https://virgool.ir/feed/@samanasp80fa2026-11-12 14:43:26https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@samanasp80https://virgool.ir/@samanasp80/آغاز-yk5xurcfvetjبی‌گاهانبه غربتبه زمانی که خود درنرسیده بود ــچنین زاده شدم در بیشه‌ی جانوران و سنگ،و قلب‌امدر خلأتپیدن آغاز کرد.گهواره‌ی تکرار را ترک گفتمدر سرزمینی بی‌پرنده و بی‌بهار.نخستین سفرم بازآمدن بود از چشم‌اندازهای امیدفرسای ماسه و خار،بی‌آنکه با نخستین قدم‌های ناآزموده‌ی نوپاییِ خویش به راهی دور رفته باشم.نخستین سفرمبازآمدن بود.دوردستامیدی نمی‌آموخت.لرزان بر پاهای نو راه رو در افقِ سوزان ایستادم.دریافتم که بشارتی نیستچرا که سرابی در میانه بود.دوردست امیدی نمی‌آموخت.دانستم که بشارتی نیست:این بی‌کرانه زندانی چندان عظیم بود که روحاز شرمِ ناتوانیدر اشک پنهان می‌شد._احمد شاملوفروردینِ ۱۳۴۰سامان پارساییسامان پارساییTue, 11 Oct 2022 21:46:06 +0330