https://virgool.ir/feed/@seyyedemad.keavanداستان، شعر و ناداستان. از چیزهایی که اتفاق افتاده‌اند، و چیزهایی که فقط در ذهنم اتفاق افتاده‌اند.fa2026-11-10 16:17:32https://files.virgool.ir/upload/users/253911/avatar/zpMrq5.jpghttps://virgool.ir/@seyyedemad.keavanhttps://virgool.ir/@seyyedemad.keavan/دنیای-شما-n0pfk0p4yibaسلام.نمی‌دونم دارم با کی صحبت می کنم.در واقع نمی دونم اصن کی هستم.کسی داره تماشام میکنه؟ لطفا تماشام نکنید، حریم خصوصی حق منه.آخه نمی دونم چرا این روزا احساس می کنم که کاراکتر یک نمایشم. دور تا دورم پر از فیلمبرداره. نویسنده داره با قلمش اتفاقات روزامو رقم می زنه.اما نمی تونم پیداشون کنم. هیچی نمی بینم. آره. دقیقا منظورم اینه؛از کمی بالاتر از موهام تا یکم پایینتر از نوک انگشتای پام توی یک قابن. یک قاب متحرک. یه صفحه نمایش بزرررگ.دارم بهت میگم نگام نکن! اگه یکی ۲۴ ساعته ازت فیلم بگیره چه احساسی بهت دست میده؟فقط می‌خوام بدونم کجا واستادین. منم می خوام ببینمتون.امروز دیر از خواب بیدار شدم، البته مگه فرقی می‌کنه. امروزم مثل دیروز. فردا هم مثل امروز.امروز دوازدهمین روزیه که گوشیم خاموشه. خراب نیست، فقط دیگه حوصلشو نداشتم.نمی خوام با هیچکی حرف بزنم. همشون دروغگوئن. همشون دستشون با اوناست. همشون دارن منو گول می زنن.اونا نمی خوان من از چیزی سردربیارم. شرط می بندم هیچ کدومشون واقعی نیستن. نه دوست صمیمیم تام، نه سوپری سرکوچه، و نه صاحب خونه ام پیرزن بد عنق خانم لری.هر وقت ازشون سوال پرسیدم راجب این دنیا، این شهر، زندگیم، هیچ کدومشون هیچی نگفتن. بهونه آوردن که کار دارن، بحثو عوض کردن، دیگه نیازی بهشون ندارم.امروز میرم پارک نزدیک خونه ام. فقط یکم آرامش می خوام. میرم پاتوقم. چمن های گوشه پارک. می شینم و موسیقی گوش میدم و مردم رو می بینم.باد به صورتم می خوره و هیچ چیز دیگه ای نمی خوام.این لحظه مال منه. همش.کاش بقیه هم می تونستن احساسش کنن. حتی خانم لری. دراز می کشم و آسمونو می بینم. ستاره ها، ابرا، گور بابای بقیه دنیا.حالم بهم خورده از این همه اطاعت، بله قربان گفتن.از اینور برو، چشم. اون لباسو نپوش، چشم. نه اون غیر مجازه، چشم. قانون اینه، چششم. رفتار درست اونه، چشمی خوام فقط بزنم خرابکاری کنم. بعضی وقتا فقط می خوام هر قانونی رو بشکنم. به هر دستوری نه بگم. پنجره بشکنم، به تابلو ها لگد بزنم، دزدی کنم، زندگی کنم.اگه این دنیایی که با چشمام می بینم واقعی نیست،اگه همش فیکه،اگه شماها چهره تونو نشون نمیدین،پس منم تا جایی که می تونم دنیاتونو رو سرتون خراب می کنم.هر روز یه ذره، هر روز یه خورده،تا جایی که مجبور شین خودتونو نشون بدین.Emad KeyvanEmad KeyvanFri, 09 Oct 2026 11:47:06 +0330https://virgool.ir/@seyyedemad.keavan/شکر-نعمت-fo5hsid3yhabگر صبح هنگام در بستر باشی کفر نعمت را به جا آورده ای؛ مزاح نمی کنم دوستان ، این را کاملا جدی به خدمت تان می رسانم.اول از همه زودتر از موعد بنده را قضاوت نفرمایید. خود این بنده حقیر تقریبا تمام زندگانی اش(البته به غیر از سالهای مدرسه) صبح را در بستر خفته و خواب هفت پادشاه که هیچ هفت ملکه را هم دیده ام.اما قصد من در این زمان تاریخی، این نیست که خدای نکرده به شما دوست عزیزی که این مطلب را مطالعه می کنید توهین به عمل بیاورم یا زبانم لال نصیحت تان کنم، بلکه تنها خواسته ام این است که سعی بنمایم این تجربه شگفت انگیز را با شما در میان بگذارم؛ بلکه شاید شما هم شیفته اش شدید.بارها شده که بعد از مدت ها صبح ها را هدر کردن در بستر، به بهانه کار یا تفریح با دوستان صبحی را بیدار بوده ام و هر بار نتوانسته نا امیدم کند. انگاری آن خدای متعال صبح را از تمام روز جدا نموده و پر برکتش فرموده است.نخستین خودنمایی آفتاب ، شروع آواز پرندگان ، خلوت بودن کوچه ها و خیابان ها، آخرین تلاش های رفتگران عزیز جهت پاکسازی شهر و همه و همه تنها مختص به صبح جادویی است.به خدا قسم که اگر هوشیار باشی و لحظه طلوع خورشید را ببینی امکان ندارد که حس زنده بودن نکنی، امکان ندارد که با تمام وجودت درش غرق نشوی و ستایشش نکنی.انگار خداوند مستقیم به تو می گوید فرزندم ، دیروز و پریروز و تمام روز های قبل را بریز زیر خاک و همانجا دفنش کن. چون که برایت قصه جدیدی آورده ام. برایت روز و زندگی جدیدی را آغاز میکنم. همانا که می توانی از دوباره همه چیز را شروع کنی و خودت را از گذشته ات جدا سازی. امروز روز توست. امروز زندگی جدید توستEmad KeyvanEmad KeyvanSun, 27 Sep 2026 21:14:26 +0330https://virgool.ir/@seyyedemad.keavan/پاریسهدیهموسیقی-l6lf1mqb6vn2توی کافه پاریس نشستیممن و همسرمنور زرد و نارنجی کم رنگ لامپ های داخل کافه فضا رو پر کردنکافه خلوته ؛ در واقع هیچکس دیگه ای غیر از ما الان اینجا نیستتازه سفارش مون رو دادیمهمون سفارشی که ۱۰ سال پیش وقتی توی ماه عسل مون بودیم ، دادیمبستنی چتری توت فرنگیاینجا بهترین بستنی چتری توت فرنگی دنیا رو درست میکنن ، انگشت هات که هیچ دندوناتم میخوری ، از بس که خوشمزه انزنم میخواد که از هم جدا شیماین احتمالا قراره بشه آخرین باری که با هم میریم کافی شاپ ؛ ماه پیش این مسئله رو باهام در میون گذاشتیک روز مثل همه روزا وقتی از سرکار برمیگشتم خونه یک جمله نه مثل همه جمله ها شنیدم ازش«می‌خوام که از هم جدا بشیم»من نمی دونستم قضیه چیهنمی‌تونستم مشکل چیههمه چی عالی بودهمه چیدرآمدمون، رابطه عاطفی مون ، رابطه جنسی مون ، عشق بینمون ، زندگی مشترک مونهر دوتامون موفق توی حوزه کاری خودمونما مکمل هم بودیم ، هر جایی که من کم میاوردم اون بود که منو نگه می‌داشت و نمیزاشت غرق شم و برعکس من هم برای اونهنوز همو دوست داشتیم ، بعد از گذشت ده سال از شروع رابطه مون چیزی از شعله های اولیه ش کم نشده بود.بعد از اینکه بهم گفت دیگه نمی‌خواد باهام باشه دلیلش رو توضیح نداد ، اون هیچوقت اینطوری با من رفتار نمی کرد ، انگار یک آدم دیگه شده بود ، اونقدر اسرار کردم تا از زیر زبونش کشیدم بیرون«دیگه بهت حس ندارم»تحمل نکردم نتونستم اونجا بمونم ، زدم بیرون از خونههوا سرد بودبارون شروع به باریدن کردفقط داشتم تو خیابون پیاده راه می رفتمزیر‌ بارونزیر چراغ های نئون زرد و بنفشزیر سنگینی غیر قابل تحملزیر عصبانیت ، شوک➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖راه رفتن غیر ارادی ؛ یک عمل تکرار شوندهنمی دونم چرا وقتی آدما حالشون خوب نیست دست به یک عمل تکرار شونده می زننپر خوریگوش دادن به آهنگ های غمگینگریه کردنخوابیدندویدن ، راه رفتنشاید سیستم عصبی اونقدر تحت فشاره که ذهن هیچ جایی برای پردازش نداره پس دست به یک تسک خودکار می زنهایستادملوپ رو شکوندمیک موسیقی از مغازه ای دقیقا سمت راستم به گوشم خورد که در حال پلی شدن بودموسیقی عجیب و غریبی بود، هیچ آهنگ و وزنی نداشت ، هیچ خواننده ای نداشتوارد مغازه شدمزنی رو دیدم که پشتش به من بود احساس کردم خیلی شبیه به همسرمهرفتم جلوترداشت با اون آهنگ احمقانه که ازش سردرنمیاوردم می رقصید میخواستم لمسش کنم ، خواستم مطمئن شم که همسرمهبه محض اینکه دستم رو بردم جلو ارتعاشی رو حس کردم و بعد...دیگه اون جا نبودمصدای هشدار ساعت رو شنیدمساعت داشت ۷ صبح رو نشون میداداز روی تخت بلند شدمیک هدیه و یادداشت روی میز کنار تخت بودیادداشت این بود : «عزیزم امیدوارم که خوب خوابیده باشی . من میرم پیاده روی توی پارک تا ۱۲ برنمی‌گردم . دوست دارم»یعنی تمام اون اتفاقا رویا بودن؟هدیه یک جعبه موسیقی بودپخشش کردمباورم نمیشدهمون موسیقی پخش شد که اون زن باهاش می رقصید . روی جعبه نوشته بودجعبه موسیقی | نام موزیک : خیال واقعیEmad KeyvanEmad KeyvanSat, 19 Sep 2026 00:46:47 +0330https://virgool.ir/@seyyedemad.keavan/خاک-سرد-jqg3nyeunouuداره بارون میاد. آروم و آهسته. دارم کتاب وهم جدایی رو می‌خونم. شاید بخوام بعداً صدامو ضبط کنم و از روش بخونم و بعداً بهش گوش کنم. داستان یه دختر نابیناست. کوتاهه، زیباست. احساس خاصی بهم می‌ده.از پنجره دارم بیرون رو می‌بینم که دوستام با دوچرخه زیر بارون دوچرخه‌سواری می‌کنن و اسم منو صدا می‌زنن:—  ....  بیا اینجا. بدو دیگه. کتابت رو بعداً هم می‌تونی بخونی. بیا، عشقت اینجاست؛ اونی که هروقت از آسمون می‌ریزه پایین تو می‌زنی بیرون و هیچی برات مهم نیست. می‌ری زیرش، می‌رقصی و آهنگ مورد علاقه‌ت رو فریاد می‌زنی.— باشه بابا، اومدم. حالا نزنین.داریم میریم گردش. تو یه جاده که دو طرفش پوشیده از چمنه از سرسبزی، پر از درخت. آسمون ابریه . خیلی ابری. داریم میریم کنار ساحل تا اقیانوسو ببینیم. تفریح همیشگی‌مونه. می‌ریم وایمیستیم کنار همدیگه و موج‌های اقیانوس رو تماشا می‌کنیم. می‌شینیم و آتیش درست می‌کنیم. می‌گیم و می‌خندیم و از سر و کول هم بالا می‌ریم.ولی اینا همش خیالاتمه. پنجره خونه‌مون کلاً روبه‌روی یه بتنه. هیچی دیگه نیست.نه.این واقعی نیست. دروغه بتن نیست. من دارم میبینم. این واقعیه. دارم می بینم واقعا. دوستامو بارونو. اقیانوسو. همه شو میبینماین واقعی‌ترین چیز دنیاست واسم.Emad KeyvanEmad KeyvanWed, 16 Sep 2026 13:37:57 +0330https://virgool.ir/@seyyedemad.keavan/فاصله-ممکن-ea3vggs1mon7دیدی وقتی دو نفر با هم دعوا میکنن بعدش هر وقت همدیگرو ببینن چ اتفاقی میفته؟ انگار همه چیز هست به جز یک چیز،یک جور ارتباط،یک جور اهمیت انگار تو اون ادم رو نمیبینی انگار چشمات وجودشو رد میکنه و پس میزنه همدیگرو دید میزنین اما نگاه نمیکنین،جهانتون یک نفر ازش کم شده. مثلا فرض کن تو کل دنیا این اتفاق میفتاد تو تمام طبیعت؛ به نظرت چطور میشد؟ دیگه ماه با خورشید موقع تغییر شیفت حالشو نمیپرسید:/گیاه ها از اب فرار میکردن،پرنده ها رو زمین راه میرفتن و به اسمون پا نمیدادن:)مورچه ها با همدیگ همکاری نمیکردن،ماهی ها داخل اب نمیرفتن و مرگ رو بهش ترجیح میدادن،روز و شب با همدیگ جدل میکردن و دنیا دیوانه میشد،میمون ها دیگه موز دوست نداشتن،حتی شاید فصل ها با همدیگ دعوا میکردن و مثلا فرض کن: تو زمستون هوا گرم میشد و تو تابستون برف میومد،یا بارون میگفت من دیگ پامو تو پاییز نمیزارم:) اما فقط یک نگاه لازمه،فقط یک کوتاه اومدن،یک عشق کوچیک از اون ته مه های قلب تا دو وجود رابطشون به قبل برگرده به همون خنده ها و دوستی ها و چیزی که باید باشه. نمیدونم کسی که تو باهاش مشاجره داشتی فرد مفیدیه تو زندگیت یا نه،اما حتی اگه میخوای قطع رابطه کنی باهاش،درست رابطه تو قطع کن،نزار یک لحظه خشم و استرس و اضطراب سرنوشت زندگی تو تعیین کنه من به این جمله"هرچیزی به یک دلیلی اتفاق می افتد" باور دارم شاید این اتفاق افتاد تا بار دیگه که تو همچین موقعیتی قرار گرفتی؛قبل هرگونه حرکت،فکر کنی و بعد بهترین تصمیم رو بگیری.Emad KeyvanEmad KeyvanMon, 05 Jun 2023 16:59:24 +0330https://virgool.ir/@seyyedemad.keavan/ساکن-در-مترو-a0zw1nwrgeheامروز روز اول سرکارمهکارش فروشندگی غرفه لوازم تحریر و کتاب تو متروئهساعت ده سر قرار بودم و کسی که باهاش صحبت کرده بودم یک خانم عینکی مهربون بود.قرار بود باهم دیگه متنظر واستیم تا بریم ایستگاه اصلی کار.یک خانم با شال سبز و بدون ارایش که زیبا بنظر میرسید از راه اومد و با هم دیگه خوش و بش کردن،من روی صندلی نشسته بودم و اونا داشتن داستان های خودشون رو برای همدیگ تعریف میکردن،چند نفری اومدن که وسیله بگیرن و من چون هنوز قیمت ها رو بلد نبودم به خانم احمدی ارجاعشون میکردم.ادمایی که از مترو ها بیرون میومدن و اونایی که تازه سوار مترو میشدن به سرعت جا به جا میشدن و هر کدوم به یک طرفی میرفتن؛ قدمهایی دیگه برای ادامه یکی دیگ از روزای تکراری زندگیشونجوون نوجوون بچه میان سال بازنشسته مرد زن دانشجو بازاری و ...کلمه هایی که انگار روی پیشونیشون چسبیده شده بود.فک کنم اگه این کارو قبول کنم هر روز هزاران ادم رو قراره رندوم ببینم که هر کدومشون رو میتونم شاید ۵ ثانیه بشناسم؛۵ ثانیه قدم زدنصحبت هاشون رو اوردن این طرف و روی صندلی نشستن و منم به رسم احترام بلند شدم تا راحت باشن،چند قدمی زدم و روی پله ها نشستم،گردنم خیلی درد داره،از صبح که بلند شدم سوزش شدیدی تو قسمت پشت راست گردنم بود؛چند وقتیه گردنم نابودم کرده همش به خاطر فیلم و سریال و کد نویسی توی لبتاپه که روی میز انجام ندادم و خودمو مریض کردم.کم کم بلند شدم و رفتم جای قسمت خودمون و به خانم احمدی گفتم:خسته شدم مگه قرار نبود بریم ایستگاه دیگ؟ گفت:کم کم میریماما حسم میگفت قرار نیست جایی بریمخانم با شال سبز که این بار با ارایش بود و لب هاشو رژ زده بود صحبت های دوستانه و مفیدی با خانم احمدی داشتن و منم یک پیشنهاد که فکر میکردم خوبه رو بهشون دادم؛فقط برای اینکه حرف دلمو زده باشم؛دوست ندارم بترسم یا به محیطم بی تفاوت باشمساعت ۹ صبح از خونه زده بودم و بیرون و الان نزدیکای یک ظهر بود.خانم شال سبز خداحافظی کرد و تو فاصله کوتاهی محو شد.چیزی نگذشته بود که یکی دیگ از دوستای خانم احمدی بهش سر زد؛از همون نگاه اول به نظرم خیلی واضح بود که خیلی اروم و خوش قلب و زیباستحالش بد بود و داشت درد و دل میکرد و اشک میریختمن رومو اونور کرده بودم که حس نکنه به غریبه اشکاشو میبینه،دلم میخواست برگردم و بهش روحیه بودم و بلغش کنم اما بعضی چیزا امکان پذیر نیس.کم کم داشتم مغعذب میشدم که چیکار کنم تا اینکه رفتن تو نمازخونه برای راحتیشونمن تنها به عنوان فروشنده واستاده بودم و دو تا خانم با دوتا بچه کوچیک اومدن جنس ها رو نگاه کننبچه های ناز کوچیک سرکن میخواستن و منم بهشون دو تا دادماینجا بود که یک ماجرا خنده دار اتفاق افتادیکی از باکس های جلوی ویترین ازش کم شده بود و من فکر کردم بچه هاشون ورداشتنروز اولم بود و اگ چیزی دزدیده میشد همونجا کارم تموم بود و با خودم گفتم:عماد جرئت کن و برو جلوشونو بگیر تا دیر نشده.زدم بیرون از موقعیتم و رفتم روی پله برقی با صدای بلند گفتم:شما بچه هاتون احیانا اشتباهی چیزی برنداشتن به غیر از اون ۲ جنس؟مادره که با لهجه هم بود گفت ما همون دوتارو ورداشتیم کیفشم نشون داد؛لباسای بچه هارو هم یک دید زدم و چیز مشکوکی دیده نمیشد؛مونده بودم چی بگم:)بعدش گفتم:من اشتباع کردم ببخشید مشگلی نیست؛زنه داشت میگف خب نباید اشتباه کنی دیگ و ... که من سریع برگشتم جایی که باید میبودموقتی برگشتم تازه فهمیدم اون باکسه همون باکس سر کن ها بود که فروختم و من واقعا یک جنس سنتی صعنتی خوب مصرف کرده بودم:///وقتی از نمازخونه اومدن بیرون من بازم حرف دلمو زدم و به خانم شال قرمز گفتم:ایشالا حالتون بهتر شد؟ : از تمام چیز هایی که میخواستم به عنوان دلگرمی بهش بگم این یکی امکان پذیر بود که به یک غریبه که فقط چند ساعت پیش دیدیش بگییکم دیگه که رد شدم تصمیم گرفتم برم بیرون و یه کم هوا بخورم و یک چیزی بخرم بخورم به عنوان نهاروقتی اومدم بیرون اتفاق جالبی برام افتاد؛توی خیابونی بودم که خیلی از فامیل هام که خیلی وقته ازشون خبر ندارم اونجا زندگی میکردنگله سرسبد ماجرا رستوران معروف و مسجد معروف خانوادگی مون بود که توی همون خیابون بودخاطره بازی خوشگلی رخ و داد و من برگشتم تو مترودهنم سرویس شد از گردن درد و اینکه صندلیه هم داغون بود.یا هی میرفت سرم تو گوشی(که میخوام خیلی ازش کم استفاده کنم اما تاوقتی اینجا منتظر نشستم چاره دیگ ای نبود) یا کتابارو نگاه مینداختم یا موزیک اروم گوش میدادم که هیچکدوم دوونداشت؛ تا اینکه به سرم زد شروع کنم بنویسم تمام اتفاقاتی که امروز برام رخ داده بودEmad KeyvanEmad KeyvanThu, 25 May 2023 20:41:11 +0330