<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Saeed Mehdizadeh</title><link>https://virgool.ir/feed/@sdmehdizadeh</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 15:44:21</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4351/avatar/avatar.png</url><title>Saeed Mehdizadeh</title><link>https://virgool.ir/@sdmehdizadeh</link></image><item><title>امنیت</title><link>https://virgool.ir/@sdmehdizadeh/امنیت-jm88pvzxqjlt</link><description>اول- روز- خارجی- وسط روز- شرق تهرانخواهرزاده کلاس ششمی ام وارد ساختمان مادرم می شود. آقایی همزمان با او خودش را می اندازد تو و با او سوار آسانسور می شود. دخترک که قیافه مرد کمی مشکوک به نظرش می رسد از او می پرسد که با کدام طبقه کار دارد. مردک می گوید که برای خریدن تلویزیون دست دوم خانم طبقه سوم آمده است. شک دختر وقتی بیشتر می شود که مردک لپ او را می کشد و احیانا تماس خارج از عرفی هم می گیرد. دختر خود را کنار می کشد:-&#34;آقا چی کار دارین می کنین؟&#34;-&#34;نترس عزیزم، من یه دختر به سن تو دارم.&#34;آسانسور در طبقه سوم توقف می کند. دخترک رنگش پریده و زبانش بند آمده است. مرد چشمش که به مادرم می افتد، پیاده نمی شود و به طبقه چهارم می رود. دخترک وقتی حالش جا می آید ماجرا را برای مادرم تعریف می کند. تا مادرم دست به کار شود و در راهرو سرک بکشد، مردک سوار ماشینش شده و رفته است. دوم- شب یکی از اعیاد مذهبی، پسر 16-15 ساله ام با خواهر زاده ام که یکی دو سال از او کوچکتر است، با هم بیرون بودند. تفریحات کاملا سالم در شرق تهران. من منتظر هر دو در منزل مادرم نشسته بودم. از ساعت مقرر برگشتنشان گذشته بود. تلفن همراه هیچکدام جواب نمی داد. دلم شور افتاده بود. داشتم از در بیرون می رفتم بلکه در کوچه پیدایشان کنم که یک باره پسره زنگ زد:&#34;بابا یه دقه میای میدان فلان، ما دعوامون شده تو کلانتری هستیم.&#34;&#34;دعوا چیه؟ با کی؟ چه جوری؟ کجا؟&#34;نفهمیدم چطوری خودم را به محل مذکور که فلکه و پارکی در شرق تهران است، رساندم. میدان غلغله بود. دو سه تا بنز و ون نیروی انتظامی با ماموران مربوطه دور میدان حاضر به یراق ایستاده بودند. در کیوسک نگهبانی نسبتا بزرگ پلیس در وسط پارک، سبیل تا سبیل سرباز و درجه دار رده پایین نشسته یا ایستاده بودند. استوار فرمانده با شکم ورقلمبیده پشت میز نشسته بود. این دو تا بچه هم با یک بچه دیگر هم سن و سالشان گوشه ای کز کرده بودند. سرخ و خیس عرق. معلوم شد که پسرک سوم بازمانده گروه شری بوده که به دلیلی با بچه ما و خواهرزاده مان سرشاخ شده اند و سر پسر ما را زخمی کرده و فرار کرده اند و حالا ما باید رضایت بدهیم تا این ولد چموش را ول کنند.بعد از شنیدن ماجرا از پسرم و یکی از گروهبانها به سرکاراستوار رو کردم و گفتم:- &#34;تکلیف چیه جناب سرهنگ؟&#34;- -&#34;شنیدین دیگه. اگه شکایت دارین که باید بره دادسرا .....&#34;- &#34;یه سوال سرکار، ببخشید جسارتا وقتی این بچه ها تو سر و کله هم می زدند، شما و این همه مامور اینجا چی کار می کردین؟&#34;سرکاراستوار در حالی که شیرینی های عید مربوطه را یکی یکی از توی جعبه سرازیر خندق بلا می کرد، فرمود:-&#34;ما؟ هیچی. شکر خدا می کردیم.&#34;-&#34;ده اگه بهتون بگن یه نصفه تار موی یه خانم اون سر تهرون بیرون افتاده، همه تون عین لشگر سلم و تور هردودکشان می ریزین اونجا. اون وقت جلوی چشم خودتون این دو تا بچه را زدند و شما شکر خدا می کردین؟&#34;قسمت با نمک ماجرا آنجا بود که وقتی با عصبانیت گوش دو تا پسر را گرفتم و از کیوسک پلیس بیرون زدم، یک باره پسر خواهرم ناپدید شد. کمی این طرف و آن طرف میدان را گشتم تا یک گوشه پیدایش کردم. پرسیدم:-&#34;کجا رفتی تو؟&#34;-&#34;دایی شما مث که می ترسی ازین مامورا. دارم زنگ می زنم پسر عمه ام (18-17 ساله) با بچه های مشیریه هماهنگ کنه، با موتور بیان اینجا بریم حال اینا رو (مهاجمان) بگیریم. می شناسم همه شون رو.&#34;-&#34;عه؟ پسر عمه تون قیصر خان از کی تا حالا می خواد کار پلیس رو انجام بده؟&#34;-&#34;می تونه دایی. تو بسیج محلشونه. شوکرم داره...&#34;آن شب ما طیب خان و حسین ممد آقا (از گنده لاتهای قدیم تهرون) را به هر کلکی بود از مهلکه دور کردیم ولی شاید باورتون نشه که راستی راستی پسر عمه هه با موتور و شوکر نیم ساعت بعد به محل رسیده بوده و چون موفق به شناسایی سوژه نشده به مقرش مراجه کرده است.</description><category>Saeed Mehdizadeh</category><author>Saeed Mehdizadeh</author><pubDate>Thu, 27 Jun 2019 21:00:56 +0430</pubDate></item><item><title>شازده</title><link>https://virgool.ir/@sdmehdizadeh/شازده-jvjder6tjw3f</link><description>  خانه نيست كه. محل تجمع آدمهاي پرونده دار است اين ساختمان ما. روزي نيست كه پيك قوه قضاييه احضاريه اي، اخطاريه اي چيزي تحويل ندهد. به غير از دو سه نفر آدم بي حاشيه، هر كدام از سكنه درگير حداقل يك پرونده قضايي هستند. بعضي ها خواهان هستند و بعضي ها خوانده. در بعضي از موارد، طرفين درگير پرونده در واحدهاي روبروي هم زندگي مي كنند.مثلا يكي از همسايگان طبقه چهارم كه قبلا هم شرحش را گفته ام، خانم مطلقه اي است كه مدعي است همسايه واحد روبرويي شان انواع و اقسام حركتهاي عجيب و غريب بريا آزار و اذيت ايشان مي كند، از سرك كشيدن توي كيسه زباله ها گرفته تا ارسال نامه هاي عاشقانه و حتي نوشتن شماره تلفن روي در آپارتمان. جالب اینجاست که در آپارتمان مورد تهمت تنها موجود نر، پدر بزرگ بازنشسته خانه است. طرف مقابل هم از اين شاكي است كه صداي بلند موسيقي همسايه مخل آسايش ايشان شده است. تا حالا دو سه بار پاي پليس بابت اين موارد به ساختمان باز شده و حالا هم كه كار به دادگاه و دادگاه كشي رسيده است. البته منزل مي گويد كه سر و صداي موسيقي از طرف يكي از واحدهاي طبقه پنجم بوده كه ظاهرا مي خواسته اند &#34;شازده&#34; را سرگرم كنند. جهت اطلاعتان شازده طوطي كاسكوي خاكستري با نمك خانواده اي است كه خودشان درگير يكي دو پرونده هستند. آقاي خانواده صاحب كاسكو از مديران ارشد دولتي بود كه يك پايش اينجا بود و پاي ديگرش خارج. جناب مدير هر شب و هر آخر هفته اي كه در ايران بود، درگير كار و جلسه و غيره بود. مدتي پيش وضعشان خيلي روبراه شد و به واحد بزرگتري، چند خيابان بالاتر، اسباب كشي كردند و اين واحد را اجاره دادند. مستاجر مربوطه هم آدم نيمچه خل و چلي بود كه زمان مديريتمان دو سه بار سر و تنش را شسته بوديم و خدا خدا مي كرديم زودتر موعد اجاره اش به سر آيد و شرش را بكند. دو سه هفته بعد از تمديد اجاره آقاي خل و چل، كلاغهاي ساختمان خبر آوردند كه جناب مدير ارشد جهت پاره اي از توضيحات از منزل به تپه هاي شمال غرب تهران رفته و فعلا آب خنك سر مي كشند و در نتيجه اهل بيت مكرم كه اوضاع مالي شان بي ريخت شده تصميم گرفته اند آپارتمان لوكس را تحويل داده و به همين ساختمان برگردند. مستاجر خل و چل هم افتاد روي دنده لج كه من تازه تمديد كرده ام و قانونا نمي توانند عذر ما را بخواهند و كار به شوراي حل اختلاف كشيد. حالا دو سه ماه است خانواده آقاي مدير موفق به دك كردن مستاجر مسئله دار شده اند، اما هر دو پرونده پرونده همچنان باز است.واحد روبروي خانواده مدير در اجاره زن و شوهري به اتفاق پسر تين ايجرشان است. آقاي خانواده از آن هفت خطهاي روزگار است. با مالكش دعوا دارد و اجاره نمي دهد هيچ، شارژ ساختمان را هم بايد به ضرب دگنك ازش گرفت. نامبرده ظاهرا درگير پرونده شكايت مالكين واحدهاي مسكوني قبلي اش هم هست و از صاحبخانه اش شنيده ام كه شركت ايشان هم ورشكست شده و خلاصه از آن آدمهاست كه عمرش طولاني است چون طلبكاران و شاكيانش شب و روز براي زنده ماندن او و به دام انداختنش دست دعا به آسمان بلند كرده اند.اما براي جور بودن جنس، مورد دادگاه خانوادگي هم در ساختمان داريم. همسايه طبقه دوم، كه از قضا بچه محل قديم ما هم هست و كمي تا قسمتي گنده لات و بد سابقه در پرداخت شارژ ساختمان، تا چند وقت پيش دو همسر داشت كه يكي شان فوت فرمودند و مشاراليه به اتفاق همسر باقيمانده و دوقلوهاي دوست داشتني شان به اروپا هجرت كردند. اين قضيه دو سه سال پيش اتفاق افتاد. حالا باز كلاغهاي به شدت مشغول خبر آورده اند كه خانم مربوطه برگشته و درخواست طلاق كرده و مهريه اش را به اجرا گذاشته است..گمان كنم كه پرونده شكايت به خاطر افت قيمت يك دستگاه تيبا در اثر تصادف زنجيره اي پسر من در دادگاه حل اختلاف محل، سبك ترين پرونده ساختمان باشد. خوشبختانه چند وقتي است پرونده راكد مانده و بنظر مي رسد شاكيان بي خيال شده اند.خلاصه اين طور كه پيش مي رويم گمان كنم قوه محترم قضا مجبور شود شعبه اي در محل اين ساختمان براي پيگيري امور حقوقي سكنه باز كند. فقط خدا كند دفاتر معاملات ملكي منطقه از اين قضايا خبردار نشوند، چون يكي دو تا از واحدها قصد فروش دارند و مي ترسم مشتريها فراري بشوند.اما به عنوان حسن ختام اين را بگويم كه جناب شازده از بس باشيرين زباني هايشان از اهالي ساختمان دلبري كرده، در جلسه ساختمان كه منزل به نيابت از ما شركت كرده بود، مي خواستند قرار بگذارند كه شازده هر چند روز مهمان يكي از واحدها باشد و سر اهل واحد را گرم كند. بعد منزل با خودش فكر كرده كه اقامت شازده در واحد ما به دليل الفاظ شيريني كه بين ما رد و بدل مي شود، ممكن است براي طوطي بدبخت بد آموزي داشته باشد. بنابراين موضوع نگهداري نوبتي از شازده فعلا مسكوت مانده است.</description><category>Saeed Mehdizadeh</category><author>Saeed Mehdizadeh</author><pubDate>Thu, 06 Jun 2019 16:35:10 +0430</pubDate></item></channel></rss>