https://virgool.ir/feed/@sara.hosseini1403fa2026-11-12 11:00:10https://files.virgool.ir/upload/users/2568002/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@sara.hosseini1403https://virgool.ir/@sara.hosseini1403/"به-بهانه-دیدار-دوباره-مدار-صفردرجه"-mxcmydfnu5ytمحوری‌ترین درونمایه مدار صفردرجه، به زعم من رویارویی ازلی-ابدی درویشان (انسان‌های نجیب و اصیل و پاکدست) با لشکر ظالمان و هرزگان زمانه است. زیست‌جهان داستان، رنگ و نشان حکمت و فلسفه و عرفان ایرانی دارد و عاشقانش، با پایی در زمین، سر به آسمان‌ها دارند. حبیب پارسا، جوانی فیلسوف‌مشرب، شاعرمسلک و ظریف‌طبع که به جبر روزگار، مبدل به یک مبارز سیاسی می‌شود؛ مبارزی که برای جان هم‌نوعان، جان خود به خطر می‌اندازد؛ مبارزی که شریف است؛ مبارزی که دل به هیچ کدام از ایسم‌ها و ابرقدرت‌های متجاوز روزگار نباخته و درد وطن دارد. او مرد رویاهای این قصه است؛ ایرانی، مسلمان، نجیب، اهل تفکر و آموختن، ریشه‌‌دار در خاک فرهنگ این سرزمین، سرکش در برابر ظالمان زمانه، عاشقی پاکباز و به‌موقع دیوانه ... بهروز فتاحی هم از آن نیکان روزگار است؛ سرگردی وظیفه‌شناس که روز تبهکاران و صاحبان زر و زور را سیاه کرده و نیز عاشقی که غم عشق، سخت بزرگش کرده. زمانی که معشوق، مظلومانه به دیار ابد سفر کرده، هیچ قانونی در مملکت نمی‌تواند داد مظلومان را از صاحبان زر و زور بگیرد و از او دیگر در این دنیا کاری برنمی‌آید، با شلیک کردن گلوله به مغز سیه‌کاران، خود به مصاف مرگی آبرومندانه می‌رود. در این داستان، خیلی چیزها برایم الهام‌بخش بود و بارها تکانم داد و اشک به چشمانم نشاند؛ جملات قصار دکتر پارسا و پسرش حبیب، عشق افلاطونی حبیب و سارا، مرگ پی‌درپی کاراکترهای دوست‌داشتنی و شهادت شورمندانه بهروز فتاحی و از همه مهم‌تر غم وطن و غم انسان.یکی از نقاط عجیب و دل‌نشین فیلم، انتخاب شهر شیراز برای نقطه اوج و گره‌گشایی داستان است. مدار صفردرجه، اثری عمیقا ایرانی است؛ با این همه روایت ایدئولوژی خانمان‌برانداز نازیسم و جنگی جهان‌گیر که زندگی را بر نوع انسان، تباه کرد و روایت قصه‌ پرغصه اهالی فلسطین و سبعیت وصف‌ناپذیر صهیونیسم، چه خوش در آن نشسته بود. "مدار صفردرجه" پرسشی را در ذهن من نواخت؛ این که آیا در عالم واقع و نه در جهان فیلم می‌توان در سیاه‌ترین روزهای تاریخ بشر، انسان ماند و برای خوشبختی نوع انسان،کوشید؟ آیا می‌توان پاک و بی‌آلایش و خالصانه دوست داشت و دوست داشته شد؟ فکر می‌کنم حتی اگر در نبردی نابرابر، زور این کوشش‌ها ابدا به ظلمت زمانه نرسد و اگر در پس این دوست داشتن‌ها، رنجی عظیم باشد، انسان توانسته با همه کوچکی خود، خالق بزرگترین زیبایی‌ها باشد و گرنه زندگی جز مردابی نفس‌گیر چه می‌توانست باشد؟sara hosseinisara hosseiniSat, 16 Sep 2023 21:10:34 +0330