https://virgool.ir/feed/@senfi.mechشورای صنفی دانشکده مکانیک دانشگاه صنعتی شریفfa2026-11-11 10:41:50https://files.virgool.ir/upload/users/104050/avatar/1oN6ew.pnghttps://virgool.ir/@senfi.mechhttps://virgool.ir/@senfi.mech/صنفی-زحمت-و-لذت-wvz4j2b5miemبسم اللهخب...بالاخره این دوره از صنفی دانشکده هم با همه سختی‌ها و لذت‌هایش در حال اتمام است و انبوهی تجربه و یک مشت خاطره قرار است که از آن باقی بماند. دوره‌ای که با اتفاقات عجیب و غریب شروع شد و با مشکلات عجیب و غریب‌تر تمام؛ شروع‌مان با رفتن به مرز تعلیق همراه بود که البته با پیگیری دکتر نورانی عزیز و البته خودمان، به خیر گذشت و پایان‌مان هم با کرونا و خانه‌نشینی. حیف شد که نشد چهارگوشه دفتر صنفی را ببوسیم و خداحافظی کنیم :) صرفاً از خانه برای آن مکان که با خون دل به دستش آوردیم، دست تکان می‌دهیم و بدرودش می‌گوییم.هر چه جلوتر رفتیم، سختی کار صنفی را بیشتر چشیدیم و از آن طرف هم لذتش را. شاید بگویید این کار خشک صنفی کجایش لذت‌بخش است که الکی تعریفش را می‌کنی. باید بگویم که همه جایش! سراسر این کار پر است از حس خوب کار تیمی. پر است از تعامل و تفکر، و پر است از تجربه. گاهی از یک طرف باید دانشجوها و رفقاء خشمگینت را راضی نگه داری، از طرف دیگر هم باید مسئولین و اساتید دانشکده را متقاعد کنی و در این میان تلاش و عدم ناامیدی، مهمترین رمز موفقیت است. این حرف‌ها شعار نیست. مثال می‌زنم. حدس بزنید برای ارائه شدن درس طراحی کنترلر، با چند استاد صحبت شد؟ یک؟ دو؟ سه؟ خیر! با 8 استاد دانشکده مذاکره شد تا درنهایت، صنفی توانست این درس را وارد لیست دروس کند و ثمره آن تلاش را، اکنونی می‌بینیم که دیگر این درس در لیست دروس دانشکده جا افتاده و به راحتی ارائه می‌شود و دیگر نیاز به پیگیری ندارد. تلاش و ناامید نشدن، بزرگترین ثمره این کار به ظاهر خشک و سخت است! و البته که چقدر نتیجه دادن تلاش‌هایت لذت‌بخش است.احتمالاً در گوشه ذهنت این جمله خطور کرد که خب حالا بین این همه کار، یکی اش هم به نتیجه رسید، بقیه اش چه؟ باید بگویم که سخت در اشتباهی! در دانشکده، اگر صبر و پشتکار داشته باشی، به نتیجه می‌رسی. شک نکن. اساتیدمان انقدر خوب و منعطف هستند که فقط کافی است کمی در این راه تجربه کسب کنی و بقیه اش دیگر حل است! حتی اگر به نتیجه هم نرسیدی، چیزی از دست ندادی. یاد گرفتی که چه نوع تعاملی نمی‌تواند کارساز باشد و دفعه بعد باید شیوه دیگری را اتخاذ کنی. خاطرم هست که تازه صنفی شده بودیم. قرار شد بچه‌های آموزشی از دکتر وحید حسینی عزیز که دلمان هم برایشان تنگ شده، موضوعی را پیگیری کنند. ناگهان با چنان واکنش غیرمنتظره‌ای از جانب ایشان مواجه شدیم که... بگذریم :) باز هم دکتر نورانی عزیز کمک‌مان کرد تا قضیه حل شد. گفتم و باز هم می‌گویم. با وجود شکست اما یاد گرفتیم که باید با اساتید بزرگوار دانشکده چگونه تعامل کنیم و این، دست‌آورد کمی نیست.صحبت از دکتر نورانی زیاد شد. جا دارد از ایشان و همچنین دکتر خدایگان عزیزمان هم تشکر کنیم که شبانه روز همراه‌مان بودند. تعارف نمی‌کنم. واقعا شبانه روز مزاحم ایشان بودیم :) و صدالبته تشکر از دکتر کاظم‌زاده و شاملو بزرگوار.از بحث اصلی دور نشویم.دوگانگی های زیادی هم در این میان رخ می‌دهد. گروهی از دانشجویان درخواستی دارند و گروهی دیگر، دقیقاً مخالف همان و تو اینجا باید تصمیم بگیری؛ به گونه ای که به تو تهمت منفعت طلبی زده نشود. اینجاست که رشد می‌کنی و این اوج لذت است.در این راه پر پیچ‌وخم، سختی‌ها هم کم نبودند. زمان‌هایی که در اوج امتحانات پایان‌ترم هستی و از طرفی، فشار زیادی از ناحیه رفقایت برای پیگیری موضوعی را هم تحمل می‌کنی. اینجاست که به معنای واقعی کلمه، مدیریت بحران را تجربه می‌کنی! یا زمان‌های انتخاب واحد، مجبوری از صبح تا عصر حواست به همه چیز باشد که نکند اتفاقی بیفتد! این وسط باید انتخاب واحد خودت را هم انجام بدی. یا حتی نگاه‌های عجیب و غریب برخی از اساتید را موقع عوض کردن قفل کمدها بپذیری. صنفی است دیگر. برای رفاه دانشجویان و رفقایت، حاضری از خیلی چیزها بگذری!خلاصه اینکه شورای صنفی، بستری است پر از تجربه که تک‌تک لحظاتش قطعاً به دردت خواهند خورد، اگر نگاهت متفاوت باشد!فقط حواست باشد که صنفی برای همه دانشجوهاست. همه! دختر و پسر و رفیق و سال بالایی و انقلابی و غیر انقلابی :) باید در نظرت یکسان باشند. کشیده شدن در بازی‌های سیاسی چپی‌ها و راستی‌ها سمّ مهلکی است که رمق را از تو می‌گیرد و ادامه راه را برایت ناممکن می‌سازد.درنهایت، بدان که برای به ثمر نشستن صنفی عزیز، از سال ها قبل زحمات زیادی کشیده شده. از زمان‌ آقا بهزاد تا علی آقای لطفی و اکنون، علیرضا بیک احمدی خودمان! حیف است حالا که صنفی برای خودش وزنه‌ای شده و در دانشکده جا افتاده و میان اساتید و کارمندان و مسئولین نیز جایگاهی پیدا کرده، زمین بماند و متوقف شود. پس صمیمانه از شما دانشجویان عزیزی که دغدغه بهتر شدن دارید، می‌خواهم که آستین‌تان را بالا بزنید و به میدان بیایید، مطمئن باشید که پشیمان نخواهید شد.senfi.mechsenfi.mechThu, 06 Aug 2020 19:47:18 +0430https://virgool.ir/@senfi.mech/بازدید-دوم-s8wvgzuh5ulwبسم الله الرّحمن الرّحیمظهر سه‌شنبه 31 تیرماه 1399، پس از هماهنگی با معاون دانشجویی و ریاست دانشکده، برای بازدید و اطلاع از کمّ و کیف پیشرفت پروژه ساختمان جدید دانشکده مهندسی مکانیک، راهی این مکان شدیم.ورودی ساختمان، نبش کوچه گلستان قرار دارد که پس از اندکی پیاده‌روی، به سردر بسیار زیبای دانشکده می‌رسیم.شکل 1 سر در دانشکده شکل 2 سر در دانشکدهاز نظر موقعیتی، این ساختمان توسط ساختمان شماره دو مکانیک (ساختمان پردیس) و ساختمان جدید آموزش و پارکینگی که فعلاً مراحل پی‌ریزی آن در حال انجام است، محصور شده و تنها از ابتدای کوچه گلستان راه ورودی مستقیم دارد؛ البته با تغییرات انجام شده، حائلی بین ساختمان جدید مکانیک و ساختمان شماره 2 مکانیک و ساختمان آموزش وجود ندارد و این سه، مستقیم به یکدیگر راه دارند.ساختمان جدید دانشکده از نظر ظاهر و کارهای عمرانی تقریباً به اتمام رسیده و طبق گفته پیمانکار، تا آخر مرداد ماه 1399 این شرکت ساختمان را تحویل دانشگاه می‌دهد. (البته امیدواریم که این وعده تحقق پیدا کند.)شکل 3 داخل دانشکده شکل 4 داخل دانشکده شکل 5 داخل دانشکده طبق مشاهدات انجام شده، تنها نقص عمرانی موجود، آمفی تئاتر است و البته مقدار بسیار اندکی کارهای فنی و جزئی عمرانی نیز باقی مانده است.همچنین در انتهای راهروهای شرقی ساختمان، دو آسانسور در کنار یکدیگر تعبیه شده است که البته هنوز نصب و راه‌اندازی نگردیده است و طبق گفته پیمانکار، این دو آسانسور برعهده شرکت آن‌ها نیست! البته در مرکز ساختمان نیز یک آسانسور وجود دارد که تا طبقه پنج بالا می‌رود و در حال حاضر هم راه‌اندازی شده و قابل استفاده است.شکل 6 محل نصب آسانسورها در ضلع شرقی ساختمان شکل 7 آسانسور فعال در مرکز دانشکده نقص فعلی این ساختمان به تجهیزات داخل آن برمی‌گردد که شامل تجهیزات سرمایشی و گرمایشی، تجهیزات آموزشی مانند صندلی و تخته و پروژکتور و... ، تجهیزات آزمایشگاهی و... است.حال می‌خواهیم درباره ساختار ساختمان برایتان بگوییم :)ساختمان، شامل یک طبقه زیرزمین، یک طبقه همکف و 6 طبقه بالای آن است.در زیرزمین ساختمان، تعدادی از آزمایشگاه‌ها قرار گرفته‌اند و کلاس و دفتری در آن‌جا وجود ندارد.شکل 8 زیرزمین دانشکده شکل 9 آزمایشگاه مکانیک ضربه در زیرزمین دانشکدهشکل 10 کارگاه خلاقه واقع در زیرزمین دانشکده همچنین، تعدادی بسیار زیادی آزمایشگاه نیز مجموعاً در طبقات همکف، اول، دوم و سوم وجود دارد. تقریباً از هرچه که فکرش را بکنید یا نکنید، داخل دانشکده مان آزمایشگاه داریم و این ویژگی بسیار خوب دانشکده جدیدمان است. در شکل‌های زیر، تعدادی از این آزمایشگاه‌ها را مشاهده می‌کنید. در تعداد بسیار محدودی از آنان مثل آزمایشگاه اندازه‌گیری، دستگاه‌ها و وسایل آزمایش چیده شده‌اند و حتی در یکی از آزمایشگاه‌ها، دانشجویان مشغول فعالیت بودند اما بسیاری دیگر نیز خالی از وسایل هستند و صرفاً محل آنان تعیین شده است.شکل 11 آزمایشگاه مدارهای پیشرفته شکل 12 آزمایشگاه کامپوزیتشکل 13 تجهیزات قرار داده شده در محل آزمایشگاه اندازه‌گیری حال برویم سراغ طبقه همکف که احتمالاً شلوغ‌ترین و پر رفت و آمد ترین طبقه هم خواهد بود. در آن‌جا، تعداد حدود 5 کلاس تعبیه شده است و در بعضی کلاس‌ها نیز، میز و صندلی‌ها چیده شده است. ظاهراً همین تعداد کلاس برای ساختمان در نظر گرفته شده که با توجه به عظمت ساختمان، یک مقدار کم به نظر می‌رسد. اکثر اتاق‌های اداری مانند دفتر آموزش دانشکده، دفتر تحصیلات تکمیلی دانشکده، اتاق معاونت آموزشی و دانشجویی و انتشارات نیز در طبقه همکف قرار دارد. نکته قابل توجه در این‌جا، اضافه شدن اتاق معاونت دانشجویی به اتاق‌های دانشکده است که اتفاق مثبتی به نظر می‌رسد.شکل 14 تجهیزات قرار داده شده در کلاس‌ها شکل 15 تجهیزات قرار داده شده در کلاس‌ها شکل 16 اتاق معاونت دانشجویی همچنین سایت کامپیوتر، سالن مطالعه و اتاق فعالیت‌های دانشجویی نیز در طبقه همکف هستند که احتمالاً همه گروه‌ها از قبیل محور و صنفی و نامه و جشنواره بایستی در اتاق فعالیت‌های دانشجویی مستقر شوند. البته مساحت آن طبق گفته پیمان‌کار حدود 100 متر است و امیدواریم کفایت کند :) البته فعلاً در سالن مطالعه و اتاق فعالیت‌های دانشجویی، تعدادی از وسایل و تجهیزات ساختمان قرار گرفته است و به نوعی فعلاً کاربری شان انباری است :)شکل 17 اتاق فعالیت‌های دانشجوییشکل 18 اتاق فعالیت‌های دانشجویی شکل 19 سالن مطالعه دانشکده مملو از وسایل و تجهیزات از همکف که بگذریم، همانطورکه گفتیم، در طبقات اول و دوم و سوم، آزمایشگاه‌ها قرار دارند. همچنین در طبقه دوم و سوم، آمفی تئاتری با گنجایش حدود 120 نفر درنظر گرفته شده که البته هنوز کار زیادی برای تکمیل شدن دارد. این آمفی تئاتر، یک درب در طبقه دوم و یکی دیگر نیز در طبقه سوم دارد و به شکل پلکانی طراحی شده است.شکل 20 آمفی تئاتر دانشکدهشکل 21 آمفی تئاتر دانشکدهدر طبقات چهارم و پنجم و ششم دانشکده نیز که ساختاری کمی متفاوت از طبقات ابتدایی دارند، دفاتر اساتید محترم دانشکده قرار گرفته است و نام هر استاد نیز در کنار هر دفتر نوشته شده است.شکل 22 دفتر جناب آقای دکتر ارجمند در ساختمان جدید شکل 23 دفتر جناب آقای دکتر دورعلی در دانشکده جدیددر طبقه پنجم ساختمان، علاوه بر اتاق برخی از اساتید، چند دفتر دیگر از قبیل دفتر ریاست دانشکده، دفتر مدیر امور اداری، دفتر گروه‌ها و دفتر ارتباط با صنعت وجود دارد. از جمله اتفاقات مثبت دانشکده جدید می‌توان به وجود دفتر ارتباط با صنعت اشاره کرد که امیدواریم فعالیت پویا و موثری داشته باشد. همچنین دفتر ریاست و مدیر امور اداری نیز به شکل منحصر به فردی و متفاوت از موقعیت سایر اتاق‌ها در انتهای راهروی طبقه پنجم قرار گرفته است. همچنین کاربری "دفتر گروه‌ها" را نیز متوجه نشدیم :) احتمالاً منظور، گروه‌های تبدیل انرژی، طراحی کاربردی، دریا و... باشد، شاید هم نباشد.شکل 24 دفتر ارتباط با صنعت دانشکده شکل 25 دفتر ریاست دانشکده در دانشکده جدید مشکل نمازخانه هم برطرف شده و دو نمازخانه در طبقات پنجم و ششم دانشکده تعبیه گردیده است.به طور کلی دانشجویان سال‌های آینده این دانشکده قرار است با دانشکده‌ای بسیار بزرگ، زیبا و مجهّز مواجه شوند و امید است هرچه سریعتر این ساختمان به مرحله بهره‌برداری برسد.شکل 26 راه‌پله دانشکده شکل 27 نمای داخلی دانشکده در پایان، شما را به دیدن عکسی زیبا از ویوی طبقات انتهایی دانشکده جدید دعوت می‌کنیم :)شکل 28 ویوی طبقات بالایی دانشکده senfi.mechsenfi.mechFri, 24 Jul 2020 16:19:48 +0430https://virgool.ir/@senfi.mech/جلسه-شورای-صنفی-دانشکده-با-گروه-دریا-mqajuvbei2az#دریا #گزارش_جلسه ? در روز جمعه 30 خردادماه، کارگروه دریای شورای صنفی دانشکده با حضور در جلسه گروه دریا، به بیان مسائل و مشکلات دانشجویان حول محور کارآموزی رشته دریا پرداخت که گزارش جلسه را در زیر مشاهده می‌فرمایید: ? حاضرین: اعضای گروه دریای دانشکده شامل: آقایان دکتر عباس‌پور، سیف، صیادی، تابش‌پور و خراسانچی و نماینده شورای صنفی آقای عرفان بهاءلو ?در ابتدا نماینده شورای صنفی دانشکده، ضمن تشکر و ابراز خرسندی از حضور در جلسه، خواهان ادامه‌دار بودن حضور نماینده دانشجویان در برخی جلسات گروه شد و این مورد را کمک به رفع مشکلات دانشجویان و همچنین کمک به برنامه‌ریزی بهتر گروه دریا برای دانشجویان عنوان کرد. ?در قسمت اول نماینده دانشجویان مشکلات موجود را به صورت زیر عنوان کرد: 1️⃣ روند ثبت نام و انجام امور کارآموزی دریا سیستماتیک نیست و جدا از سیستم دانشکده می‌باشد و این برای دانشجویان سردرگمی ایجاد می کند. 2️⃣ اطلاع رسانی خوب و مناسبی از سمت گروه و دفتر دریا درخصوص زمان ثبت نام، نام شرکت‌ها و بقیه موارد صورت نمی‌گیرد. 3️⃣ کیفیت کارآموزی‌ها به هیچ وجه مطلوب نیست. فایل تهیه شده توسط شورای صنفی که جمع‌آوری نظرات دانشجویان دریا درخصوص کارآموزی ایشان می‌باشد، این موضوع را تایید می کند. امروزه دانشجویان بیشتر به دنبال آن هستند که جایی را برای کارآموزی انتخاب کنند که وقت کمتری از ایشان هدر دهد چرا که اکثر شرکت‌ها تنها کارهای تایپی و ترجمه به کارآموزان می‌دهند. 4️⃣ یک سری از دانشجویان ورودی ۹۵ که کارآموزی۲ دارند و یک سری از دانشجویان ۹۶ که کارآموزی۱ دارند، با توجه به شرایط کرونایی به وجود آمده دچار مشکل اسکان و نداشتن خوابگاه هستند. مطالبه ما این است که تصمیمی اتخاذ شود که این دوستان به صورت مجازی و به صورت دورکاری بتوانند کارآموزی خود را بگذراند. ? در ادامه جلسه دکتر #سیف بیان داشتند که جدا بودن سیستم کارآموزی دریا از دانشکده موجب بهبود آن شده و باعث شده است نظارت بر کارآموزی‌ها بهتر صورت گیرد. ?دکتر #تابش‌پور ضمن تایید مطالبات دانشجویان فرمودند که البته مشکل فرهنگی بین دانشجویان که اغلب دنبال کارهای راحت و بدون دردسر هستند نیز باید حل شود. ?دکتر #عباس‌پور در خصوص سه مورد اول اظهار داشتند که مطالبات وارد هستند و ان‌شاالله در طی یک روند و با طی پروسه زمانی باید مشکلات با هماهنگی گروه دریا و کارآموزی دانشکده حل شود. ?در خصوص مشکل آخر دکتر #سیف فرمودند که ابتدا اطلاعات همه دانشجویانی که چنین مشکلی را دارند، توسط شورای صنفی و دفتر دریا جمع‌آوری شود. سپس هر کدام از اساتید که می توانند کارآموزی بگیرند یک الی دو نفر از این دانشجویان را به عنوان کارآموز قبول کند. ?در ادامه دکتر #صیادی اضافه کردند اگر شرکتی مد نظر این گروه از دانشجویان است، حتی اگر دریایی نباشد و مکانیکی باشد، می‌توانند در آن شرکت کارآموز شوند.senfi.mechsenfi.mechSat, 20 Jun 2020 18:32:59 +0430https://virgool.ir/@senfi.mech/گزارش-جلسات-کارگروه-دریا-sxl7ijzh81hzصورتجلسه کارگروه مورخ 1 دی ماه 1398محور های جلسه: ۱)دروس اختیاری ۲)چارت دریا ۳)کارآموزی۱-دروس اختیاری:-حذف درس اندازه گیری و اضافه شدن الکترونیک عملی-حذف درس کاربرد آمار و احتمال در مهندسی مکانیک و اضافه شدن درس طراحی اجزا ۲( با توجه به اینکه درس کاربرد آمار و احتمال مورد استقبال دانشجویان نیست و احتمال ارائه شدن آن کم است در عوض درس طراحی اجزا ۲ بسیار کاربردی بوده و پیش نیاز دروس بسیاری است.)۲-چارت دریا:-درس مقدمه ای بر مهندسی دریا در ترم یک ارائه شود.- نحوه ارائه درس مقدمه ای بر مهندسی دریا تغییر کند و تعدادی بازدید به آن اضافه شود.۳-کارآموزی:- هم اکنون کاراموزی برای دانشجویان کارآمد و مفید نیست. باید ساز و کاری تعبیه کرد که این کار آموزی مفید باشد و دانشجویان به جای انجام دادن امور ترجمه، تایپی و ... بیشتر کارهای مهندسی انجام دهند . - مدت زمان کارآموزی دریا همانند کارآموزی مکانیک از دو کارآموزی ۲۴۰ ساعته به دو کارآموزی ۱۲۰ ساعته یا یک کارآموزی ۲۴۰ ساعته کاهش یابد.صورت‌جلسه با دکتر سیف مورخ 2دی ماه 1398در این جلسه پیرامون دو محور اساسی دروس اختیاری و کارآموزی صحبت شد که در ادامه نتایج هر یک ذکر می‌شود.۱-دروس اختیاری: -با توجه به اینکه در صورت اضافه شدن دروس جدید مانند الکترونیک عملی و طراحی اجزا ۲ به چارت دروس اختیاری احتمال تشکیل شدن دروس تخصصی مانند طراحی کشتی، زبان تخصصی، و...کم می‌شود پس به همین سادگی نمی توان آنها را به چارت اضافه کرد.-مقرر شد اضافه شدن درس الکترونیک عملی با توجه به کاربردی بودن آن در گروه دریا دانشکده بررسی شود.-در ادامه نمایندگان دانشجویان از گروه دریا بابت ارائه منظم دروس اختیاری از گروه دریا تضمین خواستند که این مورد در جلسات بعدی پیگیری خواهد شد.۲- کارآموزی:-در خصوص کاهش کارآموزی دکتر سیف به شدت با این موضوع مخالفت کردند اما در خصوص اصلاح روند و کارآمد شدن با دانشجویان هم نظر بوده و قرار شد با کمک شورای صنفی نظرسنجی از دانشجویان درباره کارآموزیشان صورت گرفته و از طریق تحلیل نتایج آن بتوان به کارآمد شدن کارآموزی کمک کرد.senfi.mechsenfi.mechSun, 29 Dec 2019 04:54:11 +0330https://virgool.ir/@senfi.mech/روز-دانشجو-به-روایتی-متفاوت-utnhjtzfk7gcدر یک بعد از ظهر پاییزی بارانی (یکشنبه ۱۷ آذر)، در سالن مطالعه‌ی دانشکده‌ی مهندسی مکانیک جای سوزن انداختن نبود. در واقع این سالن به یک سالن اجتماعات شبیه شده بود که دانشجویان -بیشتر ورودی‌های ۹۸ – دور تا دور آن نشسته بودند و منتظر بودد تا برنامه‌ای موسوم به «دورهمی به مناسبت روز دانشجو» شروع شود و یک گفت‌وگو درباره‌ی «کار دانشجویی» بشنوند و در آن شرکت کنند. در این دورهمی -که به همت بچه‌های محور و صنفی مکانیک برگزار شد- چندتن از فعالین سابق دانشجویی نیز حضور داشتند؛ مانند علی لطفی (دبیر دوره‌ی قبل صنفی مکانیک و عضو و سرپرست صنفی مرکز)، سبحان رحمانی (دبیر دوره‌ی قبل انجمن علمی مکانیک –محور- و دبیر دبیران انجمن‌های علمی)، علی یارندی (دبیر ۲ دوره‌ی قبل محور)، امیرمهدی حسنی (دبیر جشنواره مکانیک دوره‌ی قبل و مسئول سرگروه‌ها در اردوی ورودی‌های ۹۸) و محمدحسین قاسمی (دبیر کانون شعر و ادب سال گذشته و دبیر دبیران کانون‌های فرهنگی). برنامه با صحبت افراد بالا شروع شد که خودشان و پیشینه‌ی فعالیت‌های دانشجویی‌شان را معرفی کردند. در ادامه این سوالات مطرح شد: تعریف کار دانشجویی چیست؟ شکل ایده‌آل آن چیست؟ چگونه یک فرد باید بفهمد به حوزه‌هایی که شما در آن فعالیت کرده‌اید علاقه دارد یا نه؟ و .... . که فعالین سابق به آن‌ها پاسخ دادند و دانشجویان حاضر نیز نظر دادند. گزیده‌ای از صحبت‌های مطرح شده در این گفت‌وگوها را در زیر می‌خوانیم. فضای محک و تجربهاگر به کاری علاقه دارید، اگر باور یا آرمانی در ذهن شماست، قبل از اینکه تنبیه یا دستمزدی برای آن وجود داشته باشد می توانید آزادانه آن را در فعالیت دانشجویی تجربه کنید. با یک چرخ در دانشگاه می‌توان مکانی را پیدا کرد که آدم‌هایی -معمولا مشتاق و معمولا لایق- در آن‌جا باشند که بتوانید در آن‌جا تجربه‌ای را که می‌خواهید داشته‌باشید. نکته‌اش اینجاست که تا زمانی که کاری را «انجام ندهید» نمی‌فهمید که دوستش دارید یا نه. آدم با این آزمون‌ و خطاها هم خودش را می‌شناسد، و هم ارتقا می‌یابد؛ یعنی فردی که می‌رود داخل یک فعالیت دانشجویی با فردی که می‌آيد بیرون فرق دارد؛ به تعبیر مکانیکی‌اش «آچارکشی» می‌شود!فعالیت دانشجویی ایده‌آل؟ذات دانشجویی کنش‌گری و جنگیدن و کارهای جدید کردن است. اگر قرار بود فرق دبیرستان و دانشگاه این باشد که صرفا کتاب‌هایمان کلفت‌تر و پروژه‌هایمان سنگین‌تر بشود همان دبیرستان را تا چند پایه ادامه می‌دادیم؛ اسمش نمی‌شد دانشگاه! هر دانشجو، باید یک فعالیت دانشجویی حداقلی داشته باشد، همه‌ی ما باید یکی دو باری درگیرش بشویم تا بفهمیم اصلا به دردمان می‌خورد یا نه؛ که احتمال قوی به درد می‌خورد. این جا کنیم به ویدیویی که برای فارغ التحصیلی بچه‌های مکانیک ۹۴ ساخته شد و در آن چندین نفر می گویند: «اگر برمی‌گشتم به اول دانشگاه، در یکی از کانون‌ها یا انجمن‌ها فعالیت می‌کردم.» خلاصه که نرسید به ویدیوی فارغ التحصیلی و این را بگویید!آن روی سکه ممکن است فعالیت دانشجویی آن‌قدر جذاب باشد که فرد بدون اینکه بفهمد تمام زندگی‌اش بشود کار دانشجویی. درس، کار، ازدواج یا تصمیم‌های جدی زندگی‌اش را موکول کند به بعد از کار دانشجویی. کار دانشجویی، خیلی فرصت خوب و بستر سریعی برای رشد است؛ ولی ممکن است آدم‌ها خیلی غرق آن بشوند. راه حل: افراد باید آگاه باشند نسبت به کاری که می‌کنند. «من درس و رشته‌ام برایم خیلی مهم است، صرفا قرار است فضاهای مختلفی را تست کنم؛ مثل انجمن علمی، خیریه، شعر و ادب و ... .» اتفاقی که می‌تواند در نتیجه‌ي انتخاب آگاهانه بیفتد که با درگیر شدن در این کارها ذره‌ذره تصمیم‌تان را بگیرید که مثلا رشته‌تان را عوض کنید. نه اینگونه که: «من افتاده‌ام در کار دانشجویی، خیلی هم جذاب است؛ یا مسئولیت‌هایی گرفته‌ام و نمی‌رسم درس بخوانم. چون نمی‌رسم درس بخوانم، نمره‌هایم کم می‌شود. چون نمره‌هایم کم شده‌است، فکر کنم من به درد رشته‌ام نمی‌خورم.» این فرد کیف کرده‌است با فضای دانشجویی و انگار آن نخ تسبیح از دستش بیرون رفته‌است.آورده‌ی کار یا آورده‌ی شما؟!یکی از چیزهایی که در کار دانشجویی خیلی تقویت می‌شود «قدرت انتخاب» است. در دوران دبیرستان و قبل از آن، گزینه‌ها بسیار اندک است و مسیر بسیار مشخص؛ ولی زندگی واقعی اینجوری نیست. آدم‌ مجبور می‌شود انتخاب کند و پای آن بایستد. هیمن انتخاب در مورد کارهای دانشجویی پربسامد است: زیر این بار بروم یا نروم؟ که خود این با تعهد و مسئولیت‌پذیری درگیر است. یا مثلا شما مهارت‌های نرم را خیلی راحت یاد می‌گیرید. البته بعدا می فهمید که این‌ها را یاد گرفتید. شما وقتی می‌روید جایی مذاکره کنید، اعتبار شریف در دست‌تان است؛ اعتباری که خودتان هم به دست نیاوردید و در بیرون برای آن سر و دست می‌شکانند. یا فرصت‌های شغلی بیشتری نصیب‌تان می‌شود. اگر یک فارغ التحصیل بخواهد چند نفر از دانشجویان دانشکده را انتخاب کند، مسلما نمی‌رود کسی که سر کلاس استاتیک نشسته است را انتخاب کند؛ می‌رود از دفتر انجمن علمی و ... یک نفر را برمی‌دارد. مثل مدیریت تیم. و شما خیلی زود وارد کارهای جدی می‌شوید که در آن‌جا فرصت آزمون و خطا کردن نیست. فرصت تغییر در زندگی ایجاد می‌شود. اینکه بتوانید تغییری ایجاد کنید. مثلا فعالیتی که همیشه در حد یک آرزو بوده را بیایید برای اولین بار انجام دهید و بعدش جا بیفتد. در ادامه این تغییر برایتان مثل بچه‌ای‌ می‌شود که خودتان بزرگ کرده‌اید!کار دانشجویی خودش هدف نیست، وسیله است. شریف هیچ فرقی با یک دبیرستان و دانشگاه‌ها ندارد (استادان، آزمایشگاه‌ها و ...) حتی ضعیف‌تر هم هست. آنچه که در این‌جا فرق می‌کند آدم‌ها هستند. آدمی داریم که بعد از چند سال انصراف می‌دهد و می‌رود پزشکی می‌خواند، آدمی داریم که سال اولش استارت‌آپ می‌زند و سال‌ آخر درآمد چند میلیاردی دارد. می‌توان در اینجا جمع‌های مختلفی از آدم‌های متنوع درست کرد؛ برای اینکه یک قدم به هدف‌های خودمان نزدیک‌تر شویم. senfi.mechsenfi.mechTue, 10 Dec 2019 21:58:26 +0330