<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های شلغم‌الدین</title><link>https://virgool.ir/feed/@schalqam</link><description>در دنیایی که همه دوست دارند بهترین میوه ها باشند من بدترین صیفی هستم که هیچکس نگاهش نمی‌کند؛ شلغم!</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:40:32</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/306188/avatar/oWsAAg.jpeg</url><title>شلغم‌الدین</title><link>https://virgool.ir/@schalqam</link></image><item><title>یازده سال پیش اومدم یه موز بردارم، اسیر شدم</title><link>https://virgool.ir/@schalqam/یازده-سال-پیش-اومدم-یه-موز-بردارم-اسیر-شدم-bzfkxrvmsedc</link><description>من تقریبا یازده ساله که می نویسم. البته این عمر از نوشتن دلیل بر این نمیشه که خوب می نویسم یا هدف‌دار می نویسم یا لزوما خروجی خاصی از نوشته های گرفته شده باشه اما صرفا نوشتم. به قول مادرهای ایرانی اگر این همه وقت و سرمایه و پول برق رو صرف درسم کرده بودم وضعیتم هیچ فرقی با الآن نداشت(!)؛ اما نوشتن بیشتر برام یه رسالته، رسالتی که اونقدر بزرگ نیست و تنها به پیدا کردن چند دوست ختم شده اما همچنان بر دوشمه.چندین سال در وردپرس نوشتم بعد تصمیم گرفتم که یک سایت شخصی باز کنم و پز اینکه در دات.کام می نویسم را به بقیه بدم. اما امسال متوجه شدم که هزینه این پزی که اولش اونقدر هم جدی نبود اونقدری زیاد شده که باید کلیه بفروشم که بتونم سایتم رو تمدید کنم. پس عطاش رو به لقاش بخشیدم و همه کاسه و کوزه‌امون رو جمع کردیم و شدیم همون آقایی که بودیم. برگشتیم به وردپرس و اصلا یه پست نوشتم که آقا نخواستیم ما، خداحافظ.اما امروز از وردپرس برام ایمیل اومد که یه نفر گفته کاش چرت و پرتات ادامه داشت. یه لحظه حس اسپایدرمنی رو داشتم که مدتی شغل شریف «اسپایدرمنی» رو کنار گذاشته و مردمش از دست آدم بدا (بخوانید Villain) در عذابن. گویی پیتر پارکری بودم که به کالج برگشته بود و نیاز بود دوباره عینک بزنه و سعی می کرد درس بخونه. فکر می کنم دیگه با این مثال هام متوجه شرایطم شده باشید. مردمم (فکر می کنم نهایتا 4-5 نفر بودن که نوشته هام رو می خوندن) بهم احتیاج داشتن و من هم به اونها احتیاج داشتم.اما دوست نداشتم به وردپرس برگردم. هرچند که باید به کسی که از تمامی محدودیت ها عبور می کنه و به وردپرس می رسه تا چند خط مهمل بخونه باید بهش جام «قفلی‌ترین ول‌نکن سال» رو اعطا کرد اما خب هوای وردپرس شبیه یه آلونک نم زده با رطوب بالا ته یه جنگل مه گرفته است. البته این فقط حس من نسبت به وردپرسه شاید برای کس دیگه یه آلونک نم زده با رطوبت پایین ته یه جنگل مه گرفته باشه اما به هر حال.جدای از تمام شوخی ها خنک و غیرقابل تحملم در نوشته هام، فکر می کنم نوشتن یکی از سرگرمی های خوش آیندی برام باشه که آخر یه روز خسته کننده با اشتیاق من رو جلوی این مانیتور 15.6 اینج نگه می داره.ذیل نامه یکم: «اسپایدرمنی» کردن شغل محسوب میشه؟ تمام وقت یا پاره وقت؟</description><category>شلغم‌الدین</category><author>شلغم‌الدین</author><pubDate>Sat, 27 Feb 2021 00:44:19 +0330</pubDate></item></channel></rss>