https://virgool.ir/feed/@sghazanfari66fa2026-11-11 06:42:41https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@sghazanfari66https://virgool.ir/@sghazanfari66/مهاجرت-تلخ-qgwpqwtizbiuراستش میخوام از اینجا شروع کنم که بگم من دانشجوی مستر دو رشته فیزیک در یکی از بهترین دانشگاه های فرانسه بودم. بعد از کلی مشقت تو ایران که تونستم زبان فرانسه رو یاد بگیرم و برای تحصیلات تکمیلی راهی فرانسه بشم میخوام تجربه ی شخصی خودم رو راجع به تحصیل تو این رشته و زندگی در فرانسه رو به چالش بکشم یا حتی زندگی در اروپا رو.بعد از گرفتن ویزا و خوشحالی تمام که قصد ادامه تحصیل داشتم اولین چالش من پیدا کردن خوابگاه دانشجویی بود، برای گرفتن خوابگاه در فرانسه برای هر غیر فرانسوی نیاز به یک ضامن داشت که هنوز هم هست، با کلی صحبت و دردسر با مسئول خوابگاه راضی شد که به من خوابگاه بده با این شرط که پول سه ماه رو ازم جلو بگیره و یک ماه اضافه هم برای ضمانت وسایل خوابگاه، خلاصه بگذریم از این که نوبت به باز کردن یک حساب دانشجویی بود در یکی از بانک ها. به هر بانکی سر میزدم من و به دلایل مختلف رد میکردن یا برای ملیتم یا این که قرار داد دانشجویی نداشتن و در کل سه ما تا ۴ ماه طول کشید تا تونستم حسابی رو باز کنم اون هم با این شرط که فقط و فقط پول از ایران واریز نشه به حسابه من، برای این موضوع هم راهی پیدا کردم. گذشت و گذشت تا به ترم دوم دانشکده رسیدیم برای پیدا کردن انترشیپ اونجا بهش میگن استج بیش از ۱۰۰ مورد اپلیکیشن فرستادم تا خلاصه یکیش جواب داد و اونیم بود که من نمی خواستم اما چه می شد کرد که مجبور بودم اون و بگذرونم تا دورم تمام میشد. رسیدیم به اینجا که حالا وقتش رسیده بود تا برای دکتری اقدام کنم تا این لحظه که دارم مینویسم حدود دو سال از فرستادن اپلیکیشن های من میگذره، اما به دلایل که من ایرانیم برای این رشته من رو پذیرش نمی کنن و جزء رشته های حساس محسوب میشه که البته چنین چیزی نبوده قبلا. سوال من با خودم این که من با این همه تلاش و زحمت چرا باید نباید به نتیجه برسم با وجود این که من یک ارشد برق هم ایران گذرونده بودم، تا این که بعد از حدود یک سال که هیچ پوزیشنی برای دکتری پیدا نکردم و یا اگر هم پیدا میشد من رو قبول نمی کردن،نه این که مصاحبه رو بد انجام میدادم نه، بلکه من در اولویت آخر بودم، حتی من یک کار نیمه وقت هم‌پیدا نکردم که بتونم بیشتر تلاش کنم تا راهی برای من باز شود،من حتی پیام هایی رو دارم که خود استاد برام نوشته من خجالت زده ام که نمیتونم شما رو به خاطر ملیتتون قبول کنم اما چه میشه کرد، من تمام تلاشم رو کردم و همه توانم رو گذاشتم برای هدفم اما نشد،تا این که به ایران برگشتم.بعد از اون چند سال برگشتم ایران با این اوضاع بعضی وقت ها خودم رو سرزنش می کنم که چرا نشد و یا چرا من؟اما وقتی به کلیت موضوع نگاه می کنم میبینم که من لااقل این قدر خوش شانس بودم که تونستم اون مقطع رو تمام کنم درسته که نشد ادامه بدم ولی حداقل الان کنار خانوادم هستم با کلی تجربه های جدید که اگه هم تلخ هستند اما برای آیندم میتونن مفید باشند. میخوام به اونایی که میخوان برا چنین رشته هایی اقدام کنن مثل مهندسی برق یا فیزیک با هر گرایشی اونم چنین جاهایی حتما قبلش با دقت تمام اقدام کنن و بدونن که هیچ چیزی اونجا تضمین شده نیست. به من گفتن من اگه مستر دو رو بگذرونم پذیرش دکتریم قطعی ولی کو..من به این رسیدم که آواز دهل از دور خوش است .. الان هم قصد دارم تو یکی از بهترین دانشگاه های ایران درس بخونم تا به هدف بزرگی که داشتم برسم و تا جایی ادامه بدم که اونا حسرت ما رو بکشن ..من با تمام این مشکلات هنوزم امید دارم و مطمئنم آینده از آن ماست.SGHSGHMon, 02 Dec 2019 00:46:03 +0330