<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های sahar jokar</title><link>https://virgool.ir/feed/@saharneveshte</link><description>اینجا قراره سحر نوشته بخونید.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 06:59:26</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/119048/avatar/IddwAR.png</url><title>sahar jokar</title><link>https://virgool.ir/@saharneveshte</link></image><item><title>سحر نوشته</title><link>https://virgool.ir/@saharneveshte/سحر-نوشته-zrsbhmqkfdaa</link><description>داستان علاقه من به خوندن و نوشتن بر می گرده به زمان های خیلی دور ، یعنی بچگی!بچگی که میگم شما از سن 5 سالگی حساب کنید چون قبل تر از اون رو یادم نمیاد.پنج سالم که بود محبوب ترین اسباب بازیم اول کتاب و بعدش عروسک هام بود.تعجب نکنید که به کتاب میگم اسباب بازی چون برای یک بچه پنج ساله یک کتاب فقط می تونست حکم اسباب بازی رو داشته باشه . دوستای زیادی تو اون سن و سال نداشتم و ترجیح بر اون بود که تنهایی با کتاب و عروسک هام مشغول باشم .کتاب و عروسک هایی که همدم من تا بزرگ شدنم بودند.اون موقع سواد خوندن و نوشتن نداشتم برای همین کتاب داستان رو باز می کردم و عروسک هامو به ردیف کنار هم می چیدم بعدش ، شروع می کردم به داستان تعریف کردن .چشم هام صفحه و کلمات کتاب رو می دید، اما لب و دهنم چیزهایی رو می گفت که در ذهنم بود. ذهنی که از  سفیدبرفی معروف یک مادر بزرگ با شنل قرمز ساخت ،  تا از هفت کوتوله نگهداری کنه!با بزرگ تر شدن من و اومدن گوگل به خونمون اولین صفحه وبلاگ خودم رو ساختم وبلاگی که اون موقع ها نسبت به زمان خودش سر و صدای زیادی کرد و تمام احساسات دخترونه ی من رو در قالب داستان و رمان های عاشقانه تو خودش جا داد . کمی جلوتر بریم خیلی جلوتر درست زمانی که مردم دیگه اینترنت و دنیای مجازی رو مثل نون شب واجب دونستند و به دنیایی وی چت و فیس بوک سلام دادن.اون موقع منم اولین صفحه فیس بوک خودم رو فعال کردم اولش شروع کردم به نوشتن و عکس هایی که با دوربین گوشی سونی z ام می گرفتم اما دیدم به تنها چیزی که تو فیس بوک اهمیت داده نمیشه نوشته است.و بیشتر نوشته ها در کپشن پست ، حکم یک دلنوشته یا بهتر بگم متلک نوشته برای عکس ها داشت .عکس هایی که عمل های زیبایی ، مدلینگ و خیلی از بلاگر ها رو معروف کرد.دیگه خسته شدم از فیس بوک و کنکور و دانشگاه هم دست به دست داد تا من به طور کامل اون رو فراموش کنم اما این فراموشی فقط تا زمان ترم اول دانشگاه فایده داشت و بعد از اون با یک صفحه جدید ، وارد فیس بوک شدم و دیگه هر کاری کردم جز نوشتن!!بعدش دیگه به اینستاگرام ، دفترچه خاطرات آنلاینم دل بستم و فعالیت روزانه که هیچ ، فعالیت ساعتانه خودم رو شروع کردم.تو دانشگاه مدیریت کسب و کار اینترنتی خودم اون موقع هنوز سایت های خرید اینترنتی جایگاه خاصی نداشتند اما من توی همون ذهنم که از سفید برفی یک مادر بزرگ ساختم ، تصور می کردم که روزی نون خونگی هم از اینترنت می خریم و سال های بعد رویایی من با اسنپ فود به حقیقت پیوست!شروع کار در استارت آپ و دنیای اینترنت من رو به گذشته ها برگردوند و مسیر شغلی من رو با قلمم پیوند داد.مدت هاست دوست داشتم که مثل سابق دل نوشته هامو جایی ثبت کنم چیزی شبیه همون گذشته ها و با ویرگول آشنا شدم . خیلی وقته که این صفحه رو فعال کردم اما به دلایل بسیاری امشب تونستم اولین پستم رو منتشر کنم . و به عنوان اولین پست دوست داشتم که از علاقم و حس زندگی بگم ،  یعنی نوشتن.سحرنوشته</description><category>sahar jokar</category><author>sahar jokar</author><pubDate>Sat, 07 Mar 2020 02:02:06 +0330</pubDate></item></channel></rss>