https://virgool.ir/feed/@shadnameروزمرگی و خاطرات و نوشته‌های یک فروند سحرشادنامهfa2026-11-11 20:30:56https://files.virgool.ir/upload/users/19962/avatar/4RP5qo.pnghttps://virgool.ir/@shadnamehttps://virgool.ir/@shadname/birth3-dyrt0kxyfjg7یکی داد میزد، یکی بقیه رو آروم میکرد. یکی دوید تو حیاط. چند نفر بالا سرش بودند مادرش دستشو گرفته بود و آرومش میکرد اما نرگس فقط داد میزد. مردا رفتند در خونه سید قاسم که ماشینشو بیاره سوارش کنن ببرن بیمارستان.چند دقیقه بعد نرگس در حالیکه عقب وانت مزدا هزار سید قاسم خودش با مامانش و زن داداشش نشسته بودند و باباش جلو نشسته بود راهی بیمارستان شوروی شدند.اوضاع خوب به نظر نمی رسید، نیمه های شب بعد از میدان ۲۵ شهریور لاستیک عقب ماشین سید ترکید و سید هول شد و به جدول کنار خیابان کوبید. بابای نرگس در حالیکه دستی به پیشانی داشت پیاده شد و احوال مسافرای عقب وانت رو پرسید. همه خوب بودند اما با دیدن خون تازه روی پیشانی آقاجون جیغ بنفشی کشیدند.نرسیده به خیابان نادرشاه ساختمانی در حال ساخت بود که نصفه شبی همه‌ی کارگراش با شنیدن صدای ترمز ماشین و تصادف بیرون ریختند. ماشین رو نمی‌شد حرکت داد، نرگس هم توان راه رفتن نداشت. کارگرها که فهمیده بودند زائو عقب وانت هست دنبال پیدا کردن راه چاره‌ای بودند. کارگری به سمت ساختمان رفت و یه غربال بزرگ فلزی آورد که مخصوص الک کردن شن های درشت بود گفت بخوابونیدش روی این تا بیمارستان راه زیادی نمونده ما میبریمشنرگس رو ناله کنان روی وسیله نقلیه‌ی کذایی خوابوندن و با هزار مشقت به بیمارستان بُردند. چند دقیقه پر استرس بر پدرومادر نرگس گذشت تا بُردنش اتاق زایمان...انگار سالها گذشت که یه پرستار پارچه‌ای به دست اومد سمتشون و با خنده روی پارچه رو کنار زد و گفت: اینم دخمل زشت شما. هیشکی تحویلش نگرفت و همه به سمت در اتاق دویدند و پرسیدند مادرش! مادرش خوبه؟پرستار آروم گفت آره بابا سُر و مُر و گنده و صحیح و سالمه. چند دقیقه این وروجکو بگیرید تا کارای مادرشم انجام بدیم.نیم ساعت بعد همه بالا سر نرگس که رنگی به رخسارش نمونده بود، خندون ایستاده بودند. مادر نرگس بچه رو آورد و گفت بیا اینم تحفه نطنزی که دق داد ما رو. چقد گفت کدو نخور ببین شکل کدو شدهنرگس نای حرف زدن نداشت با ترس بچه رو به سینه‌اش چسبوند و فقط گریه کرد. حالا گریه نکن کی گریه کن...باباش با سر بانداژ شده گفت گریه نکن دخترم خدا رو شکر هر دوتون صحیح و سالمید. حالا بگو اسمشو چی بذاریمنرگس کاغذ مچاله‌ی فال حافظ رو از تو مشت درآورد و بازش کرد و خیلی خیلی آروم گفت : سحر...چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی...shadnameshadnameWed, 24 Oct 2018 16:15:43 +0330https://virgool.ir/@shadname/birth2-aa8p7whnrcm3ماه رمضان سال ۶۳ اومده بود. از عید تا الان تو کل فامیل همه از نحسی و بدشگونی و بدقدمی بچه‌ی نرگس می‌گفتند. کار داشت به دعوت از دعانویس و باطل کننده سحر و جادو می کشید.نرگس غم و غصه داشت از طرفی هم مراعات حال روزه‌دارها باعث شده بود کمتر کدو بخوره و حسابی لاغر و ضعیف شده بود. حال جسمی و روحی‌اش هر روز خراب تر از دیروز می‌شد.شب‌های قدر با خدا نجوا می‌کرد که خدایا این بچه چی بود به من دادی؟ من نمیخوامش. دارم میمیرمهجدهم مردادماه ۶۳ محمدرضا برای انجام خدمت وظیفه عمومی از سر ناچاری نرگس رو به پدر و مادرش سپرد و راهی دزفول شد. نرگس با هر زحمتی بود تا سر کوچه به بدرقه محمدرضا رفت و پشت سرش آب ریخت. محمدرضا رفت و نرگس داشت رفتن اونو تماشا می‌کرد. دخترک فال فروشی با لباس پاره پوره و یه جعبه مقوایی پر از فال که یه مرغ عشق کچل و مریض احوال روش نشسته بود جلو اومد و گفت خانوم یه فال برمیداری؟ مادر نرگس سعی داشت دخترک رو دور کنهاما نرگس با پشت دست اشکاشو پاک کرد و گفت مامان ولش کن بذا بیاد. یه فال بهم بده خانوم کوچولو و بعد چشماشو بست و نیت کرد. فالُ از دست دخترک گرفت و باز کرد:سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زدبه دست مرحمت یارم در امیدواران زدچو پیش صبح روشن شد که حال مهر گردون چیستبرآمد خنده‌ای خوش بر غرور کامگاران زدنگارم دوش در مجلس به عزم رقص چون برخاستگره بگشود از ابرو و بر دل‌های یاران زد...دوام عمر و ملک او بخواه از لطف حق ای دلکه چرخ این سکه دولت به دور روزگاران زدحال نرگس از این بدتر نمیشد. از صبح فقط گریه کرد و گریه کرد. بدون خوردن کدویی چیزی و در حالیکه کاغذ فال حافظ تو مُشتش بود شب خوابش بُرد.نیمه شب از شدت درد با فریادی از خواب بلند شد و شروع کرد به ناله زدن. همه‌ی اهل خونه بیدار شده بودندshadnameshadnameWed, 24 Oct 2018 15:58:45 +0330https://virgool.ir/@shadname/birth1-icmnkfgdldb5نرگس باردار بود. چهره‌ی پُف کرده و بهم ریخته‌اش نشون می‌داد بچه دختره. اما بعضی‌ها وقتی اون همه جوش صورت و پا درد و کمر درد رو می دیدن می گفتند شایدم پسر باشه چون مادر گرمی داره.تشنج‌های گهگاه و حالت تهوع‌های ممتد صبحگاهی باعث شد محمدرضا شوهر نرگس تصمیم بگیره اونو پیش پزشک زنان ببره. با هزار زحمت پزشک زن پیدا کردند چون خانواده محمدرضا به شدت مقیّد و مذهبی بودند.عید نوروز سال ۶۳ بر نرگس زهر هلاهل شد. روز ششم یا هفتم عید بود که ناهار منزل عموی محمدرضا دعوت بودند. صبح اون روز کذایی صبحانه حلیم مفصلی خوردند هرچند نرگس به بوی گوشت و مرغ حساس شده بود با زحمت بشقاب حلیمش را تا ته خورد. اما ظهر همه‌اش را روی زن عمو جان محمدرضا و عروسش بالا آورد.وای که چه گندی خورد تو مهمونی. بعد از ظهر همون روز خبر اومدن جنازه‌ی پسر عموی محمدرضا که همین چند روز پیش تو عملیات خیبر شهید شده بود حسابی همه رو بهم ریخت.اون شب نرگس در بیمارستان شوروی بستری شد. شوک اتفاقات امروز، تشنّج و اُفت شدید فشار، اون و بچه شو تا پای مرگ بُرد. خلاصه سه ماه آخر به استراحت مطلق گذشت. توصیه‌های خواندن سوره یوسف و خوردن سیب زرد و قرمز و مداومت به قرائت فلان دعا برای زیبا و صالح شدن بچه، نجواهایی بود که نرگس هر روز و هر روز می‌شنید. اینقدر بی‌حال و بی‌رمق بود که نایی برای انجام امور سفارش شده نداشت.از ویارهاش براتون بگم که حضور هر مردی جز پدرش و با اغماض محمدرضا همسرش او را به هم می‌ریخت. به جای سیب و انگور مدام هوس کدو سبز می‌کرد. ناهار آب پزش رو می‌خورد، شب سرخ‌کرده با نون تافتون. فردا آش کدو، شب کوکوی کدو. فرداش خورشت کدو... غیر از کدو آب می‌خورد، چای دارچین و زغال‌اخته و نون تافتونshadnameshadnameWed, 24 Oct 2018 15:41:09 +0330