https://virgool.ir/feed/@sami1994sportعاشق هنر و فعال در این زمینه نقاشی و نویسندگی و....fa2026-11-11 07:24:19https://files.virgool.ir/upload/users/4317850/avatar/XPxdj3.jpghttps://virgool.ir/@sami1994sporthttps://virgool.ir/@sami1994sport/httpsvirgooliosami1994sportپایان-آزادی-giryhzo0nzxwجسم بی‌جانش روی تخت افتاده. موهای بلند و مشکی اطرافش را گرفته و ذره‌ذره تنش رو به نابودی می‌رود. چشمانی که دیگر نمی‌خندند، قرار نیست بار دیگر شور زندگی را در خود جای دهند. لب‌های ترک‌خورده‌اش، چنان بسته‌اند که گویی با نخ و سوزن دوخته شده‌ است؛ هیچ‌کس دیگر قادر به شنیدن ملودی صدای او نیست. ذهنی که روزی فرمانروا بود، برای همیشه خاموش شده است. مقتدر بود، با ثبات؛ اما او هم رهایش کرده.تمام روز، روی تخت خیره می‌شود به پنجره‌ای که با میله‌های آهنی پوشیده شده. اگر روپوش‌سفیدها جلوی دیدش را نگیرند، چیز دیگری نمی‌بیند، مدتی‌ست شاخه‌ای سنگین پر از میوه‌های سرخ، وارد قاب او گشته، اگر به خاطر بار زیاده میوه‌هایش نبود حتی شاخه درخت هم در دیدش هرگز قرار نمی‌گرفت آسمان آبی، انار قرمز… سلامی کوتاه به او می‌دهند و می‌روند.کلاغ سیاهی هرروز از پنجره می‌آید و تا شب بالای سرش می‌نشیند، همراه همیشگی‌اش طاووسی است؛ رنگین و آرام، کنار او می‌نشیند. گاهی نگاهش را از پنجره می‌گیرد و به پرهای طاووس خیره می‌شود. اما کلاغ از راه که می‌رسد، نفس‌هایش به هم می‌ریزد. هر بار حضور کلاغ، تپش‌ها را تندتر می‌کند، تا جایی که قرصی تازه به داروهای اجباری اضافه می‌شود.اینجا جایی‌ست که ورودش انتخاب تو نیست؛ انتخاب دیگران است. اما خروج؟ فقط اگر بخت یاری کند اتفاق می‌افتد.اینجا کلید در دست کسانی‌ست که تنها لباس سفید بر تن دارند.این‌جا همیشه پر از صداست: خنده، جیغ، آواز… صدای تق‌تق کفش‌ها روی سرامیک. لحظه‌ای خاموش نمی‌شود.از وقتی پا به اینجا گذاشت، از رنگ آبی متنفر شد. هرگز فکر نمی‌کرد آبی، هم نشانه‌ی آزادی باشد و هم زندان.SAMINSAMINSat, 25 Oct 2025 10:38:14 +0330