https://virgool.ir/feed/@saraa.moghaddasfa2026-11-11 14:59:26https://files.virgool.ir/upload/users/3303344/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@saraa.moghaddashttps://virgool.ir/@saraa.moghaddas/دو-ps3udytjxkiwدرباره‌ی "بودن" فیزیک و فلسفه خیلی گفتن؛ فلسفه می‌پیچه و می‌پیچه تا بالاخره بتونه حس ما درباره‌ی زندگی رو به کلمه تبدیل کنه و فیزیک تلاش می‌کنه برای اتفاقاتی که می‌افته الگوریتم و فرمول ارائه بده. ولی قضیه اینه که با هر مفهوم و هر پاسخی، با هر نظریه‌ای، ما هستیم و مجبوریم که باشیم و یه روزی می‌میریم و دیگه نیستیم؛ با هر مفهومی از زمان این لحظه می‌گذره و این لحظه هم.جالبه که رنجو تحمل می‌کنیم درحالیکه هر لحظه‌ی این رنج کشیدن داره نیست میشه و میره هوا. MiraMiraWed, 05 Jun 2024 23:40:57 +0330https://virgool.ir/@saraa.moghaddas/یک-krgu3n2fbmraکلمات و مفاهیم مدت‌هاست توی سرم سرگردونن. ساعت‌ها با خودم حرف زده‌م و هربار حس کرده‌م اینبار، این مکالمه، همونیه که آرومم می‌کنه، همونیه که همه چیزو عوض می‌کنه؛ اما تاثیری جز لحظاتی از تجربه‌ی وهم نداشته و شایدم تنهایی همینه؛ تجربه‌ی وهم. حس می‌کنم از یه محفظه‌ی شیشه‌ای پر از آب آدما رو تماشا می‌کنم و به حرفاشون گوش می‌دم؛ برای فهمیدن و حضور داشتن باید تلاش کنم. باید به لحظه چنگ بندازم، باید همه چیزو از قبل چک کنم، انتخاب کنم. باید مطمئن شم هیچ اتفاقی نمیوفته. حضورم پیش آدما به اندازه نگه داشتن آب تو دستا نامطمئن و نگران‌کننده‌ست.ولی بالاخره باید با کلمه‌های تو سرم یکاری می‌کردم؛ باید یه جا حرفمو بزنم. همونجوری که هست و همونجوری که هستم. اینجا یه حضور بی‌حضور دارم. می‌تونم بنویسم و آب از توی دستام سر نخوره. از محفظه میام بیرون و کسی نیست. برای خودم و کلمات سرگردون تو ذهنم. MiraMiraTue, 04 Jun 2024 16:15:58 +0330