<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Sam Ashoori</title><link>https://virgool.ir/feed/@samirexellnova</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 08:35:27</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/823418/avatar/avatar.png</url><title>Sam Ashoori</title><link>https://virgool.ir/@samirexellnova</link></image><item><title>بررسی درونگرایی و اشاره به آمار آن در نوجوانان و جوانان</title><link>https://virgool.ir/@samirexellnova/teenager-introverts-aawwuie6y0kc</link><description>درونگرایی در سال های اخیر به یک موضوع مهم در جهان تبدیل شده است، باور های غلط مردم راجع به افراد درونگرا باعث شناخته شدن درونگرایی به عنوان یک بیماری شده و مجبور کردن درونگراها به تغییر دادن مزاج خود، باعث تشدید این مشکل شده است. سوالات مورد بحث قرار گرفته در این مقاله :•&#x9;آیا خجالتی بودن با درونگرایی یکسان است؟•&#x9;چرا جامعه درونگرایی و خجالتی بودن را باهم یکی میکند؟•&#x9;آیا خلاقیت در درونگرا ها کم است؟•&#x9;فعالیت های اجتماعی در یک شخص درونگرا چگونه است؟•&#x9;آیا شخص درونگرا میتواند خودرا با اجبار برونگرا کند؟•&#x9;مهمترین تفاوت برونگرا ها و درونگرا ها چیست؟•&#x9;تفاوت بین درونگرایی و افسردگی چیست؟•&#x9;علت درونگرایی چیست؟•&#x9;چگونه به کودک درونگرا کمک کنیم؟•&#x9;تعهد شغلی در درونگراها بیشتر است یا در برونگراها؟•&#x9;آمار درونگرایی در جوانان و نوجوانان در 1399-1400 چگونه است؟آیا خجالتی بودن و درونگرایی یکسان است؟خجالتی بودن و درونگرایی یکسان نیستند، خجالت ترس از قضاوت شدن است، اما درونگرایی تمایل به تنهایی و تحرک اجتماعی کم است.بیل گیتس، ساکت و عاشق کتاب است، اما از مردم ترسی ندارد. درواقع او درونگرا است اما خجالتی نیست.باربارا استرایسند یک شخصیت فعال و مردمی است، و در عین حال با ترس از صحنه دست و پنجه نرم میکند.او یک برونگرای خجالتی است.ولی اگر خجالتی بودن با درونگرایی یکی نیست، چرا معمولا مردم آنهارا به هم مرتبط میکنند؟مهمترین پاسخ این سوال، اتحاد جامعه علیه این دو گروه از افراد است.وضعیت روانی یک برونگرای خجالتی که ساکت در یک دیدار تجاری نشسته است، میتواند بسیار با یک شخص درونگرا متفاوت باشد. فرد خجالتی میترسد که صحبت کند در حالی که فرد درونگرا میتواند به راحتی صحبت کند.ولی در دنیای بیرون، این دو باهم یکی به نظر میرسند و هیچ کدام آنها مورد قبول جامعه نیستند.تحقیقات نشان میدهند که ما همیشه افرادی که سریع و راحت صحبت میکنند را لایق تر، دوست داشتنی تر و حتی باهوش تر از بقیه میدانیم.البته یک انسان خجالتی میتواند با گذر زمان به درونگرایی برسد. بدلیل سخت بودن زندگی اجتماعی، او کم کم مزیت های تنهایی و فعالیت های وابسته به اجتماع کمتر را میفهمد. و حتی برعکس، یک انسان درونگرا با قضاوت های نادرست و حرف های دیگران راجع به اینکه او یک مشکلی دارد، میتواند خجالتی بشود.آیا خلاقیت در درونگرا ها کم است؟بسیاری از افراد فکر میکنند که افراد فعال و اجتماعی خلاقیت بیشتری نیز دارند، اما این فرضیه کاملا غلط است.بله ما برای خلاقیت باید از افکار افرادی که قبل از ما دست به کار شدند استفاده کنیم، بله ما باید ایده هایمان را باهم به اشتراک بگذاریم، و بله، همکاری چیز قدرتمند و زیباییست، ولی برای بسیاری از افراد خلاقیت یک فرآیند تکنفره است.«مردم خیلی کم در گروه هایشان می اندیشند، آنها صحبت میکنند، اطلاعات رد و بدل میکنند، آنها داوری میکنند، اما نمی اندیشند.خلق نمیکنند.»- ویلیام وایت (1956)فعالیت های اجتماعی در یک شخص درونگرا چگونه است؟گاهی اوقات پیش می آید که شخصی به مغازه ای میرود، خریدش را انجام میدهد، اما حوصله صحبت کردن با فروشنده که از آشنایان است را ندارد.ولی ادب حکم میکند این کار را انجام دهد.بعد از چند جمله حرف زدن، فرد حس خوشحالی عجیبی تجربه میکند. لبخند بزرگی روی صورتش نمایان میشود و فروشگاه را ترک میکند.اما چه اتفاقی افتاد؟یک پژوهش معروف پاسخ این سوال را میدهد.محقق ویلیام فلسن و همکارانش، یک گروه از افراد را سه ساعت در روز برای دو هفته تحلیل کردند. اینکه انها در هر زمان از روز چه احساسی داشتند.آنها متوجه شدند افراد پرحرف و دارای اعتماد به نفس، بیشترین حس خوب را داشتند.حتی اگر درونگرا بودند.درست است، وارد اجتماع شدن حس خوبی به ما میدهد.گاهی اوقات ارزش این را دارد که خود را به درون اجتماع هل دهیم.در هر صورت انسان ها موجوداتی اجتماعی هستند.آیا شخص درونگرا میتواند خودرا مجبور به برونگرایی کند؟  مهمترین تفاوت برونگراها و درونگراها چیست؟همانطور که صحبتی کوچک با صاحب مغازه باعث خوشحالی میشود، حس  خستگی روحی بسیار زیاد نیز با فعالیت اجتماعی بیش از حد به وجود می آید.تحمل فعالیت های اجتماعی بزرگترین تفاوت بین درونگراها و برونگراهاست.تحقیقات نشان میدهد تلاش کردن برای برونگرا بودن به دروغ، میتواند به استرس، اضطراب، بیماری های روحی و بیماری های قلبی و عروقی منجر شود.با تمام این حرف ها بنظر می آید درونگرا ها در یک موقعیت تنگ قرار گرفته اند، اجتماعی بودن آنهارا خوشحال میکند اما در عین حال بیش از حد وارد اجتماع شدن آنهارا در وضع سختی قرار میدهد.یک دلیل که خدا را برای درونگرا بودن سرزنش کنیم، اما در عین حال درونگرایی نعمت بزرگی است.زیرا خیلی از درونگرا ها راه خودرا برای گذراندن زمان با منافع زیاد و حتی درگیری با اجتماع پیدا میکنند.یکی از این راه ها خواندن است.«خواندن معجزه ارتباط  در اوج تنهایی است.»- مارسل پروستکتاب ها زمان و مکان را دور زده اند، آنها حتی نیاز به زنده بودن نویسنده و خواننده در عین حال ندارند.تحقیقات نشان میدهد خواندن باعث افزایش توانایی های اجتماعی نیز میشود.دومین راه گفتگوی عمیق راجب مسائل مورد علاقه شان است، درونگراها زیاد فکر میکنند و درک عمیقی نسبت به موضوعات دارند، مخصوصا درمورد مسائل مورد علاقه شان.بنابراین میتوانند ساعت ها راجب مسئله مورد علاقه شان با کسی صحبت کنند. این شخص میتواند از دوستان صمیمی یا از اعضای خانواده باشد. تفاوت بین درونگرایی و افسردگی چیست؟درونگرایی از نشانه های افسردگی نیست.تفاوت اصلی درونگرا ها و افسرده ها، طول مدت و نیت آنهاست. افراد افسرده معمولا قبل دوران افسردگی، مشکلی با جمع نداشتند، و حالا در دوران افسردگی خود دچار انزوا شده اند. اما افراد درونگرا در تمام مدت خود دارای این خصلت بوده اند.همچنین افراد افسرده از تنهایی خود لذت نمیبرند، اما توانایی فعالیت های اجتماعی را نیز ندارند. اما درونگرا ها همیشه از تنهایی خود لذت میبرند.                                                          علت درونگرایی چیست؟مهمترین دلیلی که برای درونگرایی مطرح میشود، نقش فیزیولوژیکی و هورمون های بدن میباشد. روشی که بدن انسان نسبت به محیط خارج پاسخ میدهد، نقش مهمی در تعیین سطح برون یا درونگرایی شما دارد. شبکه ای از نورون ها در مغز وجود دارند (RAS) که مسئول تنظیم مقادیر آشفتگی مثل خواب و بیداری، تحریک پذیری و مقابله با تهدیدات است.این سیستم در افراد درونگرا سطح تحریک پذیری پایینتری دارد. یعنی نسبت به برونگرا ها راحت تر تحریک میشوند. برای مثال فرد برونگرا برای تحریک شدن باید حجم زیادی از محرک ها وارد بدنش شود، اما درونگرا ها با محرک های کمتری به بی قراری میرسند و اطلاعات بیشتری از محیط میگیرند.همچنین تربیت خانواده، تجربیات شخصی ، جو محیط و ژنتیک نیز از دیگر دلایل برون یا درونگرایی هستند.چگونه به کودک درونگرا کمک کنیم؟اول از همه، پدر و مادر باید این موضوع را درک کنند که درونگرایی یک اختلال نیست بلکه یک ویژگی است، پس درحقیقت کودک درونگرا نیازی به کمک ندارد. اما برای اطمینان از سلامتی و شادی کودک باید نکاتی را رعایت کرد. اول از همه این است که والدین باید بپذیرند که کودکشان قرار نیست از لحاظ اجتماعی بسیار فعال باشد و قرار نیست دوستان صمیمی زیادی نیز داشته باشد. همچنین یکی دیگر از نکات مهم، اختصاص دادن زمانی برای تنهایی کودک است. زیرا رفتن از یک موقعیت اجتماعی به یک موقعیت دیگر، حتی در حد یک شام خانوادگی، میتواند برای کودک استرس زا باشد و اورا عبوس کند.تعهد شغلی در درونگراها بیشتر است یا در برونگراها؟محققانی از دانشگاه ولی عصر (عج) رفسنجان، پژوهشی را انجام داده اند که در آن تعهد سازمانی کارکنان بیمارستانی درونگرا و برونگرا مورد بررسی قرار گرفته است.محققان فوق، در این مطالعه مقطعی، تعداد 215 نفر از کارکنان مرد و زن بیمارستان شهید باهنر کرمان را با کمک پرسشنامه های استاندارد تیپ شخصیتی و تعهد سازمانی مطالعه کرده اند. نتایج این مطالعه به طور واضحی نشان میدهدکه افراد دارای شخصیت درونگرا، تعهد سازمانی بالاتر و مشخص تری دارند و چنین تعهدی، با برونگرایی ارتباطی ندارد. درواقع تعهد سازمانی بیشتر تحت تاثیر درونگرایی است. در این خصوص دکتر حامد زینلی، استادیار دانشگاه ولی عصر (عج) و دیگر همکارش میگویند: «با توجه به نتایجی که در تحقیقات ما حاصل شده است، مشخص میشود که بین شخصیت درونگرا و تعهد سازمانی کارمندان بیمارستانی رابطه مستقیمی وجود دارد. از سوی دیگر زنان نسبت به مردان از تعهد سازمانی بالاتری برخوردارند و عضویت داشتن در سازمان برای آنها از اهمیت بیشتری برخوردار است.آمار درونگرایی در جوانان و نوجوانان در 1399-1400 چگونه است؟آمار درونگرایی در جوانان و نوجواناناین جدول، با گرفتن تست درونگرایی از ده زن و ده مرد رسم شده است. این آمار نشان میدهد که درونگرایی ربطی به جنسیت ندارد، اما در سنین پانزده تا بیست سال بسیار زیاد است و قابل به ذکر است که بسیاری از علائم درونگرایی با علائم افسردگی یکسان هستند و این میتواند مقداری نگران کننده باشد.نتیجه گیریدر نهایت میتوان گفت درونگرایی به هیچ وجه یک بیماری یا مشکل روحی نیست و هیچ ربطی به افسرده یا منزوی بودن ندارد و حتی یک ویژگی محسوب میشود، اما نیاز به آگاهی جامعه و مخصوصا والدین نسبت به این موضوع دارد تا با بیماری های روحی مختلف اشتباه گرفته نشود زیرا این امر موجب بدرفتاری افراد ناآگاه با درونگراها  و برخورد اشتباه والدین با کودکان درونگرایشان میشود.مخصوصا در سنین بلوغ که نوجوانان بسیار از لحاظ روحی حساس هستند و تفکر غلط بزرگسالان میتواند باعث آسیب های جدی به روان آنها و بوجود آمدن مشکلات رفتاری در بزرگسالیشان شود.منابع :•&#x9;Susan Cain: The power of introverts•&#x9;(کتاب قدرت درونگراها، اثر سوزان کین)•&#x9;Susan Cain&#39;s Ted Talk•&#x9;(برنامه تد تاک سوزان کین)•&#x9;William Whyte: The Organization Man•&#x9;(کتاب مرد سازمان اثر ویلیام وایت)•&#x9;Www.WikiPedia.com•&#x9;(وبسایت ویکی پدیا، مقاله درونگرایی و برونگرایی)•&#x9;Www.HonarehZendegi.com•&#x9;(وبسایت هنر زندگی، مقاله علل، تشخیص و نحوه برخورد با درونگراها)•&#x9;Www.Isna.ir•&#x9;(خبرگزاری ایسنا، نتایج بررسی دانشگاهی «درونگرا ها به کار تعهد بیشتری دارند یا برونگراها»)</description><category>Sam Ashoori</category><author>Sam Ashoori</author><pubDate>Tue, 20 Apr 2021 14:21:33 +0430</pubDate></item></channel></rss>