<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Sara Torkashvand</title><link>https://virgool.ir/feed/@saratrkshvnd</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 12:43:53</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1889858/avatar/avatar.png</url><title>Sara Torkashvand</title><link>https://virgool.ir/@saratrkshvnd</link></image><item><title>خسته از درجا زدن!</title><link>https://virgool.ir/@saratrkshvnd/خسته-از-درجا-زدن-r54lyjubsck2</link><description>قبل از اینکه بیام و این &#34;نوشتم&#34; رو اینجا آپلود کنم، فلش بک زدم به پست‌های گذشته؛ و تاریخ انتشارشون باعث حیرتم شد!باورم نمیشه، 6 ماه ازش گذشته باشه و من دوباره اینجام!راستش اگه بخوام از سارا مختصر مفید بگم، اینه که دوران خوبی رو سپری نمیکنه، سارایی که دچار نا امیدیِ همراه با امید شده! سارای خسته از درجا زدن، سارای خسته از &#34;سارا نبودن&#34; .این روزا وقتی وارد دنیای مجازی میشی، یه عالمه آدم موفقِ تیلیاردری میبینی که با همین یه اپلیکیشن تونستن زندگیشون رو عوض کنن. انگار یه چیزی که داره باب میشه تو این دنیا، اینه که تو میتونی یه شبه و به راحتی زندگیت رو عوض کنی و وقتی میری توی دل کار میبینی: ای بابا، حتما مشکل از منه که نمیشه! انگار یکی باید بیاد بهم گوشزد کنه که: دختر، شاید اصلا این مسیر، راهِ تو نیست. راه خودتو پیدا کن.و حالا راجب اهمالکاری و تنبلی، یه مطلبی خونده بودم که تو تنبل نیستی و فقط دچار فرسایش روحی شدی!از یه جایی به بعد باید کاری میکردم؛ منی که سال کنکورم به خودم قول داده بودم حتما دوره‌ی دیجیتال مارکتینگ پله به پله رو شرکت کنم، بعد از 2 سال بالاخره تونستم انجامش بدم.حقیقتا حال نسبتا بدی که به خودم داشتم، با این کار از بین رفت. همه چی خوب پیش رفت تا اونجایی که دیدم هرچی رزومه میفرستم، به خاطر محل سکونتم رد میشه؛ پس تصمیم گرفتم بیام سمت سئو تا بتونم ریموت کار کنم.کاری که هروقت انجامش میدم، برام نوعی تراپی محسوب میشه.کاری که منو از دنیا پرت میکنه و میتونم چند ساعتی رو برای خودم باشم. کاری که با فکر کردن بهش، حتی باعث میشه پروانه‌های قلبم به پرواز در میان!برای اینکه از فرسودگی روحتون نجات پیدا کنین؛ توصیه میکنم کارای مورد علاقتون رو انجام بدین. نمیدونین کار مورد علاقتون چیه؟ خب پس کارای جدید رو تجربه کنین.تضمین میکنم که این کار اصلا waste of time, money نیست!!!و یه جایی به دردتون میخوره این تجربه ها.در اخر، میخوام اضافه کنم که من اعتیاد پیدا کردم به &#34;پله به پله&#34;. چند وقتی هستش که دوره‌ی قبلی تموم شده و کلی دارم با خودم کلنجار میرم که: سارا، تا وقتی تو همین دو حوزه حرفه‌ای نشی، حق نداری بری سمت کار جدید!و خب منی که خودمو میشناسم میدونم اون روز، دیر نیست؛ و قراره دوباره از دانشجوهای پله به پله باشم!!!</description><category>Sara Torkashvand</category><author>Sara Torkashvand</author><pubDate>Thu, 15 Jun 2023 15:55:36 +0330</pubDate></item><item><title>برنده‌ی بازیِ زندگی باش!</title><link>https://virgool.ir/@saratrkshvnd/برنده-ی-بازی-زندگی-باش-f7iyewzcbcol</link><description>با خودم میگفتم زندگی راز بزرگیست که در ما جاریست، زندگی فاصله‌ی امدن و رفتن ماست، رود دنیاجاریست، زندگی اب تنی کردن در این رود است، وقت رفتن به همان عریانی که به هنگام ورود امده‌ایم، دست ما در کف این رود به دنبال چه میگردد؟! خودتو شبیه یه کرکتر یه بازی کامپیوتری تصور کن، این آدمه یه سری مرحله توی زندگیش داره: ازدواج میکنه، شغل پیدا میکنه، درس میخونه و یه عالمه اتفاق تو زندگیش داره می افته.و تو کسی هستی که داره این کرکتر کوچولو رو بازی میکنه. بالا سرش یه چیزی هست که نشون میده این جونشه، چقدر وقت داره، ماموریت و کارای مختلفی که باید انجام بده، لِوِل هایی که باید رد بشه، آدم هایی که همراهش هستن، وسایلی که داره. و تو                                                                        منظورم نه اسمته، نه بدنته، نه گذشتته، نه خانوادته!   تویی که از همه ی اینا آگاهه، کسی که همه ی اینارو میبینه، تویی که داری این بازی کامپیوتری رو انجام میدی، اگر ندونی؛ تو این بازی کامپیوتری گمی! نمیدونی چه خبره. چه کاری باید انجام بدی. نمیدونی کجا داری میری. نمیدونی ماموریتت چیه؟!مثل ماریو تو بازی قارچ‌خور، اونه که هیچ ایده ای نداره که داره چی کار میکنه، ولی تو میدونی چه کار داره میکنه!و مهم تر از اون، تو میدونی این ادم کوچولوعه چی حالش رو خوب میکنه، چه حالش رو بد میکنه، برای همین تو شرایط مختلف، این ادم کوچولوعه وارد یه لِوِلی از زندگیش میشه که خیلی ترسناکه و غول مرحله اخره.تو میدونی با چه کارایی حالش خوب میشه و میری اون کارا رو انجام میدی،بازیه دیگه، بایدحالت رو خوب کنی، چجوری؟با کارایی که حالت و خوب میکنه!و میدونی چه کارایی حالت رو بد میکنه و اونارو به عنوان دام‌ها یا تله‌های بازی میشه تصور کرد.میدونی ظاهرش خوشگله ولی باطناً حالت رو بد میکنه. مثل زیاد خوردن، مثل ورزش نکردن، مثل سیگار کشیدن، و چی حالت رو خوب میکنه؟ دویدن، یوگاکردن، مدیتیشن، ارتباط واقعی برقرار کردن، کتاب خوندن، مهربانی با خودت! وقتی جونت داره میاد پایین،خودت میدونی با انجام چه کارایی ببریش بالا؛ و وقتی جونت میره بالا، میدونی با انجام ندادن چه کارهایی همون بالا نگهش داری.نگاهمون به زندگی میتونه مثل همین بازی کامپیوتری باشه و مرحله‌های مختلف زندگی هم، مرحله های مختلف بازیه. اگر یه وقت اون آدم کوچولوعه ناراحته، من ناراحت نیسم، اگر اون خوشحاله من خوشحال نیستم، اگر سردشه من سردم نیس، انگار زندگیتون رو از داخل تلوزیون داری میبینی.شما براتون مهمه که این ادم خوبه، کرکتر بازی، در اخر بازی به جاهای خوب برسه، اتفاق‌های خوبی براش بیفته، ولی در مجموع متوجهی که همش بازیه، در نهایت میدونی لذت بازی کردن، از بازی کردنه!لذتش فقط تو بردن نیست، برا همین وقتی یکم بازی سخت میشه، اینجوری نیستی که دیگ این بازی ارزش بازی کردن نداره، ولش کن. اینجوری هستی که میگی، ایول بزار بیشتر بازی کنم، توش بهتر بشم و براش تلاش میکنی.  فرض کن تو بازی رسیدی به یه مرحله سخت و وقتی نمیتونی ردش کنی چ کار میکنی؟ ایا CD و پرت میکنی بیرون و تلوزیون رو خاموش میکنی و دگ نمیری سمتش؟ یا میگی ایول بزار یه ذره بیشتر بازی کنم، یه ذره بیشتر تلاش کنم، تا اینکه بالاخره یاد میگیری چجوری این موقعیت رو رد کنیو میرسی به یه مرحله‌ی دیگه که نمیتونی ردش کنی و برای اون مرحله هم همینطوری شروع میکنی. اگه تو این بازی کسی رو از دست میدی چون بازی اینجوری طراحی شده؛                                                                آدما میان، آدما میرن. اتفاق‌ها میان، اتفاق‌ها میرن.   داشته‌ها میان، داشته ها میرن. بازی دنیا همینجوری طراحی شده. دوست نداری میخوای لوس بازی در بیاری، بگی نه من اینجوری بازی نمیکنم؛ اوکی!                                                                          اونم یه روش زندگی کردنه، یه روش بازی کردنه، ولی خب لذت رو کسی میبره که بگه من میخوام تا جایی که میتونم برسم بازی کنم، نرسیدم هم تا وقتی که وقت دارم میخام بازی کنم، میخام این ادم کوچولوعه رو تو تجربه های مختلف بزارم، تو بدی، تو شادی، تو خوبی، تو سختی، ببینم چجوری ری اکشن نشون میده و همراه اون رشد میکنم همراه اون یاد میگریم همراه اون بهتر میشم. من، کسی که اون بیرون نشسته، همراه اون ادم‌کوچولوعه هی داره رشد میکنه، هی داره چیزای جدید یاد میگیره. به قول مایکل سینگر :                                                    تو با داشتن تجربه رشد میکنی، اگر تجارب مختلف نداری، اگر خودتو توی حالت های مختلف قرار نمیدی، رشدی نمیکنی!چرا همیشه باید دلشکسته باشی؟ ناراحت باشی؟ چرا نمیشه همه ی اینا یه تجربه باشه؟چرا نمیشه یه تجربه‌ی لایت زیبا باشه؟! که من، این مرحله از زندگیم گذشت؛ و یه عالمه چیز جدید یاد گرفتم؟ به خاطرش یاد گرفتم صبورتر باشم، که چطوری خشمم رو کنترل کنم، چجوری صمیمی‌تر بشم، چطوری ابراز احساسات کنم.همه ی زندگی بر اساس اینه که تو چیز جدید یادبگیری، ولی ما نمیخایم اینجوری باشه، دوست داریم این آدمه هی بره بالا، هی ستاره جمع کنه، هی امتیاز بگیره، ولی بازی اینجوری طراحی نشده، اینجوری نیست.                       حتی اگر بازی هم اینجوری طراحی شده بود، تو خودت هم نمیخاستی بازی کنی، چون دیگه اون بازی بی مزس. و باور کنید همه‌ی ما تو این زندگی به یک اندازه سختی میکشیم، به یه اندازه عذاب میکشیم. بادی هستش که داره برای همه میوَزه. تو از بیرون نگاه میکنی،فکر میکنی زندگی یکی اسونه، ولی نیست!!!                                دست برداریم از اینکه بازی یکی بهتره.                   همه‌مون داریم یه نوع غذا میخوریم، غذاعه یه چیزه، حالا یکی ظاهر دیسش فرق میکنه، ولی غذاش یه چیزه!بازی همون بازیه، سختی داره، آسونی داره، شکنجه داره، عذاب داره، بالا داره، پایین داره، از دست دادن داره، بدست اوردن داره، کیه که تجربه نکرده باشه؟ همه درد کشیدیم، همه سختی کشیدیدم، یکی برا امروزه، یکی برا فردا، یکی امروز داره میخنده، یکی فردا گریه میکنه.                   میشه بپذیریم که زندگی همینه.                                میشه بپذیریم که زندگی مجموعه ی همه ی این اتفاقاته؟میشه این بازی رو همینطوری که هست بازی کنیم.         به جای اینکه اون طور که میخوایم باشه؟                    میشه دست برداریم ازینکه میخوایم قوانین بازی رو عوض کنیم؟                                                                         فقط بازی کن.ببین تو زندگیت تا کجا میتونی پیش بری، ببین چقد میتونی یاد بگیری، ببین چقد میتونی رشد کنی. به جای اینکه، اینجوری زندگی کنی که همه چی اینجوری باشه، اونجوری باشه، همه چیز باید خوب باشه،من باید اینو داشته باشم، من باید اونو داشته باشم، من باید سالم باشم و و و....                                                                 اگر چیزی که تو زندگی میخوای اینه، داری تو زندگی، خودتو اماده میکنی برای ناامیدی!                                           چون میشی، قطعا افسرده و نا‌امید میشی.                     هر اتفاقی همیشه میتونه بیفته، همیشه آدما چیزارو از دست میدن، همیشه همراه زنده شدن مردن هست،همیشه همراه تایید تکذیب هست، همیشه همراه بدست اوردن از دست دادن هست، همراه شب روز هست، همراه زمستون بهار هست، اگر تو شب رو دوست نداشته باشی، عذاب میکشی. اگر زمستون رو دوست نداشه باشی عذاب میکشی. بالاخره همون قدر که زمستون بخشی از طبیعت هست، بهار هم هست. بنابراین این تویی که داری سوا میکنی، اینجا همه چی در هم برهمه.                                                                     یه سری تجربس، که اینا رو تجربه میکنی، از طریقشون رشد میکنی، و هی بهتر و بهتر میشی. اگر من برم سه سال دگ بیام و ببینم تو هنوز تو همون مرحله ای، معنیش چیه؟؟ معنیش اینه که تو هیچی یاد نگرفتی.                                                                         ولی اگر من برم سه سال دگ برگردم، و ببینم هنوز داری تقلا میکنی، ولی سه مرحله جلوتری، اون موقع ینی باریکلا!!!                                                                       ینی مراحلت همراه سختیات رشد کردن،                سختیات یه روز این بود که فلانی چی گفت، مارک لباسم چیه....                                                                         ولی الان گرفتاریات اینه که چجوری بیشتر خدمت کنم، چجوری آدمارو خوشحال کنم، چجوری اون بخش‌هایی از خودم رو که هنوز گیره رو رها کنم، چجوری ادما رو راحت تر و بیشتر ببخشم.                                                             اگر سه سال پیش مشکلاتت اون بود، ولی الان اینه، ینی داری رشد میکنی، داری یاد میگیری.                                 به این معنی نیس که مشکلات از بین میرن، معنیش اینه که مشکلاتت بهتر و بزرگ‌تر شدن، چرا؟                        چون تو داری بزرگتر و بهتر میشی، داری رشد میکنی.جالبیش اینه بعضیامون تو 18 سالگی مشکل خشم داریم، تو 68 سالگی هم هنوز مشکل خشم داریم! یعنی چی؟ یعنی هیچی!!! یعنی هیچی یاد نگرفتیم، یعنی داری وقت تلف میکنی.  یه زمانی مشکلت حسودی بود ولی الان اینه چجوری خودمو دوست داشته باشم. اگر مشکلاتت همراه خودت دارن رشد میکنن، این قشنگه!!اصن همه ی معنی زندگی همینه: حل کردن مشکلات و بدست اوردن مشکلات بهتر و بزرگتر.                           دعات برای خودت این باشه:                                            که مسائلت کوچیک‌ نشن، تو بزرگ بشی.                                             کارهات آسون‌تر نشن، تو سخت‌تر و سفت‌تر بشی.         آرزو نکن مشکلاتت کوچیکتر و بی اهمیت‌تر بشن، دعا کن تو بزرگتر و خفن‌تر قوی‌تر و باهوش‌تر بشی. بعضیامون میخان زندگی اسون تر بشه، ولی زندگی آسون ب درد نمیخوره، اصلا آسایش با آرامش فرق داره.  توی این دام و تله‌ی خطرناکِ داشتن زندگی با آسایش، گیر نیفتین. تو ترجیح‌میدی که وقتی رفتی جنگل، رفتی کمپ، بعد ازت بپرسن چه‌طور بود، تو به جای اینکه جواب بدی آره هیجان‌انگیز بود، یا بگی خیلی راحت بود؟؟و در آخر مرگ بزرگ‌ترین خسارت زندگی نیست، بزرگ‌ترین خسارت زندگی اون چیزیه که تو دل ما میمیره، در حالی که هنوز زنده‌ایم!!!#پله_به_پله#دیجیتال_مارکتینگ_پله_به_پلهI’m hooked on اپیزود، شماره سی و دو - برنده تو بازی زندگی on Castbox. Check out this episode! https://castbox.fm/vd/522686172</description><category>Sara Torkashvand</category><author>Sara Torkashvand</author><pubDate>Thu, 22 Dec 2022 01:12:47 +0330</pubDate></item><item><title>فانتزی یا فلسفی؟!</title><link>https://virgool.ir/@saratrkshvnd/فانتزی-یا-فلسفی-l4cob20wc4hi</link><description>سال‌ها پیش وقتی میخواستم برم سمت کتاب خوندن، سعی میکردم از کتاب‌های سنگین و فلسفی شروع کنم. چیزی که باعث میشد صفحه‌ی اول رو‌هنوز تموم نکرده؛ کتاب رو ببوسم بزارم کنار!!علاوه‌بر اون من باب چیزی که رایج هست؛ قصد داشتم حتما کتاب‌های روانشناسی بخونم که به توسعه‌ی فردی کمک کنه، شاید هم میخواستم با این کار، دلیلی برای مراجعه نکردن به تراپی رو سرپوش بزارم.نمیدونم چی‌شد دقیقا، دو-سه سال پیش، یه‌ پیجی توی اینستاگرام پیدا کردم، با محوریت کتاب، صاحب پیج یه دختری بود همسن خودم، که دوست اول و آخرش کتاباش بود.همون شد یه تلنگر واسه من که جدی شروع کنم، البته به قول شادی(صاحب پیج کتاب، که البته در حال حاضر از دوستان صمیمی بنده هستش)، با ژانر‌های موردعلاقت کتاب رو شروع کن.اگر تمایلت به فیلم‌هایی با سبک رمانتیک هستش، از همون نوع ژانر، کتاب رو شروع کن.به توصیه‌ش و با توجه به علایق خودم به ژانر علمی تخیلی و فانتزی، رفتم سمت کتاب‌های سارا جی. ماس.سارا جی‌ماس نویسنده‌ی 36ساله‌ی آمریکایی با سبک فانتزییعنی هر چی از این نویسنده بگم کم گفتم، اولش با کتاب شهر هلالی( سرای خاک و خون) شروع کردم، شخصیت اصلی کتاب؛ مربوط به دختری هستش که دورگه‌هستش( نیمه فی و نیمه انسان)، یه فرد کاملا سرخوش؛ طوری که هر شب به مهمونی رفتن اقتباس میده.یه شب وقتی تنهایی به یکی از این مهمونی‌ها رفته یه دفعه یه قتل فجیعی توی شهر هلالی رخ میده، کسی هم که کشته شده دانیکا دوستِ عزیزتر از خواهرش بوده و.....دیگه بقیه داستان نمیگم که اسپویل نشه?. و ترجیح میدم خودتون داستان رو شروع کنید.کتاب طوری پیش میره که اصلا نمیتونی حدس بزنی اتفاق بعدی که قراره رخ بده، چیه.کاملا سوپرایزت میکنه، طوری با شخصیت‌ها اخت میگیری که حس میکنی تو هم با اون‌ها زندگی میکنی، جزوی از خانوادت میشه، باهاشون می‌خندیدم، شادی‌هاشون رو انگار خودم چشیده بودم، و با غم‌هاشون زندگی می‌کردم، بغض می‌کردم براشون و دلم می‌خواست می‌تونستم یه بلایی سر نویسنده دربیارم.?این کتاب جلد دوم هم داره، ولی طبق چیزی که شنیدم،قبلش باید کتاب‌های دیگه‌ی نویسنده رو خونده باشی، تا با شخصیت‌ها آشنا باشی. مجموعه‌‌ی بعدی که اتفاقا دو-سه ماه پیش تمومش کردم، مجموعه ۵ جلدی درباری از خار و رز هست، نیاز به گفتن نیست که ژانر کتاب فانتزی هستش و بخش رُمنسش بیشتر هم هست، شخصیت‌پردازی‌های قوی‌ای داره، و چیزی که واسه من جالب بود این بود که: جلد اولش کرکتر‌های محبوب من فرق داشت با وقتی کتاب رو تموم  کردم. کاملا نظرتون 180 درجه فرق می‌کنه!کتاب انقدر جذبتون میکنه، که منی که فرار میکردم از کتاب‌خوندن، این مجموعه رو در طی 3-4 روزه تمومش کردم. اصلا نمی‌تونستم کتاب رو زمین بزارم، حتی یادمه غذا خوردن‌م با کتاب همراه بود!!!سریر‌شیشه‌ای، از همین نویسنده، هم تو لیست کتاب‌هایی هستش که قصد دارم در آینده‌ی نزدیک حتما بخونمش. شاید الان کتاب خوندن‌م با هدفی که چندین سال پیش داشتم فرق می‌کنه. ولی لذت‌بخش ترین از کارهاست.من با کتاب‌ها زندگی میکنم، درداشون انگار رو دوش منه، تجربه‌هایی که می‌کنند، انگار خودم کسب کردم، تجربه‌هایی که شاید با چندین بار زندگی کردن بهش نرسم. زاویه‌ی دیدم رو عوض می‌کنه و به سمت دیگه‌ای از جهان، به سمت نور و روشنایی هدایت می‌کنه.کتاب باعث میشه از این دنیا پرت بشم تو دنیای خیال، از مورد‌علاقه‌ترین پارت‌های زندگی.اینو اضافه کنم که هنوز خوندن کتاب‌های روانشناسی و ... برام سخته، ولی با دیدی که از تجربه‌ی کتاب‌خوندن‌های قبلی دارم، می‌دونم دارم کار درست رو انجام میدم و قرار نیست پشیمون بشم. صادقانه بگم چند وقتی هستش که بی‌حدومرض رو شروع کردم و کاملا زمان رو فراموش میکنم موقع خوندنش. #پله_به_پله#دیجیتال_مارکتینگ_پله_به_پله </description><category>Sara Torkashvand</category><author>Sara Torkashvand</author><pubDate>Wed, 21 Dec 2022 23:28:58 +0330</pubDate></item><item><title>گل چی بگیرم؟!</title><link>https://virgool.ir/@saratrkshvnd/چه-گلی-pwd1sonycpqk</link><description>آگاهی از معنی گل‌ها و رنگ‌ها و حتی تعداد شاخه‌هایی که ازشون استفاده می‌کنیم تاثیر به‌سزایی داره ازینکه هدیه‌شون بدیم.تو این دنیایی که زندگی میکنیم مدل‌های مختلفی از انواع گل‌ها وجود داره.و هرکدوم داستان‌های متفاوت خودشون رو دارن.تا حالا بهشون فکر کردی؟حقیقتش رو بخواید و صادقانه بخوام بگم اطلاعات من یکی که راجب گل‌ها صفره، صفر!البته تا قبل از این مقاله :)خب قطعا میدونید که از گل‌ها برای دلایل مختلفی ازشون استفاده میکنیم.بعضیا برای هدیه دادن ازش استفاده میکنن و خب بعضی‌های دیگه هم دلایل مربوط به خودشون رو دارن.پس ما باید در رابطه با معنی مدل‌های مختلفی که گل‌ها دارن و البته رنگ‌هاشون دانسته‌هایی داشته باشیم که خدای نکرده باعث سو‌تفاهم نشه?.اصلا ببینمشما میدونید برای ابراز ناراحتی و یا همدردی با کسی که عزیزش رو از دست داده چه گلی باید هدیه بگیریم؟؟یا اصلا چه گلی برای مراسم خواستگاری نیازههه؟؟البته فکر کنم چیزی که رایج هست برای خواستگاری، رز قرمزه، نه؟!حتی رنگ‌ها هم توی تایپ‌های مختلف گل‌ها معنی متفاوتی دارن.مثلا:میخک سفید نمادی از پاکی، صداقت، صلح، شانس و موفقیت است. میخک سفید گلی مناسب برای هدیه به افرادیست که سن‌ و سال تقریباً زیادی دارند، به‌ ویژه درسالگرد تولدشان.گل عروس سفید، نماد اتحاد، بی‌گناهی و معنویت است.  گل رز هم رنگ‌های متفاوتی داره که خب هرچیزی جایی و مکانی!اگر از شما بپرسم اگر بخواید برای کسی که دوستش دارید، گل هدیه بگیرید، اولین چیزی که جواب میدین،رز قرمزه. البته که جوابتون همینه!میدونستین حتی تعداد شاخه‌ها هم معنی‌های متفاوتی دارن؟ خب نمونه‌ش اینکه:یه شاخه رز قرمز، نشون‌دهنده‌ی عشق در نگاه اوله.سه شاخه رزقرمز یعنی من واقعا من دوستت دارم❤️.اگر میخواستید برای فرزندتون یه مقامی کسب کرده، به جای اینکه زبونی بهش بگین بهت افتخار میکنم، با دادن 14شاخه رز قرمز غیر مستقیم بهش بگین.اگر باعث رنجش پارتنرتون شدین، به نظرم با هدیه دادن 88شاخه رز قرمز، میتونین ازش معذرت خواهی بزرگی انجام بدین. (البته که این لاکچری‌ بازی‌ها قطعا جوابه!?)گل رز زرد نشان دهنده دوستی ، شادی و دلسوزی است. ولی قبلا در گذشته نشانه‌ی حسادت بود. رز نارنجی نشون‌دهنده‌ی خواسته و اشتیاقه. رز بنفش یعنی عشق در نگاه اول.                                یادتونه دیگه چه گلی همین‌معنی رو داشت؟؟رز سفید هم نشون دهنده‌ی بی‌گناهی، و یا یه شروع تازه هست پاکی، خلوص و معصومیت و عشق پاک رو نشون میده.و در اخر گل رز مشکی هم نشونه‌ی عزاداری هستش.وقتی میخوای یه گل به عنوان گیفت هدیه بدی، قطعا که نوع و‌ رنگ‌شون مهمه. پس حواست باشه بهشون. #پله_به_پله#دیجیتال_مارکتینگ_پله_به_پلهنماد رنگ های مختلف گل ژیپسوفیلیا (عروس) چیستمعنی تعداد گل رز - از ۱ تا ۱۰۰ شاخه | مقاله کامل از معنی تعداد گل رز | گلفروشی آنلاین سرای گلرنگ های گل میخک چه نماد و نشانه ای دارند؟ | جدول یابمعنی 13 رنگ محبوب گل رز | معنی گل رز سفید ، زرد ، قرمز، سیاه ، آبی | خرید گل آنلاین گندم VIPمعانی مختلف رنگ های متنوع گل رز - تاروت رنگ</description><category>Sara Torkashvand</category><author>Sara Torkashvand</author><pubDate>Wed, 21 Dec 2022 23:02:52 +0330</pubDate></item><item><title>محکوم به زندگی!</title><link>https://virgool.ir/@saratrkshvnd/محکوم-به-زندگی-dip6ugwjvoli</link><description>زندگی یعنی چی؟زندگی رو همان زنده بودن معنا کنیم، یعنی نفس کشیدن، خوردن، خوابیدن و... و اگر زندگی رو به این معنا بپذیریم در واقع زندگی ما اجباری‌ست، چون که ما به اختیار خود نفس نمیکشیم، ما مجبوریم برای زنده ماندن بخوریم و بخوابیم و هر گاه خدا خواست این زنده بودن رو از ما میگیرد.اما زندگی از دیدگاه دوم، زندگی کردن است نه زنده بودن، زندگی در این دیدگاه یعنی حرکت آگاهانه به سوی هدف معین. در واقع هدفی که انسان در زندگی انتخاب میکند عامل حرکت اوست و انسان‌ با توجه به میزان آگاهی از خویش، دست به انتخاب هدف میزند. هر چیزی میتواند هدف قرار بگیرد، بستگی دارد که انسان از زندگی خویش چه بخواهد و چه مقدار به ارزش خود پی برده باشد.به گفته مولانا:روزها فکر من این است و همه شب سخنم که چرا غافل از احوال خویشتنم؟مانده‌ام سخت عجل کز چه سبب ساخت یا چه بودست مراد وی از ساختنم؟از کجا آمده‌ام آمدنم بهر چه بود به کجا میروم آخر ننمایی وطنم؟اینکه اصولا این سوال چرا مطرح میشود، ریشه و منشا سوال ممکن است در یک یا چند عامل از عوامل زیر باشد که حاصل عوامل وسختی‌ها و پایداری دنیا است و ممکن است برای اکثر انسان‌ها اتفاق بیفتد.1.ناپایداری زندگیوقتي انسان كمي در گرداب حوادث و مشكلات زندگي دچار سختی و مشقت مي شود و از طرف ديگري ميبيند كه شادي و لذت زندگي آن پايداري را ندارد و آرامش هميشه تحت تأثير اين حوادث قرار مي گيرد شروع به پرسيدن از علت فلسفه خلقت مي كند.2.سرانجام مبهمسرانجام چه خواهد شد؟ به كجا خواهيم رفت، اگر انسان بخواهد به پايان زندگي خويشتن بيانديشد به نگاه عادي، جز نيستی چيزي عايد او نمي شود، برخي تا آخر هيچ توجهی به اين واقعيت ندارند و با بي خيالي مسير را تا به آخر طي مي كنند و خيلي در مورد مرگ پايان زندگی نمي انديشيد، بعضي ديگر با اتفاقاتي كه در زندگی ميافتد، بله به اين واقعيت فكر مي كنند، يا جواب قانع كننده ای برای او پيدا مي كنند و با آن به راحتي كنار مي آيند يا اگر جواب قانع كننده اي نداشته باشند، دچار آزار و اذيت مي شوند.3.هدف‌گیری‌های نامناسبگاهي انسان ها هدف هايشان را خيلي زودگذر و كوتاه انتخاب مي كنند و وقتي به آن نمي رسند دچار سرخوردگي و نگراني مي شوند و خلقت شان را زير سوال مي برند و هدف را گم مي كنند.4.شرایط نامناسب اجتماعیشرايط دنيايي و اجتماعي كه بشر در آن به سر مي برد و بيشتر به سمت و سوي ماشيني شدن و تكنولوژي پيش مي رود از آن خوي انساني و طبيعت بشري خارج مي شود و گاهي حتي فرصت نمي كند كمي به خودش بينديشد و در نتيجه به لحاظ آرامش روحي-رواني دچار اضطراب و نگراني مي شود و شروع مي كند پرسش از اين كه اصلا من چرا خلق شده ام، اصلا چرا انسان خلق شده است؟سؤال اصلي و حقيقي از فلسفه خلقت:در چهار مورد قبلي فرد به اين دليل از فلسفه هستي سوال مي كرد كه از سختي و اضطراب و شرايط نامساعد جوي كمي آرامش بيابد از سردرگمي بيرون بيايد، اما سوال جدی ودقيق و از افقی بالاتر و برتر مطرح مي شود. بسياري از افراد انساني فقط به زندگي طبيعي توجه دارند كه حاصل جمع خوراك و ارضاي غرايز طبيعي است و بدون توجه به هر يك از اين امور گفته شده نمي توانند با فراغ بال به اين مسئله سؤال اساسي بپردازند ولي بعضي از انسان ها با آرامش به دنبال جستجو از واقعيت و هدف غايت خلقت هستند. تو كز سراي طبيعت نمي روي بيرون كجا به كوي حقيقت گذر تواني كرد.#پله_به_پله#دیجیتال_مارکتینگ_مقدماتی_پله_به_پلهhttps://btid.org/fa/news/57328https://www.delgarm.com/religious/146087-%D9%87%D8%AF%D9%81-%D8%A7%D8%B2-%D8%AE%D9%84%D9%82%D8%AA-%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%9F-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%86%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7-%D8%A2%D9%85%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D9%85%D8%9F&#xA;</description><category>Sara Torkashvand</category><author>Sara Torkashvand</author><pubDate>Wed, 21 Dec 2022 21:08:41 +0330</pubDate></item></channel></rss>