https://virgool.ir/feed/@sanay.nurany999fa2026-11-10 16:18:17https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@sanay.nurany999https://virgool.ir/@sanay.nurany999/آیا-می-ارزید-wxgwblttusufمیخواهم طبق معمول جمله ام را با سوالی کوچک آغاز کنم : آیا می ارزید؟ شاید در نگاه اول بسیار ساده بنظر برسد اما با کمی دقت و اندکی تفکر متوجه خواهی شد که این جمله ی بنظر ساده در ظاهر، درواقع‌ غنی از مفاهیم و معانی‌ بسیار زیادی است ! بله اینطور است سوالی است که بعد از هر سخنی بعد از هر کاری اجبار است که از خود بپرسیم و حداقل این خوبی را در حق خود انجام دهیم.آیا میدانید و حواستان هست که همه ی ما در حال مرگ هستیم ؟ همین الان که در حال نوشتن این متن هستم حدود سی ثانیه به مرگ نزدیک تر شده ام و هی نزدیک تر و نزدیک تر ! یک روز خواهد رسید که این زبان و دهان دیگر طعمی نچشد یک روز خواهد رسید که این چشم ها دیگر نای دیدن نداشته باشند یک روز خواهد رسید این پاهایی که راه می‌رفتند و می دویدند دیگر توان راه رفتن نخواهند داشت این دست ها توان حرکت و این قلب توان تپش را از دست خواهد داد آیا می ارزید به اینهمه عذاب و استرسی که بر خود و بر روح خود نثار کرده ایم ؟ ممکن است همین حالا که در حال نوشتن هستم این نوشته ناقص بماند و دار فانی را وداع بگویم !آیا ارزید؟ تمامی کار هایی که کردیم تمامی انتقام هایی که گرفتیم و تمامی راه هایی که رفتیم آیا واقعا ارزش یک ثانیه از عمر محدودمان را داشت؟ بسیار ظلم کرده‌ایم بر این جسم ظلم کرده‌ ایم بر این چشم ها ظلم کرده ایم بر این دست ها و پاها به این سرشت زیبا ظلم کرده ایمنمیخواهم نوشته ام را ناقص رها کنم حرف های زیادی برای گفتن دارم رنج ها و افکار آزار دهنده ی بسیاری چشم انتظار بیان‌ شدن هستند نه الزاما بوسیله ی زبان بلکه توسط همین نگارش‌ ساده‌ بوسیله ی همین دست ها دنیای عجیبیست‌ به دورانی رسیده ایم در جایی که لازم به سخن است لال می‌شویم و می‌نویسیم و درجایی که نیاز به نوشتن است بیهوده سخن میگوئیم همه‌ی حرف ها گفته نمی‌شوند و همه ی گفته ها نوشته نمی‌شوند در هر حال بگذریم ، من می‌گذرم شماهم بگذرید، چاره ای نداریم ولی امیدواریم اکنون شما بگوئید: آیا می ارزید؟ آیا ارزشش را داشت؟!BamBamThu, 27 Aug 2026 14:33:08 +0330https://virgool.ir/@sanay.nurany999/چشمان-سخنگوی-او-ek1yhmgtw2vwدر کلاس درس بودیم استاد با موهای پریشان سیاه رنگ، قد و قواره ای بلند، چهار شانه و لاغر و گردنی دراز که به مانند گردن غاز مادربزرگم میماند، درحالی که سرش را خم کرده بود تا با سقف برخورد نکند وارد کلاس شدخوش هیکل استهمگی برخاستیم به احترامش، ساکت بودیم و سکوت کر کننده ای فضا را پرکرده بودناگهان سر بحث را باز کرد : خب از کجا مانده بودیماز قیافه ی خشک و روح مانندش که همانند گچ دیوار اتاقم سفید بود خسته بودنش مثل روز اشکار بودانگار که ۳ شب نخوابیده باشد،زیر چشمان کوچک فندقی اش همانند کیسه فریزری کوچک پر آب که زیر چشم گرفته باشد، پف کرده بود به صورت مداوم چشمانش را مالش میدادغم عجیبی در نگاهش بود ،غمی دردناک ، غمی که انگار سال هاست درونش ریشه زده ، غمی حسرت مانند که تحقق نشده بودمعمولا در کلاس ساکت است و گاها شوخ طبعی مسخره ای دارد ، خاطرات دوران دانشجویی و دانش آموزی خود را تعریف می‌کندلبخند ظریفی بر لبانش می‌نشیندانسان مهربانی است ، معلوم است چیزی در دلش نیست ،میتوانم اورا اینگونه توصیف کنم : خیرخواهِ غمگین و امیدوارِ احساسیتقریبا تا الان از برادر و مادرش سخن به میان آمده ولی از پدرش هرگز! با کمی پرس و جو متوجه شدم پدرش بدلیل سرطان حدود ۶ سال قبل فوت کرده استشاید این غم متعلق به این است، شاید این غمی که درونش را آزار میدهد و چشمانش رو به خود اختصاص داده متعلق به این باشد ، پدرش ! از کجا معلومخدا میداند چه بر او گذشته در این ۶ سالخدا میداند چقدر تنها مانده چقدر مجبور به دوش کشیدن وزن خانواده و حفظ روحیه و قوی نشان دادن خود شده استشاید هم اصلا فرصتی برای یأس و عزاداری نداشته، از کجا معلوم؟ شاید هم قضیه بسیار متفاوت تر باشد!تنها چیزی که میدانم و میبینم، چشمان پر از حسرت و ناراحتی و سادگی بچه گانه ی اوست حتی زمانی که لب هایش لبخند می‌زند چشمانش توصیف خاصی از وضعیت را بیان میکند این چشم ها:ناراحتی خاصی دارندمجبوریت خاصی دارندیأس در دل مانده ی خاصی دارندناامیدی ظریف و امیدواری خاصی دارندو در نهایت بچه گی و مظلومیت خاصی دارنداین لبخند با چشم ها در تضاد است!شاید لحظه ای درست بشود شاید لحظه ای فراموش شود ولی همواره خواهد بود همواره یادآوری خواهد شد و هیچگاه این حس درون او خاموش نخواهد شد آیا تابه حال کسی جز من به سخن گفتن این چشم ها توجهی کرده و حرف های نامرئی آنان را شنیده؟ چشمان او این حقیقت تلخ را روشن میکنند ، چشمان سخنگوی او!BamBamWed, 22 Jul 2026 21:55:06 +0330https://virgool.ir/@sanay.nurany999/مرگ-nxlxsl9fsepiبسیار بسیار سریع ،قرار است مرگ را بچشیم این پا هایی که راه می‌روند روزی دیگر توان راه رفتن نخواهند داشت این لب‌ هایی که سخن میگویند ، روزی دیگر توان چنین چیزی را نخواهند داشت این بینی که میبوید روز هرگز چنین توانایی را نخواهد داشت خیلی زود قرار است برویم حتی متوجه هم نمی‌شویم چه شد و چگونه رفتیم چه زمانی پیر شدیم چه زمانی مرگ فرارسید شاید در حال رفتن نزد فرزند تازه به دنیا آمده مان باشیم و فقط چند ثانیه مانده به رسیدن ، مرگ سراغمان را بگیرد پس حواسمان باشد موقع رفتن با‌چمدان ‌ خالی راهی سفر نشویم !....BamBamFri, 10 Jul 2026 18:24:47 +0330https://virgool.ir/@sanay.nurany999/امید-در-برابر-یک-هیچ-zvi1dsyocr9vعجیب است ، امید مفهوم عجیبی است، فکرش را بکن این ماشین ها این مردم این اصناف ، من ، تو این مغازه دار ها به چه امیدی زنده ایم ؟ به چه امیدی راه میرویم؟ به چه امیدی غذا می‌خوریم؟ به چه امیدی بیدار میشویم؟ به امید روزی که بمیریم و جهانی دیگر را ببینیم؟ اینهمه امید برای پایان است؟ پایانی که هیچ معلوم نیست بعد از آن تار یکیست یا روشنایی؟هزاران هزار انسان هزاران آرزو و امید و عشق همگی انتظار پایان را میکشند؟ از منظر من کلمه ای به نام نا امیدی وجود ندارد ، حتی کسی که قصد جان خود را میکند هم به امید رفتن به جهانی بهتر چنین کاری را انجام می‌دهد جهانی خالی از رنج ها و درد های این جهان ، جهانی خالی از انسان های پست ، خالی از ظلم و خالی از ستمولیک،این انتظار ها به کجا منتهی میشوند؟ من و تو و جهان و میلیون ها سوال بی جواب در برابر هیچ؟ یا…………..!BamBamThu, 09 Jul 2026 19:04:30 +0330https://virgool.ir/@sanay.nurany999/قرار-است-به-کجا-ختم-شویم-jfqq9kcxwcclدلیل اینجا بودن ما چیست؟ چرا هستیم ؟ به چه دلیل ؟آیا خداوند به دعا و نماز و راز و نیاز ما محتاج است؟ مگر نمی‌گویند که خداوند بی‌نیاز ستوده است و شما نیازمندید؟پس قضیه چیست؟ اگر این ها برای تکامل هستند بعد از گذر تکامل به کجا خواهیم رفت ؟ به چه دلیل؟ همین؟ برای چه چیزی درحال آماده شدن هستیم ؟ گویند، که نماز ورزشی است برای روح و آمادگی آن آمادگی برای چه؟ چه اتفاقی قراراست رخ دهد ؟ آیا همه ی اینها نوعی بازی است ؟ این اتفاقات ناگوار و گاها خوش‌آیند چرا هستند دلیل وجودی ما چیست؟ اگر نبودیم همه چیز آسان تر نمیشد؟ چه الزامی برای بودن و رنج و کشمکش وسردرگمی و ظلم و خوشی و خوشحالی بود؟!و در نهایت لحظه ای اندیشیده ای که قرار است به کجا ختم شویم؟!….BamBamThu, 09 Jul 2026 19:00:20 +0330https://virgool.ir/@sanay.nurany999/به-معنای-تمام-کلمهرنج-ev62hdwnq0kuتعریف هرکس از رنج بر اساس محیطی که در آن متولد شده و پرورش یافته متفاوت استرنج! کلمه ی عجیبی استیک کودک یک انسان اولین رنج و عذاب را از خانواده خود می‌بیند از یک خانواده بیمار !که عجیب است خود را مستحق کلمه ی ″بیمار″ نمی‌دانندآنقدر در آن خانه به سر میبرید آنقدر شاهد فشار روانی میشوید که شاید دلتان به حال خودتان بسوزدولی لعنت به این خانه که نمیتوان از آن خارج شدلعنت به این خانه که با قلاده ای نامرئی همچون حیوانی چهار پا به آن گره خورده ایملعنت به این خانواده که حتی اجازه ی شکافتن پوسته ی خودتان را هم ندادنددر این شرایط، خانه یا زندان و حبس در ذهن از هم جدا نمی‌شوند حبسی، ابدی همراه مجازات بدون هیچگونه امکان تبرئه شدنیدرد آور است مانند ۲۰۰ ضرب شلاق روزانه میماند، بدون دانستن دلیل آن!خانه ای که باید رنگ و بوی حس امنیت را در خود میپروراند ، خانه ای باید پناه مان می‌بود، اکنون زندانمان است، و در بی سرپناه ترین حالت ممکن در حال گذراندن هستیممگر یک کودک چقدر قدرت دارد؟در این سن کم چه چیزی میداند این کودک ؟فقط چون ضعیف است باید ظلم قدرتمندان را ببیند؟در این جهان پر از ستم و ستمکار به این کودک حتی حق یک خانه ی امن هم داده نشده؟چه کسی چنین حقی را به خانواده میدهد؟کدامین دین و ادیان کودک را مستحق این دانسته اند؟کدام کتاب و قرآن این را تربیت نامیده ؟او ″فقط″ یک کودک بود.BamBamThu, 09 Jul 2026 18:46:46 +0330