<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های sara tavakoli</title><link>https://virgool.ir/feed/@sara57594</link><description>english literature and content creator</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:20:32</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/226841/avatar/ZliqKh.png</url><title>sara tavakoli</title><link>https://virgool.ir/@sara57594</link></image><item><title>کرونا در قالب یک تنهایی</title><link>https://virgool.ir/@sara57594/کرونا-در-قالب-یک-تنهایی-ruhnihlhj65c</link><description>میخوام روایتگر روزهای تنهایی و کرونایی باشمراستش من به طور عادی دارم دور از خانواده، دوستام و کسایی که برام عزیز هستن زندگی می‌کنم. خب میدونین دیگه... این نوع زندگی سختیا و خوبیای خودش رو داره.مجبور نیستی با خانواده کل کل کنی و حتی بهت بگن تا قبل از تاریک شدن هوا برگرد خونه، لباسای مورد علاقتو بدون ترس میپوشی و خیلی چیزای دیگه. ولی دیگه خودتی و خودت. و البته تعدادی تکنولوژی که دست به دست هم میدن تا تو رو سر پا نگه دارن. مثلا من برای خبر گرفتن از اطرافیانم میرم اینستا. اگه فلان دوستم دو روز گذشته باشه و برام پست نفرستاده باشه ازش می‌پرسم چرا دیگه پیداش نیست و حدس می‌زنم یا جایی سرگرم شده یا یه چیزیش شده.آره دیگه روش احوال‌پرسیا عوض شده. این کرونا ما رو این شکلی کرد که برای اینکه نشون بدیم هنوز زنده هستیم هر روز بیایم حضوریمون رو توی شکبه‌های اجتماعی تیک بزنیم.وقتی من دور از خانواده کرونا گرفتم و توی تب و تاب داشتم دست و پا می‌زدم، همدمم هی بهم چشمک می‌زد و یه پیام جدید از یکی از اونایی که دوسشون دارم رو بهم نشون میداد. این غول بی شاخ و دم سبز رنگ، همین مهمون ناخونده‌ای که یک ساله بساطش رو توی زندگیامون پهن کرده خیلی دلش میخواست ما رو از هم دور کنه. ولی تکنولوژیای تک چشم ما سینه جلوش سپر کردن و در تنهایی رو تخته کردن.البته ما هم به این تکنولوزی یه عذرخواهی بدهکاریم. خیلی وقتا پشت سرش حرف زدیم و از بدیاش گفتیم. حتی سعی کردیم از دست بچه‌هامون قایمش کنیم تا چشمشون به چشمش نیفته. اما اون با صبر و متانت گذشت و حتی الآن داره بهمون لطف می‌کنه و هرروز ماشاالله ماشاالله بزرگ‌تر میشه.میخواستم بگم که تا قبل از این زندگی جدید، ما باید گاهی از این فضای مجازی و گوشی و لپ‌تاپ دست می‌کشیدیم و میرفتیم در آغوش گرم خوانواده و از وجود هم لذت میبردیم و هی قدردانی می‌کردیم.اما الآن باید برای حفظ همون حضورهای گرم کنار همدیگه از هم فاصله بگیریم و به همون شبکه‌های اجتماعی و موبایل و لپ‌تاپ و اینترنت رو بیاریم.عزیزِ جان، این رفتار ما با همه‌ی اتفاقات هست که تعیین می‌کنه اونا خوبن یا بد.این خوبی باید از دورن ما باشه.مگه نه؟</description><category>sara tavakoli</category><author>sara tavakoli</author><pubDate>Mon, 21 Dec 2020 13:53:24 +0330</pubDate></item><item><title>من نه منم من</title><link>https://virgool.ir/@sara57594/من-نه-منم-من-mjupxjf47mne</link><description>موهات یا باید لخت باشن یا فر. نه یه فر ساده ها! باید حتما سیم تلفنی باشن تا دیده بشن. یا اگه نه باید بری حتما موهاتو لخت کنی. یکم میایم پایین تر. رسیدیم به مژه. مژه ها باید حتما حتما فر باشن. عه لیفت نکردی؟ خیلی زشته! مژه‌های لمینت و لیفت نشده اصلا جذاب نیستن. یادم رفته بود بگم که ابروهات باید پرواز کنن تو هوا، یعنی چی که ابرو دسته دسته و لیفت و لمینت نباشه؟ یعنی چی که ابروهات بالا نباشن؟ خط چشم یادت نره ها. چشم بدون خط چشم بی روحه. ای بابا دماغتو چیکار میکنی حالا؟ یه جور کانتور کن کش و قوسش پیدا نباشه تا بتونی بری سر بالا عمل کنی و کوچیکش کنی. گونه هم که نداری! اونم با کانتور و میکاپ برجسته کن یکم بشه بهت نگاه کرد... لبات بد نیستا ولی هنوزم میش بهترش کرد. این ژلی که میگم رو برو بگیر بزن، برجسته میکنه قشنگ لبات شتری میشه. ولی یه ژل تزریق کن راحت بشی دیگه. آرایشت هم اسموکی باشه جذاب‌تر میشی. این لباسای قدیمیت رو هم بذار کنار دیگه دمده شده. برو چندتا از این کاور جدیدای آستین پفی بگیر. با شلوارای اسلشی که دم پاشون کش داره. بپوش. عه عه عه باید پاچه‌هات رو بدی بالا. آها الآن خوبه قشنگ ساق پات مشخص باشه. راستی، کفش خواستی بگیری با لژ بزرگ بگیر. همچین بزنه تو چشم. چندتا تی‌شرت با سیس رپ بگیر بپوش و شال هم که میدونی دیگه زیر 200 300 تومن فقط شال آشغال گیرت میاد.ناخناتو نکاشتی؟ زشته دیگه این روزا همه ناخنشون کاشته. کی دیگه حوصله ناخن بلند کردن داره؟ بیا قشنگ بکار. اگرم نخواستی ژلیش کن و برو کیفشو ببر.تبریک میگم. اگه تا اینجا رو حوصلت شد بخونی، دستورالعمل کامل تبدیل شدن به یه داف رو دریافت کردی. حالا میتونی با خیال راحت در سطل آشغال رو باز کنی و خودت رو از خودت جدا کنی و بندازی دور و بری تو قالب جدید جامعه. نگران هم نباش. تو دیگه وجود نداری و خیلی راحت میتونی به هرچیزی تبدیل بشی.ما شاید ندونیم داریم به چی تبدیل میشیم. ولی شاید اوتا بدونن ما رو دارن به چی تبدیل میکنن. تا حالا شده فکر کنی می‌خوای کی باشی؟ چی باشی؟ چه شکلی باشی؟ و چرا؟اگه دوست داشتی میتونی با من حرف بزنی..!</description><category>sara tavakoli</category><author>sara tavakoli</author><pubDate>Wed, 08 Jul 2020 20:18:51 +0430</pubDate></item></channel></rss>