https://virgool.ir/feed/@sara98gheimalifa2026-11-12 00:08:33https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@sara98gheimalihttps://virgool.ir/@sara98gheimali/وقتی-پیشرفت-متوقف-می-شود-دلایل-و-راهکارهای-خروج-از-گودال-یادگیری-hgqjkdbjos9m"شاید من برای این کار ساخته نشده ام!""من از پس اینکار بر نمی آیم."و ...جملات بالا، جزو پرتکرارترین جملاتی هستند که طی هم صحبتی با یادگیرندگانی که به تازگی در مسیر یادگیری مهارت جدیدی قدم گذاشته اند، شنیده می شود.آخرین باری که خود شما یادگیری مهارت جدیدی را شروع کرده اید چه زمانی بوده است؟وقتی در مسیرتان با اشتباهی رو به رو می شدید، چه احساسی نسبت به خودتان پیدا می کردید؟در چنین زمانی، چه حرف هایی را با خودتان مرور می کردید؟آیا سرزنش کردن خودتان هم یکی از اتفاقاتی بود که در این فرآیند برایتان می افتاد؟اگر این سوالات کمی شما را به فکر فرو برد، دعوتتان میکنم که خواننده ی ادامه ی این بخش باشید؛ زیرا قرار است این گره ذهنی شما برطرف شود.مسیر یادگیری، همواره با چالش هایی همراه است که یادگیرندگان را به دام می اندازد و اگر راه درستی را برای مقابله با آن چالش ها انتخاب نکنیم ، نمی توانیم مسیر یادگیری را آن طور که باید طی کنیم.📷جو بولر، در کتاب ذهن نامحدود به مفهوم گودال یادگیری می پردازد. گودال یادگیری اصطلاحی است که برای توصیف دوره ای از یادگیری و رشد استفاده می شود که در آن فرد با چالش ها و موانعی رو به رو می شود. این دوره شبیه به گودالی است که برای عبور از آن باید تلاش و انرژی زیادی صرف کرد و برخلاف تصور یادگیرندگان عبور از آن به رشد فردی و کسب مهارت های جدید فرد منجر می شود.گودال یادگیریاحساس ناکافی بودن یکی از دلایل بروز گودال یادگیری است. وقتی فردی در حال یادگیری مهارت جدیدی است؛ با مقایسه ی ناعادلانه ی خود با دیگران، ایجاد انتظارات غیرواقعی از خود در جریان یادگیری و تعیین استانداردهای ایده آل گونه ممکن است احساس کند پیشرفت کافی ندارد. این احساس می‌تواند منجر به ناامیدی و کاهش انگیزه ی او شود و در نهایت فرد را در گودال یادگیری گیر بیندازد.به غیر از احساس ناکافی بودن، عوامل دیگری نیز باعث گیر افتادن فرد در این گودال می شود که در ادامه به آنها اشاره می شود:* ترس از اشتباه کردن، یک مانع بزرگ در مسیر رشد و یادگیری است. این ترس، باعث می شود خیلی از مسیرها، پیش از شروع جدی به دست فراموشی سپرده شوند یا حتی در صورت شروع، به دلیل نبود انگیزه ی لازم در میانه ی راه متوقف شوند.* افرادی که ذهنیت ثابتی دارند و باور دارند که توانایی هایشان ثابت و غیرقابل تغییر است، با کوچکترین چالش و مسئله ای که با آن رو به رو می شوند وضعیت موجود را به ناتوانی خودشان نسبت می دهند و معتقدند که اگر تا الان نتوانسته اند به سرعت پیشرفت کنند، به این معنی است آنان ضعفی غیرقابل تغییر دارند. پس هرگز نمی توانند از این چالش پیش آمده عبور کنند.توجه به این نکته که هر شخصی با سرعتی متفاوت یاد می‌گیرد و نقاط قوت و ضعف منحصر به فرد خودش را دارد، در این مسیر اهمیت زیادی دارد. با مقایسه‌ی خود با دیگرانی که ممکن است سرعت یادگیری متفاوتی نسبت به شما در آن حوزه ی خاص داشته باشند؛ احساس منفی بیشتری نسبت به خود پیدا می کنید.داشتن انتظارات واقع بینانه و معقول از روند یادگیری، یکی از عوامل مهم و تاثیرگذاردر یادگیری می باشد. وقتی انتظاراتتان منطقی باشد، کمتر دلسرد می شوید و با انگیزه ی بیشتری به مسیر یادگیری ادامه می دهید.در چنین موقعیتی چه کاری می توانیم انجام دهیم؟اهداف SMART تعيين كنيد: اهدافی که در ابتدای یادگیری خود تعیین می کنید؛ باید مشخص، قابل اندازه گیری، قابل دستیابی، مرتبط و زمان بندی شده باشند. با این کار می توانید روند و پیشرفت خود در یادگیری را بهتر ارزیابی کو به تدریج به سمت آن ها حرکت کنید.به خودتان مهلت لازم برای یادگیری را بدهید: یادگیری، فرآیندی زمان بر است. وقتی زمان کافی و منطقی را برای رسیدن به نتیجه ی مطلوب درنظر بگیرید باعث می شود با کاهش سطح استرس،کیفیت یادگیری تان را بهبود دهید. در چنین شرایطی فرصت بیشتری برای درک عمیق مفاهیم در اختیار دارید.بر پیشرفت های کوچک تمرکز کنید: به جای تمرکز بر نتیجه ی نهایی، بر پیشرفت های کوچکی که هر روز کسب می کنید، تمرکز کرده و به ازای پیشرفت هایی که تا الان داشته اید به خودتان پاداش دهید.به خودتان استراحت دهید: توجه داشته باشید که خستگی ذهنی و جسمی بر توانایی یادگیری شما تاثیر منفی خواهد داشت و با ادامه دادن مسیرتان بدون توجه به این خستگی هایی که در طول مسیرتان تجربه می کنید، خیلی سخت می توانید به نتیجه ی موردنظر دست پیدا کنید. در چنین زمانی، کمی به خودتان استراحت بدهید تا بتوانید پس از بازیابی انرژی تان مسیر یادگیری را با تمام توان طی کنید.به یاد داشته باشید که یادگیری یک سفر است، نه یک مقصد و مهم ترین چیز این است که از فرآیند یادگیری لذت ببرید.سارا قیمالیسارا قیمالیSun, 08 Sep 2024 21:28:01 +0330https://virgool.ir/@sara98gheimali/وقتی-زخم-ها-به-پل-ارتباطی-تبدیل-می-شوند-تحلیل-فیلم-آقای-لازار-gzv2e5vlvrltآقای لازار(Monsieur Lazhar‎) فیلمی به کارگردانی "فیلیپه فالاردیو" است که در آن داستان مهاجری را روایت می‌کند که به تازگی از کشور خود(الجزایر) به کشور کانادا مهاجرت کرده و جایگزین یک معلم ابتدایی در مدرسه شده‌است.این فیلم پیام های متعددی را به مخاطب خود منتقل می‌کند و در طول داستان به سراغ ‌چالش های متفاوتی می رود. این درام موضوعات پیچیده ای ازجمله سوگ، مهاجرت، آموزش و توجه به ارتباطات انسانی را در خط داستانی خود دنبال می‌کند و به خوبی نشان می‌دهد که ارتباطات انسانی، قوی ترین پل برای درک متقابل و همدلی است.بشیر‌لازار، پناهجوی الجزایری است که با وجود تمام مسائل شخصی خود، باوجود نداشتن تجربه‌ی معلمی پیش از این، حالا توانسته‌است مسئولیت معلمی را با کسب اعتماد مدیر مدرسه بپذیرد. او، درعین حفظ هویت و فرهنگ الجزایری خود، سعی دارد خود را با فرهنگ کشور جدید نیز سازگار کند.سبکی که بشیر در کلاس خود اجرا می‌کند با معلم جوان سابق بچه ها تفاوت هایی دارد ولی این مسئله باعث دلسردی بشیر نشده و سعی می‌کند بر اصول و ارزش هایی که همیشه به آن باور داشته، پایبند بماند.او، کلید موفقیت خود را برقراری ارتباط صحیح و موثر میان خود و آنان می‌بیند و سعی می‌کند با داستان‌ها و حکایت‌های متفاوت و گفت و گو پیرامون آن با نسلی که فاصله ی سنی زیادی با او دارد؛ ارتباط برقرار کند. او از فرهنگ و آداب و رسوم شهر و دیار خود می گوید و از دانش آموزان می‌خواهد آنها هم همین کار را انجام دهند. این تبادل فرهنگی، قدم خوبی برای برقراری ارتباط با دانش آموزان است و خوشبختانه نتیجه بخش نیز بوده‌است. او ضمن برقراری ارتباط، به آنها جسارت ابراز وجود، تفکر به گونه ای متفاوت‌تر از قبل و پرسیدن سوالاتی که پیش از این اجازه اش را نداشتند، هدیه داد.بشیر لازار در جریان داستان، خود را تسکین دهنده ی درد و رنج دانش آموزانی می‌بیند که در مدرسه، صحنه ی مرگ دلخراش معلم محبوبشان را دیده‌اند. او که خود درد و رنج زیادی را بابت از دست دادن تمام خانواده اش تحمل می‌کند؛ چگونه می‌تواند تسکین دهنده ی آن ها باشد؟حقیقتا این تسکین دهندگی لازار یکی از پیام های قوی داستان است. جایی که این پناهنده، همدلی عمیقی نسبت به وضعیت دانش آموزانش پیدا می‌کند و با گوش دادن فعالانه به صحبت های آنها و اجازه ی بروز هیجاناتشان در قالب گفت و گو، انشا و ... و همچنین به رسمیت شناختن احساس غم‌شان به آنها نشان می دهد که تنها نیستند. او به خوبی فضای امن و حمایت کننده‌ای را در کلاس به وجود آورده است که دانش آموزان احساسات خود را به طور آزادانه بیان می‌کنند تا بتوانند از زیرفشار سنگین آن احساسات خارج شوند و به سمت بهبودی حرکت کنند.به راستی شاگردان آقای لازار چه خوش‌شانس بودند که در چنین شرایطی، فردی مانند بشیر را به عنوان معلم کنار خود داشتند. هرچند که عوامل پیرامونی اجازه‌ی ادامه‌ی این همراهی را برای آنها میسر نساخت ولی او رسالت خود را برای خود و آنان به انجام رساند و از این بابت بسیار مسرور می باشد.سارا قیمالیسارا قیمالیSat, 07 Sep 2024 17:44:59 +0330