<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سیدشهاب الدین رضوی</title><link>https://virgool.ir/feed/@shahab.sasha</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 06:57:35</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/223554/avatar/EMtFQa.png</url><title>سیدشهاب الدین رضوی</title><link>https://virgool.ir/@shahab.sasha</link></image><item><title>خودزنی</title><link>https://virgool.ir/@shahab.sasha/خودزنی-rfhtahe5acgk</link><description>درختدر جستجوی جایی بهتر و مملو از آدمهای شایدعمیق‌تر به ویرگول رسیدم، اینجا اما با اولین سرچتا بن‌دندان ناامید شدم، کسی چیزی نوشته بود با عنوانی که مرا ساده فریب داد و دو خط از نوشته را بیشتر نخوانده بودم که اشتیاقم از کشف مکان و آدمهایی کمی عمیق‌تر از دست رفت.دارم خیلی خیلی کند اما همیشگی به تنهایی خودخواسته‌ای خو میکنم، اما حسرت جامعه‌امجایی که کیارستمی داشت، بیضایی داشت، دورتر مصدق داشت، دورتر امیرکبیر داشت بر دلم تا ابدمی‌ماند، ما پاک باخته‌ایم، بی‌همه‌چیز شدگان این برهه تاریخ همه‌ی ما ایرانیانیم و این وضعیتسکوت میطلبد.همه‌ی ایران برای همه‌ی ناصران معاصر</description><category>سیدشهاب الدین رضوی</category><author>سیدشهاب الدین رضوی</author><pubDate>Fri, 03 Jul 2020 19:50:51 +0430</pubDate></item></channel></rss>