<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Sara.aiar</title><link>https://virgool.ir/feed/@sara.aiar</link><description>تمام داستانِ &#34;ما&#34;، در یک قاب...&#xA;&#xA;یه آدم معمولی، &#xA;یه کمی معلم</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 20:53:55</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4449095/avatar/9Z6K5V.jpg</url><title>Sara.aiar</title><link>https://virgool.ir/@sara.aiar</link></image><item><title>روی پلِ شکسته‌ای به نام «امروز»</title><link>https://virgool.ir/@sara.aiar/روی-پلِ-شکسته-ای-به-نام-امروز-rj8eout4jkar</link><description>من یک مادرم؛با پاهای خسته، اما نگاه‌های دو پسرک که نه فقط رفتارم، بلکه سکوت‌هایم را هم می‌خوانند، در دلم نیرویی می‌دمد که بایستم، حتی وقتی زمین می لرزد.این روزها، زندگی شبیه یک آزمونِ بی‌پایان است:آزمون دکترا، دو هفته به تعویق افتاده، کارهایی که بدون اینترنت، در هوا معلق مانده و هزاران نگرانی و دلواپسی از خبرهایی که بعد از وصل اینترنت به دستمان خواهد رسید،و تخم‌مرغی که در پروژه‌ی علوم باید نجاتش می‌دادیمدر دلم می گویم: «عزیزم، کاش می فهمیدی که امروز نجات تخم‌مرغ، یعنی همین که از فروشگاه تا خانه نشکند.»گاهی در تاریکی، فکر می‌کنم دریچه‌هایی که روزی رو به جهان بود، آهسته‌آهسته تنگ و تنگ‌تر می‌شوند؛می ترسم، اگر روزی این در کاملاً بسته شد…اگر مانند کره‌ی شمالی، حتی حقِ ترکِ میهن هم از ما گرفته شد…اما ترس را کنار می‌گذارم و دوباره پشت لپ‌تاپم می‌نشینم. دارم برنامه‌نویسی یاد می‌گیرم. شاید بتوانم راهی باز کنم.من یاد می‌گیرم کدنویسی کنم.خط به خط،به امید اینکه شاید بتوانم زبانی بیاموزمکه از این زندانِ بی‌در و پیکر،یک پنجره باز کند.دیشب، پسرم کنارم آمد و پرسید: «مامان، تو به آینده امید داری؟»سکوت کردم بعد گفتم: ما آینده مون رو با کارهای امروز می‌سازیم. من دارم کدنویسی یاد می‌گیرم و تو روی پروژه‌ات کار می کنی و این، یعنی امیداین است مادری در ایران:وقتی تغییر شرایط بیرون دست تو نیست،یاد می‌گیری آنچه را می‌توانی تغییر دهی:خودت،نگاهت،و سلاح‌های نامرئی‌ات را.</description><category>Sara.aiar</category><author>Sara.aiar</author><pubDate>Thu, 22 Jan 2026 02:24:41 +0330</pubDate></item><item><title>دیسیپلین یعنی کاری که ازش متنفری انجام بدی</title><link>https://virgool.ir/@sara.aiar/دیسیپلین-یعنی-کاری-که-ازش-متنفری-انجام-بدی-dleptd67sfqc</link><description>ویلیام ادوارد، نويسنده و انديشمند مطرح آمريكايى يك بار خطاب به دخترش نوشت، شجاعانه دوش آب سرد بگیر خودت رو وادار كن كارهاى ناخوشايند انجام بدى تا كنترل روح خودت رو به دست بيارى.با سختگير بودن نسبت به خودمون، خودمون رو در مقابل سختى روزگار واكسينه مى كنيم و باعث می شيم كه سختی ها كمتر توان شكست ذهنى ما رو داشته باشن،با تبديل شدن به ظالم خودمون، قدرت ظالمان رو ازشون می گيريم،اين چيزى بود كه سنكا، فيلسوف بزرگ رواقى هم بهش باور داشت، علي رغم وضع مالى خوبى كه داشت، اما بعضی روزها عامدانه لباس های مندرس می پوشيد، روزها تكه نانى رو به عنوان غذا می خورد و شب ها روى زمين سفت مى خوابيد،مردم ازش می پرسيدن تو كه كم وكسرى ندارى، چرا اين كار رو مى كنى؟جوابش واقعا جاى فكر داره،می گفت: اموال و راحتی ها ممكنه هرلحظه از بين برن، براى يكى با سيل، براى يكى با جنگ و براى يكى با ماليات حكومت،من عامدانه بعضى روزها به خودم سختى مي دم تا اگه يه روز شرايطم تغيير كرد، تاب و توان ادامه ى زندگى رو داشته باشم، سختی هاى ديسيپلين هم از همين نوعه</description><category>Sara.aiar</category><author>Sara.aiar</author><pubDate>Thu, 15 Jan 2026 19:56:35 +0330</pubDate></item><item><title>من اینجا تاره واردم، صدای من میاد؟!</title><link>https://virgool.ir/Sarahastam/من-اینجا-تاره-واردم-صدای-من-میاد-yq5dbh98pl2f</link><description>هر وقت میام تو اتاق که کمی در تنهایی توی افکارم غرق بشم و سناریو بسازم و به خودم امید بدم،قطعات پازل رو کنار هم بزارم تا از توش امید به آینده پیدا کنم،پسرهام مثل بچه اردک دنبالم راه میوفتندیگه گوشی رو از دستشون نمی گیرم،بهشون سخت نمی گیرم، میزارم بازی کنن،مثل بچگی های خودم که ساعت ها با برادرم پای میکرو و سگا بازی می کردیم، اگر بازی نکنن چی کار کنن؟!میزارم کنارم بشینن، بزنن تو سر و کله هم دیگه، با اینکه اصلا حوصله صدای بازی شون رو ندارم،فکر کنم همین که کنارم بشینند احساس امنیت می کنند،مثل خودم که کنار مادرم آرامش می گیرمحتی وقتی پیگیر اخبار جنگ هست باز هم حضورش آرامم می کنه، سرم رو پاش میزارم و میگم مامان چه خبر؟میگه مگه اخبار رو گوش نمی کنی؟میگم دوست دارم از زبون تو بشنوم،حتی بدترین خبرها رو وقتی از مامانم می شنوم انگار زهرش گرفته شده، و دیگه  به اون تلخی نیست،کتاب عقلانیت و توسعه یافتگی ایران را دست گرفتمبچه های اینجا سایت والا موزیک رو معرفی کردن و چقدر پیشنهاد خوبی بود،شما چه خبر؟!</description><category>Sara.aiar</category><author>Sara.aiar</author><pubDate>Thu, 15 Jan 2026 13:50:27 +0330</pubDate></item><item><title>روزمره یک آدم عادی در ایران</title><link>https://virgool.ir/@sara.aiar/روزمره-یک-آدم-عادی-در-ایران-miv9kwxntemj</link><description>امتحانات مجازی شده و اینترنتی عملا نیستدوستان برای شرکت در امتحان به مشکل خوردند،با چاپار سوال امتحان را به دستشان رساندمدر شاد با اکانت پسرم وارد شدم و به استادم که با اکانت برادرش در شاد در دسترس است پیام دادمتا الان منتظر بودم و دعا می کردم پیامم را ببیندچون شاد فقط تا ساعت ۱۶ بازه، و بعدش نمیشه پیام دادپیامم فقط یک تیک خورده و وقت تمام...چقدر روزهای عجیبی رو می گذرونیم</description><category>Sara.aiar</category><author>Sara.aiar</author><pubDate>Wed, 14 Jan 2026 17:09:45 +0330</pubDate></item></channel></rss>