https://virgool.ir/feed/@sajjad.hajmohammadi92003https://t.me/abbasnalbandianfa2026-11-12 11:53:18https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@sajjad.hajmohammadi92003https://virgool.ir/@sajjad.hajmohammadi92003/خاطرات-زندان-m37c861cb77yدر اندرزگاه سه غربی که شونزده اتاق داشت و در هر اتاق پونزده  تخت داشت تخت های سه طبقه و در هر اتاق تقریبا سی و خورده ای نفر را جا داده بودند و البته این را بگویم که راه رو خواب هم داشتیم و آن اوایل محمد حسین که بعدها به اتاق چهارده ما آمد هم راه رو خواب بود و یادم می آید که او شب ها موقع نظافت که می شد یکی از کسانی بود که در امر نظافت در سالن کمک می کرد و نمیدانم آیا بابتش سیگار به عنوان انعام می گرفت یا نه، حالا بگذریم اما در آن سالن تقریبا هفتصد و خورده ای نفر جا گرفته بودند و دور هم زندگی می کردند من هم که آسیب های فراوانی از لحاظ جسمی دیده بودم ولی آن قدر بچه های اتاق چهارده مراقب من بودند که از لحاظ روحی بسیار قوی بودم تقریبا شب ها را که با اسپیلت روشن و نور روشن ال ای دی های پور نور در اتاق می خوابیدیم صبح زود ما را به طرز وحشتناکی بیدار می کردند که برویم و در حیاط بنشینیم تا آمار بگیرند آرش که از خودمان بود مسئول شمارش بچه ها شده بود البته افسر نگهبانی هم در آمار به همراه ریاست تیپ شیش می آمدند و بسیاری خدم و حشم دیگری که همراه داشتند اما آرش از بچه های ما بود که نماینده بود که بشمارد و تحویل افسر نگهبانی بدهد صبح از آمار که بر می گشتیم عده ای درون اتاق هایشان می رفتند سیاوش و شایان و چند تن دیگر که من می شناختم هم درون حیاط ورزش می کردند و بعد تا ظهر نشده به درون اتاق می رفتند من هم یا درون اتاق بودم یا لنگه پاشنه دری که برای اتاق وجود نداشت می نشستم و هم همه های زیاد و داد و بیدادهای بچه ها و رفت و آمدشان را می دیدم و گذر عمر می گذراندم یا وقتی از نشستن خسته می شدم درون سالن قدم رو حرکت می کردم البته از گوشه ها از ته سالن می رفتم زیر هشت از آنجا بر می گشتم ته سالن و در این میان به اتاق اکبر که از خدم و حشم وکیل بندمان بود و جرمش سیاسی نبود بلکه از بندهای دیگر زندان آورده بودند که آنجا کمک وکیل بند کند بود سر می زدم و به بهانه ی اینکه جسمم آسیب دیده و دارم می میرم کمی از اتاق یک که برای وکیل بند بود خوراکی می گرفتم هر چه خوراکی بود آنجا بود و دم دمای ظهر که می شد چون حیاط آنجا برهوت بود و همه اش آفتابی بود و آفتاب می سوزاندت به جز گوشه های حیاط من درون حیاط می رفتم و جایی که سایه باشد می نشستم و پاهایم را درون آفتاب دراز می کردم که آفتاب بگیرم مدت ها همین طوری می نشستم و تنها کتاب درخوری را که پیدا کرده بودم اسمش گیرنده شناخته نشد بود را بارها و بارها می خواندم بعد دوباره درون بند می شدم و همان کارهای قبلی را می کردم و عصر که می شد دوباره می رفتیم برای اینکه آمارمان را بگیرند و عصرها از روی سرمان که آسمانی زلال بود هواپیماهای بسیاری رد می شد و افسوس می ماند برای مایی که در بندیم بعد از آمار شب نشده درهای هوا خوری را می بستند و ما درون سالن ول می چرخیدیم و منتظر برای شام شام را که می خوردیم آن هایی که تخت داشتند روی تختشان و آن هایی که کف خواب بودند روی زمین همه با هم صحبت می کردیم و گپ و گفت جالبی بود که تا نیمه های شب ادامه داشت و بیشتر یاشار بود که خاطرات برای ما می گفت و البته من بیشتر شایان را اذیت می‌کردم که چرا دارد کتاب های مسخره می خواند او هم می گفت چون چاره ای ندارم و باز می خوابیدیم و دوباره روز می شد و داستان های جدید.«از سری خاطرات زندان».سجاد حاج محمدیسجاد حاج محمدیWed, 17 Dec 2025 13:45:01 +0330https://virgool.ir/@sajjad.hajmohammadi92003/خاطرات-زندان-nqow8mjcuhetدر اینجا روزها را بی هیچگونه سرانجامی به شب می رسانم صبح ها را به شوق اینکه شب شود می گذرانم تا ماه بیرون شود و از پنجره اتاق آن را نظاره کنم صبح ها که ماه در آسمان نیست تنهایی ام را با سه تاری که این روزها تنها همدم من است می گذرانم راستش دیگر چیزی من را به شگفت نمی آورد سعی می کنم بپذیرم که زندگی همین است که پیش روی ماست با تمام بدی ها و سختی ها و رنج هایش این را پذیرفته ام و گوشه ای از اتاق خود را برای اینکه زخم هایم را التیام بدهم انتخاب کرده ام از آل احمد می خوانم از اینکه سیمین عاشقش بود و جلال متوجه این عشق نمی شد گاهی از هدایت می خوانم سه قطره خون هدایت را بارها و بارها می خوانم داستان محبوبم در سه قطره خون آینه شکسته است دلم برای اودت می سوزد به همان میزان که دلم برای اودت می سوزد دلم برای جمشید هم می سوزد جمشید که وقتی برگشت دیگر اودتی در کار نبود گاهی هم از نعلبندیان می خوانم نعلبندیان منزوی تر از همگان بود حال و اوضاع جالبی نداشت آنچنان که باید هم دیده نشد لیاقت دیده شدن را داشت اما همیشه همین بوده دنیا محل اعتبار دادن و توجه کردن به ناکسان است محل رسیدگی به بی وجدان ها نعلبندیان قلمش قلم متعهد بود نعلبندیان ناکس و بی وجدان نبود دنیا لیاقت عباس را نداشت گاهی هم از فروغ می خوانم از شعرهایش از بی کسی اش حوصله ام که سر می رود سری به چوبک و جمالزاده هم می زنم بزرگ علوی هم جایی در کتابخانه ام دارد از آیدا و آیدین معروفی هم می خوانم آیدا گناه داشت اگر جای معروفی بودم تنهایی آیدا را با دادن خواهری به نام سارا جبران می کردم اما جای معروفی نیستم به گوهر مراد هم سر می زنم او که شیفته زبان بود و لامکان بود شنیده ام زمانی که از زندان آزاد می شد به قبرستان می رفت و آنجا قدم میزد شجاعت گوهر مراد برایم ستودنی ست او که از همه برای خودکشی مستعد تر بود اما باز زندگی کرد حتی وقتی که او را شکسته بودند او همچنان ادامه می داد وقتی می خواهم از مارکز و صد سال تنهایی اش را بخوانم یاد شایان در فشافویه می افتم او نیز این کتاب محبوبش بود من صد سال تنهایی برایم یادآور زندان است در اوین آن را در بند چهار خواندم سفر به انتهای شب جوناتان مرغ دریایی ماهی کوچولوی صمد و همه و همه اینها یادآور پاییز و زمستان بند چهار است یادآور اوین است یادآور محمد است یادآور علی است که همچنان در بند است یادآور بهترین آدم‌ هایی ست که دیده ام من در اینجا هر کتابی را که تورق می کنم جایی از خاطراتم در ایران برایم تداعی می‌ شود.سجاد حاج محمدیسجاد حاج محمدیMon, 15 Dec 2025 22:57:24 +0330