<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مهدی ابافت</title><link>https://virgool.ir/feed/@samadulifar</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 03:51:15</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>مهدی ابافت</title><link>https://virgool.ir/@samadulifar</link></image><item><title>غریب ترین روز زندگی ام</title><link>https://virgool.ir/@samadulifar/غریب-ترین-روز-زندگی-ام-jgwnrdzmpxow</link><description>عنوان: غریب‌ترین روز زندگی‌امروزی فهمیدم هیچ‌کس در این دنیا نیست که مرا در این گرداب درد و نداری کمک کند.غریب‌ترین و تنها‌ترین روز زندگی‌ام بود. به سوی هر آشنا و غریبی رفتم — انگار جذامی بودم و از من فرار کردند. هیچ‌کس نمی‌خواست حتی حرف بزنم، حتی دردی را که سینه‌ام را پاره کرده بود، بیان کنم.تنهای مونس و همدمم گوشی‌ام شد، اخبار و شبکه‌های اجتماعی. با خودم گفتم: انسان‌ها تا چه حد می‌توانند بی‌رحم باشند؟ تا چه حد می‌توانند هم‌نوع خود را زیر پایشان له کنند؟اما با همه این تاریکی‌ها و سختی‌ها، یک چیز را تجربه آموختم: آسانی در راه است. و این روزها هم می‌گذرد.</description><category>مهدی ابافت</category><author>مهدی ابافت</author><pubDate>Sun, 13 Sep 2026 11:36:50 +0330</pubDate></item></channel></rss>