https://virgool.ir/feed/@sam.aghapoorfa2026-11-12 08:07:24https://files.virgool.ir/upload/users/4914006/avatar/XxBBUh.pnghttps://virgool.ir/@sam.aghapoorhttps://virgool.ir/@sam.aghapoor/یادداشت-های-پراکنده-ی-یک-زن-نیمه-خانه-دار-iok2cnbodcldخورشید با تمام توان می‌تابد. بخار کتری به صورتم می‌خورد و عطر چای تازه‌دمِ هل‌دار دیوانه‌ام کرده است. اما می‌دانم اگر همین حالا برای خودم یک لیوان بریزم، هزار بار از دهن می‌افتد و سهم خودم نمی‌شود.از هر گوشه‌ی خانه کاری زاییده می‌شود؛ آن‌قدر که واقعاً تعجب می‌کنم که آیا فقط دو نفر در این خانه زندگی می‌کنند؟ناهار را آماده کرده‌ام، اما ظرف‌های توی سینک روی هم تپه‌ای ساخته‌اند؛ صعب‌العبورتر از دامنه‌های هیمالیا. البته حق هم دارند؛ من هم ارادت خاصی به ظرف شستن ندارم.از بیرون، صدای ماشین‌های سنگین فقط گوشم را نمی‌خراشد؛ انگار روی روحم بتن می‌ریزند. صدای کارگرها و راننده‌های جوان میان غرش موتور ماشین‌ها گم می‌شوند و هر بار ناچارند بلندتر فریاد بزنند تا صدایشان به هم برسد.دیگر تحمل این همه زمختی را ندارم؛ زمختیِ شهر، زمختیِ زندگیِ متأهلی، زمختیِ روزهایی که بی‌وقفه از دل هم زاده می‌شوند.چای هل‌دار را در لیوان محبوبم می‌ریزم. یک برش از کیک خانگی که دیروز پخته بودم هم از روی میز برایم چشمک می‌زند. روی کف آشپزخانه ولو می‌شوم. کاشی‌هایش خنک‌اند و گرمای چای را مطبوع‌تر می‌کنند.به گل‌هایم خیره می‌شوم. چقدر برگ‌هایشان زرد شده است. فکر می‌کنم اندوه و خستگیِ صاحبشان راحس کرده‌اند…Sama AghapourSama AghapourFri, 24 Jul 2026 19:43:05 +0330