<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های saham.zeifi</title><link>https://virgool.ir/feed/@saham.zeifi</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 10:58:25</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>saham.zeifi</title><link>https://virgool.ir/@saham.zeifi</link></image><item><title>خسته از زندگی</title><link>https://virgool.ir/@saham.zeifi/خسته-از-زندگی-zwlhyhwgm1d4</link><description>گاهی خیلی تلاش میکنی ، خیلی میجنگی ولی نتیجه ای که انتظارش رو داشتی حاصل نمیشه. حس میکنی دست و پاهات بسته شده. کلا انگیزه برای ادامه دادن نداری. من علاقه ای برای ادامه دادن ندارم دیگه. خیلی درجا زدم. در یه مقطعی از زمان حس خوبی داشتم همه چی اوکی بود. ولی اهدافم بزرگتر شد و هر چی تلاش کردم نشد برسم. </description><category>saham.zeifi</category><author>saham.zeifi</author><pubDate>Sun, 22 Mar 2020 03:07:54 +0430</pubDate></item><item><title>سرگذشتی که نمیدانستم</title><link>https://virgool.ir/@saham.zeifi/سرگذشتی-که-نمیدانستم-wpqvonhgaopa</link><description>چند وقته به این فکر میکردم که مختصری از داستان زندگیم  براتون بنویسم. من سهام ضیفی متولد ۱۳۶۲/۹/۲۷ هستم. از وقتی یادم میاد عاشق درس و مدرسه بودم ،عاشق کیف و کتاب و لباسهای مدرسه ام بودم ، شبها قبل از خواب کیف و لباسهامو اماده میکردم و کنار بالشتم میزاشتم که صبح بیدار میشم نخوام دنبالشون بگردم و همه چی اماده باشه. بخاطر جوی که حاکم بود معمولا باید یا رشته ریاضی میخوندیم یا تجربی در غیر این صورت از نظر تحصیلی کمی ضعیف تلقی میشدیم، این شد که من تجریی رو انتخاب کردم و توی رویاهام خودم رو پزشک میدیدم. خیلی تلاش کردم و ۴ سال پشت کنکور موندم اما متاسفانه قبول نشدم، ضربه سختی بود. میگم متاسفانه بخاطر اینه که تمام تلاشم رو کردم، اما نتیجه نداد. در هر صورت الان خوشحالم که پزشک نیستم و میدونم که علاقه ای به این کار ندارم. قصه از اینجا شروع شد که برای بار چهارم کنکور رو رد میشدم. تمام کتابها رو جمع کردم گذاشتم انباری. و بیکار توی خانه روزها رو میگذروندم. یک روز مامانم پیشنهاد داد که کلاسهای هنری و ترجیحا خیاطی ثبت نام کنم که اموزش ببینم و منبع درامدی داشته باشم. علاقه نداشتم که خودم خیاطی کنم ولی از اونجا که مامان، واسه من زیاد پارچه میخرید و میداد خیاط که واسم بدوزه، در واقع به مدل لباسم حساس بودم و هر چیزی نمیپسندیدم. بخاطر همین پیش خودم فکر کردم که بهتر نیست خودم طراح و دوزنده لباس خودم باشم...همینطور منبع درآمد هم  داشته باشم ، این شد یک جرقه برای شروع کار. پیشنهاد مامان رو با سرعت هر چه تمامتر عملی کردم و دیدم بله کم کم علاقه مند شدم. من فقط یک دوره ۴ ماهه نازک دوزی شرکت کردم و بعد از اون در یک کارگاه کوچک به مدت حدودا ۳ الی ۴ سال کار کردم.</description><category>saham.zeifi</category><author>saham.zeifi</author><pubDate>Mon, 09 Mar 2020 01:44:42 +0330</pubDate></item></channel></rss>