<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های شیوا زیودار</title><link>https://virgool.ir/feed/@sh.z</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 23:40:05</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/289624/avatar/FhLfgQ.png</url><title>شیوا زیودار</title><link>https://virgool.ir/@sh.z</link></image><item><title>دیلیت با مرام!</title><link>https://virgool.ir/@sh.z/دیلیت-و-تمام-wwfohqnhlmav</link><description>تا حالا شده وقتی که داری متنی رو تایپ می کنی با خودت فکر کنی که کدوم دکمه صفحه کیبورد رو دوست داری؟!من دکمه دیلیت رو خیلی دوست دارم،هر چی ساختی،هر چی بافتی،هر چی زخم،هر چی رنج،هر چی خوشی،هر چی غم،هر چی عشق و...همه در کثری از ثانیه پاک میشه.حسی که انگار اصلا نبودی،یک عدم حضور مطلق،یه بی وزنی عجیب.درست مثل قبل از اینکه بخوای به این دنیا بیای.فقط انرژی بودی.دکمه کنترل،زد هم خوبه ولی به پای دیلیت نمی رسه.چون بعد از کنترل،زد همه چیز به گذشته برمی گرده و تو باید دوباره برای ساختنش تلاش کنی شاید بعد از هزار بار بشه شاید هم نشه و تو باید هی کنترل،زد رو بزنی و ...دکمه اینتر رو هم دوست ندارم چون تو رو پرت می کنه به آینده.اصلا نمی دونی قراره چی بشه،همه چیز مبهم و نامعلومه.برای من دکمه دیلیت مثل زندگی قبل از تولد هست. دکمه دیلیت برای خیلی ها مثل مرگ هست،دیلیت و تمام.بعضی ها عاشق آلت و شیفت هستند تا پرت بشن به یه دنیای دیگه.بعضی ها هم عاشق آلت و کنترل.دیلیت خیلی با مرامه،به حرفهات گوش می ده،هی تایپ می کنی،هی درد و دل می کنی ولی قبل از سیو دکمه دیلیت رو می زنی و تمام.دیلیت راز نگهداره.آخرش هم هیچکس نمی فهمه چی نوشتی،کی بودی،تو سرت، تو دلت چی بود و چی گذشت.دیلیت و تمام.من دیلیت تو کدوم؟!</description><category>شیوا زیودار</category><author>شیوا زیودار</author><pubDate>Sun, 19 May 2024 13:54:07 +0330</pubDate></item><item><title>گل رز گمنام</title><link>https://virgool.ir/@sh.z/گل-رز-گمنام-wnei17k9dymr</link><description>عصر پنجشنبه تصمیم گرفتم بروم پیاده روی،یه حسی بهم گفت:برو مزار شهدا.تقریبا یکسالی می شد که دوست داشتم یه سر به مزار شهدا بزنم.از وقتی که به این شهر کوچک مهاجرت کرده بودم یکی از تصمیم هایم همین بود که یه روز سر مزار شهدا بروم ولی تا عصر آن پنجشنبه مقدر نشده بود.مزار شهدا نه خیلی دور و نه خیلی نزدیک بود.لباس پوشیدم و راه افتادم قبل از اینکه از در بروم بیرون به خودم گفتم حالا که یه حسی از درون بهم میگه برو سر مزار شهدا می خوام که یه نشونه هم ببینم ولی چجور و چگونه نشونه ای رو تعیین نکردم.لابد می پرسید چرا دنبال نشونه بودم؟خب مدتهاست که ایمان و باورقلبی دارم که همه چیز در این جهان ارتعاش و فرکانس هست مخصوصا ارتعاش قلبی.از دو سه تا خیابون عبور کردم  رسیدم به کتابخانه عمومی شهر که در عصر پنجشنبه تعطیل بود.در زمین خالی و سنگلاخی کنار کتابخانه که شاید حدود دو سه هزار متری می شد یه سازه نیمه کاره پنج ضلعی با یه گنبد فلزی بی رنگ و رو و داربست های فلزی که احتمالا برای تکمیل سازه مقبره شهدا دورتا دور این پنج ضلعی که با دو سه تا پله سیمانی از سطح زمین جدا شده بود قرارداشتند. یه بنر آفتاب سوخته رنگ پریده که برای تکمیل این سازه کوچک مقبره درخواست کمک ها و نذورات نقدی مردمی را روش نوشته  بودند و شماره کارت و... فضای نامناسب و بی روحی به مزار شهدا داده بود.دو تا مزار دقیقا وسط پنج ضلعی قرار داشتند که با زنجیرهای پلاستیکی سبز و سفید که از چندجا پارگی داشت و با تکه پارچه و سیم وصله پینه شده بودند دور این دو قبر مثل حفاظ بسته شده بودند به چهار ستون کوچک فلزی.فضا بسیار حس ترحم، مظلومیت و افسوس رو به من القا کرد.آدمهایی که روزگاری از جانشون برای مردم و میهنشون گذشته بودند حالا در غربت به شکل غریبی دفن شده بودند، شاید این خواست خودشون بوده کسی چه می داند!روی دو تا قبر شیشه بود و زیر شیشه ها کاغذهایی بود که رویشان نوشته شده بود (شهید گمنام فرزند روح ا...).یکی 40 ساله و دیگری 18 ساله.یکی در عملیات والفجرهشت شهید شده بود و دیگری در عملیات رمضان و یه بیت شعر زیر هر نوشته و تاریخ شهادت و تاریخ خاکسپاری.تقریبا بین دو تا قبر حدود پنجاه سانتیمتر فاصله بود در بالای سرشان یک آینه گرد پایه دار آبی رنگ سفالی از همان هایی که روی سفره هفت سین میگزارند و یه جعبه مستطیلی بزرگ فلزی که احتمالا برای کلید برقی چیزی بود و یه جعبه فلزی به شکل خانه شیروونی که در نداشت و داخلش کلی شمع های ذوب شده که  مثل مذاب های کوه آتشفشان روی هم ریخته شده بودند و چندتا پارچه سبز که احتمالا به نیت حاجت و نذر به زنجیرهای دورتا دور این دو تا قبر گره زده شده بودند و تقریبا چیز خاص دیگری نبود.نشستم برایشان فاتحه ای خواندم کمی فکر و خیال کردم که چه شکلی داشتند، اهل کدام شهر و یا روستا بودند.چه مهاجرت غریبانه ای.یه دور تسبیح ذکر خدایا شکرت و عشق الهی من رو گفتم.هوای خنک و نسیم ملایمی می وزید.صدای پرندگان و سگها شنیده می شد.بعد از چند دقیقه ازجایم بلند شدم که برگردم خونه،ناگهان دیدم یه شاخه گل رز بین دو تا قبر هست، تر و تازه . غیر از من هیچکس آنجا نبود و مطمعن هستم که موقع آمدنم هم آنجا نبود.تعجب کرده بودم یه حسی از درون بهم گفت:این هم نشونه ای که دنبالش بودی.قلب گل رز می تپید و من غرق در افکارم به قلب تپنده گل رز گمنام می اندیشیدم.</description><category>شیوا زیودار</category><author>شیوا زیودار</author><pubDate>Fri, 03 May 2024 15:12:27 +0330</pubDate></item><item><title>من از دستشان در رفتم و بدنیا آمدم.</title><link>https://virgool.ir/@sh.z/من-از-دستشان-در-رفتم-و-بدنیا-آمدم-vvgcuqrzhhev</link><description>اینکه چرا به دنیا آمدم؟! سوالی بود که از وقتی که توانستم به درک و فهمی از جهان و من برسم تا سالهای زیادی از خودم می پرسیدم.آیا تنها بخاطر برخورد دو سلول تخمک و اسپرم و بدون هیچ برنامه و هدفی به دنیا آمده بودم؟مدتها فکر می کردم تنها به واسطه ی یک شب معاشقه معمولی بین زن و مردی که بعدها پدر و مادرم شده بودند و من به گفته خودشان از دستشان در رفته بودم بدنیا آمدم؟در دوران کودکی و نوجوانی بزرگترین سوالم و بیشترین آسیبی که به روحم رساندم یافتن پاسخ این پرسش بود که چرا بدنیا آمدم؟آیا بودن من در این جهان مفید و الزامی بود یا نه؟گاهی فکر می کردم خب قبل از من برق و ماشین بخار و الکل و....اختراع و کشف شدند،پس قرار هست من چه چیزی را اختراع یا کشف کنم؟از کجا آمده ام،آمدنم بهر چه بود؟...بعد از گذشت سالهای زیاد و فراز و فرودهای بیشمار بلاخره پاسخ را پیدا کردم.بی اذن خدا برگ از درخت نمی افتدیعنی اینکه پدر و مادرم تنها وسیله ی بوجود آوردن من بودند و نه مختار اینکه من باشم یا نباشم و چقدر دوست داشتم که به آنها بگویم خودشان را سرزنش نکنند که چرا من از دستشان در رفته ام؟البته بعد از این همه سال و در زمانی که آنها پیر و سالمند شده بودند صحبت کردن راجع به این موضوع اساسا بی ربط و بیجا ونابخردانه بود و از خیر مطرح کردنش گذشتم.حالا که فهمیدم من باید بوجود می آمدم،دومین سوال مثل خوره بجانم افتاد.چرا؟ حالا که قرار نیست مخترع و مکتشف بشوم،پس باید چه کار مهمی برای بشریت انجام بدهم؟آها من پزشک میشوم.ولی برخلاف اصرار خانواده به انتخاب رشته تجربی من هیچ علاقه ای به تجربی و پزشکی نداشتم و عاشق بازیگری و رشته هنر بودم.آهان من باید هنرمند می شدم.ادامه دارد...</description><category>شیوا زیودار</category><author>شیوا زیودار</author><pubDate>Tue, 23 Apr 2024 17:00:51 +0330</pubDate></item><item><title>شاعری که زخم هایش بوی غزل می داد</title><link>https://virgool.ir/@sh.z/شاعری-که-زخم-هایش-بوی-غزل-می-داد-mzsnjhkxwx3w</link><description>من شاعری را می شناسم که هرچه زخم هایش عمیق تر می شوند غزل هایش عاشقانه تر می شوند. شاه بیت غزل هایش را زمانی سرایید که نمک بر زخمش پاشیدند.از چشمانش بجای اشک،خون نه ،غزل بارید.از زخم هایش گل رویید و از غزل هایش کودکی متولد شد. کودک را غزل نامید و گل را رز.</description><category>شیوا زیودار</category><author>شیوا زیودار</author><pubDate>Mon, 22 Apr 2024 16:57:05 +0330</pubDate></item><item><title>مهاجرت من از من</title><link>https://virgool.ir/@sh.z/مهاجرت-من-از-من-t74nfppur0os</link><description>دقیقا وقتی کارد به استخوانم رسیده بود تصمیم گرفتم مهاجرت کنم.البته مهاجرت من کمی متفاوت تر از همه مهاجرت هایی هست که تا الان شنیدی.یعنی قرار نبود چمدانم را ببندم و از شهری یا کشوری به شهر یا کشور دیگری نقل مکان کنم در واقع در این مدل مهاجرت نیازی به چمدان نیست و باید خالیه خالی و با هیچ چی مهاجرت کنی.حتی کوچکترین چیز هم میتواند بار بسیار سنگینی در این مسیر بشود.حتی باید مغز و قلبت را هم خالی کنی چنان سبک باید بشوی که بتوانی براحتی قدم برداری.در این مهاجرت نیاز به پول،ویزا ،پاسپورت،لباس،نان و آب هم نیست.تنها باید روح و جانت را به همراه داشته باشی و ذهنی پاک و قلبی سبکتر از پر.و اما این مهاجرت شیرین ترین سفر تو خواهد بود چرا که رنج تنهایی و دستان خالی را با شیرینی فهم و درک خودت از خودت از این مهاجرت من از من می چشی.مهاجرت من از من آغاز دارد ولی پایان ندارد.و چقدر اندک هستند و انگشت شمار که مهاجرت من از من را در زندگی خود آغاز می کنند و ادامه می دهند تا مقصود برآید و این منافاتی با دنیای مدرن و ثروتمند امروز ندارد.در هر جایگاهی که هستی میتوانی این مهاجرت را آغاز کنی.ابتدا تو خواهان و شروع کننده ای ولی ادامه مسیر این مهاجرت و فراز و فرودهایش را دیگر به عهده تو نخواهد بود.تنها وظیفه تو استمرار و ادامه مسیر این مهاجرت هست.رشته ای بر گردنم افکنده دوستمی کشد هر جا که خاطرخواه اوسترشته بر گردن نه از بی مهری استرشته ی عشق است و بر گردن نکوست</description><category>شیوا زیودار</category><author>شیوا زیودار</author><pubDate>Mon, 22 Apr 2024 16:31:19 +0330</pubDate></item><item><title>سنجاقک،ققنوس نیست!</title><link>https://virgool.ir/@sh.z/سنجاقکققنوس-نیست-zhfaus2a7rlz</link><description>آخرین نفس های سنجاقک را دیدی؟!آتش اش زدی؟!بیگناه بودسنجاقک،ققنوس نیستاز خاکسترش سنجاقکی پرواز نخواهد کردباد خاکسترش را بردققنوس زن بودزن را آتش زدی؟!از خاکسترش هزاران ققنوس پرواز کردندطوفان خاکسترش را نمی بردققنوس،زن بودزن، ققنوس بود</description><category>شیوا زیودار</category><author>شیوا زیودار</author><pubDate>Thu, 28 Sep 2023 19:48:28 +0330</pubDate></item><item><title>درخشنده تر از خورشید</title><link>https://virgool.ir/@sh.z/درخشنده-تر-از-خورشید-w7ngk6gvtw57</link><description> دختری بر دامنه ی تپه ای ایستاده بود و طلوع دل انگیز خورشید را تماشا می کردو  با خود فکر کرد که چه چیزی در این دنیا درخشنده تر از خورشید هست؟ سنجاقک بر شانه ی دخترک نشست و گفت:قلب آدم!کافی است قلب را از بدی خالی و از مهربانی پر کنی.</description><category>شیوا زیودار</category><author>شیوا زیودار</author><pubDate>Mon, 25 Sep 2023 20:04:52 +0330</pubDate></item><item><title>نردبانِ آسمان</title><link>https://virgool.ir/@sh.z/نردبانِ-آسمان-iebgvfymxvyh</link><description>برای ماندن تو همه ی درها را قفل کرده بودمبه جزء همان در که رو به آسمان باز می شدپرواز کردی!کلید را در دستانم می فشارماشک می ریزمچرا نردبانی به بلندای آسمان نیافتم؟!پرواز را به خاطر بسپارپرنده (رفتنی)مردنی ست(برای فروغ)شیوا زیودار </description><category>شیوا زیودار</category><author>شیوا زیودار</author><pubDate>Mon, 25 Sep 2023 17:01:30 +0330</pubDate></item><item><title>روابط سمی و دریچه میترال قلب</title><link>https://virgool.ir/@sh.z/روابط-سمی-و-دریچه-میترال-قلب-xhur0tjuxb4y</link><description>احتمالا شما هم مثل من توی این یکی دوساله واژه (روابط سمی) خیلی به گوشتون خورده؟!روابط سمی به رابطه هایی گفته میشه که باعث ایجاد تنش و ناراحتی های شدید، ماندگار و پرتکراری بین دو نفر یا چند نفر میشه.توصیه مشاوران و روانشناسان به کنترل،قطع و یا تغییر روش در اینگونه روابط هست.اما واقعیت تلخ ماجرا اینجاست که سمی ترین روابط دقیقا چسبیده به دریچه میترال قلب ما هستن و امکان هیچگونه قطع، کم کردن،تغییر روش و یا کنترل کردن را به ما نمیدن.درست مانند این هست که بخوای دریچه میترال قلب نداشته باشی!چطور؟!چونکه در بسیاری از مواقع ما ضربه مهلک روحی و روانی رو از نزدیکترین افراد و وابستگانی می خوریم که مثل دریچه میترال قلبمون امکان نداشتنش رو نداریم!مغز ، قلب و ساختار آناتومی ما به گونه ای طراحی شده که بدون دریچه میترال قلب امکان زنده بودن نداریم.دقیقا مثل روابط سمی با نزدیکان خود که امکان قطع این روابط رو نداریم!حالا چاره چیه؟همانطور که برای مواقعی که در شرایط پرتنش و استرس زا برای آرامش قلب راه های مانند:تنفس عمیق،توجه به دم و بازدم،تغذیه سالم،ورزش،هوای سالم و...توصیه میشه،برای سمی ترین روابطی هم که امکان قطع نداریم می توانیم راهکارهایی خلق کنیم،مانند: ترک محیط در لحظه،سرگرم شدن به یک فعالیت در لحظه،هرگز وجود حاضر غایب شنیده‌ای؟ من در میان جمع و دلم جای دیگر است یعنی توجه روحی و روانی به فرد سمی نداشته باشی و...نکته مهم این هست که ساختار ذهنی انسان به گونه ای طراحی شده که برای هر چالشی میتونه هزاران راهکار پیشنهاد بده چه خوب و چه بد و این ما هستیم که با اختیار می تونیم بهترین راه حل خوب و بی دردسر را در روابط سمی خود انتخاب کنیم.شیوا زیودار</description><category>شیوا زیودار</category><author>شیوا زیودار</author><pubDate>Thu, 14 Sep 2023 14:42:01 +0330</pubDate></item><item><title>آلرژی روحی به بادام زمینی!!</title><link>https://virgool.ir/@sh.z/آلرژی-روحی-به-بادام-زمینی-ojwnr2h1fk0y</link><description>تعداد زیادی از ما انسان ها در طول دوره زندگی خود به انواع آلرژی(حساسیت) و یا حداقل یک مورد آلرژی دچار شده ایم.بعضی از آلرژی ها عوارض کم و بی خطری دارند و سریع با قطع مصرف یا دوری از ماده آلرژی زا عوارض آن ناپدید می شود.اما گاهی آلرژی عوارض شدید و پرخطری دارد و حتی می تواند جان افراد را بگیرد.معمولا وقتی آلرژی به وجود می آید اولین کاری که باید انجام بدهیم،پیدا کردن ماده آلرژی زا است و بعد مهم ترین کار دوری از آن هست.یکی از موارد عجیب و خاص،آلرژی به بادام زمینی هست.بادام زمینی آجیلی خوشمزه و پرطرفدار هست ولی همین آجیل کوچولو،خوشمزه و پرطرفدار برای بعضی ها بسیار آلرژی زا و خطرناک هست.روح و روان ما هم به بعضی رفتارها،ارتباط ها،احساس ها،هیجانات و...آلرژی دارد.بعضی از این آلرژی های روحی برای برخی افراد کم خطر و برای عده دیگری می تواند بسیار پرخطر باشد.ما باید از روابط سمی،آدم های سمی،رفتارهای تنش زا،احساسات و هیجانات کنترل نشده و...دوری کنیم.ما باید بدانیم که دقیقا چه چیزهایی باعث آزار و اذیت روح و روانمان می شوند تا به موقع بتوانیم بر خود مسلط باشیم و کنترل زندگی و مسئولیت خود را در دست بگیریم.ما در مقابل زندگی خود مسئول هستیم و باید برای رشد و توسعه روحی و فردی خود تلاش کنیم و مراقب آلرژی خود به بادام زمینی باشیم!شیوا زیودار</description><category>شیوا زیودار</category><author>شیوا زیودار</author><pubDate>Sun, 03 Sep 2023 21:07:30 +0330</pubDate></item><item><title>با مژه ای که داخل روح رفته چه کنیم؟!</title><link>https://virgool.ir/@sh.z/با-مژه-ای-که-داخل-روح-رفته-چه-کنیم-edljshgszcaq</link><description>همه ی ما انسان ها تجربه ی افتادن مژه در چشم هایمان را داریم.وقتی مژه در چشممان می افتد بسیار آزار دهنده می شود،خارش،سوزش،التهاب،پلک زدن تند تند و...همین اتفاق به ظاهرساده و کوچک می تواند فعالیت های ما را تا زمانی که موفق به خارج نمودن مژه از چشممان نشویم، تحت تاثیر قرار دهد.چشم ها اعضای حساس،ظریف و با ارزش ما هستند که باید مراقب بهداشت و سلامت آنها باشیم.روح و روان ما انسان ها از چشم هایمان هم ظریف تر،حساس تر و با ارزش تر هست.ما باید مراقب روح و روانمان باشیم و هر زمان که مژه ای در روحمان رفت یعنی خدشه و رنجی به ما رسید که روحمان را مورد آزار قرار داد بلافاصله به سراغ روش های درست و صحیح خودمراقبتی برویم.گاهی وقت ها مژه ای که در چشم مان رفته را با روش های ساده ای می توانیم بیرون بیاوریم ولی گاهی به همین راحتی هم نیست و باید به چشم پزشک مراجعه کنیم.در مورد روح و روان هم همینطور است. گاهی آزار روحی را می توان با روش های ساده خودمراقبتی مانند:مطالعه کتاب های انگیزشی،شرکت در دوره های رشد توسعه فردی،مسافرت،گوش داد موسیقی، یک حمام آب گرم و... برطرف نمود ولی بعضی اوقات ضربه آنقدر شدت دارد که فقط با مراجعه به روانشناس و مشاور می توان راه حل درست را انجام داد.مژه ای که در چشممان رفته را باید به موقع بیرون بیاوریم زیرا ممکن است در طولانی مدت باعث عفونت و بیماری چشم شود.صدمه ای هم که به روح و روان مان وارد شده را باید به موقع درمان کنیم وگرنه ممکن است باعث آسیب های جدی تر و مشکلات بزرگتری شود.مراقب مژه هایی که در روحمان رفته باشیم!شیوا زیودار</description><category>شیوا زیودار</category><author>شیوا زیودار</author><pubDate>Fri, 01 Sep 2023 11:02:26 +0330</pubDate></item><item><title>نخ،را ول نکن!</title><link>https://virgool.ir/@sh.z/نخرا-ول-نکن-bcdvpluclaej</link><description>آیا در زندگیتان بادبادک بازی کرده اید؟اگر پاسخ شما بله هست،پس با قواعد و قوانین بازی آشنا هستید.اگر جواب شما خیر هست، چندان فرقی نیز نمی کند زیرا در حافظه ی تصویری همه انسان ها ،تصویر به پرواز درآمدن بادبادک ها در فیلم ها،کتاب ها،کارتون ها و حتی در ساحل دریاها وجود دارد.بادبادک بازی تفریح مهیج و لذت بخشی است.بادبادک بازی دقیقا خود زندگی است.قوانین بادبادک بازی همان قوانین زندگی کردن و به اهدافمان رسیدن هست.در بادبادک بازی هدف به پرواز درآوردن و به اوج رساندن آن هست.زندگی نیز بدون اهداف و تلاش رسیدن به آن بی معنی است.برای شروع بازی باید بادبادک مناسب تهیه کنیم.در زندگی هم باید اهداف دلخواه و متناسب با خودمان را انتخاب کنیم.البته برای بادبادک ها در آسمان هیچ محدودیتی نیست.در زندگی هم برای رسیدن به رویاها و اهدافمان هیچ محدودیتی وجود ندارد.برای به پرواز درآوردن بادبادک باید فضای مناسبی یافت.فضایی بدون ساختمان ها،تیر چراغ برق ها،درختان و هر مانع دیگری.در زندگی هم باید برای رسیدن به اهداف تمام موانع و مشکلات را از سر راهمان برداریم.برای به اوج رساندن بادبادک باید زمان مناسب وزش باد و کیفیت آن را در نظر بگیریم.برای رسیدن به اهداف نیز باید امکانات،استعداد،اراده،همت،تلاش و محرک های بیرونی و درونی را در نظر بگیریم.هرگز در هوای بارانی و برفی نمی توانیم بادبادکی را به پرواز درآوریم.در فضای یاس،ناامیدی و سستی نیز نمی توانیم به اهدافمان برسیم.برای به اوج رساندن بادبادک باید بدانیم دقیقا چه موقع نخ آنرا شل و سفت کنیم.برای رسیدن به اهدافمان نیز باید بدانیم کجا و چه زمانی سعی و تلاشمان را افزایش دهیم.گاهی بادبادک در میانه اوج گرفتن بدلایلی مانند تغییر در کیفیت وزش باد،شل و سفت شدن نخ آن و موارد دیگر تمایل به سقوط کردن پیدا می کند و اینجاست که با هوشیاری و پیدا کردن مشکل باید دوباره آنرا به پرواز و به اوج برسانیم.در راه رسیدن به اهدافمان نیز در بسیاری از مواقع بدلایل زیادی دچار دلسردی و ناامیدی می شویم کافی است مشکل را پیدا کنیم و راه حل درست را انجام دهیم.مهمترین و حیاتی ترین قانون بادبادک بازی این هست که هرگز چشم از بادبادک برنداریم و نخ آنرا ول نکنیم.دقیقا برای رسیدن به اهداف و رویاهایمان در زندگی نباید از آنها چشم پوشی کنیم و هرگز آنها را رها نکنیم.شیوا زیودار</description><category>شیوا زیودار</category><author>شیوا زیودار</author><pubDate>Mon, 21 Aug 2023 21:38:56 +0330</pubDate></item><item><title>پولِ تُرش</title><link>https://virgool.ir/@sh.z/پولِ-تُرش-u8qgym9o695j</link><description> همه ما در دوره‌ای از زندگی‌مان به مشکلات مالی برخورد کردیم، مشکلاتی که می‌تواند به یک بحران یا به یک فرصت تبدیل شود.ولی میتوانیم با تلاش و اراده خود مشکلات مالی را نه تنها حل کنیم بلکه با کارآفرینی برای افراد دیگری هم اشتغالزایی کنیم.چگونه؟!با ما همراه شوید تا راهکار را نشانتان دهیم. ترشی یکی از همراهان و مخلفات خوشمزه وهمیشگی سفره های ما ایرانی هاست .شاید شنیده باشید که ترشی انداختن به دست بعضی از خانم هاخوش مزه تر از بقیه می شود اما باید بگوییم که هر کاری که با عشق انجام شود قطعا خروجی عالی خواهد داشت.ترشی انواع مختلفی دارد و  در گذشته قومیتهای مختلف بنا به ذائقه و موادی که در دسترسشان بوده و اصولا برای نگهداری از مواد غذایی و استفاده از آنها در غیر فصل رویش اقدام به تهیه ی ترشی می کرده اند. تقریبا همه ی اقوام و ملیتهای مختلف در سراسر جهان ترشی های مخصوص خودشان را دارند.امروزه با وجود گلخانه ها و سردخانه های صنعتی انواع میوه جات و سبزیجات در همه فصول یافت می شوند اما همچنان ترشیجات طرفداران فراوانی دارند و شما در همه فصول سال میتوانید از مواد اولیه تازه ترشی های مختلف تهیه کنید این شغل بسیار متنوع بسیار پر درآمدو به نسبت شغل آسانی است مزیت ترشی های خانگی بر ترشی های صنعتی در این است که اغلب کسانی که در این صنعت فعالیت می کنند خودشان اقدام به تهیه سرکه خانگی نیز می نمایند . تهیه ترشی pickle در منزل و ارائه آن به بازار رونق فراوانی گرفته است چرا که این شاخه از مشاغل خانگی مزایای زیادی دارد. سرمایه اندکدر دسترس بودنآسانی یادگیریتنوع زیادپای ثابت سفره غذاییبدون نیاز به کارگاه و اجاره مغازهدسترسی در همه فصول سالارگانیک بودنارزان بودن مواد اولیهخانوادگی بودن این شغلایجاد نشاط و صمیمیت در بین اعضاء خانوادهکمک به اعتماد بنفس فرزندانخودکفاییفضای مجازی بستر مناسبی برای فروشکاهش مشکلات اقتصادی خانوادهخراب نشدن محصولات در اثر زمان</description><category>شیوا زیودار</category><author>شیوا زیودار</author><pubDate>Wed, 30 Sep 2020 14:29:35 +0330</pubDate></item></channel></rss>