https://virgool.ir/feed/@saleh.yasaminfa2026-11-12 05:56:26https://files.virgool.ir/upload/users/155668/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@saleh.yasaminhttps://virgool.ir/@saleh.yasamin/مصاحبه-کاری-یا-یک-کارفرمای-باشعور-یک-کارفرمای-مرده-است-iiha10rngynxراهکارهایی برای به زیرسوال بردن شعور مصاحبه شونده:یک: از اون جایی که فردی که دنبال کار می‌گرده از نظر کارفرما بیکار و علافه پس ما به جای هماهنگی افرادی که باید مصاحبه بگیرن و دور هم جمع کردن اون‌ها در یک روز مشخص چیکار می‌کنیم؟ اون علاف رو چند روز متفاوت برای مصاحبه می‌کشونیم سر کار و از آبدارچی شرکت یا موسسه تا مدیرعامل به ترتیب باهاش مصاحبه می‌کنن.ب: بهش اطلاع بدیم که پذیرفته نشده؟ نه آقا جان، چه کاریه؟ بذار توی خماریش بمونه... اصن شاید اگه بهش هیچی نگیم براش مرموز و جذاب باقی بمونیم (مثه توی آب نمک خوابوندن روابط عاطفی) به ما چه که رفتار حرفه‌ای چی میگه!پ: زمان مصاحبه ساعت دو بعد از ظهره؟ خب تا ساعت سه توی سالن انتظار بشینه، این که بیکاره!ت: چیکار کنیم که حوصلش سر نره و ما سر صبر بی‌برنامگی‌های خودمون رو توجیه کنیم؟ بهش چند ورق سوال میدیم که پر کنه! سوالای چرت و تکراری... از بیماری‌های خاص گرفته تا فامیل و آشناهای خاص! قبلن بهمون رزومه داده؟ فدای سرمون! همه اینا رو باید با دستخط خودشم داشته باشیم. خیلی مهمه نام چهار نفر از آشناهاش رو با شماره تماس و آدرس داشته باشیم، کاش میشد بپرسیم چندبار در ماه رابطه داره؟ آخه خیلی مهمه! کروکی منزل مادربزرگشم بکشه، لازم میشهث: حالا ازش سوال کنیم: از روابط خصوصیش که باعث میشه تحریک بشیم بپرسیم تا اینکه چرا از محل کار قبلیش اومده بیرون. چهارتا از نقطه ضعفاتو بگو عمویی بدونه. خب حالا چهارتا پوزیشن مورد علاقه‌ات.... چی؟ بدت اومد؟ اخم کرد؟ نه این پایه نیست به درد نمیخوره!ج: دیگه سوال چرت چی به ذهنتون میرسه؟ همه رو بپرسید. خجالت نکشید. به کارش ربطی نداره؟ فدای سرتون! حتا تحقیرش کنید. مثلن ازش بپرسید اگه پول و امکانات من رو داشتی چیکار میکردی؟ دو دقیقه وقت داری قانعم کنی چرا باید استخدامت کنم (اینجا به زیرمیز نگاه کنید)د: این موجودات کار ندارن و ما برده‌داری مدرن داریم، پس هر مدلی که میخوایم باهاشون صحبت می‌کنیم. همشون بی‌هنرن مگر اینکه آشنای فلان کس باشن یا بدن روی فرمی داشته باشن و آماده به خدمت! وگرنه گور بابای اونی که ارشد دانشگاه دولتی داره و حالا میخواد کارمند اداری بشه. چشمش کور میخواست مهندسی یا پزشکی بخونهچ: آخر سر بهشون بگید اگه خواستید باهاشون تماس میگیرید. اما اگه نخواستید تماس نگیرید اطلاع بدید. والا... مگه اینجا سوئده؟ح: یادتون نره اگه قبولشون کردید فبض آب و برق یادتون نره، الان مد شده پس ما هم میگیریم. باید مطمئن بشیم ساکن کجاست چون توی کار مهمه،سفته هم حتمن بگیرید، بذارید بترسه، سفته حکم زنجیر بردگی داره، ازش غافل نشید! بهش یه نسخه از قرارداد رو‌بدیم؟ اصن! مگه این گوسفند کیه؟ اینجا ایرانهخ: حالا یه مدت آزمایشی بدون بیمه بیاد ببینیم خوبه یا نه؟ سه ماه مثلن، حال نکردیم خداحااااافظ! بیکاره دیگهJasmine SalehJasmine SalehFri, 22 May 2020 01:19:24 +0430https://virgool.ir/@saleh.yasamin/سمفونی-شبانهی-گربهها-ng1etpuew9qqناوالی کتسالکوآتل دختر کشاورز پیری بود در آستانه بحران سی‌سالگی که چشمان ریزش هنگام خندیدن تقریبن بسته می‌شد. البته که ناوالی از خجالت دندان‌های نامرتبش زیاد نمی‌خندید؛ بخصوص نزد غریبه‌ها. موهای بلندش به پایین کمرش می‌رسید اما اغلب با بی‌حوصلگی آن‌ها را پشت سرش گوجه‌ای می‌بست. بینی باریک و کشیده‌اش صورتش را اندکی بدجنس کرده بود که همین ویژگی ظاهری باعث می‌شد در نگاه اول مورد قضاوت‌های اشتباهی قرار بگیرد و در نهایت از غبغب متنفر بود، چیزی که فراوان داشت! ناوالی زندگی سختی را پشت سر گذاشته بود اما آن‌چه او را ناامیدتر از همیشه می‌کرد ترس از تنهایی بود. با این‌حال قادر به یافتن دوست نبود چرا که آنقدر در دنیای محدود و مخصوص خود غرق شده بود که قادر به تحمل حماقت‌ها و حرف‌های پوچ و سرگرمی‌های سخیف دیگران نبود. هرگاه ناراحت می‌شد زیرلب چیزی زمزمه می‌کرد که فقط خودش متلفتش می‌شد. گاهی با خود فکر می‌کرد اگر نتواند هرگز عاشق شود چه؟ معشوق‌های ناوالی نه تنها باعث التیام دردهایش نبودند بلکه حس تنهایی و طرد شدن را در او بیدار می‌کردند. ناوالی در خانواده سختگیر و سردی بزرگ شده بود و روز به روز بیشتر به پیردختر سرسخت و عجولی بدل می‌شد که در نوجوانی از تصور آن هم بیزار بود. مسائل مختلفی ذهن ناوالی را درگیر می‌کرد. مثل اینکه اگر تمدن‌ها شکل نمی‌گرفتند انسان‌ها زندگی بهتری داشتند یا نه .‌‌.. اگر زبان وجود نداشت ارتباط انسان‌ها بهتر می‌شد یا بدتر و خلاصه سوالات زیادی که اگر اندکی سطحی‌تر می‌اندیشید هم زندگی‌ راحت‌تری داشت و هم می‌توانست دوستانی برای خود دست و پا کند که به چشم یک عقب‌مانده نگاهش نکنند.ناوالی می‌دانست که اگر قرار بود در زمانه‌ای دیگر زندگی کند دوران یونان باستان را انتخاب می‌کرد و یک اخترشناس می‌شد چرا که سیاحت طبیعت و علی الخصوص آسمان برایش لذتبخش و در عین حال رازآلود بود. اخترشناسی که جادوگری می‌دانست یا حتا اندکی فلسفه. سوای همه این حرف‌ها ناوالی می‌دانست که دوست داشتنی نیست و این حس بر تنهایی‌اش می‌افزود. پس یک شب که دیگر نمی‌توانست حجم سنگین اندوهش را تاب بیاورد تصمیم گرفت برای همیشه این سیاره را ترک کند. برای اینکار به کمک تنها موجوداتی که جذبش می‌شدند نیاز داشت: گربه‌های سیاه و بی‌خانمان! ناوالی در سکوت شب و زیر نور مهتاب آهسته وارد پارک نزدیک خانه‌شان شد و روی چمن‌هایی که حالا توسی بنظر می‌رسید نشست. گربه‌های سیاه کم‌کم جمع شدند و دورش حلقه زدند، حتا یکی از آن‌ها درست روی زانوانش نشست. ناوالی چشمانش را بست و به تمام سختی‌هایی که کشیده بود فکر کرد، به تمام حرف‌های تحقیرآمیزی که شنیده بود، به تمام آدم‌هایی که ترکش کرده بودند. شروع به زمزمه کرد. اصواتی از دهانش خارج می‌شد که فقط خودش ملتفتشان می‌شد. سپس کم‌رنگ و کم‌رنگتر شد، آن‌قدر که جز نور مهتاب که بر چمن‌ها و‌گربه‌ها می‌تابید هیچ نماند. از آن پس گربه‌های سیاه هر محله شب‌ها به ماه نگاه می‌کنند و ناله‌ سر‌می‌دهند. شاید به این خاطر که سایه دخترک غمگینی روی ماه نقش بسته که دیگر نمی‌خندد و نگران دندان‌هایش نامرتب و تنهایی‌اش نیست.Jasmine SalehJasmine SalehFri, 27 Mar 2020 09:18:55 +0430