https://virgool.ir/feed/@shahab_khbعلاقه‌مند به حوزه تکنولوژی و مدیرعامل شرکت کافه‌بازارfa2026-11-12 03:28:26https://files.virgool.ir/upload/users/16930/avatar/6Rqm40.pnghttps://virgool.ir/@shahab_khbhttps://virgool.ir/@shahab_khb/filteringconsequences-dpabdhwp2wk3داستان کاربران و توسعه‌دهنده‌های ایرانی نرم‌افزار، با تحریم‌ها و فیلترینگ موضوع امروز و دیروز نیست و سال‌ها است که تک تک ذینفعان، با این غول بی شاخ و دم در حال دست و پنجه نرم کردن هستند. همه‌ی ما کم و بیش از جزئیات این قصه خبرداریم ولی بر خود لازم میدانم یک‌بار دیگر آن را در قالب این دلنوشته مرور کنم، شاید برسد به دست آن کس که باید:قصه ما از اوایل دهه نود شروع می‌شود، زمانی‌که تحریم توسعه‌دهنده‌های ایرانی جدی شده بود و این تحریم‌ها بخشی از یک روند گسترده‌تر از محدودیت‌ها و تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران بود. تحریم‌های بین‌المللی باعث شد که شرکت‌های فناوری بزرگ مانند گوگل، خدمات خود را روی کاربران و توسعه‌دهندگان ایرانی محدود کنند. این تحریم‌ها شامل محدودیت‌های دسترسی به خدماتی مانند گوگل‌پلی، گوگل ادسنس و سایر سرویس‌های مرتبط بود. در مراحل اولیه، گوگل دسترسی توسعه‌دهنده‌های ایرانی را به حساب‌های توسعه‌دهندگی مسدود کرد. علاوه بر آن، توسعه‌دهندگان ایرانی به علت همین تحریم‌ها، امکان دسترسی به خدمات پرداخت بین‌المللی را نداشتند. ضربه‌ی آخر این تحریم‌ها هم، عدم امکان استفاده‌ی توسعه‌دهندگان ایرانی از خدمات ابری، ابزارهای تحلیل داده و سایر خدمات مرتبط با توسعه اپلیکیشن‌ها بود.پیچیدگی حل مسائل کلان در ایران و روابط بین‌المللی ایران با جهان تکنولوژی، امید توسعه‌دهندگان را از حل موضوعات به صورت ریشه‌ای کم‌رنگ کرد و تنها راه، استفاده از این تهدید محیطی به عنوان یک فرصت بود که موجب ایجاد پلتفرم‌های داخلی شد تا بدین ترتیب توسعه‌دهندگان ایرانی بتوانند از زیرساخت‌های داخلی برای ارائه‌ی خدمات خود به کاربر ایرانی استفاده کنند. بازار هم یکی از همین پلتفرم‌های داخلی بود که برای ایجاد امکان و فرصت برای رشد و توسعه اپلیکیشن‌ها و توسعه‌دهندگان ایرانی برای مخاطب فارسی‌زبان ایجاد شد و تمام تلاش خود را برای توسعه‌ی این اکوسیستم در کنار سایر بازیگران انجام داده است.با وجود اینکه ایجاد پلتفرم‌های داخلی در زمان خود توانست قدری از مشکل پیش آمده را مرتفع کند، اما در بلندمدت تاثیرات این تحریم‌ها بر این اکوسیستم غیر قابل انکار است. از جمله‌ی این تأثیرات می‌توان به کاهش توان رقابتی توسعه‌دهندگان ایرانی در بازارهای جهانی، افزایش هزینه‌ها و مشکلات مالی و کاهش دسترسی به فناوری‌های پیشرفته اشاره کرد.با گذشت زمان، توسعه‌دهندگان ایرانی همانند رودی که راه خود را در مقابله با صخره می‌یابد، راه خود را جهت انتشار برنامه‌ها و بازی‌های خود بر روی پلتفرم‌های جهانی پیدا کردند. کاربران نیز بسته به تمایل خود، از پلتفرم‌های مناسب برای خود استفاده می‌کردند. اما این وضع نیز پایدار نبود و این بار نه از بیرون که از خودی ضربه‌ی بعدی وارد شد و در شهریور ۱۴۰۱ با فیلترینگ گسترده‌ی گوگل‌پلی و پلتفرم‌های پیام‌رسان و شبکه‌های اجتماعی روبرو شدیم. به ناچار ترافیک گسترده‌ای از کاربران به گزینه‌های داخلی وارد شدند. راه‌حل معروف «راه بنداز، جا بنداز» به عنوان راهبرد توسعه‌ی جایگزین‌های داخلی برگزیده شد. این راهبرد، عواقب قابل پیش‌بینی را برای کاربرانِ سرازیر شده به همراه داشت. اجرای این راهبرد باعث شد که پلتفرم‌های پیام‌رسان و شبکه‌های اجتماعی بومی، بدون آمادگی کافی با حجمی از مسائل و چالش‌هایی روبرو شوند که در حالت استاندارد بایستی در گذار از دوره‌های مختلفی از بلوغ با آن روبرو می‌شدند. نارضایتی از کیفیت، کاهش حس اعتماد، کلافگی کاربر از تغییر به یکباره از نتایج این نوع تصمیم‌گیری‌هاست.طبق آنچه گفته شده است هدف از این راهبرد، پاسخ به تحریم‌های بین‌المللی، عدم تمکین پلتفرم‌های جهانی در تطابق با قوانین و درخواست‌های حاکمیت برای انتشار در ایران، حمایت از تولید داخل، جلوگیری از خروج ارز، افزایش امنیت و کنترل و در نهایت حمایت از فرهنگ و ارزش‌های ملی اعلام شد. اهداف نامبرده میتوانند اهدافی ارزشمند باشند که مستقل از شرایط، ممکن است قابل دفاع باشند اما …این اما در شرایط ایران معنا پیدا می‌کند. همان‌طور که اشاره شد با آغاز فیلترینگ، ترافیک زیادی از کاربران به پلتفرم‌های ایرانی سرازیر شدند و ما نیز در کافه بازار رشدی مقطعی در تعداد کاربران تجربه کردیم که اصلا درموردش خوشحال نبودیم چون آن دسته از کاربران از سر علاقه و آزادی در انتخاب از ما استفاده نمیکردند. پس از گذشت ۶ الی ۱۲ ماه بعد از آن، کاربران مانند گذشته راه خود را برای دسترسی به محتوای مورد علاقه‌شان از کانال انتخابی‌شان پیدا کردند اما این بار نه به صورت آزاد بلکه با استفاده از فیلترشکن‌ها. فیلترشکن‌ها به جز جدایی ناپذیر از زندگی مردم عادی تبدیل شدند و در عین حال هزینه‌ای جدید و سنگین را به کاربران تحمیل کردند. در حالی که پیش از این تنها بخش اقلیتی از جامعه به فیلترشکن‌ها دسترسی داشتند.به گزارش دیجیاتو، «طبق آمار یکتانت، ۸۰ درصد کاربران در گروه‌های سنی مختلف برای ورود به شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها از فیلترشکن استفاده می‌کنند. این باعث شده تا گردش مالی خرید و فروش فیلترشکن در سال ۱۴۰۱ به یک بازار ۲۵ تا ۳۰ هزار میلیارد تومانی تبدیل شود. تمام این آمار نشان از تمایل بالای مردم به استفاده از بسترهای فیلترشده دارد. همچنین طبق آمار ذکرشده در گزارش یکتانت میزان استفاده از VPN در بین کاربران ۱۵ تا ۱۷ سال ۹۷ درصد است. همچنین میزان استفاده کاربران در مقطع ابتدایی از فیلترشکن ۶۳ درصد است. یعنی از هر ۳ کاربر ایرانی با تحصیلات ابتدایی ۲ نفر از VPN استفاده می‌کنند. این نشان می‌دهد استفاده از این ابزارها دیگر مخصوص قشر تحصیلکرده نیست. چنین آماری می‌تواند بیانگر یکی دیگر آسیب‌های فیلترینگ به وضعیت فرهنگی و اجتماعی جامعه باشد.»استفاده گسترده از فیلترشکن‌ها توسط مردم عادی عواقب جبران‌ناپذیری داشت و دارد که به برخی از آنها در ادامه اشاره می‌شود:افزایش هزینه‌ی استفاده از اینترنت به طور مستمر. علاوه بر خرید اشتراک اینترنت، به صورت مستمر خرید اشتراک فیلترشکن به سبد خانوار ایرانی تحمیل شد. بازار سیاهِ فروش فیلترشکن به یکباره بزرگ شد. ساز و کارهای بازار سیاه ساخته شد و بخشی از اقتصاد آسیب‌پذیر حوزه‌ی فناوری اطلاعات و ارتباطات این کشور را به سمت خود چرخاند.استفاده از فیلترشکن‌ها توسط مردم عادی و غیر متخصص. این موضوع موجب افزایش سطح آسیب‌پذیری دستگاه‌های کاربران شده است.نهادینه شدن عادت استفاده از روش‌های غیررسمی برای دسترسی به محتوای مورد علاقه در اغلب مردم. مردمی که تا پیش از این به محتواهای ناهنجار و نامتناسب با فرهنگ و عرف خود دسترسی نداشتند، با گسترش دسترسی به فیلترشکن‌ها، به راحتی به این محتوا دست پیدا کردند و همان طور که در گزارش دیجیاتو هم ذکر شده است بخش اعظمی از این مردم، در بازه‌ی سنی نوجوانان هستند که آموزش‌های رسمی و درستی در خصوص برخورد و تعامل با این محتواها دریافت نکرده‌اند.تسهیل در جمع‌آوری اطلاعات کاربران بدون اطلاع و کسب اجازه از آنها. با توجه به جایگاه فیلترشکن‌ها که به عنوان سروری واسط بین درخواست‌های دستگاه مبدا و پاسخ سرویس‌دهنده قرار می‌گیرند، مطلع از تمام این تبادلات و تعاملات هستند. استفاده از چنین ساز و کاری به طور گسترده در سطح یک کشور، این ساز و کار را محل جذابی برای مجرمین و سواستفاده‌گران می‌کند تا از طریق آن به جمع‌آوری اطلاعات و ایجاد ضربه در زمان مقتضی بپردازند.علاوه بر موضوع گسترش استفاده از فیلترشکن‌ها، امنیت گوشی‌ها و ابزارهای کاربران کاهش پیدا کرد. برنامه‌های پیش نصب شده بر روی گوشی کاربران مانند پلی‌استور، یوتیوب، نتفلیکس و … که برای کاربران عادی در دنیا به صورت اتوماتیک بروزرسانی می‌شوند، قابلیت دریافت بروزرسانی خودکارشان را از روی گوگل‌پلی از دست دادند. کاربران ایرانی با داشتن نسخه‌های منسوخ شده (Obsolete) در معرض سواستفاده از حفره‌های امنیتی و آسیب‌پذیری‌های شناسایی شده‌ی این نسخه‌های منسوخ قرار گرفتند و به طعمه‌ای ساده برای متخلفین تبدیل می‌شدند. شایان ذکر است که تحلیل و بررسی رفتار کاربران در بازار نشان داده است که کاربران تمایل کمی به اقدام برای بروزرسانی برنامه‌های از طریق اپ‌استورها دارند و بروزرسانی خودکار بهترین راه‌حل جلوگیری از سواستفاده‌های احتمالی می‌باشد. گستردگی این موضوع در ابعاد اثرگذاری بر روی دستگاه های اندرویدی چند ده میلیون ایرانی قطعا یک ریسک بالقوه بسیار بزرگ در سطح امنیت ملی است.فیلترینگ گوگل‌پلی موجب از کار افتادن «پلی‌پروتکت» نیز شد. این اتفاق یکی از بزرگترین ضربه‌ها را به امنیت گوشی کاربران وارد آورد. یکی از قوی‌ترین سپرهای امنیت در دنیا، از کار افتاد و بسیاری از برنامه‌های فیشینیگ که از منابع غیر رسمی و غیر معتبر بر روی گوشی‌های کاربران نصب می‌شدند، با نبود پلی پروتکت، راه ساده‌تری برای سوءاستفاده از کاربران یافتند.همچنین، کاربران برای دسترسی به بازی یا برنامه‌های موردعلاقه‌‌شان رو به منابع غیر رسمی و نامطمئن در پیام‌رسان‌ها و سایت‌ها آوردند و این باعث نصب نسخه‌های غیر رسمی و هک شده بر روی گوشی کاربران ایرانی شد.فیلترینگ علاوه بر کاربران، زندگی را برای توسعه‌دهندگان ایرانی نیز سخت کرد. دسترسی به منابع و ابزارهای بین‌المللی مورد نیاز بسته شد و بخش عمده‌ای از توان و انرژی این اکوسیستم که باید صرف توسعه و ارتقای آن می‌شد، یا صرف ایجاد «چرخی از اول» برای رفع نیاز خود شد یا صرف ایجاد‌ راه‌های مسالمت‌آمیز دیگر در دسترسی به منابع و ابزارهای مورد نیاز.در مقابل همه‌ی این خطرات، دردسرها و موانع، یک سوال بزرگ باقی می‌ماند: آورده‌ی فیلترینگ برای اکوسیستم فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران چه بود؟ این سوالی است که قانون‌گذاران محترم بعد از گذشت بیش از یک سال و نیم از آخرین تصمیم بزرگ خود، باید به آن پاسخ دهند؟ آیا این تصمیم به توسعه و ارتقا پایدار در ایران منجر شد؟ یا تنها سنگی دیگر بر سنگ‌های قبلی جلوی راه توسعه‌دهنده‌ی ایرانی اضافه کرد؟ آیا این تصمیم موجب ارتقا امنیت ملی شد یا ریسک های بزرگ ایجاد کرد؟هم‌اکنون با آغاز به کار دولت جدید و با توجه تجارب کسب شده در طی این مدت در اکوسیستم فناوری اطلاعات و ارتباطات و همین طور سالها تجربه‌ی انحصارگرایی در صنایع مختلف، از دولت و نهادهای مرتبط با فیلترینگ میخواهم که با نگاهی جدید تصمیم‌های اتخاذ شده‌ی قبلی را ارزیابی و بازنگری کنند.Shahab KhodabakhshShahab KhodabakhshSun, 04 Aug 2024 11:47:42 +0330https://virgool.ir/@shahab_khb/dreamteams-nla181fzywp3این کتاب رو روزنامه نگار و کارآفرینی به نام Shane Snow در سال 2018 نوشته. آقای اسنو اهل نیویورکه و از بنیان گذاران کسب و کاری به اسم Contently هست.در این کتاب سعی داره مواردی که موجب میشه یک تیم خوب شکل بگیره و عملکرد خوبی داشته باشه رو بیان کنه و با مثالهایی توضیح بده. نام کامل کتاب اینه: DREAM TEAMS: Working Together Without Falling Apart تنوع در اعضای تیمدر سال 1974، FBI سعی داشت یک احضاریه دادگاه رو به یک رئیس مافیا برسونه. در اون زمان قانون به این شکل بود که احضاریه میبایست حتما به دست خود شخص داده میشد وگرنه شخص میتونست به راحتی ادعا کنه به دستش نرسیده و در دادگاه حاضر نشه. پس این رئیس مافیا زرنگی کرده بود و در حضاری از چندین بادیگارد خودش رو مخفی کرده بود که مامورا نتونن احضاریه رو به دستش برسونن.از طرف دیگه، یکی از مامورا که یه خانم جوان بود یه کلکی زد و تونست به صورت لباس شخصی وارد مراسم عروسی دختر رئیس بشه و احضاریه رو در همون مجلس به رئیس بده. چون یه خانم وارد یه حرفه کاملا مردونه شده بود، موفق شد این کار رو بکنه و کسی بهش شک نکنه.دو درس از این داستان میشه گرفت. یکی اینکه تنوع در میان اعضای یک تیم، شانس پیدا کردن راه حل درست رو افزایش میده. و دوم اینکه تنوع در تیم موجب بروز انواع مختلف تفکر در تیم میشه. وجود تنوع جنسیت، نژاد و قومیت در یک تیم میتونه قدرت حل مساله رو در اون تیم بالا ببره. دلیلش اینه که:تجربیاتی که هر شخص پشت سر گذاشته، نوع نگاهش به جهان رو شکل میده که موجب سبک خاص هر فرد برای حل مساله میشه.در سال 2013، چهار دانشگاه امریکایی حدود 200 دانشجو رو که خودشون رو به عنوان دموکرات یا جمهوری خواه معرفی کرده بودن جمع کردن. این دانشجوها در حل یک معمای قتل شرکت کردن.نتیجه خیلی جالبی در این تحقیق به دست اومد : با اینکه حل معما اصلاً ربطی به مسائل سیاسی نداشت، گروهی که متشکل از افراد هر دو حزب بود جواب بسیار بهتری به معمای قتل داد و تونست با دلایل خیلی معتبرتر و منطقی تری معما رو حل کنه.درسی که میشه از این تحقیق گرفت اینه که "اگه تیمی اعضا متنوع تری داشته باشه، راه حل های ارائه شده تست های بهتری رو پشت سر گذاشتن و متقن و مطمئن تر هستن.وجود تنش در تیمتا حالا دیدید بعضی از زوج ها همیشه با هم بحث میکنن ولی زمان خیلی طولانی در کنار هم میمونن؟طبق نتایج مطالعه ای که در موسسه ی Gottman روی روابط زوج ها انجام شده، بحث های مکرر دلیلی برای طولانی بودن رابطه ها نیست ولی سکوت زیاد بین زوج ها عامل اصلی کوتاهی رابطه هاشونه. تعارض اولین نشونه برای آمادگی آدمها برای پیدا کردن راه حله. از طرف دیگه سکوت میتونه به مسائل خیلی جدی ختم بشه اگه مشکلات حل نشده باقی بمونن.همین مساله برای سازمان ها هم صادقه، یعنی سکوت سازمانی میتونه منجر به مشکلات جدی بشه. در ادامه یه مثال از صنعت خودروسازی داریم:در سال 1998 شرکت خودروسازی امریکایی کرایسلِر و شرکت خودروسازی آلمانی دِیملِر(که مالک مرسدس بنز و میباخ بود) تصمیم گرفتن با هم ادغام بشن. سه سال پس از ادغام، ارزش شرکت جدید (یعنی کرایسلر-دیملر) نصف ارزش قبلی شرکتها شده بود! در واقع این ادغام یک افتضاح اساسی بود. اختلافات فرهنگی اجازه نداد تا ترکیب این دو شرکت چیز خوبی از آب در بیاد و تعارضات متعددی پیش آمد. از چنین پدیده ای با عنوان اصطکاک شناختی(Cognitive Friction) یاد میشه.مباحثه های زیادی بین کارمندان هر دو شرکت شکل نمی گرفت و هر گروهی کار خودشو میکرد و کاری به کار هم نداشتن. نتیجه ش بوجود اومدن سکوت سازمانی بود.وجود تنش و تعارض به خودی خود الزاماً چیز بدی نیست. باید توجه داشت که تنش و تعارض باعث تحریک و شروع بحث و تبادل نظره. برادران رایت که در صنعت هوانوردی پیشرو بودن، نسبت به خطرات این داستان کاملا آگاه بودن و یه استراتژی جالب براش داشتن. در حین یک بحث، جایگاه هاشون رو با هم عوض میکردن و سعی میکردن از موضع مخالف دفاع کنن. با این روش دست از کله شقی و اصرار بر یه موضع خاص برمیداشتن و به طور ناخودآگاه در مقابل نقطه نظرات دفاع میکردن و نه افراد.قدرتِ بازیاستراتژی برادران رایت که در قسمت قبل گفتیم خیلی خوب جواب کار اونا رو میداد، ولی برای گروه ها یا تیم های بزرگتر عملاً قابل انجام نیست.در سالهای اولیه قرن بیستم، در بوئنوس آیرس(آرژانتین) افرادی بسیار متفاوت در یک محله زندگی میکردن. اونا هرگز نتونستن روش برادران رایت رو پیاده کنن ولی یه ابزار دیگه جواب کارشون رو داد و اون هم چیزی نبود جز: فوتبالدر اون سالها هویت ملی آرژانتینی در حال پوست اندازی بود. فرهنگ قدیمی اون منطقه، فرهنگ کابویی بود. اما حالا بچه ها تو خیابون مشغول فوتبال بازی کردن شده بودن(که یه مقدار سوسولی به نظر میومد)فارغ از نژاد، دین و طبقه اجتماعی، همه بچه ها تو کوچه ها و خیابونا فوتبال بازی میکردن. کمی بعد خیابونا و استادیوما محل برگزاری انواع مسابقات فوتبال شده بود و تو کل بوئنوس آیرس تعداد زیادی تیم قوی وجود داشت و اینطور به نظر میرسید که با انجام این مسابقات خیلی از خصومت ها بین گروه های مختلف مردم از بین رفت.این مساله ممکنه عجیب به نظر برسه، ولی دلایل خوبی براش وجود داره. تحقیقات نشون داده که با بازی کردن، افراد سایر شرکت کننده ها رو میبینن(فارغ از اینکه تو کدوم تیم هستن) و چون تهدید جدی ای از جانبشون حس نمیکنن(چون یه بازیه و مثل واقعیت نیست)، حس همدردی شون در قبال حریف کم کم فعال میشه. تحقیقات ثابت کرده افرادی که بازی های تیمی انجام میدن، بهتر با افراد دیگه کنار میان.نیرو و فکر تازهیه جمله معروف هست که میگه: "به ترکیب تیم برده نباید دست زد".ممکنه در نگاه اول منطقی به نظر برسه، ولی معمولا تیم هایی که در گذشته موفق عمل کردن، در آینده به مشکل برمیخورن. دلیلش اینه که چنین تیمی سعی میکه دقیقا مثل قبل رفتار کنه که این به معنی از بین رفتن خلاقیت توی اون تیمه.یه شرکتی در دهه 1980 یه محصولی تولید کرد که شبیه یه چسب زخم عمل میکرد با این تفاوت که داروهایی رو در یک بازه زمانی روی زخم آزاد میکرد و موجب بهبود زخم میشد. اوایلش خیلی غوغا کرد و فروش خیره کننده ای داشت ولی بعد مدتی فروشش کم شد. مجبور شدن یه ترکیب تیم برنده دست بزنن و چنتا مشاور در سراسر دنیا استخدام کنن که بتونن محصولشون رو در کل دنیا بفروشن. مشاورا با بهره گیری از نظر مردم عادی(در قالب Focus Group) تغییراتی رو در طراحی محصول پیشنهاد دادن که نهایتا موجب شد دوباره به مسیر موفقیت برگردن.از این داستان میشه فهمید که: ورود ایده های جدید به تیم موجب به چالش کشیدن فکرها و روش های قدیمی و مرسوم در تیم میشه.در سال 2009 از تعدادی از دانشجویان امریکایی خواسته شد تا یک معمای قتل رو در قالب تیم های سه نفره حل کنن (این داستان متفاوت از داستانیه که در بخش های قبلی مطرح شد). بعد از 20 دقیقه نفر چهارمی به تیم ها اضافه شد. نتیجه خیلی جالبی به دست اومد :"شانس حل معما با ورود نفر جدید، دو برابر شد". این نفر جدید راه حل رو نمیدونست، بلکه نفر جدید ایده های شکل گرفته در تیم رو به چالش میکشید.ایده های اولیهاولین ایده هایی که به ذهن میرسن یا در یک تیم مطرح میشن، ممکنه پخته و کامل نباشن. ولی باید بدونیم ایده ها رو قبل از اینکه کاملا شکل بگیرن و بررسی بشن رد نکنیم. راه حل های بسیار زیادی از ایده هایی که در ابتدا به ظاهر بد بودن به دست اومدن.تیم های موفق سعی میکنن در مرحله ایده پردازی، ایده ها رو فیلتر نکنن (حتی ایده های احمقانه رو) و بجاش فکر میکنن تا بتونن با کار کردن روی ایده های خام، راه حل های خلاقانه بسازن.اهداف والا و احترام متقابلدر زمان جنگ جهانی دوم، در حکومت شوروی افکار و جناح های متفاوتی حضور داشتن ولی وقتی با تهدیدی به نام هیتلر روبرو شدن، اختلافاتشون رو کنار گذاشتن و با هم متحد شدن. مقابله ب تهدید هیتلر، یک هدف والا و سرآمد بود که بزرگتر از اختلافات اونها بود و موجب شد تا همه متحد بشن.تعیین اهداف بزرگ موجب تقویت روحیه تیمی و کنار گذاشتن اختلاف عقاید در تیم میشه.نکته جالب و مهم دیگه اینه که، برای حفظ اتحاد در یک تیم، احترام متقابل و فرهنگ کارتیمی مورد نیازه.در سال 1954 یک تحقیق در اردو تابستانی پسران دانش آموز انجام شد. دانش آموزان رو به دو گروه تقسیم کردن. همین تقسیم کردن به دو گروه از ابتدا بینشون خصومت ایجاد کرد. در طول آزمایش به دو گروه چالش های مختلفی دادن. مثلا اونا باید با هم بر سر ذخیره آب میجنگیدن یا تفاهم میکردن.در اولین چالش ها، دو گروه خیلی باهم با خصومت برخورد میکردن و بعد از گذشت مدتی شروع به همکاری کردن. و کم کم دو گروه به هم اعتماد کردن و در انتها دو گروه برای هم احترام زیادی قائل بودن. طوری که در آخرین روز کمپ همه با هم دوست بودن و خصومت های اولیه کاملا از بین رفته بود.اشتراک تجارب و داستان هاوقتی اعضا یک تیم، داستان های زندگیشونو برای هم تعریف میکنن،حس همدلی بینشون ایجاد میشه باعث میشه در آینده بهتر همدیگه رو درک کنن.چندین آزمایش توسط آقای پاول زک(Paul Zak) از دانشگاه کلارمونت(Claremont) انجام شده که به بررسی تولید هورمون آکسی توسین(Oxytocin) تحت شرایط مختلف پرداخته. این هورمون اصولا در هنگام اعتماد، مهربانی و همدردی با دیگران ترشح میشه. این آزمایشا نشون داد که زمانی که تصاویر تبلیغات خیریه در مورد سرطان برای مردم نشون داده میشه، مقدار بیشتری ترشح میشه و زمانی که آمارهایی از سرطان بهشون نشون داده میشه، کمتر ترشح میشه. همچنین در حالت هایی که هورمون بیشتری ترشح میشد، حاضر بودن پول بیشتری بپردازن.از این آزمایش و آزمایش های مشابه دیگه میشه فهمید که با ایجاد حس همدلی و همدردی در اعضای یک تیم، عملکرد تیم افزایش چشمگیری پیدا میکنه و صحبت از داستان ها و تجارب (شخصی یا کاری) میشه بهش دست یافت.جمعبندیهمه ما گاهی تو تیم هایی بوده ایم که کار تیمی خیلی خوبی شکل گرفته و نتایج و اثراتش تا مدتها باقی مونده. نتایجی که هرگز با کار تکی افراد به دست نمیومده. از طرف دیگه گاهی پیش اومده که پیش خودمون فکر کنیم اگه یه کاری رو تنهایی انجام بدیم خیلی بهتر پیش میره ولی این معمولا درست نیست، به شرطی که بااحترام برخورد کنیم، همدلی کنیم، باز فکر کنیم و آماده شنیدن باشیم. در این حالته که یک تیم رویایی ساخته میشه و به بهترین نتایج دست پیدا میکنه.منبعمنبع اصلی برای نوشتن این مطلب، سایت Blinkist.com بوده.Shahab KhodabakhshShahab KhodabakhshTue, 02 Oct 2018 13:49:35 +0330https://virgool.ir/@shahab_khb/مروری-بر-کتاب-rich-dad-poor-dad-rb8pjnxz4zjjاین کتاب رو آقای رابرت کیوساکی و خانم شارون لچتر(هر دو اهل امریکا) در سال 1997 نوشتن و هدف اصلیشون بیان اهمیت دانش مالی، استقلال مالی و سرمایه گذاری بوده. یه نکته جالب در مورد این کتاب اینه که نویسندگانش معتقدن: نکاتی در این کتاب بیان میشه که پدران پولدار به بچه هاشون میگن و پدران فقیر نمیگن.تصویر روی جلد کتاب "پدر پولدار، پدر فقیر"عدم تایید اجتماعیاکثر ما خواسته یا ناخواسته کارهایی رو انجام میدیم و مسیری رو طی میکنیم که مورد تایید اجتماع قرار داره. مثلا باور عمومی جامعه اینه که "ما باید مدرسه و دانشگاه بریم و خوب درس بخونیم تا بتونیم یه شغل خوب پیدا کنیم." این باور ریشه در گذشته ی پدران و مادران ما داره که میتونستن با چنین فرمولی یه شغل دولتی پیدا کنن و 30 سال کار کنن تا بازنشست بشن. ولی این فرمول الان دیگه جواب نمیده و حداقل نمیتونه موجب پولدار شدن شما بشه.این ترس ما از عدم تایید اجتماعیه که باعث میشه تو مسیری که جامعه فکر میکنه همه باید برن قرار میگیریم و این موج به ما میگه که مرحله به مرحله چه کاری باید انجام بدیم که نهایتاً موجب میشه نتونیم از این موج جدا بشیم و برای خودمون پیشرفت کنیم و پولدار بشیم.ترس و حرصمعمولا وقتی پای پول وسط باشه، این دو احساس سراغ آدما میرن و اگه کسی دانش مالی ضعیفی داشته باشه، این احساس ها باعث میشه تصمیمات غیر منطقی ای بگیره.معمولا افرادی که حواسشون به مدیریت مالی شخصی شون نیست، در مقابل این دو احساس بیشتر آسیب پذیر هستن. مثلا فرض کنید یه ارتقا شغلی و افزایش حقوق خوب گرفتید. میشه با این اضافه درآمد سرمایه گذاری کرد (مثلا در سهام، اوراق خزانه و ...) یا اینکه باهاش ماشین و خونه بزرگتر خرید. اگه حواستون نباشه معمولا تو این شرایط این احساسات کنترل اوضاع رو در اختیار میگیرن. ترس از دست دادن پول ممکنه باعث بشه سراغ سرمایه گذاری نرید و حرص شما رو تحریک میکنه تا سبک زندگی تون رو خیلی تغییر بدید که موجب قسط های بیشتر، قبوض بیشتر، هزینه های نگهداری بیشتر و ... میشه و در واقع شانس پولدار شدن در بلند مدت کمرنگ میشه.اما چطور میشه بر این احساس ها غلبه کرد؟راهش اینه که دانش مالی مون رو بالا ببریم و مثلا در مورد سرمایه گذاری ها، ریسک، بدهی و ... بیشتر یاد بگیریم. این دانش ها به ما کمک میکنه تصمیمات منطقی تری بگیریم (حتی با وجود اون احساس ها)آموزش هوش مالیاکثر مردم فکر میکنن استعداد و توانایی برای پولدار شدن کافیه. ولی دنیا پر از آدمهای با استعداد و توانا و البته فقیره. درواقع چیزی که نیاز دارن چیزی نیست جز "هوش مالی"منظور از هوش مالی مجموعه ای از دانش، توانایی و مهارت ها در حوزه های حسابداری، سرمایه گذاری و کسب و کار است.متاسفانه جای این آموزش ها در سیستم آموزشی بسیاری از کشورها خالیه. بچه ها تو مدارس کمتر در مورد مسائلی مثل پس انداز،و سرمایه گذاری یاد میگیرن و نتیجه ش این میشه که دید خوبی از ابتدایی ترین آموزه های مالی (مثل سود مرکب، رابطه ریسک و بازده و ...) ندارن و همین ها باعث میشه تصمیمات بدی در مورد دارایی هاشون بگیرن.این مساله حتی در بسیاری از سیاستمداران هم دیده میشه که با تصمیمات مالی اشتباهشون کشورها رو به سَمت ورشکستگی سوق میدن.اینطور که به نظر میرسه، جامعه این چیزها رو به ما یاد نداده (اگرچه دونستن اینها هم نفع فردی داره و هم نفع اجتماعی). بنابراین چاره نیست جز اینکه خودمون بریم سراغ ارتقا هوش مالی خودمون.خودآموزی و ارزیابیخودآموزی در زمینه هوش مالی رو هر زمانی در زندگی میشه آغاز کرد ولی خب مسلماً هر چه زودتر شروع کنیم بهتره.بهتره اول یه ارزیابی از وضعیت مدیریت مالی خودمون انجام بدیم و برای خودمون اهداف تعیین کنیم و بعدش بریم دنبال یادگیری چیزهایی که برای رسیدن به اهداف نیاز داریم.برای ارزیابی اولیه میتونیم از وضعیت شغلی و درآمدی مون شروع کنیم. ببینیم چقدر و از چه راه هایی درآمد داریم و تخمینمون از درآمد آینده مون چیه. در کنارش ببینیم چه هزینه هایی داریم و چه تناظر و تناسبی بین هزینه ها و درآمدهامون برقراره.بعدش شروع میکنیم و قراردادن هدف های واقع بینانه مثلا رسیدن به سطح خاصی از دارایی ها.(مثلا شبیه هدفی که جیم کری برای رسیدن به 10 میلیون دلار برای خودش قرار داد.لینک)در قدم بعدی میرسیم به ارتقا هوش مالی خودمون. فراموش نکنیم این کار در واقع سرمایه گذاری بر روی ارزشمندترین داراییمون مونه یعنی ذهنمون. بهتره این ایده رو در خودمون تقویت کنیم:برای یادگرفتن کارکنیم و نه برای پول درآوردن.میتونیم تو وقت های آزادمون در حوزه مالی مطالعه کنیم و یا دوره های مفید ثبت نام کنیم تا با یاد گرفتن بیشتر، هوش مالی خودمون رو ارتقا بدیم.ریسک کردنیکی از چیزهایی که اکثر مردم نیاز دارن اینه که یاد بگیرن ریسک کنن. تمام افرادی که از منظر مالی موفق هستن، مرتباً ریسک میکنن و بجای ترس از ریسک، سعی میکنن مدیریتش کنن.بهتره یاد بگیریم نگه داشتن پس اندازهای غیر ضروری در حسابهای بانکی، همیشه بهترین گزینه نیست. بجای اون مثلا سرمایه گذاری در سهام میتونه شانس بدست آوردن بازده های بسیار بالا رو برامون به ارمغان بیاره. البته باید همیشه به خاطر داشته باشیم همیشه این احتمال هم وجود داره که بخشی یا حتی کل اصل پولمون رو از دست بدیم(بسته به اینکه رو چه دارایی ها یا سهام هایی سرمایه گذاری میکنیم میشه این ریسک ها رو مدیریت کرد.)همون طور که احتمالا متوجه شدید ریسک کردن (به صورت مدیریت شده) خصوصا در ابتدای راه خیلی ضروریه.برای پولدار شدن میبایست ریسک کردن رو یاد بگیریم.انگیزشدر مسیر سرمایه گذاری ها مشکلات و چالش های زیادی پیش میاد و لازمه راه هایی رو پیدا کنیم که مدام به خودمون انگیزه بدیم.یه راه اینه که لیستی از چیزهایی که میخواهیم بهشون برسیم و چیزهایی که نمیخواهیم بنویسیم و این لیست رو در جایی که مرتبا ببینیمش قرار بدیم. مثلا: "من میخوام بدهی هامو ظرف 3 سال تسویه کنم."یه راه دیگه اینه که برای چیزهایی که میتونه مارو خوشحال کنه پول خرج کنیم (و تمام پولمون رو سرمایه گذاری نکنیم) این مثال ها و سایر روش ها از این دست، میتونه به مجموعه ای از اصول تبدیل بشه که هرکسی برای خودش قرار میده (که کتاب از این با عنوان Financial Discipline یاد میکنه)یه راه خوب هم اینه که داستان افراد موفق مثل وارن بافت رو بخونیم. با خوندن این داستان های واقعی میفهمیم که اون افراد از چه سختی هایی چطور عبور کردن و این میتونه به ما انگیزه بده.تنبلی و تکبرتوجه این دو خصیصه بسیار مهمه، چون این خصایص میتونن حتی افرادی با هوش مالی بسیار بالا رو به زمین بزنن.تنبلی تنها به معنی نشستن و کاری انجام ندادن نیست. بلکه گاهی به معنی انجام ندادن کارهای ضروری که باید انجام بده هم هست. مثلا فرض کنید یه نفر 60 ساعت در هفته کار میکنه و به ظاهر آدم تنبلی نیست. ولی همین آدم همیشه دیر میاد خونه و وقت کمی رو با خانواده ش میگذرونه. در واقع کارهایی رو که باید در حق خانواده ش انجام بده، انجام نمیده و داره تنبلی میکنه. احتمالا چنین فردی سرانجام مجبوره با عواقب ناشی از یک طلاق روبرو بشه.مشابه همین، تکبر و غرور هم میتونه ویرانگر باشه. نمونه ش کسیه که دانش مالی زیادی نداره ولی فکر میکنه خیلی دانش زیادی داره و غرورش بهش اجازه نمیده حقیقت رو بپذیره. غرور و تکبر خصوصاً در سرمایه گذاری ها خیلی میتونه ضربه بزنه. چون افرادی که غرور زیادی دارن، تصمیمات خودشون رو خیلی درست میدونن و حتی با دیدن دلایل منطقی قانع نمیشن.این دو خصیصه همیشه باید یادمون باشه و مراقب باشیم گرفتارشون نشیم.دارایی ها و بدهی هادرک درست از دارایی ها و بدهی ها خیلی مهمه. دارایی ها اون چیز هایی هستن که برای ما درآمد به همراه دارند و بدهی ها معمولا برای ما هزینه به دنبال دارند.مثلا کسب و کارها، سهام، صندوق های سرمایه گذاری، اوراق خزانه، مسکن درآمدزا و ... جزو دارایی ها طبقه بندی میشن که درآمد ایجاد میکنن، مستهلک میشن و معمولا قابل فروش هستن. وقتی شما یه دارایی میخرید، در واقع پولهای شما مثل کارگرانی برای شما کار میکنن و هرچه کارگر بیشتر و بهتری داشته باشید براتون بهتره. باید سعی کنیم درآمدهامون از هزینه هامون بیشتر باشه و با اضافه ش مجددا سرمایه گذای کنیم.ولی متاسفانه خیلی از افراد بدهی ها رو با دارایی ها اشتباه میکنن. برای مثال معمولا همه مسکن رو به عنوان یه دارایی ارزشمند تلقی میکنن ولی داشتن خونه ای بزرگتر از نیاز واقعی، درواقع خودش بدهیه چون باید سالهای زیادی قسط پرداخت کنید و هزینه های نگهداری به مراتب بیشتری رو پرداخت کنید. در مقابل میشد این پول رو در سهام و یا مسکنی درآمد زا (با مستاجر) سرمایه گذاری کرد.بنابراین همیشه باید فکر کنیم که یک سرمایه گذاری چه درآمدها و هزینه هایی در آینده برای ما به همراه خواهد داشت.تفاوت حرفه و کسب و کاربعضیا حرفه و کسب و کارشون رو معادل هم در نظر میگیرن درصورتی که تفاوت های زیادی دارن.حرفه معمولا اون فعالیتیه که شما 40 ساعت در هفته انجامش میدید تا بتونید هزینه های جاری تون رو باهاش پرداخت کنید ولی کسب و کار اون چیزیه که شما زمان و انرژی زیادی براش میذارید تا به عنوان یک دارایی رشد کنه و بزرگ بشه و براتون درآمد هایی به ارمغان بیاره.کمتر پیش بیاد کسی از یه حرفه ساده بتونه پولدار بشه و خیلی خوبه که بتونیم در کنار حرفه خودمون به کسب و کاری که میخواهیم راه بندازیم فکر کنیم.اینم یادمون باشه که حرفه مون معمولا سرمایه اولیه رو برامون در طول سالها جمع میکنه که اگه با سرمایه گذاری های مناسب خوب رشدش داده باشیم، عالیه.فهم مالیاتیدونستن قوانین کشوری که توش فعالیت میکنیم هم خیلی اهمیت داره. تو سرمایه گذاری ها، دونستن قوانین مالیاتی هم تعیین کننده هستن. ما باید تلاش کنیم با روش های قانونی کمترین مالیات رو در سرمایه گذاری هامون پرداخت کنیم. این مساله خیلی بستگی داره به اینکه ما تو چه کشوری و با چه قوانین مالیاتی فعالیت میکنیم. مثلا باید دقیقاً متوجه بشیم سرمایه گذاری در بورس، مسکن و ... چه مالیاتی داره و تصمیم بگیریم چطور سرمایه گذاری کنیم که هزینه های مالیاتی مون زیاد نباشه.سخن آخرما به لحاظ دانش و هوش مالی خوب تربیت نشده ایم و الان به خودمون بستگی داره که چقدر برای ارتقا خودمون تلاش کنیم تا بتونیم مستقل و پولدار بشیم و برای این میبایست ذهنیات و روحیات مناسبی هم داشته باشیم. به یاد داشته باشیم که سرمایه گذاری مناسب و موثر بر روی ذهنمون میتونه ما رو به موفقیت برسونه چرا که ذهن ما مهمترین دارایی ما در هر شرایط اقتصادی و مالی ست.منبعمنبع اصلی برای نوشتن این مطلب، سایت Blinkist.com بوده.Shahab KhodabakhshShahab KhodabakhshSun, 23 Sep 2018 15:07:06 +0330