https://virgool.ir/feed/@sajjad_dehghaniI TOLD YOU I WAS SADfa2026-11-11 21:56:36https://files.virgool.ir/upload/users/2799231/avatar/azkWyG.jpghttps://virgool.ir/@sajjad_dehghanihttps://virgool.ir/@sajjad_dehghani/اشتباهات-من-m3r4itgy78akمن فکر میکنم هر آدمی توی دنیا باید یک کتاب بنویسه و اسم کتابش رو بذاره #اشتباهات_من!، کتابی که بقیه آدمای دنیا هم بتونند اون و بخونن، کتابی که با زبونی ساده بهت میفهمونه هیچ انسانی توی دنیا نمیتونه از دست #اشتباه کردن قسر در بره، اشتباهات کوچیک و بزرگ آدما که گاهی اونقدر عجیب و مسخره ست که دهنمون از شنیدنشون باز می مونه، بعد از خوندن این کتابه که میفهمیم گاهی اشتباهات آدما چقدر شبیه همدیگه ان، با این کتابه که میفهمیم اشتباه کردن عامل سقوط و بیچارگی نیست و اون چیزی که دمار از روزگارمون در میاره #فراموش کردنه همون اشتباهاته، اصلا مگه غیر از اینکه که اشتباه میکنیم که یاد بگیریم، یاد گرفتن همینطوری شروع میشه، با باختن، با از بین رفتن، با اشتباهات و تکرار نکردنشون ...Sajjad DehghaniSajjad DehghaniThu, 14 Sep 2023 11:12:34 +0330https://virgool.ir/@sajjad_dehghani/شما-باشید-بین-خودتون-با-آدم-های-غریبه-پل-میزنید-یا-دیوار-می-کشید-x6szqytp26h6یه روز سوار اتوبوس میشیم، بی آر تی، از راه آهن تا تجریش، روی صندلی میشینیم و از پنجره کنارمون به خیابون خیره میشیم، اتوبوس حرکت میکنه، تو هر ایستگاه کلی آدم غریبه سوار میشن و کلی هم پیاده میشن، گاهی پیش میاد بعضی از این آدم ها به نظرمون آشنا بیان، شاید هم واقعا آشنا باشن، می تونیم با بعضی ها هم آشنا بشیم، آدمهایی مختلف، با شکل و شمایل متفاوت و قاعدتا با فکرهایی متفاوت از قشرهای مختلف، بعضی از این آدم ها میان و کنار ما میشینند، بعضی ها دور تر از ما ایستادند، بعضی ها هم اصلا ما رو نمیبینند، همونطوری که ما اون هارو نمی بینیم؛ اما اونا خیلی بهتر از آدم های نزدیکمون هستند که دارن اذیتمون می کنن، یکی بوی عرق میده، یکی دیگه آرنجش کرده تو حلقمون، به هر حال اتوبوس میره و میره ….فقط دوتا موضوع در مورد مسافر های این اتوبوس ثابته، اول اینکه هر کی تو این اتوبوسه میخواد بره، کجا رو خودشون می دونند، اما مهم اینه که دارن میرن، دوم اینکه همه بلاخره از این اتوبوس پیاده میشن، کسی سوار اتوبوس نمیشه که برای همیشه اون توو بمونه.آدم ها بخاطر شرایط، موقعیت، تصادف، قسمت، عادت، اتفاق، برنامه ریزی شده و بدون برنامه به هم نزدیک میشن و از هم دور میشن، چه ما قبول کنیم و چه نکنیم.تصمیم با خود ماست از حضور یا دوریشون خوشحال یا ناراحت باشیم، یا اینکه بیخیال مسافرها، از پنجره بیرون رو تماشا کنیم ...Sajjad DehghaniSajjad DehghaniThu, 10 Aug 2023 16:36:47 +0330https://virgool.ir/@sajjad_dehghani/حسرت-lz9hrp4wit8aیکی از کارایی که همیشه توی خلوت دوست دارم انجام بدم دیدن تصویرم در گذشته‌ ست، در اون قاب‌های قدیمی و خاکستری‌رنگ ذهنیم برای خودم که البته ترحم‌برانگیز هم هست، دیدن تصویر خودم وقتی که موقع باز شدن در اتوبوس با تردید نگاه میکنم تا ببینم بین جمعیت جا میشم یا نه، وقتی که در انتهای کلاس درس نشستم و با جدیت مشغول نوشتن چیزهایی هستم که قراره آینده‌م‌رو بسازه، وقتی که تنهایی توی سالن انتظار فرودگاه در ساکت‌ترین حالت خودم منتظر پروازم، وقتی که با ساین‌اوت کردن اسکایپ، هنوز بی‌حرکت پشت لپتابم نشستم و دارم به مفهوم دوری فکر میکنم، وقتی عصر به عصر موقع برگشت از سرکار پشت در پارکینگ خونه قبل باز کردن در توی ماشین نشستم و به روزی که گذشت فکر میکنم، در هر جایی از گذشته که خودم‌رو به یاد میارم تمرکز میکنم تا به صورتم فکر کنم، به حالت چهره‌م، انگار در تمامشون بی‌خبری و بلاهتی می‌بینم که شرمگینم میکنه، به کوچه های که داخلش قدم نزدم و به هرچی که از انجام ندادنش حسرت میخورم ...Sajjad DehghaniSajjad DehghaniThu, 10 Aug 2023 16:32:38 +0330https://virgool.ir/@sajjad_dehghani/34-سالگی-xaqhix2novdwاین روزها و در آستانه 34 سالگی دارم مدام دورمو خلوت تر از قبل میکنم، به هرکس به یه شکل آتویی میدم که بره و برنگرده، باید قبول کرد تنهایی یه عده عین مصلحته، سرگردونی خیلیامون نتیجه خودخواهی آدمای قبلیه، اونایی که از ترس تنهایشون صاحب چیزی شدن که لیاقتش رو نداشتن، بهای تنها نموندنشون رو هم با خراب تر کردن حال بقیه دادن.این روزها بیشتر سعی میکنم از زندگیم لذت ببرم، بیشتر با خودم خلوت میکنم، بیشتر دنبال خودم راه افتادم ببینم دقیقا کجای زندگی هستم، گاهی افسوس میخورم، افسوس موقعیت هایی که میتونستم داشته باشم و ندارم، افسوس هدف هایی که با ترسیدن ازشون بدست نیاوردم، افسوس سختی هایی که بدون دلیل سر تحقیق نکردن خواسته یا ناخواسته به خودم دادم، افسوس عذاب دادن خودم توی سختی ها ...جالبه بدونید کوچیکتر که بودم‌ خیلی پر دل و جرات تر بودم، انقدر قبل انجام هرکاری دودوتا چهارتا نمی کردم، یهو میزدم وسط جاده ی هدف هام و موفق تر هم بودم، بزرگتر که شدم ترس ها باعث شده خودم نباشم، ترس از بیکار شدن، ترس از دست دادن، ترس از دیر شدن، ترس از برنده نشدن، ترس از تنها شدن، ترس از نوبتم نشدن ...بعد 33 سال زندگی متوجه شدم تلاش همیشگی برای توجیه یک آدم، یک موقعیت و یا یک زندگی کم‌کم تبدیل به ضد خودش میشه، که دیگه نه تنها باعث آرامشت نمیشه که فقط مطمئنت میکنه که حتما یک چیزی سر جای خودش نیست، که اگر سر جای خودش بود دیگه نیازی به این همه تقلا برای فهم معانی پنهان و درک حقایق پشت‌ پرده نبود، که آدم فقط موقعی یادش میوفته «شکر خدا تنم سالمه» که هیچی جز همون تن سالم براش باقی نمونده باشه، و فقط زمانی به «در عوض‌ها» فکر میکنه که جای خالی امری بدیهی و مورد نیاز آزارش بده، معادله ساده‌تر از این حرفهاست، بیشتر وقتها طولانی‌ترین و پیچیده‌ترین سئوال‌های ما جواب کوتاهی دارن، چند کلمه‌ی ساده‌ای که هیچ‌وقت برای صراحت سنگینشون آماده نیستیم و همچنان با اشتیاق به نادیده‌گرفتنشون ادامه میدیم، اما چاره چیه؟ تفکری که میگه وقتی دنیا بی‌‌هیچ خصومتی در برابر ما ساکته، ما چرا شلوغش کنیم؟ دوست دارم خیال کنم داستان خلقت اینجوری بوده؛ اول روز هشتم صدایی از آسمان گفته: خانم‌ها و آقایان، خدا آفرید و رفت، لطفا سکوت‌ رو رعایت کنید ...Sajjad DehghaniSajjad DehghaniThu, 10 Aug 2023 16:03:42 +0330