https://virgool.ir/feed/@sajjadaghapourfa2026-11-12 09:17:42https://files.virgool.ir/upload/users/186819/avatar/uXZagB.pnghttps://virgool.ir/@sajjadaghapourhttps://virgool.ir/@sajjadaghapour/قطب-نمای-زندگی-co34dke5m7arوقتی داشتم رمان آناکارنینا رو میخوندم،‌ تولستوی در جایی از کتاب تعبیر زیبایی از میزان مشروعیت یا عدم مشروعیت رابطه آنا و ورونسکی ارایه کرد که خیلی جذاب بود برای من. اون تعبیر زیبا در وجود پسر آنا بود. تولستوی میگه پسر آنا مثل یک قطب نما عمل میکرد و میزان انحراف این رابطه از یک رابطه قانونی رو به آنا یادآور میشد.این تعبیر به نظر من آنقدر دقیق و وجود اون الزامیه که اگر به زندگی شخصی و جامعه مدنی ما بسط پیدا کنه هیچگاه از مسیر درست دور نخواهیم شد. قطب نمای رابطه آنا نگاه معصومانه پسرش است که در معصومیت تمام و با ارایه رفتارهای کاملا واقعی و عاری از هرگونه تظاهر و پیچیدگی های فلسفی و منطقی در شرایط مختلف به آنا گوشزد میکنه که در این زمان این رابطه در چه وضعیتی قرار داره. یک نگاه درست و صادقانه در مقابل یک نگاه منحرف. همه ما در زندگی، کار، درس و تمام رویدادهایی که در طول حیاتمون وجود داره به یک قطب نما(در کنار اهدافی که داریم) نیازمندیم. یک متر و معیار تا بتونیم با اون میزان درستی اون عمل رو بسنجیم. در داستان آنا اینکه این معیار سنجش، ناخودآگاه و برخواسته از یک حس درونی یک پسر بچه است. اما در داستان واقعی زندگی هر کدام از ما راحت که نه ولی پیدا کردنش زیاد سخت هم نیست. بگذریم که معیار هر فرد نسبت به فرد دیگه قطعا میتونه متفاوت باشه. اما اگه ملاک، استانداردهای عمومی(مثل انسانیت) باشه همه ما زمینه های مشترکی داریم.Sajjad AghapourSajjad AghapourThu, 22 Oct 2020 00:46:59 +0330