<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سام امان</title><link>https://virgool.ir/feed/@sam.gharib</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 06:04:43</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/86951/avatar/5QAvWm.png</url><title>سام امان</title><link>https://virgool.ir/@sam.gharib</link></image><item><title>هنر معاصر هنر است یا چی؟</title><link>https://virgool.ir/@sam.gharib/هنر-معاصر-هنر-است-یا-چی-qvuio9su0iqj</link><description>مفهوم هنر از آن دسته مفاهیم پیچیده برای تعریف است. شاید معنایی که اکثر مردم به آن توافق دارند مفهومی ست که هم زیباست و هم خاص. هنر معنادار است و حاوی پیام است. ولی از زمان صنعتی شدن این مفهوم دچار دستکاری عمدی شده است. هنر امروزی نه زیباست نه خاص و نه حاوی معنا و پیام. مفهوم هنر درست از زمانی که هر چیز باید در حوزه تجارت قالب بندی شود، دچار ابتذال شد. دلالان هنر دریافتند که باید مانند هر تجارت دیگر تا حد امکان هزینه را کاهش دهند. علاوه بر این دلالان شروع به تغییر ذایقه هنری مردم کردند. نگاهی به نقاشی های فاخر هنرمندانی مثل فرشچیان بیندازید. واضح است که بازافرینی این هنر کار ساده ای نیست. در عوض هنر معاصر مانند تصویر زیر آبکی است و هر ننه قمری توانایی تولید نه یک بلکه چندین اثر در مدت کوتاهی را دارد.هنر معاصر اصولن یک دلال هنر باید مبلغ زیادی را جهت خرید اثر از استاد فرشچیان کند. ولی هنر معاصر فوق العاده ارزان و بیش اندازه قابل دسترسی است. موضوع بعدی که نباید فراموش کرد موضوع پولشویی است. امروزه کارتل های مواد مخدر، تروریست ها و دولتهای فاسد از آثار هنری برای جابجایی پول استفاده می کنند. برای مثال یک اثر بی مایه با قیمتی گزاف از طرف قاچاقچی الف به قاچاقچی ب فروخته می شود. در واقع این اثر هنری نیست که فروخته شده است، بلکه در این میان پول قاچاق مواد مخدر یا هر محصول یا خدمات غیر قانونی پرداخت شده است.قیمت این هنر! هفتاد و پنج میلیون دلار است</description><category>سام امان</category><author>سام امان</author><pubDate>Sat, 09 Nov 2019 06:58:56 +0330</pubDate></item><item><title>ما ایرانی ها مهمان نواز ایم یا چی؟</title><link>https://virgool.ir/@sam.gharib/ما-ایرانی-ها-مهمان-نواز-ایم-یا-چی-tzlz5jctybbh</link><description>ما ایرانی ها همیشه به این امر افتخار می کنیم که در دنیا مهمان نواز‌ترین کشور هستیم. یعنی اولین مشخصه ممتازی که از ایران به ذهنمان می رسد همین مهمان نوازی ست. ولی شاید این واژه مهمان نواز آنچنان دقیق نباشد.آری ما ایرانی ها مهمان نواز ایم ولی به صورت کاملا انتخابی. اگر یک توریست اهل آلمان را در خیابان ببینیم، با تمام وجود مجذوب شده و در مهمان نوازی سنگ تمام می گذاریم. به خانه دعوت ش می‌کنیم، به کافه می‌بریم، به رستوران می بریم و خلاصه به قول معروف نمی‌گذاریم دست در جیب کند. ولی همین شما، آیا همین رفتار را با یک توریست اهل پاکستان هم دارید؟ احتمال قوی نه. به صورت کلی ما ایرانی‌ها در مقابل پوست سفید های اروپا و آمریکا احساس پایین و کوچک بودن می‌کنیم و در واقع به جای مهمان نوازی چاکری می‌کنیم. شاید این واژه چاکری هم بیش از اندازه تند باشد. شاید واژه &#34;غریبِ از ما بهتر نوازی&#34; دقیق ترین توصیف این خصوصیت ایرانی ها باشد. این موضوع فقط به مورد خارجی ها محدود نیست. در خانه هایمان میوه ها، غذا ها و سرویس ها برای مهمانان دسته بندی می شود. مثلن اگر قرار است عمویی که شغل متوسطی دارد مهمانمان باشد غذایی متوسط خواهد داشت و اگر پسر خاله ی پسر دایی مان که شغلی  ممتاز‌تر (از نظر خویش) دارد، غذایی ممتاز‌‌تر خواهد داشت. سعی کنیم در توصیف امور دقیق تر باشیم. </description><category>سام امان</category><author>سام امان</author><pubDate>Sat, 09 Nov 2019 01:53:45 +0330</pubDate></item></channel></rss>