https://virgool.ir/feed/@sales710اینجا از همه چی صحبت می‌کنیم...fa2026-11-12 03:03:40https://files.virgool.ir/upload/users/249571/avatar/oHIVBb.pnghttps://virgool.ir/@sales710https://virgool.ir/@sales710/حس-بد-دوست-نداشته-شدن-ukzamchophxcسلام دوستای ویرگولیسال نو نیومدم پستی بذارم چون خیلی از سال نو خوشم نمیاد. حتی نیومدم ویرگول پست‌ها رو مطالعه کنم. چون خیلی حوصله حرفای انرژی مثبت و وای نمیدونم سال جدید فلان کنیم، بیسار کنیم و نداشتم. راستش به نظرم اگه قرار بود کسی کاری بکنه در هر حالی و هر روزی می‌تونه. خیلی به سال جدید و روز جدید و اینا نداره.به هر حال...بعد از چند وقت اومدم راجع به موضوعی حرف بزنمتا حالا احساس کردید یکی اصلا شما رو دوست نداره؟هر کاری هم می‌کنید ندارد که ندارد که ندارد...با اینکه آدم خوبی بودید براش همیشه. حداقل آسیبی بهش نزنید اگر خیرتونم نرسیده بهش.به شدت این چند روز درگیر این حس مزخرفم.شاید بگید خب دوست نداشته باشه. مگه مهمه؟برام اونقدر مهم نیست. ولی بی اهمیتم نیست چون اون آدم، آدمیه که من دوسش داشتم یه روزی و فکر می‌کردم بتونم تو دلش جا پیدا کنم. با رفتارام، محبتام و...ولی نزدیک که هیچ، دور تر هم شدم.تصمیم گرفتم به کل این آدمو از ذهنم و قلبم بیرون کنم چون من تلاشمو کردم ولی نشد. کوره انگار این بشررر :)امیدوارم بتونم این تصمیمم رو اجرایی کنم.ولی نکته‌ی مثبتی که برام دارن این جریانات زندگی اینه که به همشون به دید تجربه نگاه می‌کنم و واقعا از این نظر خیلی به تجربیاتم اضافه شده. مثلا اینکه تمرکزم روی اهدافم باشه به جای اینکه درگیر دوست داشته شدن توسط آدمای پوچ زندگیم باشم.اینکه آدما دنبال لیاقتشون میرن، نمی‌گم من خیلی خوبم...نه. ولی به عین دیدم اینو که آدما رو نمی‌تونی به راه و رسم دیگه ای ببری. آدما عجیبن...خیلی عجیبدوست داشتم اینارو بگم به یکی، درد و دل کنم با یکی ولی من تنهام. خیلی اهل حرف زدن با آدمای دورم نیستم. احساس می‌کنم اگه حرفای دلمو بزنم بهم می‌گن دیوونه. من قبول دارم دیوونم ولی.شبا تا خوابم ببره کلی فکر می‌کنم. به هر دری وری که فکرشو بکنی. رویا می‌بافم. با آدمای زندگیم خیالی صحبت می‌کنم، بحث می‌کنم، دعوا می‌کنم. می‌بازم حتی گاهی...تفکراتم و عقایدم رو عادت ندارم به کسی بگم ولی شب که می‌شه با خودم یه جلسه‌ی مفصل می‌ذارم. از بحث های فلسفی گرفته تا علمی...همه برای تنهایی هامه. آدما رو دوست ندارم. آدما عجیبن... دوست دارم یه حصار بکشم دور خودم، خودم بشینم توش فقط، صبح تا شب با خودم حرف بزنم. آره من دیوونم.ولی دیوونگیم رو دوست دارم. گاهی اوقات به خودم می گم چه جوری این همه فکرو جا کردی تو مغزت بچهههه؟ول کن. رها کن. بگیر بخواب بابا.ولی بازم فرداش با خودم حرف می‌زنم. خودم تنها کسیم که به حرفام گوش می‌دم. قضاوت نمی‌کنم خودمو. در اکثر مواقعم به خودم حق می‌دم تازه :)خلاصه که اومدم اینجا بنویسم که یکم، فقط یکم افکارمو رها کنم. فعلا تا درودی دیگر بدرود.sales710sales710Mon, 29 Mar 2021 21:11:48 +0430https://virgool.ir/@sales710/ارتباط-کار-نامناسب-با-روحیه-فردی-hnlambp0ehnfسلام دوستان.امروز اومدم راجع به یه موضویی صحبت کنم که چند وقتیه ذهنم رو درگیر خودش کرده.من در حال حاضر مشغول به کار در یک شرکت معتبر و بزرگ هستم که از نظر درآمدی و سازمانی راضی هستم. یعنی هم درآمدم خوبه و هم اینکه شرایط سازمان مورد رضایت بنده هستش.مثلا تعطیلات آخره هفته دارم، توی مرخصی و اینا راحتم و...اما بزرگترین مشکلم توی محیط کارم با مدیرم هستش.اول از همه که شخصا دوست ندارم ارتباط مستقیم با مدیر داشته باشم، یعنی داخل یک فضا باشیم با هم چون معذبم و نمی تونم راحت باشم و ترجیح میدم که مثلا تو یه اتاق دیگه باشن و در مواقع لزوم رفت و آمد کنیم.تو این شرکت چون ارتباط نزدیک داریم با مدیرم و میزامون در واقع کنار هم هستش خیلی خوشحال کننده نیست و من نمی‌تونم حتی یه کار شخصی انجام بدم چون دائم در حال پیگیری منه.به هر حال ما تایم زیادی رو در شرکت می‌گذرونیم و خیلی طبیعی هستش که یک سری امور شخصیمون رو داخل شرکت یا سازمانی داخلش کار می‌کنیم انجام بدیم. مثلا یه کارت به کارت بانکی انجام بدیم که خیلی امر بدیهی و روزمره‌ای هستش. اما داخل شرکت ما انجام این امور سخته چون دائما توسط مدیرت که کنارت نشسته رصد می‌شی.یا حتی ممکنه ازت بپرسه که داری چیکار می‌کنی؟ باید بگی مثلا دارم یه کارت به کارت انجام می‌دم. و من خیلی این فرآیند پرسش و پاسخ شخصی رو نمی‌پسندم در محیط کارم.این فضا به شدت من رو اذیت می‌کنه و فشار عصبی زیادی بهم وارد کرده.به طوری که بعد از تعطیلی از شرکت کلا اعصاب ندارم و خیلی بد رفتاری می‌کنم و پرخاشگر شدم حتی با اهالی خونه و دوستام.هر چه قدر سعی می‌کنم مشکلات کار رو تو خوده شرکت برطرف کنم و تمومش کنم و به خونه نبرم، موفق نمی‌شم و به طور خیلی ناخودآگاه تغییر خلق و خو دادم و عصبی شدم.ازتون می‌خوام به عنوان پیشنهاد بهم بگید چیکار کنم؟منتظر نظراتتون هستمsales710sales710Sat, 20 Feb 2021 11:30:41 +0330https://virgool.ir/@sales710/آدم-های-سمیقسمت-دوم-mmoh0y7ukn6tسلام دوستان ویرگولی. امیدوارم که حالتون خوب باشه.من امروز اومدم که راجع به آدم‌های سمی با هم صحبت کنیم.تو قسمت قبلی براتون توضیح دادم که آدم‌های سمی کیا هستن. امروز می‌خوام بگم اگر همچین آدمی رو دارید کنارتون، مثلا دوستتون، همکلاسی‌تون و یا حتی خانوادتون...چه کار باید انجام بدید؟اول از همه اینو بگم که ما در مقابل رفتار های زشت و ناپسند و عقده های درونی دیگران هیچ مسئولیتی نداریم، بزرگترین مسئولیت ما این است که حال خودمون خوب باشه و شخصیتمون رو ارتقاء بدیم. پس هیچ دلیل منطقی برای اینکه این آدم ها رو تحمل کنیم وجود نداره. چرا باید با ادم‌هایی ارتباط داشته باشیم که حالمون رو بد کنند؟آسیب‌هایی که اینجور آدم‌ها به روح و روان ما می‌زنند در دراز مدت واقعا جبران پذیر نیستش.حالا در این قسمت می‌خوام چند تا راهکار بگم برای اینکه چگونه برخورد کنیم با این دسته از افراد سمی؟چند تا روش وجود داره که می‌تونید امتحان کنید و بازخوردش رو ببینید.1- تکنیک شوخی کردناین روش برای افرادی کارساز هستش که قدرت بیان و طنز بالا و شیوایی دارند. من خودم شخصا خیلی آدم حاضر جوابی نیستم و نمی‌تونم در جا جواب حرف بیخودی که بهم زده می‌شه رو بدم. به خاطر همین این روش به درد من نمی‌خوره. اما اگر شما جزء این دسته هستید حتما امتحانش کنید.مثلا اگر آدم سمی بهتون می‌گه: واااای چه قدررر اندامت بد شده و چاق شدی. به شوخی به طوری که کار به دعوا نرسه و جوری که منظور هم رسونده باشید( که به تو چه ربطی داره) به طور مثال بگید که: آره اتفاقا خیلی راضی‌ام از هیکلم چون دوست ندارم مثل تو زیادی لاغر باشم. این رو کاملا به طور فرضی گفتم. گفتن این شوخی ها بستگی به فرد طرف مقابلتون و شرایط هم داره. خودتون شرایط رو بسنجید و اگر مناسب دیدید که باید اینجوری جواب بدید اصلا دریغ نکنید.2- تکنیک پرسش و پاسخاین روش خیلی روش خوب و مودبانه‌ای هستش. به این صورت که فرد رو با پرسیدن یه سری سوالات از حرفی که زده پشیمونش می‌کنیم. این رو حتما امتحان کنید رو هر مدل آدمی می‌شه تست کرد.مثالش اینجوریه که مثلا دوستتون که از قضا آدم سمی هستش بهتون می‌گه: از آدمای سیاه پوست خوشم نمیاد(و شما هم جزء افراد سبزه و یا با رنگ پوست تیره هستید). شما در جواب می‌گید که: چه طور این حرف رو می‌زنی؟ از آدما سیاه پوست اذیت و آزاری دیدی تا حالا؟اون میگه که: نهشما: آیا تا به حال با همچین آدمی برخورد داشتی اصلا؟-نه- چندتا آدم سیاه پوست خوب رو مثال بزنید بگید مثلا فلانی چون سیاه پوست هستش آدم بدیه؟-نهو بحث رو با سوالاتتون به جایی ببرید که طرف از حرفش پشیمون بشه و متوجه بشه که اشتباه گفته. :)3- تکنیک داد زدناین روش برای برخورد های ابتدایی با فرد سمی توصیه نمی‌شه اما اگر با فرد سمی تعارف ندارید می‌تونید انجام بدید. اگر مثلا فرد سمی خیلی رفت رو مغزتون و اعصابتون رو خورد خاک شیر کرد، به هیچ عنوان درون ریزی نکنید و حتما اون انرژی منفی که فرد سمی به شما انتقال داده رو تخلیه کنید و داد بزنید، بگید بهش که بحث رو تموم کنه چون داره شما رو ناراحت می‌کنه و حتی اگر لازم شد محیط را ترک کنید.چندتا روش دیگم مونده که سری بعدی می‌گم بهتون چون الان باید برم(همینم در محل کار تایم آزاد گیر آوردم اومدم) تا درودی دیگر بدرود.فقط حتما حتما تجربیاتتون در برام کامنت کنید که منم بخونم.sales710sales710Mon, 08 Feb 2021 12:09:08 +0330https://virgool.ir/@sales710/همینجوری-در-هوای-بیهودگی-xepahlkcjqvwاومدم ادامه‌ی پست آدم‌های سمی رو بذارم، تا وسطاش هم نوشتم ولی منصرف شدم و پاکش کردم...اومدم دوباره بنویسم دیدم ذهنم می‌خواد یه چیز دیگه بگه.عالم عشق خیلی جالبه. من مدت‌هاست که تجربه اش نکرده‌ام دوباره و سه باره و...ولی عالمش رو دوست دارم.دلشوره..آشوب..در عین حال آرامش...نمی‌دونم. الان کسی دیگه عشق رو نیاز نداره.چرند می‌نویسم ولی باور کنید که دلم برای چرندیات تنگ شده.من از تمام این دنیا دلم یه جای دنج و یه مردی که واقعا عاشقم باشه و عاشقش باشم رو می‌خوام. دلم می‌خواد عشق درونیم رو به پای کسی بریزم. می‌دونی خیلی وقته تو دلم گیر کرده...می‌ترسم، می‌ترسم اینقدر عشق نورزیدم، عشق دادن رو فراموش کرده باشم.هر از گاهی امتحان می‌کنم ببینم هنوز یادمه؟ هنوز بلدم از اعماق وجودم عشق رو بکشم بیرون و با تمام قوا تقدیمش کنم به کسی؟ بعد که امتحان می‌کنم، می‌بینم کامل نه ولی داره یادم میره. داره یادم میره کسیو دوست داشته باشم. داره یادم میره به کسی عشق بورزم.عشق...راه نجات ماست در این روزگاره کدر_برم کوله‌ی عشقمو بیارم، ببینم توش چی مونده؟_هیچی یه چندتا چسب زخم برای وقتی که زخم خوردم از عشق ورزیدن زیاد به آدمی تباه، چندتا عکس، چندتا نوشته مبهم._خالیش کن_خالیش کردم_دوباره پرش کن. پر از توشه_توشه چی؟_سفری جدید. آغازی دوباری...عشقی جدید_عشق به کی؟ من دیگه نمی‌تونم. آدما لیقاتش رو ندارن_می‌تونی. اول به من، به من عشق بده. تشنم._ به خودم؟_ من تشنم. تشنه‌ی عشق خودم به خودم_من خودمو دوست دارم._من خودمو دوست دارمsales710sales710Sat, 09 Jan 2021 12:27:49 +0330https://virgool.ir/@sales710/چگونه-افراد-سمی-را-در-زندگی-مان-بشناسیم-ja8fexr6x1lpسلام. من برگشتم بعد از مدتی...چند وقتی به شدت درگیر بودم و الان هم در شرکت تایمی خالی پیدا کردم که بنویسم.می‌خوام باهاتون راجع به افراد سمی صحبت کنم. اولین سوالی که برای هر کسی ممکنه الان پیش بیاد اینه که: اصلا فرد سمی کیه و چیه؟فرد سمی به کسی گفته می‌شود که ما رو با حرفاش، رفتاراش، طعنه و کنایه‌هاش آزار بده و انرژی منفی درونی که حالا نمود بیرونی پیدا کرده رو به ما انتقال بده.اینم می‌دونید قطعا که فرد سمی لزوما از عمد این رفتار ها ازش سر نمی‌زنه و در حقیقت عقده های درونی و مشکلاتی که در گذشته در زندگیش داشته باعث شده به مرور زمان به این روز بیوفته و با اذیت کردن دیگران خودش رو آروم کنه.کم نداریم از این افراد دور و برمون...من خودم یه دوستی داشتم و هنوزم دارم(البته سعی کردم ارتباطم رو کمتر کنم باهاش) که دقیقا در دایره‌ی افراد سمی قرار داره. براتون چند نمونه مثال میارم از رفتاراش و حرفاش که دقیق تر متوجه "سمی بودن" این فرد بشید و بتونید امثال این افراد رو در دوستان و آشنایان، همکاران و... شناسایی کنید. در پست های بعدی حتما بهتون خواهم گفت که با این افراد باید چگونه برخورد کنید و اگه باهاشون برخورد نکنید چه آسیب هایی ممکنه به خودتون و روحتون وارد کنید.خب برگردیم سر مثال ‌هایی که از این دوستمون می‌خواستم بزنم...افراد سمی عموما یه سری خصوصیت ها دارند از جمله: حسادت، بلوف زدن، دو رویی، پرخاشگری، شوخی بیش از حد و...این دوست من 2تا ویژگی خیلی بارز افراد سمی رو داره، اولی حسادت و دومی شوخی بیش از حد.یعنی در واقع حرفاش و زخم زبون هاش رو تو شوخی و به صورت مزاح بهت می‌گه، بعدم که بهش می فهمونی ناراحت شدی از حرفش، می‌گه وااااا من داشتم شوخی می‌کردم و یه برچسب بی جنبه بودنم بهت می‌زنه...یکی از داستان هایی که من با این دوستم داشتم این بود که ما چند سال پیش با هم یه سفر رفتیم به یکی از کشور های همسایه. اونجا هر شب برنامه‌ی تفریحی و گردشی داشتیم. اینم بگم که این دوستم از من چندین سال بزرگتره. خلاصه ما می‌رفتیم بیرون برای گردش و مشکل زبان داشتیم. من زبانم بد نبود و می‌تونستم تا حدودی صحبت کنم و منظورمو برسونم ولی این دوستم سطح زبانش صفر بود. ما که می‌رفتیم بیرون و زمانی که نیاز داشتیم با یکی صحبت کنیم تا ازش کمک بگیریم، من که می‌گفتم من انگلیسیم خوبه بذار بهش توضیح بدم، این دوستم شروع می‌کرد به خندیدن و مسخره کردن من که وااای تو مگه زبانت خوبه؟ چه اعتماد به نفسی داری، یا ایراد های الکی می‌گرفت که مثلا چرا اینجوری به طرف گفتی و... حالا کافی بود من مثلا یه کلمه ای رو هم واقعا اشتباه بگم. دیگه این غشششش می‌کرد از خنده و بدتر مسخره‌م می‌کرد. این روال تا آخرین روز سفر ادامه داشت و حتی یه جاهایی کار به جاهای باریک تر هم می‌کشید. مثلا می‌رفتیم مرکز خرید لباس بخریم. هر لباسی که من می‌پوشیدم رو می‌گفت واااای چه قدر زشته اصلا بهت نمیاد. تو لاغری هر چی می‌پوشی تو تن آویزونه و...خلاصه نگم براتون که اون سفر رو چه طوری و با چه حالی گذروندم. بعد ها باز با این فرد متاسفانه ارتباط داشتم و هر بار که می‌دیدمش با حرفاش حالمو بد می‌کرد. تا اینکه یه روز فکر کردم که چرا این آدم با من اینجوری رفتار می‌کنه؟ مگه من چه هیزم تری بهش فروختم؟شروع کردم تحقیق کردن...فهمیدم که این آدم فقط با من رفتارش اینجوریه و با بقیه خیلی خوب رفتار می‌کنه اما یه نکته خیلی مهم رو کشف کردم و اون این بود که: اون فقط با افرادی خوب رفتار می‌کرد که ازش پایین‌تر بودن. حتی از اونا کلی تعریف هم می‌کرد و کلی تحویلشون می‌گرفت. ولی اگه یه زمانی احساس می‌کرد یکی ازش سر تره از هر نظری، شروع می‌کرد رفتار های سمی از خودش بروز دادن.مدت‌ها گذشت تا چند وقت پیش که یه کتابی خوندم که به افکار و حدسیاتم مطمئن شدم و فهمیدم دلیل رفتاره اون دوستم همین بوده: حسادت...خیلی طولانی شد. امیدوارم حوصلشو داشته باشید و بخونید...این سری از صحبت های من، ادامه دار هستش و چون دارم در این زمینه به صورت خیلی علمی و روان شناسانه تحقیق می‌کنم، می‌خوام که حتما به صورت ادامه دار باهاتون تجربیاتم رو به اشتراک بذارم.اگر تجربه ی مشابه دارید لطفا برام بنویسید. خیلی دوست دارم تحقیقاتم رو گسترش بدم و از تجربیات شما هم استفاده کنم.در مطلب بعدی می خوام در مورد ویژگی های افراد سمی صحبت کنم. پس حتما منتظر پست بعدی من باشید.ادامه دارد.........sales710sales710Tue, 05 Jan 2021 11:10:08 +0330https://virgool.ir/@sales710/ولاگ-یه-روز-خوب-رو-خودت-بساز-ajncq9e23dqeخیلی خوشحالم که تونستم دوباره مدیریت اوقات فراغتمو به دست بگیرم.قبلا بهتون گفتم که چی کار کردم که حالم خوب شد.می تونید رجوع کنید به پست‌های قبلی و پستش رو بخونید.امروز می‌خوام بگم که الان که حالم خوبه خداروشکر چه کاری انجام میدم؟ اصلا از کجا متوجه ‌می‌شم که حالم خوبه؟اول اینکه صبح هامو با انرژی شروع می‌کنم. دیگه مثل قبل غصه نمی‌خورم که واااای باز یه روز جدید.شرایط شرایط سختیه قبول دارم. الان تو دلتون نگید چه سرخوشه این دختر...ولی کمترین کاری که برا خودمون می‌تونیم انجام بدیم تو این شرایط، اینه که سعی کنیم حالمون با خودمون خوب باشه.باور کنید هیچ چیز ارزش غصه خوردن نداره. فقط خودتون رو بسازید و بسازید و بسازید...امروز صبح که بیدار شدم به خودم گفتم باید یه روز خوب رو برای خودم بسازم.صبحانه‌م رو آماده کردم برای خودم عدسی درست کرده بودم از دیشب، گرم کردم خوردم و شروع کردم ورزش کردن، بهترنی کاری که میشه کرد. به خداااا که ورزش کنید دلتون باز میشه.ورزش کردم و دوش گرفتم.شروع کردم روی پایان نامه‌م کار کردن. از اون طرف کلی فنگ شویی کردم و اتاقامو مرتب کردم.کتاب عقب مونده‌م رو شروع کردم دوباره خوندن. به خودم قول داده بودم ماهی 2 تا کتاب بخرم و بخونم. یعنی هر ماه 2 تا. ولی از برنامه عقب موندم یکم.ماه پیش که فکر کنم 1 کتاب نصفه خوندم.این ماه هم 1 کتاب خوندم فقط که کتاب نصفه‌ی ماه پیشمم شروع کردم امروز ادامه‌ش بدم ولی فکر نکنم به آخره ماه بتونم برسونمش که تموم شه و برم کتاب جدید بخرم.شایدم برم کتاب جدید بخرم. آخه کتاب خریدن واقعا برام لذت بخشه ولی وقتی نخونده نگهشون می‌دارم خیلی ناراحت می‌شم از دست خودم.یه ماه هست که قرص های تقویتی می‌خورم به عنوان مکمل غذایی. اسم هاشون رو‌، روش مصرف و خواصشون رو بعدا براتون پست می‌کنم و توضیح می‌دم. اما واقعا در همین مدت کوتاهه 1 ماهه دارم تاثیرش رو به وفووور می‌بینم. با اینکه وقتی چند ماه پیش آزمایش دادم هیچ ویتامینی کم نداشتم و همه چی میزون بود اما این قرص ها تاثیر خیلی زیادی داشتن روم. حال روحیم خیلی بهبود پیدا کرده. انرژی بیشتری دارم این روزا. بیشتر خوشحالم و از نظر جسمی هم تغییرات مثبتی داشتم. از رشد مژه و مو و... بگیر تا کمر درد و دل درد و... که همشون واقعاااا خوب شدن.می‌خوام شروع کنم یه سر بزنم به مطالب کنکوریم چون چندتا از دوستام درخواست داشتن ازم که بهشون یه سری درس هارو یاد بدم برای کنکور ارشد 1400. فعلا حس اینو زیاد ندارم ولی به زودی حسش میاد مطمئنم. هفته ی آینده شاید یه سفر طبیعت گردی و ورزشی برم که حتما تجربم رو بعد از سفر در اختیارتون قرار می‌ذارم.خلاصه که انرژی مثبت بدید به خودتون. قبل خواب ریلکس کنید و مدیتیشن کنین. قبل خواب یه لیوان شیر بخورید و یه کتابی ورق بزنید. در راستای جهش فکری خودتون قدم بردارید.روزای خوب میاد. فقط سعی کنید حالتون رو خوب نگه دارید.sales710sales710Thu, 12 Nov 2020 16:43:00 +0330https://virgool.ir/@sales710/روانشناسی-مذاکره-قسمت-اول-dht91mhykh5oمفهوم و ماهیت مذاکره چیست؟مذاکره عمل یا فرایند گفت و گو با دیگری جهت دستیابی به توافق بر سر مسئله‌ای تعریف شده است.به عبارت دیگر گفت و گویی که هدف آن دستیابی به یک توافق باشد، مذاکره نامیده می‌شود.افرادی می‌توانند اهل مذاکره باشند که هم حاضر به بازنگری و هم قادر به دیدن دنیای غیر از خود باشند. مذاکره وسیله ابتدایی رسیدن به خواسته هایی است که از دیگران انتظار دارید.ویژگی های یک وضعیت مذاکره ای چگونه است؟به طور اساسی وضعیت های مذاکره، چه به صورت مذاکرات صلح و بین کشور های در حال جنگ یا مذاکرات کاری بین خریدار و فروشنده، مدیر و کارمند و یا کارمند عصبانی که می کوشد مصاحبه ای مهم انجام دهد، یکسان است.الف) در هر مذاکره دو یا چند نفر، درگیر با مسئله ای می باشند. از این نظر مذاکره فرایندی بین افراد در گروه و بین آنها در نظر گرفته میشود.ب) بین دو یا چند گروه تضاد های درخواستی وجود داردج) گروه ها به دلخواه مذاکره انجام می دهند.د) هنگام مذاکره کردن یک فرایند داد و ستد مورد پذیرش قرار میگیرد که در تعریف مذاکره به طور اصولی وجود دارد.ه) افراد و گروه ها ترجیح می دهند به حای اینکه اشکارا دعوا کنند، مذاکره نمایند و در جست و جوی توافق باشند.sales710sales710Thu, 05 Nov 2020 11:39:42 +0330https://virgool.ir/@sales710/سفر-کمپینگ-thttqmvokoprآخره هفته‌ی گذشته رو تصمیم گرفتم خونه نمونم...یکی از دلایلش این بود که خیلی وقت بود سفر نرفته بودم و دلم حسابی برای یه سفر درست و حسابی تنگ شده بود ولی خب به خاطر شرایط کرونا و داستاناش نمی‌تونستم جایی برم و اکثرا جز سرکار جایی نمی‌رفتم ولی این هفته دل رو زدم به دریا و چهارشنبه شب بار سفر بستم و حرکت کردم به سمت جنگل‌های گیلان. یه دوستی دارم که اونجا زندگی می‌کنه و آشنایی کاملی به طبیعت اونجا داره چون کرونا دست و بالمون رو بسته بود، نمی‌تونستیم جا بگیریم برای اقامت شب و تصمیم گرفتیم یه سفر کمپینگی بریم به یه جنگل بکر و طبیعت دست نخورده که خیلی هم آدم اونجا رفت و آمد نداشته باشه، دوستم یه جایی رو معرفی کرد که بسی خلوت و بکر بود، منم حرکت کردم به اون سمت و بعد از 5 ساعت رسیدم اونجا(از تهران). بعد از ملاقات با دوستم و جمع و جور کردن وسایلامون با ماشین اون رفتیم جنگل، جنگلش جوری بود که تا یه جایی می‌شد با ماشین بری و مجبور بودی ماشینت رو در نهایت، یه جا تو جاده پارک کنی و مسافتی حدود 1 ساعت پیاده روی کنی تا به مقصد برسی.ما وسیله‌هامون تقریبا زیاد بود، کیسه خواب، چادر، صندلی و میز تا شو، باربیکیو تا شو و چندتا بطری 5 لیتری آب و خریدامون و ساک لباسامون...به زور و بدبختی وسایلا رو تا بالای جنگ بردیم و یه جای صاف با ویو مناسب انتخاب کردیم و وسایل رو پهن کردیم.من و دوستم چون دو نفر بودیم مجبور بودیم برای بردن وسایل به بالای جنگل، 3 بار بیایم و بریم ولی اگه تعداد زیادتر بود خب قطعا با یه بار رفت هم اوکی بود و نیازی به رفت و آمد چند باره نبود.پس به نظرم اگر خواستید برید سفر کمپینگی با تعداد کم(مثلا یکی دو نفر) قبلش مطمئن باشید که همسفر‌هاتون توانایی جنگل نوردی رو دارند یا خیر. من خودم واقعا یه جاهایی خیلی خسته شدم ولی خب بالاخره وسایل رو چیدیم و شروع کردیم به جمع کردن هیزم برای آتیش درست کردن.چون شب قبل بارون اومده بود، همه چوب‌ها خیس بودن و به سختی می‌شد آتیش درست کرد باهاشون.به هزار ترفند آتیش رو برپا کردیم و گرم شدیممممم...ولی خب همتون می‌دونید که آتیش درست کردن یه بدی داره، اونم اینه که باید دائم آتیش رو در یه حدی نگه داری وگرنه دو دقیقه بیخیالش شی، خاموش می‌شه و این یکی از سخت ترین قسمتای سفره ما بود. دائم مجبور بودیم آتیش رو روشن نگه داریم و هی بریم هیزم جمع کنیم بریزیم داخل آتیش.شاممون رو روی اتیش و باربیکیو درست کردیم و خوردیم و خوابیدیم. موقع خواب از کیسه خواب استفاده کردیم یعنی کیسه خواب رو انداختیم داخل چادر و خزیدیم داخلش و زیپش رو تا چشمامون دادیم بالا ولی بااااازم سرد بود. و می‌تونم بگم که تقریبا کل شب رو از سرما یخ زدم.صبح هم که بیدار شدم دیدم کل بدنم خشک شده، چون بالاخره هر چه قدر کیسه خوابتون درست درمون باشه بازم رو خاک خوابیدید و قطعا صبح با درد و گرفتگی کمر بیدار خواهید شد. صبحانمون هم طبق روال دیشب درست کردیم و خوردیم و دیگه اتفاق خاصی نیوفتاد تا بعده نهار که جمع کردیم اومدیم خونه.در کل هدفم از تعریف این سفر معایب و مزایای سفر کمپینگی هستش به دلیل اینکه من خودم به شخصه قبل از رفتن به همچین سفری تصوراتم خیلی متفاوت بود ازش ولی وقتی رفتم دیدم عوض شد نسبت بهش.اول از معایبش می‌گم چون به نظرم بیشتره(:اولین بدی این نوع سفر، همانطور که بالاتر گفتم، نبودن امکانات مناسب برای خواب هستش.یعنی کیسه خواب تنگ و کوچیکه، نمی‌شه درست توش خوابید و اینکه هر چه قدر کیسه خوابتون خوب باشه بازم به دلیل اینکه روی خاک خوابیدید، به کمرتون آسیب می‌رسونه.دومین بدی، نبوده دست‌شویی و سرویس بهداشتی هستش مگر اینکه جایی کمپ کنید که نزدیکش سرویس بهداشتی عمومی وجود داشته باشه وگرنه اذیت خواهید شد و مجبورید متوسل شید به دست‌شویی صحرایی و این داستانا که قطعا اونم عوارض بعدشو خواهد داشت و ممکنه عفونت و مریضی بگیرید. حواستون باشه که خیلی بهداشت رو در این شرایط رعایت کنید، دستمال مرطوب و آب و دستمال کاغذی و ژل بهداشتی و خلاصه هرچی که فکر می‌کنید تو این شرایط به دادتون می‌رسه رو همراه داشته باشید.سومین بدی،به دلیل اینکه وقت زیادی رو صرف کارای جانبی می‌کنید( به دلیل نبوده امکانات) کم کم و بعد از گذشت چند ساعت، انرژیتون رو از دست خواهید داد و دیگه حوصله هیچ کاری رو ندارید. مثلا اینقدر درگیر این هستی که آتیش یه وقت خاموش نشه و هی برم هیزم بیارم، یه دفعه می‌بینی اصلا یادت رفته گوشت‌هارو تکه کنی برای شام و همینجوری این روند عقب افتادگی کار پیش می‌ره تا زمانی که انرژیتون تحلیل رفته و شما دیگه نا ندارید کاری انجام بدید اصلا...معایب دیگه‌ای هم داره ولی خب مهم ترینش همون موارد بالا بود.اما مزایا!مهم ترین مزایای این نوع سفر، بکر بودنشه، اینکه کسی نیست دور و برت و همه جا خلوت و ساکته...به شدت آرامش داری و حالت خوبه، تمرکز داری، می‌تونی مدیتیشن کنی و کلی با خودت و خدات خلوت کنی و از شلوغی شهر و آدماش به دور باشی...از مزایای دیگش می‌شه به این اشاره کرد که خیلی چیزا تو این سفر یاد می‌گیری.یاد می‌گیری با طبیعت مهربون باشی، باهاش دوست باشی و اذیتش نکنی.یاد می‌گیری زندگی فقط تجملات نیست، می‌شه ساده هم خوش گذروند و کلی تجربه‌های باحال دیگه...ولی در کل به عنوان کلام آخر حتما، حتما، حتما برای یک بار هم که شده این مدل سفر رو امتحان کنید ولی سعی کنید خیلی سوسول و لوس نباشید و یکم راحت‌تر بگیرید. چون من خودم یک سخت گرفتم به خودم و اذیت شدم، شما ها اینکاره منو نکنید.اگه تجربه‌ی این سبک سفر رو دارید برام بنویسیدش...نظرتون رو بهم بگید حتما.با تشکر.sales710sales710Sun, 04 Oct 2020 17:51:05 +0330https://virgool.ir/@sales710/چه-طور-خودمان-حال-خودمان-را-خوب-کنیم-cofluiegak7aهمه‌ی آدما یه روزایی تو زندگیشون حالشون خوبه و یه روزایی حالشون بد...این یک مسئله‌ی خیلی عادی و طبیعی هستش اما چیزی که مهم هست در این دوران، به نظرم این که بتونیم اون حال بد رو تحمل کنیم و بگذرونیمش، باهاش دوست شیم و ببینیم اصلا مشکلش چیه؟ چرا اومده سراغمون؟ حلش کنیم در خودمون و اجازه بدیم بعده اینکه درد و دلاشو کرد، بار سفرشو ببنده و بره...منم مثل بقیه آدما، یه دوره‌ای تو زندگیم حالم خیلی بد بود ولی این دوران رو گذروندم و الان چند وقتیه که حالم خوبه. امروز می‌خوام بگم چه طور اون دوران رو پشت سر گذاشتم و چیکار کردم که حالم خوب شد.دقیقا دوسال پیش عید بود که یه اتفاق نسبتا غم انگیز احساسی برام افتاد. و این اولین حس بدی نبود که سراغم اومده بود، طی یک سال دوبار از آدمایی که خیلی دوستشون داشتم ضربه خوردم و این برای منی که تازه اول راه بودم، اصلا قابل هضم نبود...اوایل سعی می‌کردم خیلی اهمیت ندم و خیلی افشا نکنم که من حالم بده...حتی به خودم.اما بعد از گذشت 6-7 ماه تا مرز افسردگی رفتم و حالم بدتر از قبل شد.مهم‌ترین دلیلش این بود که من آدمایی که بهم ضربه زده بودن رو از زندگیم حذف نمی‌کردم، یعنی کماکان باهاشون ارتباط داشتم و خبردار می‌شدم از اوضاع و احوالشون و این اولین گام بود برای سقوط من به: «جهنمِ افسردگی»گذشت مدتی و من متوجه شدم که حالم واقعا خوب نیست...چیزایی که قبلا خوشحالم می‌کرد، الان هیچ انگیزه‌ای بهم نمی‌ده...از همه جا نا امید بودم و اعتماد به نفسم رو از دست داده بودم. من آدمی بودم که از اعتماد به نفس خوبی برخوردار بودم اما یه سری از افراد وقتی میان تو زندگیت، اعتماد به نفست رو مثل یه شیره‌ی خوشمزه می‌مکن و خودشون رو از تو تغذیه می‌کنن، بعد که سیر شدن می‌رن از زندگیت و تو می‌مونی و یه جسم لت و پار و یه روح زخمی...منم بعد از اتفاقی که برام افتاد به خودم اومدم دیدم از دختر پر شور و هیجان قبلی که سرشار از حس خوب بود، اعتماد به نفس داشت، دل کسی رو نمی‌شکست و... خبری نیست و یه روح افسرده مونده رو دستم...مدتی طول کشید تا بتونم به خودم بقبولونم که اون آدما تاثیرشون رو روی من گذاشتن و من به دلیل رفتارا و کارای اونا اینجوری شدم. پس مرحله‌ی اولم این بود که:قدم اول: چرا حالم بده؟ یه روز یه کاغذ و قلم گذاشتم جلوم و شروع کردم به نوشتن. 5 تا از دلایلی که حس خوبی نداشتم رو نوشتم.5 تا از ترس‌هام رو نوشتم. 5تا از چیزایی که حالمو بد می‌کرد و 5 تا از چیزایی که حالمو خوب می‌کرد.بعدش شروع کردم به جمع بندی نتایج و متوجه شدم که نگه داشتن آدمایی که بهم ضربه زدن در گذشته، سمی‌ترین قسمته زمانه حالِ...شروع کردم به حذف کردن اون آدما...از زندگیم پاکشون کردم اما از مغزم پاک نمی‌شدن و همش در خاطراتم غلت می‌زدن.قدم دوم: چه طور ریکاوری کنم؟تصمیم گرفتم یه سری کارا انجام بدم تا بتونم اتفاقات تلخ گذشته‌رو از مغزم هم پاک کنم.شروع کردم به انجام دادن کارایی که دوست دارم:نقاشی کشیدمسفر رفتمموسیقی رو شروع کردمو...اما اوایل یه مشکلی اذیتم می‌کرد این بود که بازم فقدان اون آدما تو زندگیم خیلی خودشو نشون می‌داد. می‌رفتم سفر دلم می‌خواست اونا هم می‌بودن و یا یه همچین چیزایی.برای این مشکلم راهکارم این بود که:نا امید نشو! به خودت زمان بده.کاری که کردم این بود که فعالیت‌هام رو متوقف نکردم. درسته اولاش سختم بود ولی به خودم گفتم زمان لازمه، ادامه بده...یکی از چیزایی که خیلی در این دوران تاثیر گذار بود برای من، نوشتن بود...پیشنهاد می‌کنم حتما امتحان کنید. نوشتن معجزه می‌کنه. یه دفتر مخصوص به خودتون بذارید کنار و هر روز حستون رو بنویسید، بدون خجالت و شرمندگی.من تقریبا هر روز اینکارو می‌کردم. کم کم دیدم اهدافم دارن نمایان می‌شن و یه چیزایی تو ذهنم جرقه می‌زنه که: پاشو فلان کارو کن!.یه لیستی آماده کردم از برنامه‌های آینده‌م.تصمیم گرفتم کنکور شرکت کنم برای مقطع ارشدکلاس موسیقی ثبت نام کردماز همه مهم‌تر: کارم رو ادامه دادمنتیجه‌اش این بود: برای خودت مشغله درست کن!کار کردم، کلاس رفتم، درس خوندم، سفر رفتم.بعد از مدتی دیدم دارم به جاهای خوبی می‌رسم.توی کار به موفقیت‌های خوبی رسیدم.کتاب‌های مفیدی رو مطالعه کردم که به اطلاعاتم خیلی اضافه کرددر موسیقی به حد قابل قبولی رسیدم و سفرهایی که می‌رفتم دیگه برام غمناک نبود و اتفاقا خیلی هم آرامبخش شده بود.من آدم مهمی هستم!این چرخه‌ی موفقیتِ من چرخید و چرخید تا به خودم اومدم و دیدم که: من یه دختر موفق‌ام که حالم خیلی خوبه و اون آدمای گذشته که اذیتم می‌کردن و باعث حالِ بدِ من بودن، خیلی عقب موندن ازم.و اگر الان اون آدما میومدن تو زندگیم امکان نداشت قبولشون می‌کردم چون به نظرم الان خیلی با هم فرق داریم.الان می‌بینم چه قدر اون آدما پوچ بودن...در نهایت: الان فقط آرامشم برام مهمه و اهدافم.امیدوارم براتون مفید واقع شده باشه. خوشحال می‌شم نظراتتون رو بدونم.sales710sales710Fri, 28 Aug 2020 12:51:26 +0430https://virgool.ir/@sales710/در-باب-اخلاق-قسمت-اول-vgywmltdbdwrهر یک از ما محصول جامعه‌ای خاص هستیم. ما "خودمان را نمی‌سازیم". ما قسمت عمده‌ای از آنچه را که "هویت" خویش تلقی می‌کنیم و نیز "اعتقادات شخصی‌مان" را مرهون اجتماعی هستیم که در آن زندگی می‌کنیم. به عقیده ارسطو اولین وظیفه حکومت این است که انسان‌های جامعه‌گرا را قادر سازد به مباحث فلسفی بپردازند و سرانجام بر سر یک قاعده مشترک اخلاقی به توافق برسند.اما همین که شکل گرفتیم، بسیاری از ما به پرسش از جامعه‌ای که ما را ساخته می‌پردازیم و اینکار را به گونه ای خاص خود انجام می‌دهیم. سقراط تاکید می‌ورزید که وظیفه‌ی ما در واقع همین است.حکومت می‌تواند تعیین کند که چه چیزی قانونا درست و چه چیزی نادرست است ولی قانون و اخلاق یک چیز نیستند.در_باب_اخلاقبه نظر شما بهترین پاسخ به این پرسش که:" چرا من باید شخص خوبی باشم؟" چیست؟صفحه‌ای از کتاب اخلاق نوشته‌ی دیو رابینسون و کریس گاراتلطفا به سوالم پاسخ بدید.ضمنا من تصمیم گرفتم این مطلب ادامه‌دار باشه و با هم در پست‌های بعدی هم راجع به اخلاق صحبت کنیم، اونم اصولی...نظرتون چیه؟sales710sales710Sat, 22 Aug 2020 23:00:26 +0430https://virgool.ir/@sales710/شروع-ثبت-وقایع-یک-دختر-کوچک-lhdkra4zendwسلام به همه‌ی دوستای ویرگولی. این اولین پستی هستش که در ویرگول می‌ذارم.هدفم از انتخاب این فضا برای نوشتن، محیط خودمونی و در عین حال کاملا مفیدش هستش برعکس اینستاگرام که الان فقط شده خودنمایی و نشون دادن عقده‌های درونی افراد مریض. در نتیجه تصمیم گرفتم اینجارو انتخاب کنم تا بنویسم و بخونم...یه بیوگرافی کوتاه از خودم بگم برای شروعمن اسمم آتوساس. کارمند فنی و نقشه کش یه شرکت معتبر در تهرانم. اهل مطالعه، سفر و موسیقی هستم.سنم کمه ولی تلاشم دو برابره سنمه.قصد دارم اینجا افکارم رو به اشتراک بذارم باهاتون، تجربیات کاریم و همچنین گزارش های سفرهایی که می‌رم.خلاصه اینجا از حال بد گرفته تا حال خوب، از تجربه‌های سخت و شیرین، از سفرهای طاقت‌فرسا تا هیجان‌انگیز، همشون قراره ثبت باشه. پس همراهیم کنید.sales710sales710Mon, 17 Aug 2020 22:02:12 +0430