https://virgool.ir/feed/@seaniurعلاقمند به اشتراک گذاری تجربیات | فعال در توسعه محصولات FMCGfa2026-11-11 20:11:33https://files.virgool.ir/upload/users/15026/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@seaniurhttps://virgool.ir/@seaniur/مدیر-محصول-جوان-2-برنامه-هایم-اجرا-نمی-شدند-bah8f7qyor2lسلام :)سال نو مبارک. امیدوارم بتوانیم از لحظه لحظه های زندگی در سال جدید بیشترین استفاده ممکن را داشته باشیم. امیدوارم آخر سال 1399 کاری نباشد توانایی انجامش را داشته و آن را آنجام نداده باشیم. فرصتی نباشد که دیده ولی بدستش نیاورده باشیم. امسال آرزوی سلامتی رنگ و بوی خاص تری دارد، پس برای سلامت هم دیگر بیشتر دعا کنیم، نه فقط سلامت جسم بلکه سلامت روح همه ما نیز به مراقبت بیشتری نیاز دارد. شروع سال در قرنطینه با زمان بی نهایت اگر شما هم کمی ریاضیات آشنا باشید می دانید که منظور از بی نهایت تمام نا شدنی نیست. منظورم زمان بسیار زیادی است که نسبت به شرایط عادی سال داریم و آنقدر زیاد است که انگار میل به بی نهایت دارد. قرنطینه در کنار همه سختی ها و مشکلاتی که برای همه ما درست کرده، حداقل زمان زیادی را در اختیار ما قرار داده است و من امیدوارم بتوانیم از این زمان حداکثر استفاده را داشته باشیم. عمر با ارزش ترین سرمایه همه ماست که متأسفانه خیلی از ماها راحت از کنار آن ساده عبور می کنیم. شاید به نظر خیلی از آدم ها مهم ترین علت این بی توجهی نبود انگیزه و مشکلات بسیار زیادی باشد که همه ما این روز ها با آن دست و پنجه نرم می کنیم. اما من نظر دیگری دارم! چرا کاری نمی کنیم؟چند وقت قبل مطلبی را می خواندم که نویسنده علت تنبلی را جور دیگری بیان می کرد و عقیده داشت اصلا انسان تنبل وجود ندارد. او تنبلی و اهمال کاری را ناشی از این می دانست که ما نمی دانیم چگونه باید بعضی از کار ها را شروع کنیم. این مطلب حداقل در مورد من واقعا صادق است و وقتی خودم دقیق تر به رفتارم نگاه می کنم، مهم ترین علت انجام نشدن برنامه هایم را همین نظریه می دانم. خب، اکشن پلن چیست؟اکشن پلن استفاده حداکثری از زمان برای من در چند گام ساده خلاصه می شود که با شما به اشتراک می گذارم. قبل از اینکه شروع کنم، این را بگویم که معجزه دست به قلم شدن را فراموش نکنید، حتما قلم و کاغذ را همیشه در کنارتان داشته باشید.گام اول - هدف گذاری. در مورد هدف گذاری و باید ها و نباید های آن سخن های بسیاری گفته شده است، اما به طور خلاصه برای الان: هدف باید کاملا واضح و مشخص باشد، لطفا کلی گویی را کنار بگذارید. طوری هدفتان را مشخص کنید که بتوان با یک متر و اندازه ای موفقیت آن را سنجید و تلاش کنید که هدف خیلی دور از دسترس نبوده و بر مبنای واقعایات زندگی شخصی خودتان باشد. زمانبندی را هم که حتما خودتان بهتر می دانید!گام دوم - Road Map. برای هر کدام از هدف هایتان حتما یک مسیر تعیین کنید. مثلا اگر قرار است در سال جدید Python را به رزومه تان اضافه کنید، حتما کتابی که می خواهید از روی آن یاد بگیرید را مشخص کنید یا مثلا وبسایتی که قصد دارید در دوره های آن شرکت کنید را پیدا و نام آن را یادداشت کنید. به اینصورت وقتی به هدفتان فکر می کنید گام های آن کاملا در ذهن شما مشخص است.گام سوم- شروع. سخت ترین کار شروع است. سعی کنید با توجه به الویت هایی که در اهدافتان تعیین کرده اید، در اولین فرصت وارد مسیر شوید. گام چهارم- کاربرگ روزانه. بعد از اینکه هدف گذاری و مسیر را مشخص کردید و وارد آن شدید؛ گزارش کار نوشتن را آن هم به صورت روزانه فراموش نکنید. کار هایی که در طول روز انجام دادید را ثبت کنید و سعی کنید به اقداماتتان امتیاز بدهید. خود همین امتیاز دادن برای شما انگیزه ای ایجاد می کند و همینطور باعث می شود که عمل کردتان در طول مسیر بهتر و بهتر شده و پیشرفت کنید. آخر هر شب هم قبل از اینکه بخوابید چارچوب برنامه های روز بعد را برای خودتان مشخص کنید و تا جای ممکن برنامه ریزی کنید. حرف آخر.به نظر من همه ما می دانیم که در سال 1399 با اتفاقات شاید خیلی عجیب تر از آنچه در سال گذشته دیدیم رو برو شویم و به نظرم مهم ترین درسی که از سال قبل گرفتیم این است که همیشه باید آماده بدترین باشیم. برای آمادگی استراتژی، فکر، برنامه ریزی و اقدام لازم و وقتی ما آماده باشیم حداقل خیالمان راحت است در 1 درصدی از جامعه هستیم در مشکلات می توانیم به بقیه کمک کنیم. سینا رجائیانسینا رجائیانMon, 30 Mar 2020 02:11:25 +0430https://virgool.ir/@seaniur/مدیر-محصول-جوان-شماره-1-قوانین-ساده-kxdz3ltbu7cb+ الان تو یونیلور چی کار می کنی؟-+ مدیر دپارتمان IT شم.206 داشت، آخر هفته ها تنیس بازی می کرد، کتانی دوست داشتنی من را می پوشید و ساعت SWATH مورد علاقه من را به دست می کرد. همه این ها کافی بود تا من در سال های نوجوانی مریدش بشوم. هر جا که می شنیدم احسان هست، با علاقه می رفتم و دنبال فرصتی می گشتم تا بتوانم با او صحبت کنم. می خواستم از زیر زبانش فوت کوزه گری را بیرون بکشم و ببینم چطور من هم می توانم مثل او موفق شوم! اما هرچه بیشتر سوال می کردم، بیشتر گیج می شدم! احسان هیچ کار عجیب و غریبی و نمی کرد.سال پیش دانشگاهی روز آخر اردوی مطالعاتیمان بود، همه جمع شده بودیم تا صحبت های پایانی جناب مشاور را بشنویم. حرف هایش را شنیدم، ولی یکی از جملاتش عجب در جان من نشست! گفت، «یادتان باشد قوانین موفقیت ساده اند. شما برای موفقیت لازم نیست کار خاصی انجام بدهید. فقط باید یک سری کار های ساده را درست و به موقع انجام دهید». همان لحظه بود که یاد احسان افتادم، احسان کار خاصی نمی کرد فقط ...چند ماه گذشت و من در حالیکه زمان زیادی از 18 سالگی ام نگذشته بود، وارد دانشگاه شدم. دانشگاه صنعتی امیرکبیر. روز های خاصی بود. احساس می کردم نوبت محقق کردن آرزو هایم رسیده است، اما هنوز شاه کلید احسان را پیدا نکرده بودم!چند وقت پیش که داشتم رزومه یکی از وبسایت های موفق ایران رو نگاه می کردم، متوجه شدم که از سال 94 شروع به فعالیت کرده اند. درست همان روز ها بود که ایده ی فروش اینترنتی محصولات عربی کنکور را به یکی از اساتیدم پیشنهاد دادم و طراحی سایتش را شروع کردم. آن روز ها هم دنبال انجام دادن کار های عجیب غریب بودم. باز هم فراموش کرده بودم که لازم نیست کار خاصی انجام بدهم، فقط کافیست تا با استمرار، همان کار های ساده ای را که می دانم درست است را تکرار کنم. این روز ها که وضعیت سایت های مشابه را پی گیری می کنم می بیننم چقدر فرصت داشتم که الان برای بدست آوردن همان ها باید 3 برابر وقت و هزینه کنم. چقدر این تجربه برایم گران تمام شد!سینا رجائیانسینا رجائیانTue, 10 Sep 2019 21:57:46 +0430https://virgool.ir/@seaniur/داستان-پسر-شکست-خورده-ki04pryightyهمه ما و شمایی که با دنیای کنکور سر و کار داریم می دانیم که سال چهارم یا همان پیش دانشگاهی خودمان، سال پر استرسی است، کنکور را خومان برای خودمان گنده کردیم، خب طبیعی است که کار های بزرگ استرس زا هستند.اما نباید یک طوری بر این استرس غلبه کرد ؟ معلوم است که جواب همه ما به این سوال مثبت است معلوم است که همه ما می دانیم برای انجام کار های بزرگ باید سختی کشید ، تلاش کرد ، مشکلات سر راه را حل کرد تا به موفقیت رسید . همه ما شنیده ایم که یک شبه نمی توان ره صد ساله رفت اما گاهی یادمان میرود و دوست داریم یک شبه به همه خواسته هایمان برسیم و همه دردسر ها از همین فراموشی است که به سراغ ما می آید.بگذارید مثالی از خودم برایتان بزنم مثالی از روز هایی که من هم مثل شما کنکوری بودم.سال پیش دانشگاهی خیلی به اینکه من رتبه ام چنین و چنان بشود فکر می کردم چه در موقع درس خواندن چه در مواقعی که در مسیر های رفت و آمد پیاده روی را انتخاب می کردم . خب مسلما ً از خودم برای خودم یک بت می ساختم و هر از گاهی در یک رشته تحصیلی که تقریباً به طور متناوب بین رشته های عمران ،کامپیوتر و آی تی تغییر می کرد ؛ در سن کم خودم را در پروژه های خیلی کلان کشور می دیدم ، ماشین فلان داشتم و کلا اوضاع مالی خوبی داشتم !خب دفعتاً انرژی زیادی در من به وجود می آمد که درس بخوانم و از این حرفا، اما چون هدفم خیلی خیلی بزرگ و خیلی خیلی دور بود به سرعت از یادم می رفت و حتی گاهی وقتی با خستگی زیاد (در اثر پیاده روی) به خانه می رسیدم به محض اینکه در خانه کسی نبود خودم را توجیه می کردم که کمی استراحت ایرادی ندارد و همه ی آن «مــن» های بزرگ و به قول خودمان خفن را فراموش می کردم ! مسلماً وقت زیادی تلف می شد درسی هم خوانده نمیشد، به طبع درس را یاد نمی گرفتم و همه اینها خراب شدن امتحان ها و بدتر از همه خراب شدن خودم در نظر خودم و چهره خودم درنظر دیگران را در پی داشت . خب مسلماً آن «مــن» هایی که خودم در ذهنم ساخته بودم پیش دوستانم خیلی اعتبار داشتند وخیلی محبوب و دوست داشتنی بودند، با اتفاتی که به دلیل درس نخواندن منمی افتاد نمی توانستم از دوستانم توقع داشته باشم که به من احترامی در خور شأن آن «من» های بزرگ بگذارند و همین باعث می شد تا من دچار افسردگی بشوم دوباره وقت درس خواندم را با چه کنم چه کنم بگذرانم و دوباره این چرخه معیوب را به شکل قوی تری راه بیندازم .اما بعضی اوقات موقعی که واقع بینانه و نه هیجانی به این مسائل نگاه می کردم ، هیچگاه نمی توانستم به خودم بقبولانم که من هم می توانم یک تکانی به خودم بدهم ، در بین بچه ها سری در باورم ، امتحان هایم را خوب بدهم و در نهایت کنکور را با رتبه ای عالی پشت سر بگذرام ، انتخاب رشته ای خوب انجام دهم ، در دانشگاه موفق شوم ، جای خوبی کار پیدا کنم ، پول در بیاورم و الی آخر . از اینجا بود که سر و کله استرس پیدا شد و به عنوان یک موتور اضافه به چرخش سریعترِ سیکل کار خراب کن ذهن من به افسرده شدن و رشد نکردن من کمک شایانی کرد ! یعنی اگر بخواهم علت از دست دادن کنکور خودم را در یک کلمه بگنجانم ، می گویم:«بلند پروازی های احمقانه » !بلند پروازی اگر پشتوانه ای از تلاش و کوشش و موفقیت های قبلی داشته باشد نه تنها احمقانه نیست بلکه به شدت کمک کننده و امید بخش است و می تواند مکملی برای موفقیت های اولیه در راه هدف اصلی باشد .چند وقت پیش مقاله ای در باره اعتماد به نفس خواندم که نویسنده اعتقاد داشت هیچ چیز بیشتر از آزمون و خطا در بالا بردن اعتماد به نفس و همینطور شناخت خود تأثیر ندارد. خیلی وقت ها ما فرصت داریم که آزمون و خطا کنیم، خیلی وقت ها هم نه، یعنی گاهی اوقات بهای جبران خطا خیلی خیلی، سنگین است! برای همین شاید بهتر باشد ما از آزمون و خطا ی دیگران استفاده کنیم!سینا رجائیانسینا رجائیانFri, 06 Sep 2019 23:01:34 +0430