<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های #ساحل</title><link>https://virgool.ir/feed/@sedighe1346</link><description>همین که چمدانت را برمیداری همه میپرسند میخواهی کجا بروی؟ اماوقتی یک عمر تنهایی هیچکس ازتو نمیپرسد کجایی!، انگار همین چمدان لعنتی تمام ترس مردم از سفر است هیچکس از تنهایی تو نمی ترسد!</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 19:17:58</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2402785/avatar/S6Gk1o.jpg</url><title>#ساحل</title><link>https://virgool.ir/@sedighe1346</link></image><item><title>شبگرد</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/شبگرد-qyxhvswbxkgh</link><description>عنوان اثر : شبگردعنوان اثر : شبگردقالب : قطعهتاریخ انتشار: 1405/6/10 5:6شبگرد شبی آمد، از پنجره‌ام ماهیافتاد به دامانم، آن چهرهٔ جانانهدل گفت: مگر خوابی؟ گفتم بگو جانااین آمدنِ ناگه، افسانه به افسانهباران به سرِ خانه، آرام فرو می‌ریختمن مانده و یک رؤیا، در خلوتِ کاشانهاز دور صدایی گفت: «ای عاشقِ سرگردان»برخیز که می‌خواند، آن دلبر مستانهگفتم به دلِ خسته: آرام بگیر امشبگفتا که نمی‌گیرد، این عاشقِ دیوانهساقی شبی در زد، کاشانهٔ ما را دیدبی‌غصهٔ دل گفتا، هنگامه به هنگامهبی‌حوصله دل گفتا، شوریده مکن ما راگفتا زِ چه رنجیدی، آواره به آوارهای بر سرِ سجاده، دور از می و از بادهلبریزِ شراب آمد، پیمانه به پیمانهمن بارِ دگر با تو، دل گر کندت یاریهنگامِ نصیحت شد، دیوانه به فرزانهای دل، ندهد یاری، برخیز که باز آییای ساقی میخانه افسانه به افسانهگر دیر شود حسرت، خم تا نشود قامتآن مویِ پریشان را، کن شانه پیِ شانهشاید شده‌ای عاقل، هشیار شو ای غافلچرخی بزن در میدان، مستانه به مستانهدل بر شبِ تار آمد، شمعی نه فروزان شدخودسوزیِ بی‌حاصل، پروانه به پروانهدل باز خروشان شد، چون چشمهٔ جوشان شدزنجیر گسست آخر، دیوانه به دیوانهبی‌نام و نشان خندان، از دورترِ میدانصیادِ دلِ ما را، دزدانه به دزدانه#صدیقه_جر</description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Fri, 06 Nov 2026 01:27:53 +0330</pubDate></item><item><title>اگر،، و،،، اگر،، و، باز اگر</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/اگر-و-اگر-و-باز-اگر-w6cfwvrfdc5t</link><description>✍🏼اگر،، و اگر،، و باز اگر اگر پول و وقت کافی داشتم،برای تو یک خانه روی شانه‌ی ماه می‌ساختم؛جایی که شب‌هاستاره‌ها از سقف پایین بیایندو روی میز صبحانه بنشینند.تمام ساعت‌های جهان را می‌خریدمو عقربه‌هایشان رادر باغی متروک دفن می‌کردم،تا دیگر هیچ‌کس نتواند بگوید:«دیر شده.»برایم کشتی‌ای از استخوانِ روزهای رفته می‌ساختم و از اقیانوسِ خاطراتت عبور می‌کردم؛دنبال جزیره‌ای که  تو در آنمرا ترک کرده‌ای.برای حسرت‌هایمموزه‌ای زیر دریا می‌ساختم؛با دیوارهایی از شیشه،که ماهی‌ها میانشانخاطرات سوخته را ورق بزنند.کاش پول و وقت کافی داشتمتا یک شب،ماه را از آسمان پایین بکشم، روی صندلی روبه‌رویت بگذارمو از او بپرسم:چرا هرچه بیشتر دوست داشتیم،جهان کمتر برایمان جا داشت؟اما من تمام ثروتم راخرجِ «اگر» کرده‌ام؛ «اگر» بی‌رحم‌ترین بانک دنیاست:او هر شب سود حسرت می‌دهدو صبح، یک خاطره‌ی تازهاز من طلب می‌کند. دریاچه، کنار کلبه ام سال‌هاستتصویر رفتن آدم‌ها رادر آغوش خیسش نگه داشته،شب‌ها برای من گریه می‌کند؛آن‌قدر آرام که حتی ماهفکر می‌کند این موج‌ها نفس‌های آخرِ آب‌ هستندبه گمانم به من می‌گوید:«اگر پول و وقت کافی داشتی،مرا با خودت می‌بردی تا هیچ جاده‌ای میان تو و اوخشک نشود.»اما من می‌دانم حتی دریا همبرای بعضی فاصله‌ها کم می‌آورد؛بعضی آدم‌ها آن‌قدر دور می‌شوندکه آب هم راه رسیدن به آن‌ها را فراموش می‌کند.کنار دریاچه، درختی  سبز بود که هر پاییز به‌جای برگ،نامه‌های نخوانده می‌ریزد.باد آن‌ها را تا دورترین گوشه‌ی جهان می‌برد ولی هیچ پرنده‌ایجرئت نمی‌کند آنها را به مقصد برساند.درخت یک شب نجوا میکرد«من تمام عمر ریشه داشتمو تو تمام عمر دنبال راهی برای رفتن بودی؛ حالا بگو کدام‌مان بیشتر حسرت کشیدیم؟»گفتم: «تو دست‌کم هر بهارفرصت دوباره سبز شدن را داریدرخت سکوت کرد از شاخه‌هایشچند پرنده‌ی سیاه مثل تکه‌های سوخته‌ی قلب.  به آسمان پرواز کردند.گوزنی از میان مـِه گذشت،با چشمانی که انگار دو پنجره‌ی باز به زمستان بودند.به ماه نگاه کردبعد سرش را پایین انداخت؛ انگار او هم سال‌هاستچیزی را گم کرده که هیچ وقتنمی‌تواند پیدا کندسنجابی شب‌ها کنار پنجره‌ی خانه‌ام می‌نشینند و همراه من اسم تو را آرام‌آرام در تاریکی  زمزمه می کند، طوری که صبح فقط چند حرفِ زخمی روی زبانم باقی می‌ماند.پرنده‌ها هم دیگر به جنوب مهاجرت نمی‌کنند.گویا آنها هم میدانند آرامشدیگر در هیچ فصلِ جهان نیست.»و ماه،،،  ماه بیچاره،هر شب بزرگ‌تر می‌شودتا شاید بتواند جای خالی تو رادر آسمان پُر کند.ولی نمی‌تواند.یک شب دیدم ماه از شدت دلتنگی ترک برداشته بودو ستاره‌ها مثل دانه‌های نمکاز شکاف‌هایش روی زمین می‌ریختند.من زیر آن بارانِ ستارهایستاده بودم و فکر می‌کردماگر پول و وقت کافی داشتم،شاید همه‌ی ستاره‌ها را می‌خریدمو با آن‌ها نام تو رادور تا دور آسمان می‌نوشتم؛تا حتی خدا هم وقتی شب ها به پنجره‌ام  نگاه می‌کند،ببیند من چه کسی رااین‌همه  دوست داشته‌ام.آسمان اما هیچ جوابی نداد.فقط ابرها را مثل پرده‌های سیاهروی صورتش کشیدو باران گرفت.باران، آن شباز آسمان نمی‌بارید؛از چشم‌های ماه می‌چکید،چون او هم فهمیده بودبعضی «اگر»ها هیچ‌وقت به «ای کاش» هم نمی‌رسند. در دوردست،ها ستاره‌ای خاموش شد.دریاچه لرزید.درخت خم شد.پرنده‌ها ساکت شدند.ماه پشت ابر پنهان شد.و من فهمیدمشاید آن ستارهآخرین امیدی بودکه جهان برای ما نگه داشته بود.کاش پول و وقت کافی داشتم...نه برای ثروتمند شدن،نه برای سفر کردن،نه حتی برای خریدن تمام ساعت‌های جهان؛فقط برای اینکه یک بار،فقط یک بار،پیش از آنکه دیر شود،دستت را بگیرمو به دریاچه بگویم: «نگاه کن...این بار هیچ‌کس قرار نیست برود.»اما حسرت از همه‌ی  قدیمی‌تر است.دریاچه هنوز منتظر است،درخت هنوز نامه می‌ریزد،حیوانات هنوز در جنگل دنبال ردپای گذشته می‌گردند،ماه هنوز جای خالی تو را روشن می‌کند،و ستاره‌ها یکی‌یکی روشن می‌شوند.#صدیقه_جُر</description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Fri, 06 Nov 2026 01:27:10 +0330</pubDate></item><item><title>همزاد</title><link>https://virgool.ir/Letter/همزاد-cdf3mkhprhj4</link><description>«یک نفر مثل خودم، همزاد دنیای من است» هم‌نفس در خلوتم  ، در  عمق  رؤیای من استدر هیاهوی جهان، گم  کرده‌ام او را  ولینیک می‌دانم که او، پنهان و پیدای من استشاید از جنس شب است و شاید از رنگ سپیدهر چه هست، آیینه‌ای از حس فردای من استاو غم نان دارد  و  من غصهٔ یاران به دلقصه‌اش چون قصهٔ من، خفته در نای من استگاه در شهری غریب، از دور نامم می بَرَدگاه در خوابی عمیق، آغوش  آوای من استمن به دنبال نگاهش، کوچه‌ها  را می دَوَم گر چه او هم در پی  آن  روح والای من استمن به ظاهر خنده رو، او غرق اندوه و سکوتآنکه پنهان گشته هم ، همدرد غم های من است« یک نفر مثل خودم، همزاد دنیای من است» نیمهٔ مستورِ جانم ،  در تماشای  من است...این غریبه در وجودم این  منِ پنهان کیستنیمه ای  مکتوم  یا حل معمای من است #صدیقه_جُر #ساحل_تنها</description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Tue, 20 Oct 2026 22:34:03 +0330</pubDate></item><item><title>سرود سحرگه</title><link>https://virgool.ir/Letter/سرود-سحرگه-lomjsuvfpiit</link><description>سرود سحرگه  از لطف خدا غنچه شكوفا شده آخر زيبنده به بستانِ  بهاران شده آخر شبنم ز رخ سبزه غبارى بزدايدتا گل به چمن سلسله جنبان شده آخر پيغام نسیم از ورزش باد سحرگاهعطر نفس لاله و ريحان شده آخر بگذار كه تا باد زند بوسه به زلفشدل غنچه دهد باغ به جولان شده آخر امشب هوس گفتن شعر و غزل آیددر ميكدهٔ عشق غزلخوان شده آخر#صدیقه_جُر#ساحل_تنها</description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Tue, 20 Oct 2026 22:33:44 +0330</pubDate></item><item><title>نثار جان تو</title><link>https://virgool.ir/@sedighe1346/نثار-جان-تو-clx4dciwekuh</link><description>نثار جان تواینک بیا ای نازنین، جان‌ها فدای جانِ تودل را چه حاجت بر طبیب  ا وقتی‌ هست درمان توجان من و جانِ همه، قربانِ خاکِ پای توای قبلهٔ دل ای صنم،جانم شود قربان تواز شوقِ رویت هر شبی، چشم انتظارِ یک نظردل مانده در رویای تو، حیرانِ و سرگردان توگفتم که دل را می‌برم از کوی عشق و عاشقیدیدم که بستم تا ابد با جان خود پیمانِ توهر جا که باشم، عطر تو چون عطر باران می‌رسدگل می‌کند در سینه‌ام، از یاد تو بستانِ تودنیا اگر باشد مرا، بی‌تو نمی‌خواهم دگرجانم فدای آن دلی کز عشق شد حیرانِ توگرآسمان آید زمین گر ماه گردد همنشین هیچ است دنیا بهر من دست من  و دامان تو گر عمر من پایان رسد، باکی ندارم از اجلزیرا که باشد آخرش، جانم، فدای جانِ تو#صدیقه_جُر ای عشقِ من، ای بهترین، ای مونسِ شب‌های منباشد تمامِ زندگی، یک لحظه در چشمان تو #صدیقه_جُر</description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Wed, 26 Aug 2026 16:49:54 +0330</pubDate></item><item><title>یادگار بهار</title><link>https://virgool.ir/@sedighe1346/یادگار-بهار-tncsuwjirali</link><description>✍🏼یادگار بهارای فلک، آن خندهٔ شیرین زِ یادم رفته استدر میانِ خاطراتم، آن نگارم رفته استآن شبِ مهتابی و آن کوچه‌ها یادم نمانددر غمِ هجرانِ او، شور و قرارم رفته استعطرِ گیسویش هنوز آید به مشامِ خاطرملیک از آن باغِ محبت، برگ و بارم رفته استهر کجا رفتم نشان از عشق و یاران داشتماینک اما از همه، صبر و قرارم رفته استدل به دریا زدم و دیدم که دریا هم نبودکشتیِ امید من بی‌لنگر، بارم رفته استای رفیق، از بس که دنیا بی‌وفایی کرده استاز دلِ این خسته‌جان، شوقِ بهارم رفته استروزگاری دل، عاشقِ رویِ بهار و باغ بودحالیا از خاطرم، فصلِ بهارم رفته استآنچه می‌گفتم همیشه تا ابد خواهد ماندرفته‌رفته از دلِ من، یادگارم رفته است#صدیقه_جُر #صدیقه_جُر</description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Tue, 25 Aug 2026 02:58:03 +0330</pubDate></item><item><title>من یا من</title><link>https://virgool.ir/@sedighe1346/من-یا-من-meu33fdmcnxf</link><description>✍🏼مـَن_یا مـَندر سینه‌ی من آتشی از «من» پنهانیک من به فغان، آن یک دیگر به عیانیک من به هیاهوی جهان دل‌ بسته‌ستیک من به سکوت واژه ها دل، پیوسته‌ستآن یک، طلبِ نام و نشان می‌جویداین یک، ره بی‌نام‌ و نشان می‌پویدآن مَن، به غرورِ نفس آلوده شده‌ستاین من، به حضورِ قفس آسوده شده‌ستهر لحظه در این سینه نبردی برپاستیک مَن به زمین، آن مَن دیگر بالاستآن مَن که در آیینه نظر ها داردبا لطف بر مََن زِ رّه وفا می تابداین مَن که ورایِ مَنِ خاکی‌ست هنوزمی‌جویدم ازِ نور چو خورشید در روزمَن گر زِ خودِِ اینگونه گریزان گردمدر سایه‌ی بی‌بنیاد هراسان گردممَن گر ز رَه راست جدا گردم ، زِ جفاگم می‌شوم از خویش، به هرراه خطاآن مَن، نفسِ روشنِ جانِ من استبی‌او دلِ مَن خانه‌ ویرانِ مَن استپس وای اگر من زِ اصل خود بـرگردمبی‌آن مَنِ بیدار، زِ عشق افسردمدر مَن، دو ندا هست، ولی آهستهآن مَن که بماند، به دلم پیوسته#صدیقه جُر</description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Mon, 24 Aug 2026 01:29:40 +0330</pubDate></item><item><title>تسخیر</title><link>https://virgool.ir/@sedighe1346/تسخیر-hi7jyzff9vau</link><description>✍🏼 تسخیرپنج حسِ زندگی را در نگاهی بُرده‌ایصبر را از قلعه‌ی دل ناگهانی بُرده‌ایعقل را از خانه‌ی مغزم ربودی، بی‌صدااز مسیرِ روشنِ فکرم به جایی بُرده‌ایجانِ لرزان در تنم، چون قایقی در التهابسویِ ساحل‌هایِ دورِ بی‌پناهی بُرده‌ایاشک را از چشمِ من تا وسعتِ دریا کشانهم‌قدم با موج‌هایِ بی‌قراری بُرده‌ایخواب را از دیدگانم، وقتِ رؤیاهایِ نابدر هجومِ شب، به دنیایی خیالی بُرده‌ایروز هم خورشیدِ خود را در خسوفی گم نمودروشنی را در غبارِ یک نگاهی بُرده‌ایچون تگرگی بر بهارِ شهرِ شعرم تاختیذوق را از واژه‌هایِ آشنایی بُرده‌ایخنده‌هایم سال‌ها در سینه زندانی شدندفرصت لبخند را تا ناکجایی بُرده‌ای؟هرچه از من مانده بود،در یک نگاهت گم شد وعشق را در این ضیافت با سپاهی  بُرده‌ایمن که خود را گم نمودم در هجومِ چشمِ توروح را تا مرزِ افسونِ سیاهی بُرده‌ای#صدیقه_جُر #صدیقه جُر</description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Mon, 24 Aug 2026 01:23:22 +0330</pubDate></item><item><title>از کجا آورده ای</title><link>https://virgool.ir/@sedighe1346/از-کجا-آورده-ای-hkro2d7rfp3g</link><description>از کجا آورده‌ای؟قدِ رعنا، چشمِ زیبا از کجا آورده‌ای؟راستی این ناز و اطوار از کجا آورده‌ای؟آن لبِ خندان و آن شیرین‌سخن گفتن، بگواین همه لطف و تماشا از کجا آورده‌ای؟ماه در پیشِ رُخت شرمنده و حیران شده‌ستاین چنین حُسنِ دل‌آرا از کجا آورده‌ای؟در نگاهت آسمانی از غزل پنهان شدهاین همه شعر و معما از کجا آورده‌ای؟عطرِ گیسویت مرا تا باغِ رؤیا می‌برداین نسیمِ صبحِ فردا از کجا آورده‌ای؟هر کجا پا می‌گذاری، دل به دنبال تو استاین چنین جادوی دل‌ها از کجا آورده‌ای؟من که عمری با غزل بیگانه بودم، حالیااین همه شور و تمنا از کجا آورده‌ای؟گفتم از تو بگذرم، دیدم که دل فرمان نبرداین دلِ سرکش، تو گویا از کجا آورده‌ای؟#صدیقه جُر#صدیقه جُر</description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Fri, 21 Aug 2026 18:28:57 +0330</pubDate></item><item><title>اعجاز نگاهت</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/اعجاز-نگاهت-xl7rb4a7ek7z</link><description>تو آمدی و عشق رنگِ وجود شددنیای خسته از نفست حسود شددر چشم‌های تو شبِ من راهِ گم نکردهر جاده‌ای به سمتِ نگاهت ورود شدگفتم که عشق چیست؟ سکوتی میانِ مالبخندِ تو شکفت و همان،خود صعود شدهر برگِ نامِ تو را با عشق زمزمه نمودهر قطره‌ی باران به هوایت سرود شدمن رودِ بی‌قرارم و تو ساحلِ امیددیدارِ ما ترانه‌ی  یاس کبود شدای کاش وقت در نفسِ تو توقفی کندبین عمر در حوالیِ  چشمت، فرود شدصدیقه جُر </description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Fri, 19 Jun 2026 10:12:49 +0330</pubDate></item><item><title>خیال</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/خیال-q94ecbfvfdb6</link><description>می نشینم در خیالم با تو خلوت میکنم،خاطراتت را به صرف چای دعوت میکنممیرسی و  رو به رویم مینشینی با وقار،تا در آید از دل دیوانه ی عاشق هوارحرفمان گل میکندمیخندی ومن مستِ مست،با نگاهی ازدو چشمت می رود جانم ز دستاز صدای خنده ی ناز تو می گویم مدام،می کشی بادانه ی خال لبت ما را به دامعشق در بین من و تو باز جولان میدهد،میگریزد عقل،و دل در سینه فرمان میدهدخیره برچشمت کنم اصرار پیش من بمانرحم کن بر این دل غم دیده ی آتشفشانمن برایت از غم دوری حکایت می کنماز غم شب های تنهایی شکایت می کنمبی توجه می روی بی آنکه دریابی مرامیگریزی هردم از پیش نگاه من چرا؟یادت آور روزهایی که دلت دادی به مناز من و ازعشق میگفتی به هرجایی سخنعاشقم بودی ولی یک باره قیدم را زدیپس چرا دیگر سراغ این دل زار آمدی؟باورت باشد نباشد جان من در بند توستاین هواس پرت من همواره هرجایادتوستاین گلو درچنگ،بغض وخنده ی تلخی به لبمی کُشد فکر و خیال تو مرا هر نیمه شب#صدیقه جُر #صدیقه_جُر</description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Fri, 19 Jun 2026 09:12:37 +0330</pubDate></item><item><title>حسن ختام</title><link>https://virgool.ir/Letter/حسن-ختام-q083k1ro11qi</link><description>حُسنِ ختامنسیمِ زلفِ مشکینت به جانم پیچ‌وتاب آردز چشمِ مستِ تو بر دل هزاران انقلاب آردتو را در خواب می‌بینم میانِ باغِ مهتابیکه خنده بر لبِ گل‌ها هزاران رنگ و آب آردنگاهت آسمانی شد، زمان از رفتن افتادهچه سِحری در دو چشمت هست کز عالم جواب آرددلم چون قایقی گم‌گشته در دریای رؤیاهاستمگر دستِ تو آن را سوی ساحل بی‌شتاب آرداگر یک لحظه لبخندت بتابد بر دل و جانمبهار از کوچه‌های سردِ این دل انتخاب آردتو ماهِ آسمانِ عشقی و من ابرِ سرگردانکه شوقِ دیدنِ رویت مرا سوی سحاب آردمرا در حلقهٔ گیسوی خود یک دم تماشا کنکه زندانِ تو بر عاشق هزاران فتحِ باب آردغزل بی نامِ تو ناقص بماند تا ابد، ای یارکه اعجاز  حضورت حکمِ ختمِ این کتاب آرد#صدیقه_جُر #صدیقه_جُر</description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Wed, 17 Jun 2026 22:45:13 +0330</pubDate></item><item><title>باران  رحمت</title><link>https://virgool.ir/Shaerane/باران-رحمت-ku7vdrr12zxv</link><description>باران رحمت، ✍🏼در کعبه‌ی چشمانت ما را تو تسلّی دهبارانِ محبت را بر خانه‌ی دل نما جاریدل خسته زِ فریاد و ، آواره‌ی این دنیابا نام تو آرامد، ای چشمه‌ی بیداریهرشب که دلم گیرد از وسوسه‌ی تردیدیادت به یقین گوید، وقت است که باز آییدستی بکش از رحمت بر شانه‌ی اُفتادهآنجا که نگاهت هست،،آغاز امیدواریدر کوچه‌ی تنهایی، نورت نفسِ راه استبی‌تو همه‌جا بن‌بست، بی‌تو همه‌جا تاریای قبله‌ی احساسات، ای مبدأ معناهاما خسته‌ی این راهیم، محتاجِ نگهداریدل خسته و بی‌تابم، در سایه‌ی لطف توآرام شود این شب، با وعده‌ی بیداریهر جا که تو می‌تابی، ظلمت بشود عاریای صبحِ امید ما، ای مبدأ دیداریهر قطره ای ا ز رحمت، دریای یقین گرددهر زخم کنی درمان، آرام و سبک‌باریدر کعبه‌ی چشمانت دنیا همه کوچک شدآنجا که تو می‌تابی، آغازِ نکو نامیبگذار دعا باشیم در لحظه‌ی دلسوزیبگذار صدا باشیم در خلوتِ رویاییما هیچ نمی‌خواهیم جز سایه‌ی مهر توای امن‌ترین مأمن در گرداب گرفتاریاز سایه‌ی مهرت باز خورشید بساز امروزتا صبحِ دعا خیزان، نزدیک شود جاریبگذار دلِ خاموش، با آواز تو بنوازدای مونسِ جان و دل در وقت نگهداری#صدیقه_جُر</description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Mon, 08 Jun 2026 13:48:42 +0330</pubDate></item><item><title>اشک دل</title><link>https://virgool.ir/@sedighe1346/اشک-دل-vnjbzi78qgxv</link><description>اشک دل، تاکه رفتی شب به  چشمم صبح روشن می گریستماه هم بر بام سرد خانه با،من می گریست کوچه  از، عطر نفس هایت تهی شد ناگهان ابر براین خلوت خاموش مظنون می گریست باد نامت را به گوش غنچه، پنهانی رساندگل به یاد خنده ات زار و دلخون می گریست شمعِ تنها تا سحر بر غربت پروانه سوختعشق هم از ماتم دردانه  اَرغون می گریستسیلِ اشکم راهِ دریا را گرفت و پیش رفتاز خروشِ گریه‌ام، دریای جیحون می گریستآتشی افتاد از داغت به جانِ خسته‌اماز دلم آهی کشیدم چشم محزون می گریستدر غیاب روی تو شب تا سحر دل ناله کردشمع  هم بر غربت این قلب ویرون می گریست باد می آورد هر دم بوی زلف یار راباغ از آشوبِ برگ و شاخه موزون می گریست چون کبوتر در هوای آشیانت پَر زدمآسمان برغربت این مرغ خندون می گریست عالم و آدم همه از حالِ دل آگه شدندهرکه می‌بیند مرا، بر حالم اکنون می‌گریستهر ورق از  دفتر یاد تو را  وا میکنمجوهر غم بر سطور نامه مکنون می گریست بید مجنون دید اشک بی پایان مناز غم این غصهٔ بی حاصل افزون می‌گریست چرخِ بازیگر به حالم رحم کرد و شد غمینپیرِ گردون هم برایِ طالعِ واژگون می گریستسحرِ چشمانت مرا از خویشتن بیگانه کردبرمنِ افسون‌زده، هر سِحر و افسون می گریستلاله سر بر زانویش بنهاد و از داغت بسوختژاله بر رخساره‌ هایِ لاله گلگون می گریستخانه تاریک است و سقفش گشت بر فرقم خرابطاقِ ایوان هم بر این اقبالِ سرنگون می گریستپایِ من در بندِ غم مانده توانی نیست  لیکهرکه از این قفل و زنجیر، رَست بیرون می گریستهمدمی جز سایه‌ام باقی نماند اندر برمسایه‌ام همپایِ من، با قلب پرخون.می گریستقصهٔ لیلا و مجنون نزد دل  ناچیز شدهر که دید احوالِ من، بر حالِ محبوس می گریستاشکِ من راهی شد و سر زد به دشت و کوهسارذرّه ذرّه خاکِ گرمِ دشتِ هامون  می گریستهرچه گفتم با خوداز صبر و شکیبایی نشدصخره هم بر حال  این دریای نیلگون می گریست تا که رفتی واژه ها در حسرت شعرت شکستقافیه هم بر دفتر این  شاعر  مجنون  می گریست#صدیقه جُر </description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Fri, 08 May 2026 15:04:10 +0330</pubDate></item><item><title>خدایا</title><link>https://virgool.ir/@sedighe1346/خدایا-mqyfrmvvnwev</link><description>امروز که عقربه‌ها در برکهٔ گنگ زمان غرق شدند  و ساعت از قفسِ دیوار  خود گریخت  خداوندا، مرا چون مِه در میان انگشتانت حل کن  که دل بی‌پناه‌تر از برگِ پاییزی ست  عشقِ تو در رگ‌هایم چون جیوه جریان دارد در این کوچه‌های  یخ زدهسایۀ  مهرتو را می‌بوسم و هر صدا پژواک نام توست در تنهایی ام#صدیقه جُر #صدیقه_جُر</description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Mon, 04 May 2026 10:50:18 +0330</pubDate></item><item><title>باغ احساس</title><link>https://virgool.ir/@sedighe1346/باغ-احساس-ogys5yrhvhpc</link><description>باغ احساسبیادربـاغِ شعرمن همین امشب به مهمانیکنـارِ ساقی و مطرب دَمی بنشین به پنـهانیشبیهِ ابـرِ پاییزی، چه زیبا و دل انگیزیبیا از آسمان امشب با چشمِ بـارانیبخوان شعر مرا با شور، به نای‌ و نغمه‌ ی ماهورغروبِ آسمان را ببین، ای مـاهِ کنعانیسراغِ پنجره باماه شرابِ بزمِ شبْ دلخواهبِزَن‌پیکی بیا ساقی که خوددرد و درمانیسلامِ فصلِ پاییز وُ غـزل از عشق لبریزوشبی‌ابری شبی‌طوفان،شبی چون ابر گریانیغریبِ کویِ جانانم همایِ طلعتِ یارمتو ای جان‌‌ تو ای جانان مرا هَم راحت جانینگاه ساحل است بر کوچه‌هایِ مستِ بابونهبیا در بـاغِ رویاها شبی مهمان جانانی#صدیقه جُر#صدیقه_جُر</description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Mon, 04 May 2026 10:40:34 +0330</pubDate></item><item><title>شبی با خاطرت دل را جلا دادم</title><link>https://virgool.ir/@sedighe1346/شبی-با-خاطرت-دل-را-جلا-دادم-kylkfpcgzbvw</link><description>شبی با خاطرت دل را جلا دادم✍🏼بلوز آبی، نفتی زیبایشرا درآورد موهایش را که شانه کردآمد روی تخت کنارم نشست...گفتم نمی خوابی؟آرام نگاهم کردچیزی نگفت،، در چشمان مهربانشغمی نهفته بود،گفتم چیزی شده ؟بازم نگاهم کرد و چیزی نگفتدلم لرزید نگاهش نگاه همیشگی نبود.گفتم با من حرف نمی زنی قربونت برمقهری، دست بردم و لای موها شرو بهم زدم، لبخند تلخی زد وهمانطور که نشسته بودنگاهش رو از من دزدید و به آینهروبروی تخت خیره شد.بلند شدم و چراغ بالای تخت راروشن کردم، و خزیدم. کنج آغوششچشماش رو بست و آرام چیزی رانجوا میکرد ولی نفهمیدم چی میخوندنفهمیدم چرا از چشمانش اشک سرازیر شدبر روی گونه هایشقطره های اشک جمع شدهو منتظر پلک زدنش بودند..نگران شدم، خیره به او پرسیدم چیزی شده؟چرا گریه می کنی؟باز هم هیچی نگفت و فقط نگاهش بودکه کلافه ام میکردتوپیدم بهش که آخر لامصب دارم دق می کنم،یک حرفی بزن بفهمم چی شدهاز روی کمد کنار تخت،یه دفتری اشاره کرد،گفتم وقت خوابیدن هم دستاز نوشتن بر نمی داری؟،خیره شدم به رّد نگاهش به آن دفترانگار خودکار به دست گرفته بود وداشت می نوشت،با خودم گفتم چی داره می نویسه؟گاهی قطره اشکی با لغزش قلمش رویدفتر می چکید و جوهر خودکار پخشمی شد روی دفتر،،خسته شدم صداش زدمانگار قصد خوابیدن نداری برو داخلهال میخوام بخوابمنگاه غمگینش رو از روی کاغذ دزدیدو به خودش نگاه کرد، تو آینه چقدرجذاب تر شده بود دلم غـُنچ رفت براشبغلش کردم دورشد از من حتی یک لحظههم،نه به حرفم گوش داد،و نه نگاهم کرددست دراز کردم تا صورتش را لمس کنماومدم دست بکشم رو گونه هاشاشکهاش روپاک کنم ولی....نبودکسی نبود، باز هم توهم و خیالباز هـم رویا دیده بودمهیچکس نبود....سپیده زده بود تو آسمان و من خیره شدمبه جایی که نشسته بودکجا رفت،،؟در آینه خودم را دیدم با موهای ژولیده و چهره ی عبوس و خواب آلودهدنبال قرص سردرد میگشتم که چشمم افتاد به کمد کنار تخت، درست جایی کهاشاره کرده بود یک دفتر بود و خودکاری بین صفحات ش،از جایم بلند شدم رفتم سمت کمددفتر رو برداشتم، همان دفتری بود کهگاهی می نوشت،صفحه ای که خودکار بینش جامانده بود را باز کردم کهنوشته بود....‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍ ‍سالها در طلب عشق تو فریاد زدمرفتم و یاد تو را کنج دلم دار زدمحاصلم شد غمِ دلواپسی و دردِ فراقمن که یک عُمر دم از دلبریِ یار زدمهرچه کردم که بمانم به کنار تو نشدرفتم اما همه شب نام تو را جار زدم</description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Mon, 20 Apr 2026 16:33:45 +0330</pubDate></item><item><title>هوای دل</title><link>https://virgool.ir/@sedighe1346/هوای-دل-aftlgjqza0x3</link><description>مرغ عاشق ‌هوای دلهوای دلارسال شده در تاریخ : 12 شهریور 1404 | شماره ثبت : H9434868سینه به تـَنگ و نَفَسَش، حَبس، شدشِعر بِگو، شِعر زِ پَشیمانی اَشساز بـِزَن تا کِه نـَفَس هـُو کُنـَدبی خَبّر از حالِ پـَریشانی اَشزَخمه، بـِزن، بـَر تنِ طوفان هاتـَرجُمه، کُن، هوایِ بارانی اَشمِهر چُو آیـَد به تَماشایِ رازراه بِبـَند، بـَر دلِ ویرانی اَشبوسه بِـزن بـَر گلِ شهریوریتا که دَهَـد گـُل، به عِطر افشانی اَشفَصلِ خَزان و گُلِ نیلوفریگَـشت، چُو ناکام، به پیشانی اَشمانده، خِجِل ماه، عروسِ خَزانگـُنگ، در احساسِ، حیرانی اَشتَلخ، تَرین نگاه، کِه خُنـّاق، نیستوا عَجَبا بَر، سرودِ پایانی اَشزِمزِمه کُن،، زِمزِمهٔ اَشک و آهخِیالِ بی، تاب و گِرفتاری اَشوای که دَر ساعتِ شُومِ فَلـَکهَمسَفَـر لال، ترین حامی اَشهَمهَمه ای لالهٔ گُوشش گرفتمات، از این هَوایِ طوفانی اَش#صدیقه_جُر </description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Thu, 16 Apr 2026 11:30:53 +0330</pubDate></item><item><title>پرواز خیال</title><link>https://virgool.ir/@sedighe1346/پرواز-خیال-sv6nkv1hr5si</link><description>پرواز خیالارسال شده در تاریخ : 29 شهریور 1404 | شماره ثبت : H9435172ای که چشمت خواب از چشمانِ مستم می‌گرفتهر نگاهت از دل شیدای من جان می‌گرفتعطر مویت در نسیم کوچه ی شب می وزیدهر نسیمی از هوایت رنگ جانان می‌گرفتخنده‌های دلنشینت چون سحرگاه بهاراز لبانت نغمه‌ٔ شیرینِ عرفان می‌گرفتهر زمان با یاد تو دل در طپش می‌سوخت  بازاز تب شوقت بهانه، شورِ پنهان می‌گرفتنغمه‌ی قلبم به زیر سایه‌ی مهر تو بودبی‌صدایت هر تپش آهی غم‌افشان می‌گرفتچون نگاهت با نگاهم آشنا می‌شد به شوقلحظه‌هایم رنگی از روی تو، رخشان می‌گرفتدست‌های مهربانت گر به دستم می‌رسیدهر غریبی در دلم امید و ایمان می‌گرفتبا حضورت در دل تنگم بهاری می‌شکفتهر خزان از روی تو رنگی ز باران می‌گرفتذکر نامت بر لبم چون صبح روشن می‌دمیدعاشقی با یاد تو شورِ فراوان می‌گرفتاز شمیم بوسه‌هایت با طراوت می شدمخستگی در سایه‌ی مهر تو پایان می‌گرفتهر غزل از چشم تو الهام پیدا می‌نمودشاعر از مویت هزاران بیتِ سوزان می‌گرفتای همیشه در دلم، محبوب و آرامم توییعشق با روی تو معنا، رنگ و عنوان می‌گرفت#صدیقه_جُر </description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Thu, 16 Apr 2026 11:30:46 +0330</pubDate></item><item><title>وطنم ایران</title><link>https://virgool.ir/Letter/وطنم-ایران-ivofa0vmh4ov</link><description>✍🏼کاش می شد آسمان عشق را تسخیرکرد،آب اقیانوس را با آه دل تبخیر کرد،فکر کردم، رفتنت را میشود از یاد برد،رفتی و این رفتنت ، روح مرا زنجیر کردکاش میشد لحظه های زندگی را ضرب کرداشک و آه و ناله ی عشاق را تفسبر کرد،کاش میشددفتر شعرم به رنگ سرخ نبود اشک های مادرم*، روح مرا زنجیر کرد*مادرم، منظور، ایران بانو، ست#صدیقه_جُر.#ایران_سرای_ماست#سیستان_بلوچستان#ویرگول#شاعرانه #نامه ای_به_تو_که_نمیخوانی#زابل_سیستانی</description><category>#ساحل</category><author>#ساحل</author><pubDate>Wed, 15 Apr 2026 13:16:25 +0330</pubDate></item></channel></rss>