https://virgool.ir/feed/@shadi.amaniزندگی حیرت مدام است و من در نوشتن به این کشف و حیرت می رسم.fa2026-11-12 20:36:02https://files.virgool.ir/upload/users/94980/avatar/JClGoc.jpghttps://virgool.ir/@shadi.amanihttps://virgool.ir/@shadi.amani/غم-تنهایی-نسل-ما-u5jhmqmv8qfbثمین می‌گه:" از تنهایی نترس. فکر می‌کنی سی ساله دیگه اوضاع چه فرقی کرده؟ چهل ساله دیگه هم بگذره ما ده دوازده تا مرد و زن چروک خورده‌ایم که چی؟ که هیچ‌کدوممون ازدواج نکرده و آخرش مجبور میشیم یه خانه سالمندان اجاره کنیم و اونجا توی سر و کله هم بزنیم، تا بمیریم"من می‌خندم. رضا رو به من می‌گه:" وقتی از آینده می‌گی انگار یه دختر هیفده ساله پشت کنکوری حرف می‌زنه. شل کن بابا!". با شوخی و عصبانیت می‌زنم توی سرش. تهدید می‌کنه که چایی رو روم می‌ریزه. کوتاه می‌آم. اون سمت خونه، صدای یاسر و مینا بلند می‌شه که بهم فحش زیر شکم می‌دن. ثمین می‌ره تا اوضاع رو آروم کنه. تصور می‌کنم که توی هشتاد‌سالگی هم مثل الآن باز این دو تا سر بازی تخته، کارشون به فحش و فحش‌کاری می‌رسه. رضا سیگارش رو روشن می‌کنه و توی فکر فرو می‌ره. می‌دونم حرفام ذهنشو مشغول کرده. می‌گم:" معلوم نیست عاقبتمون چی می‌شه. ده ساله می‌شناسمتون و هنوز همه‌تون اول و آخر حرفهاتون غم تنهایی‌یه "رضا با صدای مسخره‌ش می‌خونه:" من مرد تنهای شبم..."ثمین دوباره معجزه کرده و بازی تخته ادامه داره. به من اشاره می‌کنه و ظرفهای شام رو روی میز می‌چینه. رضا هنوز از تنهایی می خونه و من گوشهام رو می‌گیرم. ثمین رو به رضا می‌گه:" تو که خیییلییی... از تنهایی اوضات بی ریخت شده اصلا!"رضا به من اشاره می‌کنه و جواب می‌ده:" خانم دکتر جون فرمودند...راست هم می‌گن من در میان جمع ولی تنهایم..." بادی به غبغبش می‌ندازه و ادامه می‌ده:"منظورم جمع دافاست البته..."من و ثمین می‌خندیم و پررو خطابش می‌کنیم. و من دو سال قبل رو به یاد می‌آرم که رضا هم مثل همه‌ی ماها، قید هرچی عاشقی بود رو زد و...غم تنهایی نسل ماشادی امانیشادی امانیSat, 04 Jul 2020 01:55:16 +0430