<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Mohammad Amin</title><link>https://virgool.ir/feed/@scream</link><description>Atheist, Realist, Minimalist, Existentialism</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 09:26:22</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/19785/avatar/LaXaSv.png</url><title>Mohammad Amin</title><link>https://virgool.ir/@scream</link></image><item><title>چرا احساس کردم نیاز به نوشتن دارم؟</title><link>https://virgool.ir/@scream/چرا-احساس-کردم-نیاز-به-نوشتن-دارم-yekrabraliy1</link><description>نمیدونم از کجا شروع کنم، خیلی حرفا دوست دارم بزنم، و خیلی چیزا دوست دارم بنویسم ...ولی تاحالا شروع به نوشتن نکردم، البته راستشو بخواین همیشه درحال نوشتنم ولی نه اینجور نوشتن ها، یکی از عادتام اینه که هرکاری که میخوام انجام بدم یا دوست دارم انجام بدم و یا قبلا انجام دادم، حتما یجایی مینویسمش! ولی خب تا بحال هرچی نوشتم، برای خودم بوده، حالا دوست دارم راجب دنیای اطرافم بنویسم تا بالاخره شاید جایی ثبت بشه و بقیه بتونن از طرز تفکر من آگاه بشن و دنیا رو از دید من ببینن تا بتونم ایراداتش رو پیدا کنم و خودم رو اصلاح کنم.(چقد صدای اسپیس کیبورد رو مخه!)یه زمانی خاطرات خودم رو مینوشتم، و دفترچه خاطرات داشتم، نوشتن خاطرات هم تقریبا همین حس الانم رو بوجود میاورد، ولی سه مشکل اساسی داشت، اول اینکه نمیشد بدی به کسی بخونش، چون معمولا شخصی که میخونه حتما در کنارت حضور فیزیکی داره و خوندنش باعث رنجش روحت میشه، دوم اینکه فقط در قید گذشته بود، و تو نمیتونستی آینده و طرز افکارت رو داخلش بنویسی، سوم اینکه وقتی هر از گاهی برمیگشتی دفترچه رو میخوندی اندوه زیادی تو دلت میومد، و جالبیش اینجا بود که من هم خاطرات خوب رو مینوشتم و هم خاطرات بد.ولی چرا لذت خاطرات خوب با خوندنش بر نمیگشت؟ ولی خاطرات بد اندوهش برمیگشت؟ شاید این غریزه انسان به منفی گرایی باشه یا شایدم مشکل از من بود (یا شایدم خاطراتم)، کسی چه میدونه! ولی من که اون دفترچه رو 2 سال پیش از بین بردم و دیگه هم ننوشتم.چرا احساس کردم نیاز به نوشتن دارم؟ نمیدونم! ولی دوست دارم امتحانش کنم، یه حس غریزی بهم میگه بهش نیاز دارم، تا بتونم افکارم رو متمرکز کنم و به خودم آرامش بدم! آره، الان که دارم بهش فکر میکنم، دلایلم همیناست، همین الان هم یه حس لذت در من بوجود اومده.جالبیش اینجاست الان که سرمو آوردم بالا و به نوشته هام نگاه کردم، یه حس دژاوو در من بوجود اومد، انگار که قبلا واسم اتفاق افتاده بود و این صحنه ها واسم تداعی شدن.الان که دارم دقت میکنم، اصلا فکر نمیکردم بخوام انقدر بنویسم، هرچی از ذهنم اومد بیرون، نوشتمش! و حس بهتری دارم ....</description><category>Mohammad Amin</category><author>Mohammad Amin</author><pubDate>Mon, 22 Oct 2018 00:24:33 +0330</pubDate></item></channel></rss>