https://virgool.ir/feed/@sepidehshafiei03fa2026-11-12 09:58:02https://files.virgool.ir/upload/users/4040136/avatar/qRrNU4.pnghttps://virgool.ir/@sepidehshafiei03https://virgool.ir/@sepidehshafiei03/هم-کوک-با-زندگی-fvooctexri1hاز نگاه من قاعده زندگی آسان‌تر از آن‌چیزی است که گمان ما رود و رمز در درک این واژه‌ی پنج حرفی نهان است. زندگی. چندبار دویدیم و زمین خوردیم و دوباره ایستادیم و این بار فهمیدیم که زمین خوردن فقط اتفاق ساده‌ای است که باید از کنار آن بی‌تفاوت بگذریم و درس بگیریم.به خیال من اما دویدن به همین زمین خوردن‌ها و ایستادن‌ها ختم نمی‌شود که اگر این‌گونه بود همه‌ی ما با کتاب‌های پرطمطراق انگیزشی قهرمانان زندگی کوچک خود بودیم. ولی نیستیم. ما حتی قهرمان زندگی خودمان هم نیستیم، چه رسد به زندگی هزاران هزار آدم ریز و درشت اطرافمان. ما قهرمان زندگی نخواهیم بود تا زمانی که بفهمیم زندگی یعنی فقط زندگی. زندگی همان مفهوم پرطراوتی است که با شبنم روی برگ درختان، چای تازه‌دم ساعت ٧ صبح و شنیدن صدای جریان ماشین‌ها از پنجره کنار تخت‌خواب احساس می‌شود. و این حرف‌ها هیچ شعاری ندارد جز آنکه ما بخواهیم برداشت ناصواب خود را از زندگی حجت مطلق بدانیم. هجی کردن ارکان زندگی در خیال من فقط نیازمند آن است که رخت کهنه افکار از خیال برکنیم و برخیزیم برای اجرای تنها رسالت‌مان یعنی زنده بودن. و زنده بودن، آن نیست که نفس بکشیم و بخوریم و بخواب رویم، زنده بودن آن است که در لذت طعم حیات، فقط از یک نفر سبقت بگیریم. از دیروز خودمان. زنده بودن آن است که بیاموزیم رها کنیم و اجازه دهیم زندگی برای ما تصمیم بگیرد. نه به آن معنا که از سر بی‌تفاوتی هیچ گامی برنداریم، بلکه به آن معنا که آرام برویم و نتیجه را به دست کسی بسپاریم که از ما آگاه‌تر است به آنچه که باید.معتقدم بیهوده‌ترین کار جهان پافشاری برای آن چیزی است که متعلق به ما نیست و این جهان بیچاره دیگر نمی‌داند که چطور مارا ملتفت کند که دست بکشیم از اسباب‌بازی‌هایی که در عین زیبایی فقط یک ایراد دارند و آن اینکه متعلق به ما نیستند و جالب آنکه ما همچنان مانند آن کودک سمج ناآگاه مصریم بر خواسته‌هایی که هیچ از عاقبتش نمی‌دانیم. روزگار بی‌نوا رفیق شفیقی است که تمام تلاشش را می‌کند تا ساز زندگی بنوازد و ما را وادار کند که با نوای زیبایش به رقص درآییم و انسان ابله، بیش از همیشه اصرار دارد که ساز ناکوک خود را با صدای فالش نواخته و در برابر شنیدن نغمه‌ی زیبای جهان ناشنوا بماند.ولی جهان آگاه‌تر از آن است که این موجود بی‌پناه را به حال زار خود رها کند، حتی به قیمت آنکه تمام بازی را برهم زند و این بار از نقطه شروع هم‌کوک جلو رود.عمود بر زندگیعمود بر زندگیSat, 31 May 2025 02:15:32 +0330