<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Sanaz</title><link>https://virgool.ir/feed/@sanazfaghiriyan</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 21:37:24</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4957358/avatar/avatar.png</url><title>Sanaz</title><link>https://virgool.ir/@sanazfaghiriyan</link></image><item><title>او در من بود و من در او..!</title><link>https://virgool.ir/@sanazfaghiriyan/او-در-من-بود-و-من-در-او-gimcedtnonvc</link><description>او در من بود و من در او.ما در هم تنیده شده بودیم؛هیچ‌گاه مهجور و فارغ از یکدیگر نبودیم.هنگامی که مجال‌مان باهم سپری می‌شد دنیا می‌ایستاد و به نظاره‌ی شادی ما می‌نشست، گاهی حتی تمام تعادلات را برهم می‌زد و با ما همراه می‌شد، دیگران را نیز با ما همراه می‌کرد.کار برای انجام دادن و خاطره ساختن زیاد بود و وقت کم.وقتی باهم بودیم معنای غم احساس نمی‌شد، غم در جایی که ما حضور داشتیم معنای خود را از دست می‌داد و معشوقِ باوفای شادی می‌شد.ما تمامِ هم بودیم، تمام آن چیزی که نیاز داشتیم و تمام آن چیزی که دنیا قرار بود نیاز داشته باشد.دیگران مثابه ما نبودند و جز با خود با هیچکس دیگری درهم نمی‌افتادیم.آن شادی فقط هنگامی که ما در محضر یکدیگر حضور داشتیم به وجود می‌آمد؛ مختص ما بود و در آن لحظات رنگ و رایحه دیگری داشت!</description><category>Sanaz</category><author>Sanaz</author><pubDate>Fri, 16 Oct 2026 01:44:23 +0330</pubDate></item></channel></rss>