https://virgool.ir/feed/@saraakiiaaafa2026-11-11 18:48:25https://files.virgool.ir/upload/users/4335648/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@saraakiiaaahttps://virgool.ir/@saraakiiaaa/اولین-تصادف-cf42fmqfcq9pبارون که می‌زد، بهت زنگ می‌زدم.تو هم میومدی، خوش هم می‌گذشت.مهمونی که دعوت می‌شدم، بهت زنگ می‌زدم،تو هم میومدی، خوش هم می‌گذشت.دلم یه چیز شیرین که می‌خواست، بازم بهت زنگ می‌زدم،تو هم میومدی، خوش هم می‌گذشت.ولی اون روز که بهت زنگ زدم، نیومدی.صبحش مامان گفت دلش شور می‌زنه، گفت کاش با ماشین نرم دانشگاه.خندیدم و گفتم نگران نباش، چیزی نمی‌شه.ولی حالا که فکر می‌کنم، شاید همون حرفش باعث شد منتظر یه اتفاق بد باشم.یا شاید بعضی دلشوره‌ها واقعاً بی‌دلیل نیستن.وسط اتوبان فتح، تو یه روز پاییزی، اولین تصادف عمرم رو کردم.جاده نم بارون خورده بود.یه لحظه گوشی از آویز سُر خورد زیر صندلی شاگرد،بعد یه صدای محکم خورد تو گوشم.فرمون از دستم پیچید و ماشین لرزید.ماشینی که بهش زدم، یه سراتوی مشکی مدل 97 بود.راننده‌ش از اون مردایی بود که اصلا شبیه بابا نیستن، از اون مردایی که می‌تونن کابوس من باشن.صداش بلند بود و اخماش تو هم.خونواده‌ش اما ساکت نشسته بودن، انگار خیلی ناراحت نبودن.بعداً زنش لابه‌لای صحبتاش بهم گفت: «کسی که دل زن و بچه‌شو خون می‌کنه، باید منتظر باشه تا خدا یه روز خون به دلش کنه.»اما من برعکس انتظارم آروم بودم.از ماشین پیاده شدم، عذر خواهی کردم و شروع به عکاسی و فیلم‌برداری از صحنه‌ی تصادف کردم.راننده‌ی سراتو از خونسردی من بیشتر حرص می‌خورد.گفتم بریم کنار که راه بسته نشه.ماشین رو کشیدم کنار، صاف پارک کردم،یه نفس کشیدم.اون هنوز عصبانی بود،ولی من هنوز آروم بودم.چون ته دلم مطمئن بودم الان بهت زنگ می‌زنم،تو هم میای.مثل همیشه.بهت زنگ زدم.جواب دادی.آروم گفتم: «من تصادف کردم، عکس و لوکیشن رو برات فرستادم، منتظرم بیای.»ولی لحن و کلماتت یه‌جوری بودن.انگار یکی دیگه با صدای تو حرف می‌زد.یه لحظه گیج شدم، بعد راستش دیگه گوش نکردم چی می‌گی، فقط می‌دونستم که نمیای.بابا سفر بود و موبایل عمو خاموش بود، انگار من با ماشینم تنها بودم، با این تفاوت که دیگه مثل قبل درست کار نمی‌کرد.پلیس هنوز نرسیده بود و من دیگه مثل قبل آروم نبودم،با حرفای ضدزن راننده کم‌کم داشت گریم می‌گرفت و به سختی سعی داشتم لرزش دست و پاهام رو کنترل کنم.بالاخره پلیس اومد، صورت‌جلسه نوشت و رفتیم.ماشینم چند روز بعد درست شد و توی پارکینگ پارک شد.راننده برای خسارت بیشتر شکایت کرد، دادگاه رفتیم و دادگاه به نفع من رأی داد.همه چی ظاهراً گذشت و تموم شد.ولی من نتونستم یا شاید نخواستم از اون تماسی که باهات گرفتم بگذرم.بعد اون، اگه بارون زد،اگه مهمونی دعوت شدم،اگه دلم یه چیز شیرین خواست،دیگه بهت زنگ نزدم.Sara KiaSara KiaMon, 03 Nov 2025 20:44:03 +0330