https://virgool.ir/feed/@sepandkoohfa2026-11-11 07:57:38https://files.virgool.ir/upload/users/805051/avatar/3MHnN1.jpeghttps://virgool.ir/@sepandkoohhttps://virgool.ir/@sepandkooh/دشت-هویج-گیاهچال-قله-پرسون-xfznde3dviic تاریخ 24/2/1400ساعت 6:00 صبح از محل قرار؛ میدان بسیج لواسان  حرکت کرده و ساعت 6:30 به روستای افجه رسیدیم. بعد از پارک ماشین ها ، ساعت 6:45 شروع به حرکت کردیم.بعد از روستا و گذر از روی رودخانه شروع به پیمایش کردیم، هوا خنک و بهاری و با توجه به بارش شب قبل زمین خیس و هوا لطیف بود . گروه با آهنگ منظم حرکت می کرد. ساعت 8 به دشت هویج رسیدیم با توجه به فصل و بارش های خوب اردیبهشت، دشت کاملا سر سبز و پر از گل های رنگارنگ بود. در قسمت شمالی دشت ، زیر درختان بید و کنار جوی آب بساط صبحانه را پهن کردیم. بعد از صرف صبحانه، ساعت 8:45 ازضلع شمالی دشت به سمت قله حرکت کردیم. سه نفر از اعضا که قصد صعود نداشتند در دشت ماندند و بقیه افراد، گروه را تا قله همراهی کردند. مسیر پا کوپ و با شیب ملایم به سمت بالا بود بعد از چند تراورس در نهایت به گردنه افجه رسیدیم. از گردنه تا قله، مخمل یشمی سبزه بر روی زمین کشیده و منظره خیلی زیبایی ایجاد کرده بود. ابرهای تکه ای در آسمان و وزش نسیم خنک بر روی قله، دلچسب بود ساعت 11 همه اعضا به قله پرسون به ارتفاع 3160 متر رسیدند. بعد از گرفتن عکس یادگاری بر روی قله و جشن قله اولی برای یکی از اعضا جدید، ساعت 12 به سمت پایین برگشتیم. در مسیر برگشت با افزایش ابر، چندین رعد و برق زده شد لذا گروه با سرعت بیشتر شروع به کاهش ارتفاع کرد و ساعت 13:15 به دشت هویج رسیدیم. بعد از صرف نهار در دشت هویچ و با توجه به شروع بارندگی سریع به سمت پایین حرکت کردیم. در طول مسیر باران خوبی می بارید و کسانی که پانچو نداشتند حسابی خیس شدند. در نهایت ساعت 14:30 به روستای افجه رسیدیم و ساعت 15 سوار خوردوها شدیم.تعداد نفرات: 22 نفرکل زمان طی شده : حدود 8 ساعتارتفاع کسب شده :1050 مترمسافت پیموده شده: حدود 13 کیلومتردشت زیبای هویج یا گیاهچال یا گرچالدر مسیر صعوددورنمای دشتقله پرسونمسیر بازگشت و بارش بارانزیبایی های دشترودخانه فصلی مسیرو پایان... ?sepandkoohsepandkoohSun, 16 May 2021 13:42:30 +0430https://virgool.ir/@sepandkooh/اورجینکلوگان-ivdabpygacnmصبح روز جمعه 17 اردیبهشت با شادابی و طراوت فوق‌العاده‌ای آغاز شد. باران سیل‌آسای شب پیش جان تازه‌ای به طبیعت داده بود. به غیر از چند نفر از دوستان که از قبل ثبت نام کرده بودند و سر قرار نیامدند بقیه اعضای گروه به موقع سر قرار حاضر شدند. ساعت 6:30 صبح ماشین‌ها را کنار جاده، بیرون روستای کلوگان پارک کردیم و به راه افتادیم. از کوچه پس کوچه های خواب زده روستا در سکوت گذشتیم. گاهی اما واق‌واق سگی، آواز خروسی در دوردست یا شرشر چشمه ای نزدیک، آرامش و سکون روستا را به آوازی خوش می‌شکست. از کوچه‌باغ جیرا گذشتیم و از نخستین کوچه سمت چپ بلافاصله وارد کوه شدیم. شیب تند از همان ابتدا آغاز شد. کمی بالاتر بالاخره خورشید نیز از پشت کوهها سر برآورد. با گام‌های آرام و شمرده در ساعت 8:30 دقیقه به بالای نخستین شیب رسیدیم. فرصت مناسبی بود تا پیش از شروع شیب بعدی صبحانه بخوریم و کمی استراحت کنیم.پس از بیست دقیقه دوباره آرام آرام اوج گرفتیم. دامنه کوه پر بود از سبزی های کوهی، آویشن، کاکوتی، چای کوهی، پونه کوهی، ریواس، والک و بسیاری گیاهان دیگر که نمی‌شناختیم‌شان. عطر گیاهان وحشی و وسوسه ‌چیدن‌شان باعث شد سرعت و یکنواختی حرکت‌مان به هم بخورد و فاصله بین بچه های گروه ایجاد شود ولی با توجه به اینکه فرصت کافی برای صعود و فرود وجود داشت اجازه سبزی‌چینی توسط سرپرست به اعضای گروه داده شد. در نهایت پس از توقف های فراوان و سرعت آرام، همه اعضاء گروه کوهنوردی سپند در ساعت 11:15 پای بر قله اورجین یا همان کلوگان نهادیم و برای این موفقیت‌مان جشن گرفتیم.از بالای قله روستاهای امامه و فشم و آهار و حتی شرق تهران قابل مشاهده بود. از قله هایی هم که از آنجا قابل دیدن بودند می‌توان از ورجین در جنوب، آتشکوه، مهرچال، پیرزن کلوم، همهن در غرب، سرکچال، آبک، روته در شمال و قلعه دختر و توچال در شرق نام برد.چیزی که بر روی قله جالب توجه بود این بود که گروهی با تلاش و البته هزینه زیاد برای قله تابلو تهیه کرده بودند ولی فقط مشخصات گروه‌شان در آن درج شده بود و خبری از نام و ارتفاع قله بر روی تابلو نبود که این موضوع از دید ما چیز عجیب و غریبی بود!!! استراحت و عکاسی حدودا 45 دقیقه به طول انجامید. در نهایت در ساعت 12 با قله خداحافظی کردیم و به سمت پایین بازگشتیم. کمی پایین تر مسیر متفاوتی برای فرود برگزیدیم و از یالی دیگر که شن اسکی خوبی داشت به سمت آبشار سرازیر شدیم. ساعت 13:45 به مسیر پیاده روی کلوگان به آبشار رسیدیم و همانجا کنار رودخانه و زیر درختان ناهار خوردیم. بعضی از دوستان با هماهنگی با سرپرست از بقیه اعضای گروه خداحافظی کردند و به سمت روستا به راه افتادند، بعضی ترجیح دادند کنار رودخانه استراحت کنند و چند نفری هم تصمیم گرفتند به سمت آبشار بروند که فاصله زیادی از آنجا نداشت. آبشار بر خلاف تصور ما زیاد شلوغ نبود. کمی آب‌بازی و عکاسی و در نهایت حرکت به سمت روستا به اتفاق همه اعضای باقیمانده. ساعت 14:45 به سمت روستای کلوگان به راه افتادیم. مسیر آبشار به سمت روستا خود جذابیتی دیگر داشت به گونه ای که بسیاری از مردم فقط به هوای آن مسیر به آنجا می آیند و کنار رودخانه یا زیر درختان انبوه اتراق می کنند. در نهایت پس از گذر از این مسیر زیبا که یک ساعتی به طول انجامید برنامه در ساعت 15:45 در روستای کلوگان به پایان رسید.کوچه باغ های کلوگانبلندی های کلوگانصبحگاهقله کوه اورجین( کلوگان)آبشار کلوگانآبشار کلوگان زیبایی چایی کوهیزیبایی رودخانه کلوگان چشمه پدرپایان برنامه در روستای کلوگانتعداد اعضاء: ۱۵ نفرمسیر طی شده: ۲۰ کیلومترمبدا و انتهای برنامه: روستای کلوگانsepandkoohsepandkoohSat, 08 May 2021 12:47:55 +0430https://virgool.ir/@sepandkooh/سولدار-شاهنشین-سی-و-سه-چم-ptbanttqrgyqروایت نخست( کیخسرو)قله سولدارباز دوباره برنامه کوه چیده بودیم، اما این بار انگار داستان کمی فرق می کرد. قرار بود اتفاقی بیوفته یا برنامه ای تغییر کنه. هرچه که بود و هرچه که هست نمیدانم. شاید تقدیری بود که ما از آن بی خبر بودیم و هستیم. داستان از این قرار بود که ما تصمیم گرفتیم صبح جمعه ۱۰ اردیبهشت قله پلنگچال را صعود کنیم و پیش از شروع ترافیک عصرگاهی زودتر به شهر برسیم. اما نمی دانستیم که سرنوشت چه بازی ای با ما در سر دارد. همگی اعضاء گروه تقریبا سر ساعت در محل قرار حاضر شدند. با ماشین های خودمان از میدان بهاران به سمت امامزاده داوود به راه افتادیم. جاده خلوت بود و هوا بسیار خنک و ما سرخوشانه در این جاده زیبا به پیش می راندیم که ناگهان در پنج کیلومتری مانده به امامزاده داوود ناگهان چراغ بنزین خودرو ما روشن شد. چاره ای نبود باید باز می گشتیم و در سولقان باک ماشین را پر می کردیم. به اعضای گروه گفتم که به راه خود ادامه دهند و ما پس از پر کردن باک به آنها ملحق خواهیم شد اما زهی خیال باطل. پمپ بنزین سولقان بسته بود. بايد هرچه سریعتر تا شهر می رفتیم تا بنزین بزنیم. اما وقتی به میدان بهاران رسیدیم آنجا پلیس راه به سمت سولقان و امامزاده داوود را نیز مسدود کرده بود و غیر از افراد بومی کسی را راه نمیداد و این یک معنی داشت. اگر از آن محدوده خارج می شدیم دیگر نمی توانستیم بازگردیم. از دیگر سو بنزین هم نداشتیم و نمی شد تا امامزاده داوود بازگشت. پمپ بنزین سولقان هم معلوم نبود کی باز می‌شود، زمان داشت به سرعت از دست می رفت و دوستان هم به سمت بالا به راه افتاده بودند. جالب است که ما پیش از ساعت ۶ صبح از آن محدوده عبور کرده بودیم و حالا که ساعت از ۶ گذشته بود پلیس راه را بسته بود و به کسی اجازه گذر نمی داد. و من آنجا یک چیز را فهمیدم و آن اینکه ویروس کرونا پیش از ۶ صبح خواب است. سر ساعت ۶ از خواب بیدار می شود، دو رکعت نماز صبح به جای می آورد و از خانه بیرون می زند برای کسب روزی حلال. از ادامه برنامه منصرف شدیم و تصمیم گرفتیم برنامه دیگری اجرا کنیم. سیدعلی تصمیم گرفت دوچرخه سواری کند و مسافتی را رکاب بزند. من و راحله نیز تصمیم گرفتیم قله سولدار را صعود کنیم. پس از پارک ماشین در روستای مرادآباد ساعت ۹ صبح از پای کوه استارت زدیم و ساعت ۱۱:۳۰ دقیقه بر فراز قله ایستادیم و از آنجا به تماشای پلنگچال و توچال نشستیم. آنجا که دوستانمان بودند و در حال صعود به کوه. تعداد نفرات: ۲نفرمدت زمان برنامه: ۵ ساعت( بدون احتساب زمان صبحانه و ناهار)مسافت پیموده شده: ۱۷ کیلومترکفشدوزک بر روی بوته بادام کوهیاز قشنگی های مسیرخیره به پلنگچال و توچال روایت دوم( محمد امامیان)قله های شاهنشین و سی وسه چمساعت 5:30 صبح از محل قرار؛ میدان بهاران حرکت کرده و ساعت 6:15 به پارکینگ امزاده داوود رسیدیم. سید علی و کیخسرو طی تماس تلفنی اطلاع دادند برای بنزین زدن برگشته اند و قرار گذاشتیم که ما برنامه را شروع کرده تا آنها نیز خود را برسانند. که متاسفانه بعد با خبر شدیم که جاده به دلیل قرنطینه بسته شده و نمی توانند برگردنند. ما بعد از گذر از روستای امامزاده داوود و از کنار رودخانه شروع به پیمایش کردیم، هوا خنک و بهاری بود و گروه با آهنگ منظم حرکت می کرد. بعد از رسیدن به آبشار برای پرهیز از رفتن روی برف ها از سمت راست شروع به افزایش ارتفاع کردیم و بعد از گذر از چند صخره به چم های راه رسیدیم، چند گروه دیگر هم در مسیر بودند که بعضی مواقع تداخل گروه ها ایجاد مشکل می کرد به همین خاطر چند جا مجبور به توقف شدیم تا گروه های دیگر عبور کنند. حدود ساعت 9 در مکانی مناسب برای صبحانه توقف کردیم. بعد از صرف صبحانه، ساعت 9:45 به حرکت ادامه داده و چم ها را یکی پس از دیگری پشت سر می گذاشتیم ، در برخی از چم ها به دلیل وجود برف زیاد ،مجبور به شکستن راه می شدیم. با پشت سر گذاشتن چم ها ساعت10:30 به گردنه اشتر گردن رسیدیم. در اینجا دو گزینه وجود داشت . چرخش به سمت راست و صعود به قله پلنگچال یا چرخش به چپ به سمت خط راس توچال و قله بازارک که بعد از پرسیدن نظر همنوردان، تصمیم بر این شد که به سمت خط راس توچال برویم. از اینجا در مسیر با شیب زیاد بر روی گردنه اشتر گردن به سمت بالا ارتفاع گرفتیم. اولین نفرات گروه ساعت 11:45 به بالای خط الراس رسیدند. اینجا هم دو گزینه داشتیم: سمت راست به سمت قله شاهنشین و سمت چپ به سمت قله های سی وسه چم و بازارک که با توجه به نزدیک تر بودن قله شاهنشین تصمیم گرفتیم اول قله شاهنشین را صعود کنیم و در صورت داشتن وقت به سمت بازراک برویم لذا به سمت شاهنشین حرکت و در ساعت 12:30 شاهنشین و هومند شاهنشین را صعود کردیم. از روی قله بسیاری از قلل اطراف تهران ، لواسانات و البرز مرکزی مشاهده می شد. بعد از گرفتن عکس یادگاری به سمت گردنه اشتر گردن باز گشتیم ساعت 13:45 به سمت گردنه سی و سه چم کاهش ارتفاع داده و ابتدا به قله سی و سه چم شرقی ، سپس گردنه سی وسه چم و در نهایت با مقداری افزایش ارتفاع در ساعت 14:15 به قله سی و سه چم غربی رسیدم. با مشورت اعضا و به دلیل کم بودن زمان از صعود به قله بازارک، در صورتی که حتی تابلو ی قله را هم از دور می دیدیم، منصرف شده و بازگشتیم . مسیر برگشت از گردنه سی و سه چم با تراورس یه سمت پایین گردنه اشتر گردن از مسیر رفت جدا می شود. و حتی اگر هدف فقط صعود به قله بازارک باشد بهتر است برای رفت هم از همین مسیر استفاده شود. در نهایت با احتساب زمان صرف نهار ساعت 16:00 به پایین گردنه و ساعت 19:00 به پارکینگ امامزاده رسیدیم و به این ترتیب برنامه ای پر چالش و فوق سنگین به خوبی به پایان رسید.تعداد نفرات: 13 نفرکل زمان طی شده : حدود 13 ساعتارتفاع کسب شده :1285 مترمسافت پیموده شده: حدود 19 کیلومتردر مسیر شاهنشین دماوند باشکوهاز زیبایی های مسیراشتر گردنقله سی و سه چمقله شاهنشینو البته جا داره تبریک بگیم به وانیا امامیان، کوچکترین و البته پر انرژی ترین عضو گروه کوهنوردی سپند که همراه اعضاء به همه قله های برنامه صعود کرده و بی شک آینده درخشانی در ورزش کوهنوردی خواهد داشت. به امید صعود وانیای عزیز بر تمام قله های بلند جهان. وانیاsepandkoohsepandkoohSat, 01 May 2021 22:20:11 +0430https://virgool.ir/@sepandkooh/بند-بند-بندعیش-tvjfbun0vvieطبق برنامه از پیش تعیین شده قرار بود دوم و سوم اردیبهشت به گیلان و رستم‌آباد سفر کنیم. اما بخاطر خطرات بیماری کرونا و محدودیت‌های سفر بین شهری تصمیم گرفتیم برنامه اصلی را لغو و برنامه سبک و نیم روزه‌ای با تعداد نفرات محدود را در یکی از کوههای اطراف تهران اجرا کنیم. بنابراین قله واریش و لیز و لیچه در روستای واریش انتخاب شد. محل قرار ایست بازرسی ابتدای جاده وردیج بود. اما وقتی به محل قرار رسیدیم با انبوه کوهنوردانی روبرو شدیم که همگی آهنگ واریش و وردیج کرده بودند و بخاطر همین ایست بازرسی هم جاده را بسته بود. یادش بخیر تا همین چند سال پیش زمانی که اتوبان‌های همت و خرازی به این قسمت از شهر نرسیده بودند کسی واریش و وردیج را نمی شناخت. آن موقع ها کوهنوردی در طبیعت بکر و خلوت منطقه لذت دیگری داشت اما اکنون با گسترش شهرها و جاده‌هایی که چهره طبیعت را خراشیده‌اند دیگر طبیعت بکری باقی نمانده است. چاره‌ای نبود باید یا به خانه‌هایمان باز می‌گشتیم یا برنامه دیگری جایگزین می کردیم. ما که اهل خانه رفتن نبودیم، فرصت زیادی هم برای فکر کردن در مورد مسیر جدید نداشتیم بنابراین تصمیم گرفتیم برویم دره حصارک و قله بندعیش. آن منطقه هم در این موقع از سال بسیار زیبا بود و ارزش وقت گذاشتن و صعود را داشت. بلافاصله سوار ماشین‌هایمان شدیم و به راه افتادیم. این کنش ها و جابجایی برنامه و پارک ماشین‌ها و بستن کوله و بند پوتین‌ها یک ساعتی زمان برد ولی در نهایت با آماده شدن همه اعضای گروه ساعت 7 صبح از روستای حصارک شروع به پیاده‌روی کردیم. با توجه به محدودیت‌های کوهنوردی در دیگر محورها و مسیرهای کوهنوردی در این منطقه نیز جمعیت زیادی دیده می شد. بنابراین تصمیم گرفتیم فاصله اجتماعی رو هم با دیگر گروهها و البته اعضای خود گروه حفظ کنیم. از میان باغ ها و کنار رودخانه پر آب گذشتیم. هوا بی نهایت خنک و روح‌افزا بود. با قدم های آرام در ساعت 9 به انتهای دره که به سان جنگلی کوچک در‌آمده بود رسیدیم و پای چشمه بساط صبحانه را چیدیم. استراحت و صبحانه نیم ساعت زمان برد. ساعت 9:30 از یکی از دوستان که قصد بازگشت داشت خداحافظی کرده و به سمت قله بند‌عیش به راه افتادیم. از اینجا به بعد دیگر از سایه دره خارج شده و وارد فضای باز و آفتابی شدیم. یال روبرو که در اثر رفت و آمد زیاد بصورت پاکوب درآمده بود در پیش گرفتیم. شیب مسیر هرچه به بالاتر می رفتیم تندتر و تندتر می شد. تا بالاخره به بالای یال و خط‌الراس منتهی به قله رسیدیم. این خط الراس از یک سو به قله بند‌عیش و در نهایت از آنطرف با شیب تند به روستای سولقان و جاده امازاده داوود می‌رسید واز سویی دیگر به یک قله چهارشاخ(کتل) و جاده سولدار به فرحزاد و روستای امامزاده داوود. وقتی به بالای یال رسیدیم مسیر سمت چپ را در پیش گرفتیم که به سمت قله بند‌عیش می‌رفت. پس از دو ساعت کوهنوردی از پای چشمه در ساعت 11:35 پای بر قله بند‌عیش نهادیم. بیش از یک ساعت توقف ما در قله طول کشید. قله تا حدودی شلوغ بود و در این شلوغی متاسفانه برخی از کوهنوردان رعایت دیگران را نمی کردند و گویی قله و تابلو ارث پدرشان است به یکی دو عکس راضی نمی‌شدند و دوست داشتند از زوایای مختلف و ژست‌های مسخره از خودشان عکس بگیرند گویی که به تالار عروسی یا آتلیه عکاسی آمده‌اند. این خودخواهی برخی کوهنوردنما ها دیگران را که منتظر عکاسی با تابلو قله و بازگشت سریع به پایین بودند را نیز آزرده خاطر ساخته بود طوریکه حتی درگیری لفظی بین‌شان نیز رد وبدل شد. تابلو آبی رنگ قله به طرز رقت انگیزی مچاله و رنگ و رو رفته بود. معلوم بود که حوادث زیادی چه از سوی طبیعت خشن و چه از دست این جماعت عشق تابلو از سر گذرانده است. به هر روی ما هم توانستیم چند عکس با تابلو و قله بگیریم، کمی استراحت کنیم و برای دو نفر از دوستان که برای نخستین بار پای بر قله می‌گذاشتند مراسم قله اولی برگزار کنیم! در نهایت پس از جمع شدن اعضای گروه در ساعت 12:40 به پایین بازگشتیم. در بازگشت یال نزدیکتر و البته با شیب تندتر را انتخاب کردیم تا زودتر به پایین برسیم. پس از 1:30 ساعت به پای چشمه‌ای که صبح پای آن صبحانه خورده بودیم رسیدیم. ناهار را هم همانجا خوردیم و پس از نیم ساعت به سمت روستای حصارک به راه افتادیم. هوا کاملا دگرگون شده بود و ابر‌های تیره آسمان را پوشانده بودند. طوفان شروع شده بود و رعد و برق آسمان نگران‌مان کرده بود. خوشبختانه پیش از باران به روستا رسیده بودیم هرچند که در روستا و البته تهران خبری از ابرهای تیره و طوفان نبود. بستنی انتهای برنامه که توسط دوستان قله اولی تهیه شد تا حدود زیادی خستگی از تن‌مان به در کرد و یک روز خوب و صعود خاطره‌انگیز دیگری به پایان رسید.آغاز راهپیمایی از دره حصارکجنگل کوچک مسیرچشمه حصارکدر مسیر قله بند عیش بر فراز قلهتابلو قله ???هواریون( البته من میدونم درستش حواریونه، منظورم چیز دیگه ایه. لطفاً غلط املایی نگیرید.)?مسیر فرودزیبایی های مسیرو زیبای دیگر... ?نفرات شرکت کننده در برنامه:خانم ها: سهیلا فلاح، مریم شیرجانی، راحله خوشحال، راحله دادرس، فاطمه اسماعیلی، نرگس علی‌اصغری، زهرا علی‌اصغری، بهار کوچکی، ندا سلیمان زاده.آقایان: محمد امامیان(سرپرست)، کیخسرو حسن پور(سرپرست)، آقای داورپناه، عباس بختیاری، مهدی مصلحتی، حمید آخوندزاده، علی شایسته.sepandkoohsepandkoohSun, 25 Apr 2021 12:03:51 +0430https://virgool.ir/@sepandkooh/رندان-به-رندان-jzxp0vuwqxfuبهار است و هوای دلچسب بهار به آدم اجازه ماندن در خانه نمی دهد.حتی سعدی بزرگوار در این باره می فرمایند:بامدادان که تفاوت نکند لیل و نهارخوش بود دامن صحرا و تماشای بهارصوفی از صومعه رو خیمه بزن بر گلزارکه نه وقت است که در خانه بخفتی بیکار...و چنین شد که 27 فروردین 1400 بار دگر از صومعه بیرون زدیم و خیمه زدیم بر گلزار. ساعت 6 صبح با تعدادی از همنوردان خوب از میدان بهاران کوهسار به سمت روستای رندان به راه افتادیم. مقصد آشنا بود. آبشار رندان تا قله رندان. طبق معمول بعضی دوستان با اینکه برای این برنامه ثبت نام کرده بودند ولی در لحظه آخر از شرکت در برنامه منصرف شدند. یک ضرب المثل ترکی در این مورد هست که میگه: گئجه اُدوونا گئدن چوخ اولار صاباح هاممی بالتا ایتیرَر. به هر حال در آن صبح زیبا و دل انگیز جاده خلوت امامزاده داوود را چهل دقیقه ای طی کردیم و به روستای رندان رسیدیم. پس از پیدا کردن جای پارک و محکم کردن بند پوتین ها و گرفتن کوله ها بر دوش بالاخره ساعت 6:50 دقیقه پیاده روی از روستای رندان به سمت آبشار آغاز شد. در آن صبح خنک بهاری از زیر درختان شکوفه باران شده و رود خروشان رندان گذشتیم. محیط و فضا چنان زیبا و دلفریب بود که همه همنوردان از آن همه زیبایی و شکوه به وجد آمده بودند و پی در پی عکس می گرفتند. برای همین گروه به کندی پیش می رفت و هرجا که لازم بود برای عکاسی و لذت بردن از طبیعت توقف می کردیم به گونه ای که مسیر 45 دقیقه ای 1/5 ساعت به طول انجامید و در نهایت ساعت 8:30 به پای آبشار رسیدیم. آنجا از دوستانی که قرار بود فقط تا آبشار همراهمان باشند خداحافظی کردیم و به سمت بالا به راه افتادیم. نيم ساعت بعد یعنی ساعت 9 در شیب تندی برای صبحانه توقف کردیم. به دلیل شیب زیاد مسیر و البته رعایت فاصله اجتماعی تصمیم گرفته شد گروه در نقاط مختلف پراکنده شد و هرکس بر روی سطح صاف یا تخته سنگی نشسته و صبحانه میل نماید. پس از صبحانه دوباره به راه افتادیم. از اینجا به بعد ریواس ها به ما چشمک می زدند اما چیدنشان را به زمان بازگشت موکول کردیم. هرچند سر راه ناخنکی میزدیم و آنهایی که سر راهمان بودند می چیدیم و ساقه ترد و خوشمزه شان را به نیش می کشیدیم. پای بچه های گروه هنوز به کوه عادت نکرده بود و برای همین کمی بین مان فاصله افتاد. ولی در نهایت همگی در ساعت 12 ظهر به قله رندان رسیدیم. تصور من این است که اگر توقف های بین راه کوتاه شود می توان حتی در ساعت 10 الی 10:30 هم به قله رندان رسید. هوا آفتابی اما خنک بود. منظره کوهها از آن بالا بسیار زیبا و دیدنی بود و لکه های برف به جا مانده از زمستان هنوز به چشم می خورد. هرچند من در گزارش برنامه ای که در اینترنت دیده بودم سال گذشته ارتفاع برف در این موقع از سال بسیار بیشتر و تابلو قله نیز کاملا زیر برف مدفون شده بود. توقف و عکاسی ما در قله حدودا 35 دقیقه طول کشید. آنجا برای دو نفر از دوستانی که برای اولین بار قله ای را فتح می کردند مراسم قله گرفتیم و بلافاصله به سمت پایین سرازیر شدیم. ناهار در خنکی سایه سار درختان کنار رودخانه صرف شد و پس از آن همگی به سمت روستا بازگشتیم و برنامه در ساعت ۱۶:۳۰ در روستای رندان به پایان رسید. شکوفه های بهاری در مسیر روستای رندان تا آبشار رودخانه رندانعکس یادگاری با آبشارآبشار رنداندر مسیر قلهبر فراز قله رندان قله رندانریواسبازگشتروستای رندان و پایان برنامهsepandkoohsepandkoohMon, 19 Apr 2021 15:36:00 +0430https://virgool.ir/@sepandkooh/جانپناه-شروین-به-پناهگاه-شیرپلا-n3n7xiwpxnob​هفته گذشته یعنی دوازدهم فروردین نیز برنامه آبشار سنگان به قله کرکوه به عنوان پیش برنامه برنامه های شش ماهه نخست سال 1400 اجرا شد ولی بسیاری از دوستان به دلیل مسافرت های نوروزی نتوانسته بودند در آن برنامه شرکت نمایند. با توجه به این موضوع و اینکه بسیاری از دوستان و اعضای گروه سپند در تعطیلات نوروز فعالیت ورزشی و کوهنوردی نداشتند, تصمیم گرفتیم نخستین برنامه سال 1400 را به یک کوهپیمایی سبک اختصاص دهیم.نخستین برنامه با حضور 9 نفر از اعضای گروه سپند در ساعت 6 صبح و از میدان سربند آغاز شد. در آن ساعت صبح شلوغی دربند کمی عجیب بود. هوا هنوز تاریک بود و نسیم خنکی از سمت کوه می‌وزید. ساعت 6:20 با رسیدن آخرین نفر، گروه شروع به حرکت کرد. با توجه به شلوغی سربند، اما کوچه پس کوچه های دربند و پس قلعه به طرز شگفت آوری خلوت به نظر می‌رسید. در روستای پس‌قلعه مسیر به دو قسمت تقسیم می‌شود. سمت چپ به سمت پناهگاه شیرپلا و قله توچال و سمت چپ به سمت بند یخچال و جانپناه شروین. ما از زیر پل آهنی مسیر سمت راست را انتخاب کردیم که به سمت بند یخچال می رفت. از میان جنگل کوچکی گذشتیم و به محوطه سنگ نوردی بند یخچال رسیدیم. منطقه بند یخچال با داشتن سنگ های مناسبی همچون “آلبرت”، “مریم”، “کلاهک”، “چکمه” و ده ها سنگ کوتاه و بلند دیگر، امروزه به صورت مکانی بسیار جذاب برای علاقه مندان سنگ نوردی و صخره نوردی درآمده است. تقریبا” تمامی کلاسهای عملی کوهنوردی اعم از سنگنوردی (مقدماتی,پیشرفته و مربیگری)، کوهپیمائی، امداد و نجات و … در این مکان برگزار می گردد و درواقع بند یخچال مدرسه کوهنوردی تهران و حتی ایران است. ساعت 8:30 در پای یکی از صخره ها برای صبحانه اتراق کردیم. ساعت 9 از منطقه وسیعی که به طرز شگفت آوری خالی از سنگ به زمین فوتبال معروف بود گذشتیم و دوباره به سمت بالا به راه افتادیم. از اینجا به بعد مسیر کمی شیب تند به خود گرفت که تا خود جانپناه ادامه داشت. نزدیک جانپناه کمی دست به سنگ شدیم و در نهایت در ساعت 10:20 به جانپناه رسیدیم. دیواره شروین از آنجا ابهت خاصی داشت و ما را به خود فرا می خواند ولی ما برنامه برای صعود به دیواره نداشتیم و باید به شیرپلا می رفتیم. پس از 15 دقیقه استراحت به سمت شیرپلا به راه افتادیم. با اینکه کمی بالاتر از جانپناه شروین پناهگاه شیرپلا دیده می شد ولی صخره ها و دره عمیقی بین‌شان فاصله انداخته بود که یا باید دست به سنگ می شدیم و از آن صخره ها و پرتگاه ها عبور می کردیم یا به سمت بالا می‌رفتیم و صخره‌ها را دور می‌زدیم و یا به درون دره می‌رفتیم و از مسیر عمومی پیاده‌روی از دربند خودمان را به شیرپلا می‌رساندیم. ما راه سوم که آسان‌تر به نظر می‌رسید برگزیدیم و از راه پاکوب به درون دره سرازیر شدیم. ساعت 11:20 به انتهای دره رسیدیم که در آنجا در دو قسمت باید کاملا دست به سنگ می شدیم که خوشبختانه همه اعضای گروه به راحتی و با موفقیت این چالشی‌ترین قسمت مسیر را پشت سر گذاشتند و به مسیر اصلی رسیدند. در این قسمت با توجه به مشکل شخصی‌ای که برای یکی از اعضای گروه بوجود آمده بود، گروه به دو قسمت تقسیم گردید. پس از خداحافظی از یکدیگر، تعدادی از اعضا به سمت بالا و پناهگاه شیرپلا که فاصله چندانی از آنجا نداشت به راه افتادند و تعدادی دیگر به سمت پایین بازگشتند. برنامه در نهایت در ساعت 13:30 توسط نخستین گروهی که به دربند رسیدند به پایان رسید و روزی خوش و خاطره نیک دیگری در یادها باقی ماند.نفرات شرکت کننده:1- سیدعلی حسینی پور2- محمد امامیان3- کیخسرو حسن پور4- راحله خوشحال5- سمیه مهدوی6- زهرا علی اصغری7- عباس بختیاری8- ریحانه سیامکی9- ژیلا فیروزروستاي پس قلعه​sepandkoohsepandkoohWed, 14 Apr 2021 09:18:28 +0430