<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ترک</title><link>https://virgool.ir/feed/@shabnam3316</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:48:33</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1347389/avatar/avatar.png</url><title>ترک</title><link>https://virgool.ir/@shabnam3316</link></image><item><title>دلنوشته</title><link>https://virgool.ir/@shabnam3316/دلنوشته-o7szyerprigp</link><description>روند رشد خشم نهفته و نفرت از حکومت و اسلامو روز به روز دارم تو خودم بیشتر میبینم .گرچه یه جاهایی قدرت مقابله علیه زور گویی که بهمون میشه و کنشگریو بیشتر کرده  واسم ،ولی دارم تبدیل به یه هیولا میشم و اینو با گوشت و استخون لمس میکنم  .سخته برام مثل قبل سرم به زندگی خودم باشه و تو سبک اعتقادات ادمای دیگه و بزرگ کردن بچه هاشون دخالت نکنم و احترام بزارم  . سخته  واسم  وقتی یکی از مریضام اخوند پر نفوذ روستاست نسبت به حرفاش  حرص مضاعف  نداشته باشم و بدون قضاوت درکش کنم  . مسیح علی نژاد و خیلیای دیگه از این خشمشون یه جاهایی تو جهت درستی استفاده کردن و یه جاهاییم نه ولی  به نظرم همه میدونیم خشم نابودگره هم برای بقیه هم برای خودفرد ، یه جورایی  به شبیه ترشدنت به اون کسی که در حقت ظلم کرده و حس دشمنی باهاش داری کمک زیادی میکنه .لااقل تو ذهن من خشم  یه شمشیر دولبست ،یه نیروی شیطانی   که خیلی جاها هم به درد میخوره و کارایی داره ولی در هرصورت تو ذاتش اون تخریب وجود دارهواقعا دوست دارم بدونم اثر گذاری برای شخصیتای مشابه ما(با میزان خشم بالا)چطور میتونه تو موثر ترین حالت ممکنش باشه؟؟ شاید نه دقیقا کپی از امثال  نسرین ستوده(آدمی با مدل شخصیتی متفاوت با خودم که  شیوه ی مبارزشو خیلی  قبول دارم ) ، یه ورژنی بهتر از استفاده از این قدرت بدون تلاش برای سرکوب و کنترل  دائمش  و مهم تر از اون زیاده روی کردن تو تخریبگری (یه جورایی بدون تلاش برای خودت نبودن) . . امیدوارم در عین نا امیدی  این برهه ی زمانی که توش هستیم  زودتر به خیر بگذره  و ایرانمون ،درآینده، روزای بهتریو ببینه ، فارغ از وجود من یا نبودم .</description><category>ترک</category><author>ترک</author><pubDate>Sat, 27 Nov 2021 00:06:23 +0330</pubDate></item></channel></rss>