<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های setarekarimi.kh</title><link>https://virgool.ir/feed/@setarekarimi.kh</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 04:24:57</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/11056/avatar/ZPqy5N.png</url><title>setarekarimi.kh</title><link>https://virgool.ir/@setarekarimi.kh</link></image><item><title>انتظار بعد از مصاحبه</title><link>https://virgool.ir/@setarekarimi.kh/انتظار-بعد-از-مصاحبه-iqxsayyvu0vi</link><description>چند ماه پیش دنبال کار جدید می گشتم و مصاحبه های زیادی رفتم. اکثر مصاحبه ها نتیجه رو اصلاع نمی دادند. این موضوع کمی آزار دهنده بود (دلایلش رو جلوتر میگم). دوستانم هم تجربه مشابه من زیاد داشتن و ناراضی بودن که چرا عدم پذیرششون اطلاع داده نمیشه. این مطلبی که من می نویسم صرفا از دید یک کارجو هست و تصوراتی که در ذهنش نقش می بنده.تجربه های خوببهترین تجربه اطلاع رسانی بعد مصاحبه، علی بابا بود. بعد از یک هفته در یک ایمیل به من اصلاع داده شد که مصاحبه رو قبول شدم اما جواب نهایی رو هفته بعد به من میدن. هفته بعد ایمیل دادن که فعلا امکان همکاری وجود نداره. رفتن من به علی بابا کنسل شد، اما حس خیلی خوبی به اونجا پیدا کردم، چون در مرحله اول به من خبر دادند که قبول شدم مصاحبه رو ( یعنی توانایی کار کردن در یک شرکت - علی بابا رو دارم) . در مرحله دوم برای من مشخص کردن تا کی منتظرشون باشم( برای وقت من ارزش قائل شدن).چند شرکت دیگه هم آخر مصاحبه به من گفتن اگه تا n روز دیگه تماس نگرفتیم یعنی شما رو نمی خوایم. این هم خوب بود، چون تکلیف رو مشخص میکرد.تجربه های بدخبر ندادن نتیجه مصاحبه زمانی بیشتر آزاردهنده بود که در مصاحبه اکثر سوالات رو درست جواب میدادم. حتی بعد مصاحبه چک می کردم. محیط اون شرکت جذاب به نظر می رسید و امید به همکاری با اون شرکت در من شکل می گرفت. اما هیچ وقت خبری نمی شد که رد شدم یا چرا رد شدم. گاهی خبر ندادن به کارجو باعث میشه اون شخص موقعیت های دیگه رو به خاطر همکاری با اون شرکت از دست بده.درسته برای یک موقعیت شغلی افراد زیادی درخواست میفرستن و در نهایت شاید چند نفر بینشون اون دانشی که شرکت می خواد رو داشته باشه. اما اینکه کارجو ها متوجه بشن مصاحبه رو پذیرفته شدن، از نظر دانش مناسب هستن اما در حال امکان همکاری با شرکت براشون فراهم نیست، در اعتماد به نفسشون تاثیر مستقیم داره و اعتمادشون به شرکت برای آینده جلب میشه.اگر هم از نظر دانش مناسب نیستن اطلاع رسانی به اونا باز هم اعتمادشون رو جلب می کنه و به پیشرفتشون کمک می کنه.یا حداقل اعتماد من اینطوری جلب میشه :)</description><category>setarekarimi.kh</category><author>setarekarimi.kh</author><pubDate>Fri, 16 Nov 2018 01:19:27 +0330</pubDate></item><item><title>این‌ روزهای لینکدین فارسی</title><link>https://virgool.ir/@setarekarimi.kh/این-روزهای-لینکدین-فارسی-ixkkjauc41ci</link><description>این روزا تقریبا همه ما درگیر شبکه اجتماعی مختلفی هستیم.اگر بخوام کلی دسته بندی کنم، برای ثبت تصویری لحظه ها می ریم سراغ اینستاگرام. فکر، عقاید و احساسات لحظه ای رو توییتر ثبت می کنیم.وقتی‌news feed این شبکه های اجتماعی یا موارد مشابه رو چک می کنیم باید انتظار دیدن هر پستی باشیم. چون سبک زندگیمون رو داریم با اطرافیان به اشتراک میزاریم.لینکدین هم‌ برای به اشتراک گذاری زندگی حرفه ای و ارتباط برقرار کردن با همکارها یا کسانی که در یک‌ حوزه فعالیت می کنید، هست.دلیل نوشتن این پست این بود که مدت زیادی هست‌ در لینکدین شاهد و شنونده حرفایی هستم که نشون میده شاید بعضی از افراد شناخت درستی از این شبکه اجتماعی ندارند. من سعی کردم در این پست مواردی که دیدم رو بنویسم. شما هم اگر تجربه ای غیر از این ها دارید، لطفا کامنت بزارید.انتخاب عکس مناسبعکسی که برای پروفایل لینکدین استفاده می کنید‌ تا حدی بیانگر شخصیت شما در محل کار هست. منظورم این‌ نیست که حتما یک عکس سه در چهار‌ رسمی انتخاب کنید. اما یادتون باشه می تونید با استفاده از اون عکس بیانگر قسمتی‌ از شخصیت حرفه ای باشید.عکس های دو یا چند نفره هیچ وقت استفاده نکنید. لینکدین جای نمایش دادن بعد احساسی زندگی شما نیست.عنوان های مناسب انتخاب کنیددر قسمت عنوان شغلی یا تجربیات از عنواین واقعی و رایج استفاده کنید. فکر نکنید اگر چند کلمه عجیب غریب رو پشت هم ردیف کردید این به بازدید کننده ها حرفه ای بودن شما رو نشون میده. بلکه اثر عکس هم داره.عنوان شغلی که دقیقا زیر اسم شما هست میتونه ترکیب کاری که انجام میدید همراه با شرکتی که در حال حاضر در اون فعال هستید باشه. عنوان هایی مثل married, Lover و a man with big dreams کمکی به جذب شما برای همکاری نمیکنه.امیدوارم که مفید باشه و یه روز که لینکدین رو باز میکنیم ویدیو سوری لند رو نبینیم :)۸پست های مناسب بزاریدپست های مربوط به حرفه و کار خودتون بزارید. لینکدین جای تبریک، تسلیت ، پست های عاشقانه/شکست‌عشقی و پست های سرگرمی نیست. جاش اینجا نیست!بارها شده خودم یا خیلی از دوست های مونثم از این مسءله شاکی بودن که لینکدین رو که باز میکنیم پر از پیشنهاد دوستی هست. به همین خاطر کلا بی خیال چک کردن مسیج ها شدند و اگر کسی واقعا قصدش ارتباط کاری و پیشنهاد همکاری باشه، این فرصت از دستشون میره. لینکدین جای‌ به وجود اوردن ارتباط احساسی نیست.</description><category>setarekarimi.kh</category><author>setarekarimi.kh</author><pubDate>Wed, 03 Oct 2018 00:51:20 +0330</pubDate></item><item><title>مواردی که از محیط کار یاد گرفتم</title><link>https://virgool.ir/@setarekarimi.kh/مواردی-که-از-محیط-کار-یاد-گرفتم-lwx7sbolbqui</link><description>مدت زیادی بود که می خواستم تجربه و شنیده هام رو درباره رفتار صحیح در محیط کار بنویسم و به این وسیله بتونم از تجربه دیگران هم با خبر بشم.این چیزایی که نوشتن صرفا چیزهایی هست که من دیدم و شنیدم. به این معنا نیست که ۱۰۰٪ درست هست، شاید شما بعضی موارد رو جور دیگه ای تجربه کردید. در این صورت خیلی خوب میشه در موردش با هم حرف بزنیم.مشخص کنید دقیقا دنبال چی هستیداین موضوع به دو بخش تقسیم میشه. خود شما و شرکت.در مرحله اول به خودتون بپردازید. از خودتون سوال کنید به چی علاقه دارید،  دنبال چی هستید. قراره پنج سال آینده در چه موقعیتی باشید. اگر اون چیزی که میخواید الان در دسترس نیست براش برنامه بریزید و مسیرش رو مشخص کنید.وقتی یک کاری رو شروع می کنید که حداقل سه ماه آینده از عمر کاریتون به اون اختصاص داده شده، اگر انتخاب درستی نکرده باشید شاید تاثیر نامطلوب در آینده شغلیتون بزاره.شما انتخابتون رو کردید و برای مصاحبه به یک شرکت رفتید. مصاحبه یک صحبت دو جانبه هست. مصاحبه کننده می خواد ببینه شما برای اینکه عضو اون شرکت بشید از نظر شخصیت و دانش مناسب هستید یا نه. شما هم در قرار مصاحبه فعال باشید. از پروژه ای که احتمال حضور در آن دارید بپرسید. درسته که شما مثلا برای موقعیت  front-end developer رزومه فرستادید اما حتما درباره وظایف این عنوان شغلی سوال بپرسید که چه انتظاراتی از شما دارند. در این صورت تصمیم بهتری میگیرید.چرا خبری نیست؟طبیعی هست روزهای اول کار فقط مشغول خوندن سورس کد پروژه باشید و به حال خودتون رها بشید اما خودتون هم باید پیگیر این باشید که کاری انجام بدید و خروجیشو ببینید. اما اگر این زمان رها شدن به حال خود خیلی طول کشید(مثلا دو ماه)  در این صورت مشخص میشه برای نیروی انسانی ارزش و برنامه ای وجود نداره. خروج از این سیستم بهترین کار ممکن هست.قرارمون این نبودروز مصاحبه با شما صحبتی شد راجع پروژه و عنوان شغلتون اما وقتی مشغول به کار شدید( یا حتی مدتی از حضورتون در اون شرکت گذشت) پروژه و عنوان شغلی بدون اینکه صحبت مشخصی با شما بشه عوض شد. در موردش مستقیم با مدیر حرف بزنید. مثلا شما به عنوان برنامه نویس مشغول شدید. اما چون دانش لینوکس خوبی دارید شما رو به سمت sysadmin شدن میبرن.من مخالف کسب تجربه جدید نیستم. اما شروع یک تجربه جدید باید آگاهانه انجام بشه.شما باید در موردش فکر کنید که این تغییر در حال حاضر مناسب شما هست یا خیر.نقطه صفریک سری اهداف پایه وجود داره برای کار کردن که من توی دو قسمت جمع بندیش کردمدر نگاه فردی هدف کار کردن رشد و پیشرفت بعد تخصصی زندگی فرد هست. شخص هر روز مهارتش رو به چالش میکشه و سعی میکنه بهبود بده. اگر برای پیشرفت به چیزی غیر از مهارت تخصصیش متوسل شه یعنی خودشو ناتوان میبینه(هست)در نگاه اجتماعی به کار هدف اینه که کار سازمان به بهترین شکل ممکن پیش بره. محصول/کار خوب به مشتری/درخواست کننده ارائه بشه. مسائل شخصی به کار یا سازمان جهت دهی نکنه و جلوی پیشرفت سازمان رو نگیره. اگر غیر از این باشه هدف اجتماعی در اون محیط هم وجود نداره و کارها به درستی پیش نمیره. شما می تونید بدون دیدن پیشرفت جایی به کار ادامه بدید؟حرف بزنیدبا حرف زدن خودتون رو به دیگران معرفی می کنید و  روابط به درستی شکل میگیره.شما جزيی از اون سیستم هستید.در جلسات و صحبت ها مربوط به پروژه فعال باشید. به این فکر نکنید که تجربه کمی دارید و فقط باید شنونده باشید. شما که کامل در جریان تجربیات هم تیمی ها نیستید. اگر حرف بزنید و نظرات بقیه رو بشنوید، یا به تجربه هاتون اضافه میشه یا ممکنه ایدتون پذیرفته بشه و در رشد پروژه سهیم بشید.تکرار می کنم شما جزیی از اون سیستم هستید. اگر حرفی از کارمندها شنیدید مبنی بر اینکه شما جز این سیستم نیستید و امکان پیشرفت براتون نیست، باور نکنید. در مرحله اول در این مورد با مدیر صحبت کنید تا براتون مشخص بشه که این موضوع صحت داره یا خیر. حرفه ای باشیداین موضوع گسترده ای هست و شاید نیاز باشه یک مقاله کامل درموردش نوشته بشه. من هم اونقدر تجربه ندارم که به تمام موارد اشاره کنم. به همین خاطر چند موردش رو می نویسم.سعی کنید برای انجام کارتون از بهترین ابزار استفاده کنید و به بهترین نحو ارايه بدید.خوش قول بودن شما باعث میشه دیگران روش شما حساب بیشتری باز کنند. پس در حرف ها ثابت قدم باشید.در صحبت های حاشیه ای شرکت نکنید.حاشیه ...؟منظورم از صحبت های حاشیه ای، صحبت غیر کاری نیست. اینکه در مورد فیلم یا موسیقی مورد علاقتون با همکارها صحبت کنید و به اشتراک بزارید کاملا طبیعی هست. در غیر این صورت محیط خشک میشه و شخصا نمیتونم در همچین محیطی کار کنم.شما باید با همکارها دوست باشید تا بتونید کار تیمی رو بهتر پیش ببرید. منظورم صحبت های زیرزیرکی که در یک محیط راجع به شخص یا اتفاق اون محیط به وجود میاد. مطمءن باشید این حرف ها موقع عدم حضور شما در مورد شما زده میشه. یا حتی اگر شنونده همچین حرف هایی هستید ممکنه به شما نسبت داده بشه و دردسرهایی رو به همراه بیاره. در تمام محیط ها چه کاری چه غیر کاری این حاشیه وجود داره. شما حرفه ای باشید و دور بشید از این صحبت ها.اما اگر جو حاشیه پردازی به محیط حاکم بشه یعنی هدف اجتماعی کار کردن در افراد از بین رفته. هرج و مرج زیاد میشه. در این صورت ممکنه یک بخش از ذهنتون درگیر مسایل غیرحرفه ای بشه و سرعت پیشرفت رو خیلی کم می کنه و کارها به درستی انجام نمیشه.جستجوگر باشیدخودتونو در چهار چوب دانش و تکنولوژی های اون شرکت محدود نکنید. همیشه دنبال مطالعه و انجام پروژه های جانبی در کنار کار شرکت باشید. دو دلیل برای این حرف دارم.احتمال اینکه قرار باشه شما تا اخر عمر کاری در یک شرکت باشید، کم هست. به همین دلیل باید پیگیر یادگیری باشید تا در هنگام تغییر شغل به مشکل برنخورید و ببینید دانشتون محدود به حیطه کاری شرکت قبلی هست.دلیل دوم این هست که وقتی دنبال پروژه و دانش جدید باشید از روتین شدن روزهاتون جلوگیری می کنید و بازدهیتون بیشتر میشه.امیدوارم که تا اینجا مفید بوده باشه. نمیخواستم پست طولانی باشه به همین دلیل بقیه موارد رو در یک پست دیگه می نویسم.</description><category>setarekarimi.kh</category><author>setarekarimi.kh</author><pubDate>Sun, 26 Aug 2018 15:38:58 +0430</pubDate></item></channel></rss>