بکشد تا هر کسی برندۀ یک راند شود. در مثال بازی با تاس، اگر افراد بیشتری وارد بازی شوند و سریع‌تر شروع به برد کنند، بازی تنظیم می‌شود تا آن را سخت‌تر کند.برای مثال: شما باید یک عدد زیر ۴ را رو کنید، یا باید دقیقاً عدد یک را رو کنید.به همین خاطر است که استخراج‌کنند‌گان بیت‌کوین انبارهای پر از کامپیوترهای قدرتمند دارند، تا به بالاترین سرعت برای حدس زدن اعداد بزرگ برسند و به همین دلیل مقادیر زیادی انرژی در این فرآیند مصرف می‌شود.3- برنده، هزاران هزار دلار از بیت‌کوین جدید دِرو می‌کند.برندۀ بازی حدسی، یک استاندارد «بلاک» (block) از معاملات بیت‌کوین را تصدیق کرده و ۶.۲۵ بیت‌کوین تازه استخراج‌شده، پاداش گرفته‌است که هر کدام ارزشی معادل ۵۰۰۰۰ دلار دارد. پس متوجه می‌شوید که چرا مردم به استخراج بیت‌کوین روی می‌آورند.چرا این‌چنین بازی حدسی پیچیده و گران؟به دلیل اینکه ثبت معاملات در دفتر کل بسیار ساده می‌باشد. بنابراین چالش این است که فقط کامپیوترهای قابل اعتماد این کار را انجام دهند.یک بازیگر بد، می‌تواند یک سیستم را ویران کند، ثبت معاملات را متوقف کند یا از مردم با معاملات جعلی بیت‌کوین، کلاه‌برداری کند. اما نحوۀ طراحی بیت‌کوین بدان معناست که یک بازیگر باید اکثر بازی‌های حدسی را برنده شود تا اکثریت قدرت را در شبکه دارا شود، چیزی که نیازمند مقدار زیادی پول و برق می‌باشد.در سیستم ناکاموتو، برای یک هکر از نظر اقتصادی منطقی‌تراست که منابعش را برای استخراج بیت‌کوین استفاده کند تا اینکه به سیستم حمله کند.این روشیست که بیت کوین با آن برق را به امنیت تبدیل می‌کند. همچنین به همین خاطر است که سیستم با طراحی، انرژی را هدر می‌دهد.میل رو به رشد بیت‌کوین نسبت به انرژیدر روزهای اولیۀ بیت‌کوین، زمانی که محبوبیت آن کم و بی‌ارزش بود، هر کسی با یک کامپیوتر می‌توانست به سادگی در خانه بیت‌کوین استخراج کند؛‌ اما دیگر خیر.در اینجا این خط زمانی نشان می‌دهد که چگونه چیزها تغییر کرده‌اند. می‌توانید مشاهده کنید که با فرض اینکه اکثر دستگاه‌های استفاده‌شده کم‌مصرف بوده‌اند،چه مقدار برق برای تولید یک بیت‌کوین در خانه(برحسب میانگین قبض برق خانگی) مصرف می‌شود.میانگین چند سال برق خانگی برای استخراج یک بیت‌کوینEIA.gov و blockchain.com مصرف واقعی برق افزایش یافته‌است، به دلیل ماشین‌های کم کارآمد و نیاز برای خنک کردن سیستم‌ها. مصرف برق با میانگین برق مصرفی سالانه یک مصرف‌کنندۀ ساکن ایالت متحده از 2009 بر حسب 10649 کیلووات-ساعت مقایسه شده‌است. امروزه شما به ماشین‌های ویژه، پول زیاد، یک فضای بزرگ و مقدار کافی انرژی خنک‌کننده نیاز دارید تا از داغ شدن سخت‌افزاری که به طور ثابت کار می‌کند، جلوگیری کند.به همین دلیل است که استخراج کردن در مراکز اطلاعات غول‌پیکر اتفاق می‌افتد، که مالکیت آن با شرکت‌ها یا گروه‌هایی از مردم می‌باشد.در واقع عملیات‌ها آن‌قدر تلفیق شده‌اند که اکنون فقط هفت گروه استخراج تقریباً ۸۰ درصد از کل قدرت محاسباتی در شبکه را دارند.برای مثال، هدف پشت تلفیق قدرت محاسباتی مانند این، توزیع یکنواخت درآمد است؛ بنابراین شرکت‌کنندگان در روز ۱۰ دلار بدست می‌آورند تا اینکه در ۱۰ سال ۵۰۰۰۰ دلار بدست آورند.استخراج در سرتاسر دنیا، اغلب در جاهایی که انرژی ارزان فراوان وجود دارد صورت می‌گیرد.در طی سال‌ها، مقدار زیادی از بیت‌کوین در چین استخراج می‌شد؛ اگرچه این کشور اخیراً شروع به سرکوب آن کرده‌است.پژوهشگران در دانشگاه کمبریج، جایی که استخراج بیت‌کوین را پیگیری می‌کند، اخیراً گفته‌اند که سهم کشور چین در استخراج در آپریل سال ۲۰۱۹ از ۷۵ درصد به ۴۶ درصد کاهش یافته‌است. در عین حال، در بازۀ زمانی یکسان، سهم ایالت متحده از استخراج بیت‌کوین از ۴ درصد به ۱۶ درصد رسیده‌است.استخراج بیت‌کوین معنایی فراتر از فقط تولید و نشر آن است. سخت‌افزارها نیز انباشته می‌شوند. هر کسی جدیدترین چیزها، سریع‌ترین ماشین‌ها را می‌خواهد که همان چیزها، باعث گردش مالی بالا و مشکل جدید زباله‌های الکترونیکی می‌شوند‌.الکس دوریس (Alex de Veries)، اقتصاددان مقیم پاریس، تخمین می‌زند که تقریباً هر یک سال و نیم یا همین حدود، قدرت محاسباتی سخت‌افزارهای استخراج دو برابر شده و ماشین‌های قدیمی‌تر منسوخ می‌شوند.بنا به محاسبات او، در شروع سال ۲۰۲۱ بیت‌کوین به تنهایی زبالۀ الکتریکی بیشتری نسبت به کشورهای متوسط تولید خواهدکرد.«استخراج‌کنندگان بیت‌کوین این موضوع را به طور کلی نادیده می‌گیرند، زیرا آن‌ها راه‌حلی ندارند.»به گفتۀ آقای دوریس که مدیریت Digiconomist، یک سایت که پایداری ارزهای دیجیتال را ردیابی می‌کند، را برعهده دارد."این ماشین‌ها فقط زباله‌اند."آیا می‌تواند سبزتر شود؟چه می‌شد اگر بیت‌کوین می‌توانست با استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر بیشتری مانند، باد، خورشید و آب استخراج شود؟به دلیل ماهیت بیت‌کوین، فهم دقیق اینکه چه مقدار از استخراج بیت‌کوین توسط انرژی تجدیدپذیر صورت می‌گیرد، دشوار است. یک ارز غیر متمرکز که استخراج‌کنندگان آن به طور عمده ناشناس هستند.در سطح جهانی، تخمین زده می‌شود که استفاده از انرژی تجدیدپذیر برای بیت‌کوین در بازۀ ۴۰ درصد تا تقریباً ۷۵ درصد می‌باشد؛ اما به طور کلی کارشناسان می‌گویند استفاده از انرژی تجدیدپذیر برای تأمین استخراج بیت‌کوین، بدان معناست که این انرژی برای تأمین انرژی یک خانه، یک کارخانه و یک ماشین الکتریکی نخواهدبود.یک دسته از استخراج‌کنندگان شروع به انجام آزمایش‌هایی با گازهای اضافی طبیعی موجود در محفظۀ حفاری نفت و گاز کرده‌اند؛ اما این مثال‌ها هنوز پراکنده هستند و تعیین کمیت دقیق آن‌ها دشوار است. به علاوه، این فرآیند در نهایت می‌تواند منجر به حفاری بیشتری شود.استخراج‌کنندگان ادعا کرده‌اند که از نیروی آبی مازاد تولیدشده در مدت‌زمان فصل بارندگی، در مکان‌هایی مانند جنوب غربی چین استفاده می‌کنند؛ اما اگر آن استخراج‌کنندگان در فصل خشک عمل کنند، در درجۀ اول از سوخت‌های فسیلی استفاده می‌کنند.بنجامین آ.جونز(Benjamin A. Jones)، استادیار در دانشگاه نیومکزیکو، که تحقیقات وی شامل تأثیر محیط‌زیستی استخراج رمزارز‌ها می‌باشد می‌گوید: «تا جایی که می‌توانیم بگوییم، به طور عمده سوخت‌های فسیلی پایه هنوز مورد استفاده هستند، اما میزان مصرف فصل به فصل و از کشوری به کشور دیگر متفاوت است. به خاطر همان است که شما تخمین‌های به شدت متنوعی را بدست می‌آورید.»مقدار کمی از رمزارزهای دیگر، سیستم حسابداری جای‌گزینی را ترویج کرده‌اند که در آن فرآیند معاملات بر اساس کار محاسباتی نخواهد بود، اما به وسیلۀ اثبات مالکیت سکه‌های کافی صورت می‌گیرد. این می‌تواند کارآمدتر باشد؛ اما این مورد در مقیاس بزرگی اثبات نشده‌است. در میان دیگر دلایل، ذی‌نفع‌های بیت‌کوین انگیزۀ مالی قوی‌ای برای تغییر نکردن دارند، از آن‌جایی که سرمایه‌گذاری زیادی فقط در استخراج کرده‌اند.برخی دولت‌ها نسبت به بیت‌کوین محتاط هستند، همان‌گونه که طرفداران محیط‌زیست هستند. اگر آن‌ها بخواهند استخراج بیت‌کوین را محدود کنند، به طور تئوری شاید بتوانند مصرف انرژی را کاهش دهند. اما به یاد داشته باشید که این شبکه طراحی شده‌است تا بدون وجود واسطه وجود داشته‌باشد. مکان‌هایی مانند چین، محدودیت‌هایی را برای استخراج بیت‌کوین اعمال کرده‌اند اما گزارش شده‌است که استخراج‌کنندگان به سمت قزاقستان که غنی از ذغال‌سنگ است و تگزاس که دارای شبکۀ برقی ارزان اما مشکل‌دار است، حرکت می‌کنند.برای آیندۀ قابل پیش‌بینی، مصرف انرژی بیت‌کوین احتمالاً بی ثبات باقی می‌ماند، تا زمانی که قیمت آن نیز بی‌ثبات باشد.اگرچه استخراج بیت‌کوین ممکن است شامل کلنگ و کلاه‌های سخت نباشد؛ اما این انتزاع کاملاً دیجیتالی نیست و به دنیای فیزیکی از سوخت‌های فسیلی، شبکه‌های قدرت و انتشار (گازهای گلخانه‌ای) و بحران آب‌وهوایی‌ای که امروزه وجود دارد، متصل است.چیزی که از ارز دیجیتال آینده‌نگر تصور می‌شد آن بود که پیامدهایی در دنیای واقعی داشته‌باشد این مسئله همچنان در حال افزایش است.روزبه پورجعفریان 1400 کارشناسی ،هوافضا شریفگروه دوستداران محیط زیست شریفگروه دوستداران محیط زیست شریفTue, 23 Nov 2021 15:30:48 +0330https://virgool.ir/@sharif_gs/چگونه-تهویه-مطبوع-را-از-یک-کابوس-محیط-زیستی-بودن-دور-کنیم-sw5rfamfkcxsبا بالارفتن دمای جهان تقاضا برای تهویۀ مطبوع نیز افزایش می‌یابد که خود یکی از عوامل بحران آب‌وهوا است.دستگاه‌های تهویۀ مطبوع بیش‌تر از هر وسیلۀ خانگی برق مصرف می‌کند و گازهای گلخانه‌ای قدرتمندی آزاد می‌کند. عکاس: AKP Photos/Alamyدر نگاه اول، 32 پنلی که روی یک فروشگاه خواروبارفروشی در استاکتون - کالیفرنیا[1] قرار گرفته‌اند به پنل‌های خورشیدی می‌مانند. اما این مجموعه نه برای استفاده از خورشید، بلکه برای مقابله با آن طراحی شده است. این صفحات با یک فناوری فیلم[2] که تشعشعات خورشید را بازتاب می‌کند پوشش داده شده‌اند و با هر آنچه زیر خود جای داده‌اند می‌توانند بدون نیاز به برق، در هر زمانی از روز، تا 15 درجۀ فارنهایت (8 درجۀ سانتی‌گراد) از دمای محیط بکاهند.جورج کیزر[3]، مدیر ارشد اجرایی شرکت اسکای‌کول[4]، شرکت حامی این پنل‌ها، این روش را «یک روش اساسی جدید برای دستیابی به خنک‌سازی و استفاده از یک منبع تجدیدپذیر دست‌نخورده» نامید و افزود: «ما از آسمان به‌عنوان یک گرماگیر[5]عظیم استفاده می‌کنیم.»در خواروبارفروشی، از پنل‌ها برای خنک‌سازی آبی که پشت آن‌ها جاری است استفاده می‌شود که سپس به کندانسورهایی که یخچال‌ها را فعال نگه می‌دارد منتقل می‌شود. این روش دمای مبردهای داخل را کاهش داده، کارایی را افزایش و مصرف انرژی سالانه را 15 درصد کاهش می‌دهد.فناوری اسکای‌کول در ایستگاه‌های اتوبوس در تمپ - آریزونا[6] نیز نصب شده است تا مسافرانی را که منتظر هستند خنک نگه دارد.الی گلدشتان[7]، بنیانگذار و مدیر اجرایی این استارتاپ می‌گوید: «هدف بلندمدت این است که ببینیم آیا می‌توانیم راه‌هایی برای استفاده از فیلم‌ها یا پنل‌ها جهت جایگزین‌کردن دستگاه‌های تهویه مطبوع پیدا کنیم یا نه.»صفحات خنک‌کنندۀ اسکای‌کول در پشت‌بام یک خواربارفروشی در کالیفرنیا.آب‌وهوای به‌شدت گرم، سالیانه 700 نفر از مردم ایالات متحده (بیشتر از مجموع طوفان‌ها و سیل‌ها) و به‌صورت تخمینی حدود 356000 نفر را در سراسر جهان می‌کشد.تهویه مطبوع واضح‌ترین واکنش اولیه به این گرمایش خطرناک کرۀ زمین است. همچنین این واکنش این موضوع را بدتر می‌کند.دستگاه‌های تهویه مطبوع بیشتر از هر وسیلۀ دیگری در خانه از برق استفاده می‌کنند. آن‌ها (به همراه پنکه‌های برقی) 10% از برق جهان را مصرف می‌کنند و گازهای قدرتمند گرمایندۀ سیاره را به اتمسفر آزاد می‌کنند. در گرم‌ترین روزهای سال در برخی از مناطق ایالات متحده و خاورمیانه، 70 % از برق شهری دریافتی برای خنک‌سازی اماکن است.با افزایش دمای جهان و متداول شدن و کشنده‌تر شدن امواج گرما، تقاضا برای دستگاه‌های تهویه مطبوع به‌ویژه در اقتصادهای نوپا مانند هند، چین و اندونزی در حال افزایش است.آژانس بین‌المللی انرژی[8] تخمین می‌زند که تقاضای جهانی برای خنک‌سازی اماکن تا سال 2050 بیش از سه برابر خواهد شد. باتوجه‌به گزارش 2018 آژانس بین‌المللی انرژی، تقاضای در حال افزایش برای خنک‌سازی «یکی از مهم‌ترین مسائل انرژی زمانۀ ما» است که به این نتیجه می‌رسد که برای خنک نگه‌داشتن مردم بدون افزایش روزافزون تقاضا برای انرژی، «اولین و مهم‌ترین» پاسخ این است که بازده دستگاه‌های تهویه مطبوع را افزایش دهیم.اما این تنها چیز لازم نیست. برای تعدیل اثرات خطرناک گرمایش بدون بیشتر گرم‌کردن جهان نیاز به طیف وسیعی از راه‌حل‌ها داریم، از دستگاه‌های تهویه مطبوع کارآمدتر گرفته تا خیابان‌های پرسایه‌تر، تا فناوری‌های جدیدی که به طور اساسی نحوۀ خنک‌سازی را تغییر می‌دهند.درختان جدیدی که در امتداد ریل مترو در فینیکس آریزونا کاشته شده‌اند. در این محله سایه‌های کمی وجود دارد و دما می‌تواند تا 20 درجۀ فارنهایت از باقی مناطق متروی فنیکس[9] گرم‌تر باشد. عکاس: Caitlin O’Hara/The Guardianحل معمای تهویه مطبوعاکثر دستگاه‌های تهویه مطبوع به نسبت ارزان و بسیار کم‌بازده هستند. ایین کمپبل[10]، عضو ارشد مؤسسه غیرانتفاعی پایداری راکی مانتین[11] می‌گوید: «استانداردهایی که این دستگاه‌ها باید رعایت کنند اصلاً نزدیک به حداکثرسازی توان آن‌ها نیست.» و 95% آن‌ها در وضعیت حداقلی به کار ادامه می‌دهند.یکی دیگر از مشکلات بزرگ دستگاه‌های تهویه مطبوع این است که آن‌ها مبردهای هیدروفلوروکربن (از گازهای گرمایندۀ زمین و یکی از عاملان اصلی گرمایش جهانی) را در جو رها می‌کنند. معمول‌ترین مورداستفاده شده (R-410A) 2000 بار قوی‌تر از کربن‌دی‌اکسید است.حین فعالیت دستگاه، مبرد در لوله‌هایی بین مناطق فشار بالا و فشار پایین حرکت می‌کند و با جذب گرما از داخل به گاز تبدیل می‌شود و این گرما را به بیرون منتقل می‌کند و دوباره مایه می‌شود. در حالت گازی، HFCها می‌توانند از درزهای لوله‌کشی نشت کنند (یک واحد مسکونی به طول معمول هرسال 10% از مبرد خود را از دست می‌دهد) یا در صورت دور انداختن دستگاه تهویه مطبوع بدون تخلیۀ مناسب، کاملاً آزاد می‌شود.در سال 2018، مؤسسه راکی مانتین جایزه جهانی خنک‌سازی را راه‌اندازی کرد که یک میلیون دلار جایزه برای فناوری‌های خنک‌سازی شهری که پنج برابر کارآمدتر باشد، نسبت به دستگاه‌های استاندارد امروزی کمتر آلاینده باشد، بیشتر از دوبرابر برای مصرف‌کننده هزینه نداشته باشد و بتواند در خانه‌های موجود نصب شود در نظر گرفته است.دو نمونه اولیه برنده که در ماه آپریل اعلان شدند و توسط دو تا از بزرگ‌ترین سازندگان دستگاه‌های تهویه مطبوع جهان (Daikin و Gree) تولید شده‌اند، اساساً شبیه به سیستم‌های تهویه مطبوع امروزی کار می‌کنند، اما با منطق و کنترلی بهتر طراحی شده‌اند و همچنین طوری پیکربندی شده‌اند که بتوانند از مبردهای سازگارتر با محیط‌زیست نسبت به دستگاه‌های تهویه مطبوع استانداردی که امروزه یافت می‌شوند استفاده کنند. آن‌ها ویژگی‌های دیگری نیز دارند، برای مثال به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که رطوبت اضافی را از هوا جدا کنند تا راحت‌تر خنک شود (برای گرمایش هوای مرطوب به انرژی بیشتری نیاز است).برندگان می‌گویند طرح‌های خود را تا سال 2025 به بازار ارائه خواهند کرد. اما کمپبل گفت: تا زمانی که سیاستمداران ایالات متحده و کشورهای خارجی استانداردهای دستگاه‌های تهویه مطبوع را ارتقا ندهند، راه ساده‌ای برای مصرف‌کنندگان وجود ندارد تا تفاوت بین این دستگاه‌های جدید و آن‌هایی که کارایی کمتری دارند و بیشتر روی آب‌وهوا تأثیر می‌گذارند را تشخیص دهند.وینس رومانین[12] ،مهندس مکانیک، متوجه شد که تعداد کمی از مصرف‌کنندگان قبل از خرید در مورد کارایی دستگاه تهویه مطبوع یا مبردهای به‌خصوص تحقیق می‌کنند، به همین دلیل است که او فناوری تهویه مطبوع خود را بر اساس تجربیات کاربر عرضه می‌کند، نه بر اساس تأثیر زیست‌محیطی.رومانین، مدیرعامل گریدینت[13] می‌گوید: «حدود 50 میلیون نفر در ایالات متحده تهویه مطبوع پنجره‌ای دارند و تقریباً همۀ آن‌ها از این دستگاه متنفر هستند.» رومانین می‌گوید دستگاه گریدینت ساخته شده تا در لبۀ قاب پنجره قرار بگیرد و قطعات پرسروصدا آن بیرون باشد که این دستگاه «پرسروصدا و زشت» نباشد و جلوی دید شما را نگیرد.گریدینت از یک مبرد با قابلیت نشت پایین که در کارخانه عایق و ضد نشت[14]شده است استفاده می‌کند. این محصول که سال دیگر به بازار عرضه می‌شود، دو دستگاه را در یک دستگاه خلاصه می‌کند: سیستم پمپ حرارتی‌ای که هوای گرم را در تابستان جایگزین هوای خنک می‌کند و در زمستان معکوس می‌شود تا به‌عنوان یک بخاری استفاده شود.دستگاه‌های گریدینت روی قاب پنجره قرار گرفته و نوید یک تکنولوژی کارآمدتر و دارای آسیب کمتر به محیط‌زیست را می‌دهد. عکاس: گریدینتکمپبل از پتانسیل مواد جدید برای پیشبرد فناوری خنک‌سازی هیجان‌زده است. فینالیست جایزۀ خنک‌سازی، ترنسیرا[15]، در حال توسعۀ یک مادۀ "اسفنجی جدید" است که می‌تواند با جذب رطوبت از هوا بازده دستگاه‌های تهویه مطبوع را بهبود ببخشد. کمپبل می‌گوید: «اما تا زمانی که دولت‌ها استانداردهایی را که دستگاه‌های تهویه مطبوع را بر اساس بازده جذب رطوبت رتبه‌بندی نکنند اعمال نکنند، سازندگان انگیزه‌ای برای واردکردن این فناوری در محصولات خود ندارند.»یک شرکت تکنولوژی پاک[16]، اگزرجین[17]، از جمله سازندگانی است که در حال توسعۀ سیستم‌هایی است که مبردهای مضر و با قابلیت نشت بالا را با مواد جامدی که با جذب و دفع گرما منقبض و منبسط می‌شوند جایگزین کند. کمپبل می‌گوید: «مبردهای حالت جامد "وعده‌های قابل‌توجهی" می‌دهند، اما برای اثبات پایداری به آزمایش‌های بیشتری نیاز دارند.»طراحی برای گرمایشکمپبل گفت: «سیستم‌های تهویه مطبوع به‌تنهایی نمی‌توانند بحران روبه‌رشد گرما را حل کنند، اما آن‌ها بخش مهمی از این پازل هستند، به‌خصوص برای جمعیت در حال افزایش شهرنشینان در سراسر جهان.»او گفت: «در یک حالت ایدئال شما ابتدا خیلی کارهای دیگر انجام می‌دهید. این کارها شامل طراحی ساختمان‌هایی به مصرف انرژی کمتر، دارای تهویه و عایق‌بندی بهتر در برابر گرما می‌شود.»وی کلی ترنر[18]، استادیار برنامه‌ریزی شهرسازی در دانشگاه اوکلا[19] می‌گوید: «اگر می‌خواهید مردم را خنک کنید، باید سایۀ بیشتری ایجاد کنید، ختم کلام. بدن مردم باید از گرمای مستقیم خورشید محافظت شود، چه به‌وسیلۀ درختان و چه به‌وسیلۀ سایه‌بان.»تأثیر غیرمستقیم گرمایش سطوح فیزیکی، مانند خیابان‌ها و ساختمان‌ها، نیز توسط خورشید وجود دارد. درشهرهایی که اثر جزایر گرمایی شهری[20] می‌تواند دما را تا 20 درجۀ فارنهایت (12 درجۀ سانتی‌گراد) افزایش دهد، فرایند سادۀ رنگ کردن سقف خانه‌ها به رنگ سفید می‌تواند به مقدار کافی نور خورشید را بازتاب کند تا دما چند درجه‌ای کاهش پیدا کند.چند شهر ایالات متحده ساخت‌وسازهایی جدید را ملزم یا تشویق به ساخت سقف‌های با رنگ روشن می‌کنند و در ماه آگوست سقف‌های تیره در محدودۀ جنوب غربی حومۀ سیدنی استرالیا ممنوع شد، جایی که قوانین جدید داشتن یک درخت در حیاط پشتی خانه را اجباری می‌کند.ترنر گفت: «باید با مشکلات بنیادینی که شهرها را گرم‌تر می‌کنند مقابله کرد.» اما «ما به تهویۀ مطبوع نیاز داریم چون [بدون آن] اگر شما در معرض حرارت شدیدی قرار بگیرید نمی‌توانید دمای بدن خود را به مقدار کافی خنک کنید.» او خاطرنشان کرد که این موضوع به‌ویژه برای افراد آسیب‌پذیر شامل کشاورزان و کارگران ساختمانی، کودکان، افراد مسن و مستأجران کم‌درآمد که نه‌تنها در گرم‌ترین روزها به مراکز خنک‌کننده نیاز دارند، بلکه به تهویه مطبوع نیز در خانه‌های خود نیاز دارند، مهم است. (به‌گفتۀ وی، اکثر مناطق ایالات متحده دارای قوانینی هستند که میزان خنک‌سازی یک آپارتمان را محدود می‌کنند، اما هیچ‌کدام مانع از آن نمی‌شوند که صاحب‌خانه‌ها اجازه دهند تا خانه‌ها به میزان خطرناکی گرم شوند.)مردم در یک مرکز خنک‌کننده در مدرسۀ راهنمایی Kellogg در پورتلند، اورگان. عکاس: Michael Hanson/AFP/Getty Images جایزۀ خنک‌سازی تهویه مطبوع، این عنصر ضروری نهایی، را هدف قرار می‌دهد. کمپبل گفت: «اگر فضای زندگی شما یک آپارتمان خیلی کوچک در یک برج نسبتاً بلند باشد و شش نفر از اعضای خانوادۀ شما آنجا زندگی کنند و دما در تابستان به حدود 120 تا 130 درجۀ فارنهایت برسد، شما نخواهید گفت "خب من باید آپارتمان خود را عایق‌بندی کنم یا سایۀ بیشتری فراهم کنم." شما با خود می‌گویید "من به یک خنک‌کنندۀ لعنتی نیاز دارم تا همۀ ما بتوانیم شب به‌راحتی بخوابیم."»به‌گفتۀ او، مردم همچنان به خرید دستگاه‌های تهویه مطبوع ادامه می‌دهند، پس ما نیاز داریم تا به آن‌ها دستگاه‌های بهتر، ایمن‌تر و پاک‌تری ارائه کنیم و سیاستمداران باید قوانینی وضع کنند تا گزینه‌های کمتر کارآمد را ازروی میز حذف کنند: «می می‌توانیم بهتر از این را انجام دهیم و ما در واقع با اجازه دادن برای خرید چیزی که به‌شدت استفاده از آن گران است و به‌قدری آلاینده است که خنک‌سازی در واقع به گرمایش کرۀ زمین اضافه می‌کند، به شهروندان خود صدمه می‌زنیم.»[1] Stockton, California[2] film technology[3] George Keiser[4] Skycool[5] Heat Sink[6] Tempe, Arisona[7] Elie Goldstein[8] IEA[9] Phoenix[10] Iain Campbell[11] Rocky Mountain[12] Vince Romanin[13] Gradient[14] Leak-proof[15] Transaera[16] Clean tech[17] Exergyn[18] V Kelly Turner[19] UCLA[20] urban heat island effectمنبع:https://www.theguardian.com/environment/2021/sep/03/air-conditioning-climate-crisis-clean-tech-solutionsپارسا پاک دامن ورودی 97 هوافضاگروه دوستداران محیط زیست شریفگروه دوستداران محیط زیست شریفMon, 20 Sep 2021 14:16:05 +0430