https://virgool.ir/feed/@samanhosseini2012fa2026-11-11 14:59:43https://files.virgool.ir/upload/users/2796281/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@samanhosseini2012https://virgool.ir/@samanhosseini2012/تولد-۴۰۴-y1ucyc3la1wfعوض شدیم. جفتمون. تغییر مثبت یا منفی رو در مورد من تو باید تعیین کنی. ولی تو تغییر مثبت داشتی. کار هر کسی نبود. کسی نمیتونست زخم منو اینجوری خوب کنه. ولی همونجوری که پارسال با اومدنت همه دردامو درمون کردی امسالم انجامش دادی و واسه همینه که ایمان دارم بهت. چه با تلاش و فکر چه با ذات و ریشه هرکدومشو که تو داشتی، از پسش بر اومدی و من همیشه بهت افتخار میکنم، سرم بالاس، و الان که داری این متنو میخونی ازت میخوام همینجوری قوی بمونی، من تا لحظه ای که جونی تو بدنم باشه همیشه و هر لحظه پشتتم، خودتو رها کن و بسپار به من که بابایی حواسش بهت هست. نمیخوام پر حرفی کنم وگرنه ساعت ها باید بنویسم و تمومی نداره. در اصل میخواستم از روز تو بنویسم، از ۸ فروردین ۸۴، من اون موقع دو سالم بوده، هر دومون خانواده هایی داریم که از جونشون بیشتر مارو دوس دارن، بزرگ شدیم، من با خواهرم که ۸ سال ازم بزرگتره و تو با خواهری که هم سن و سال خودته، از این که میبینم چقدر بچگی قشنگی داشتی، چقدر مامان درست تربیتت کرده کیف میکنم، دخترشو جوری بزرگ کرده که خیلی خوب بلده دوست داشتنی باشه و تو دل بره، اون پدر و مادری که تو داری از جون و دل واست مایه گذاشتن و نتیجه هم داد چقدر هم خوب نتیجه داد، شاید نتونیم درست بیانش کنیم یا بهت نشونش بدیم، ولی شک ندارم خانوادتم مثل من بهت امید دارن، میدونن که چه کارای بزرگی از دستت بر میاد، میدونن که چقدر میتونی خانوم باشی. از ۸ فروردین ۸۴ تو با یه خانواده دیگه و یه زندگی دیگه من با یه زندگی دیگه روزگارمونو گذروندیم، ولی سرنوشت مارو رسونده به اینجا، به عید ۴۰۴، و من انقدر مطمئنم به این که من و تو تا ابد بهترین و کامل ترین آدمیم برای هم که برای کسی جز خودمون دوتا قابل درک نیست، خانواده هامون به هم میخورن، چالشایی که گذروندیم باز تهش رسیدیم به هم و از همه مهم تر اخلاق و رفتارایی از خودمون که حسابی به دلمون نشسته و شک ندارم دیگه مثل همچین آدمی نمیاد واسم، هر چند تو این لحظه که این متنو مینویسم من واقعا از ته دلم احساس میکنم خیلی جا داره بهتر باشم برات، در حدی که لیاقتته، در حدی که ارزش داری، ولی اونقد به عشق تو و تلاش خودم مطمئنم، که یه روز امیدوارم از ته ته دلت حس کنی دنیارو داری، حس کنی دیگه چیزی از این دنیا نمیخوای و کارت تموم شده باهاش، اون روز شاید من نباشم، شایدم جفتمون عصا به دست باشیم و پوستای صورتمون چروک شده باشه، ولی اگه باشم تا همون لحظه آخر با دستای لرزون لپای چروک افتاده تو فشار میدمو لباتو میبوسم. تا اون روز چندین و چند بار عیدمو خوشحال تر از عیدای قبل تو جشن گرفتم، تا قبلش هیچ معنا و شادی نداشت برام عید، ولی از الان به بعد عیدو ذوق دارم، عیدو خوشحالم، البته با استرس، استرس این که، یجوری جشن بگیریم تولدتو که جدید باشه، خفن باشه، تعجب کنی و توقعشو نداشته باشی ( البته اگه بذاری فضول خانوم ناز خودم ) هرچند الان دوری ازم ولی حس خوبی که دارم بخاطر وجود نازنین تو، قابل وصف نیست، شاید سال های آینده بازم اگه دور باشی ازم، بزنه به سرم پاشم بیام هرجا که هستی ( D: )، به هر حال اینم یه برنامس دیگه، ولی در نهایت چیزی که سهم من میشه از عید، تکرار قشنگ ترین اتفاق عیده، روزای زیبایی که کنار خودمی و بودنتو جشن میگیریم. هرجا کم آوردی، یادت نره منو داری، من پیشتم، دیوانه وار عاشقتم.Saman HosseiniSaman HosseiniThu, 27 Mar 2025 16:10:09 +0330