<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سفیر</title><link>https://virgool.ir/feed/@safir</link><description>سلام. من بعضی روزا تو اسنپ و تپسی کار میکنم. حال و حوصله ای باشه میخام  اینجا در موردش بنویسم.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 16:24:32</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/109274/avatar/qTz3Rh.png</url><title>سفیر</title><link>https://virgool.ir/@safir</link></image><item><title>اسنپ یا راننده شخصی!</title><link>https://virgool.ir/@safir/اسنپ-یا-راننده-شخصی-ga2fue4zel7h</link><description>سلام بعد از مدت‌ها اومدم یه چیزی بگم و برم.آقا یه سری مسائل رو‌مخه واقعا لطفا رعایت کنید، اسنپ گرفتید، راننده‌رو با ماشین یه‌جا نخریدین که توقع‌ دارین هر چی میگین گوش کنن.چند روز پیش دوتا خانم به یه مقصدی اسنپ گرفته بودن. رسیدم و سوار ماشین شدن. خلاصه رسیدیم به مقصد و‌گفتم که لوکیشن شما اینجاست و اینجا مقصد شماست.برگشت گفت آقا چرا اینجا اومدی، گفتم که لوکیشن شما اینجاست. گفت نه اشتباه اومدی، بالاخره تونستم بفهمونم که درست اومدم و مقصدشون همین جاست. برگشت گفت اشکال از اسنپه و یه خیابون اینورتر افتاده لطفا دور بزنید و من ادامه مسیر رو بهتون میگم. گفتم باشه و فقط مقصد رو تغییر بدین که اسنپ هم در جریان باشه. گفت نه مهم نیست من خودم راه رو به شما نشون می‌دم. رفتم نزدیکای مقصد گفتم خانم لطفا الان که رسیدیم مقصد رو تغییر بدین و لوکیشنتون رو درست کنید، گفت نمی‌تونم پیدا کنم و بهونه آورد. با پررویی گفتم بدید خودم پیدا کنم تغییر بدم، خلاصه فهمید بیخیال نمی‌شم، فقط اینو بگم که اصلا روم نمیشه با مسافر سر این چیزا بحث کنم و چون خیلی فکر می‌کردن زرنگن بیخیال نشدم.از موضعش کوتاه اومد و لوکیشن رو‌تغییر داد، کرایه 33 تومنی  شد 56 تومن. دیگه صداش در نیومد و به دوستش گفت من دیگه اسنپ نمی‌گیرم، چه بدونم انقد کرایش میشه.فقط میخاست کرایه نده کلی دروغ گفت و لوکیشن اشتباه زد و کلی وقتمون رو‌گرفت.یه مسافری هم بود رسیدم مقصد زنگ زد این جاده خاکی رو بیا بالا بغل ریل آهن دارم میام. با الفاظ بد توپیدم بهش. مرتیکه فکر می‌کرد اسنپ آفرود گرفته و سربالایی تو  سنگلاخا رو باید برم دنبالش. کرایشم 22 تومن بود.چند رپز پیشم یه خانم با دخترش سوار شد کرایش 60 تومن بود. نشستن گفت چقدر گرون شده کرایه‌ها.رسیدیم به مقصد گفت اینجا نیست، بالاخره تونستم حالیش کنم این خیابون جانبازان مقصد شماست. گفت من اینجا رو اصلا نمیشناسم.میخام برم جانبازان ولی اینجا نیست. دخترش مقصد زده بود و فکر می‌کرده تو‌کل دنیا فقط یه جانبازان داریم.دلم براشون سوخت آدرس دقیق رو‌پرسیدم و فهمیدم از جایی که سوار شدن ده دیقه تا مقصدشون راه بوده و اشتباهی نیم ساعت راه اومدیم. چیزی نگفتم و بردم جایی که میخاستن رسوندمشون. 15 کیلومتر از مقصدی که زده بودن دوباره برگردوندمشون و حداقل 20 دیقه تو راه بودم. دریغ از یه خورده شعور که بگن آقا کرایت چقدر میشه یا سفر رو دو‌مقصده کنن. طرف فکر می‌کرد ملکه‌است و پادشاه راننده رو در اختیارش گذاشته تا هرجا دوست داره ببرتش. واقعا خیلیا درک و شعور پایینی دارن و هنوز فرق اسنپ و با راننده شخصی رو‌نمی‌دونن.لطفا درک کنید. هر لوکیشنی قرار نیست بیایم دنبالتون. لطفا لوکیشن مبدا رو داخل خونه نزنید، رو مپ زوم کنید و کوچه یا خیابونتون رو دقیق پیدا کنید. مقصد رو دقت کنید، وظیفه ما نیست لوکیشن اشتباه بود کل تهران رو‌بچرخونیم تا بفهمید کجا میخایید برید و خیلی چیزای دیگه!</description><category>سفیر</category><author>سفیر</author><pubDate>Sat, 12 Aug 2023 23:31:01 +0330</pubDate></item><item><title>آمار بازدید پست‌های من در سال ۹۹</title><link>https://virgool.ir/@safir/آمار-بازدید-پست-های-من-در-سال-۹۹-gomv7vyhwlfi</link><description>در طول تاریخ از اعداد استفاده کردیم تا اغلب داد و ستد کنیم و آن‌چیزی که شمردنی است را بشماریم. برای هر عدد واحد درست کردیم تا عددهای زندگی قاطی نشوند و از اعداد، شفاف‌تر استفاده کنیم؛ مثلا وقتی می‌گوییم ده هزار تومان به پول اشاره داریم و وقتی می‌گوییم ده هزار بلیط به بلیط!روز به روز که در زندگی جلو‌تر رفتیم عددها فرقی نکردند ولی این واحدها بودند که زیاد شدند. واحد کریپتو، واحد اصله درخت، واحد فاصله و …«واحد» یک توافق عمومی است برای شمردن؛ تا همانطور که گفتم شمردن‌ها قاطی نشود. مشاهده افراد دارای ثروت (اجتماعی یا مالی) به من ثابت کرده اینکه چه چیزی را بشماریم از اینکه چطور بشماریم مهم‌تر است. هرکس با واحد خاصی مسائل زندگی را می‌شمارد. اینطور به نظرم آمده که مشخص کردن واحد یعنی مشخص کردن اینکه من در زندگی برای چه چیزهایی ارزش قائلم و می‌خواهم چه چیزهایی را در زندگی بشمارم. https://cdn.virgool.io/annual-report/1399/rxzgu9esyv3v-sYMiK.mp4 اعدادی که بدون واحد ثبت کردمبه ویدیویی که ویرگول برایم ساخته که نگاه می‌کنم میبینم که در سال ۹۹، من در مجموع ۸۷۶ کلمه در ویرگول نوشتم و منتشر کردم و مخاطبین، پست‌های من را ۹ مرتبه پسندیدند و  ۹ بار هم نظر خود را روی پست‌های من به اشتراک گذاشتند. در سال ۹۹، ۷ نفر در ویرگول من را دنبال کردند تا پست‌های بعدیم را بخوانند. این اعداد نشان میدهند من کاری کرده‌ام. هرکدام به واحدی وصل هستند. از خودم می‌پرسم من کدام واحد را شمارش کرده‌ام؟ کدامیک از واحدهای بالا از همه برای من مهم‌تر است؟ ادامه ویدیو را می‌بینم.آمار از اثر بیرونی می‌گویندطبق آمار پست‌های من ۳,۴۲۳ بار خوانده شدند و ۶۴۷,۸۱۹ ثانیه صرف مطالعه آنها شده است، که با توجه به جمعیتی که در ایران به اینترنت دسترسی دارند، ویرگول به من می‌گوید که توانستم  ۰/۰۰۸۸۸۱۵۳۳ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را بالا ببرم.از طرف دیگر ویرگول به من می‌گوید که اگر قرار بود پست‌هایم را چاپ و به دست تک تک خوانندگان برسانم باید ۱۹,۲۱۲ کاغذ مصرف می‌کردم.آن عددهای کوچک ابتدای ویدیو حالا تبدیل شده‌اند به عددهای بزرگ به اینکه من جلوی مصرف این تعداد کاغذ را گرفتم یا به اینکه من  ۰/۰۰۸۸۸۱۵۳۳ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را جابه جا کرده‌ام. واحد این عددها برای من ملموس‌تر است.واحد نوشتن چیست؟همه عددهای بالا و همینطور اثر بیرونی که روی خوانندگان و همینطور در مقیاس بزرگتر طبیعت و جامعه اطرافم گذاشتم اعدادی هستند که من دوستشان دارم و به آنها افتخار می‌کنم. اگر چنین ویدیویی دست شما نیز رسید به شما بابت تک تک اعداد تبریک می‌گویم.اثر هر نوشته تا حدودی معلوم است، اگر بنویسید جلوی قطع درخت را می‌گیرید، به سرانه مطالعه کشور اضافه می‌کنید و خوانندگانی جذب می‌کنید که شما را از طریق نوشته‌هایتان می‌شناسند و …به نظرم می‌رسد که نوشته‌های من و شما واحد ندارند ولی اثر بیرونی دارند.</description><category>سفیر</category><author>سفیر</author><pubDate>Mon, 22 Mar 2021 22:36:31 +0430</pubDate></item><item><title>دوستی‌هایی که در اسنپ (می‌تونست) اتفاق بیفتد!</title><link>https://virgool.ir/@safir/دوستی-هایی-که-در-اسنپ-می-تونست-اتفاق-بیفتد-rzyiclnooj4d</link><description>اوایل دی ماه بود، دلم گرفته بود گفتم برم اسنپ یه دوری هم بزنم.یه آقایی رو  جاده مخصوص سر شهرک دانشگاه سوار کردم و رفتم. تو راه باهم صحبت کردیم و از کارش گفت. این‌که این‌جا چی کار می‌کنه و چه مسیری رو طی کرده تا به اینجا رسیده.از این‌هایی که ساکت نمی‌شینن و حرف می‌زنن خیلی خوشم میاد. انگار که بهت احترام می‌زارن و تو رو جزو آدما حساب می‌کنن.بر عکس اونایی که ساکت می‌شینن، یه حس موذب بودن به آدم میدن.خلاصه به مقصد رسیدیم و پیاده شد.یه سفر دیگه رو قبول کردم. نزدیک بیمارستان دی بودم. لوکیشن رو زدم دیدم چند متر عقب‌تر از منه.خواستم بهش زنگ بزنم بگم محمدرضا بیا کمی جلوتر. بعد با خودم فکر کردم که شاید ناراحت بشه و نیاد.تا برم دور بزنم و بیام هفت دیقه طول می‌کشید. ترجیح دادم برم دور بزنم و بیام سر لوکیشنش.دو سه دیقه مونده بود بهش برسم پیام بهم داد.نوشت سلام مخلصیم.نوشتم سلام، داداشمی. الان می‌رسم.پیام داد عه فلانی تویی؟کلی علامت سوال اومد رو سرم. یعنی کی می‌تونه باشهدر ادامه چند تا پیام داد و چند تا استیکر خنده فرستاد.مغزم قفل کرده بود، می‌خواستم کنسل کنم و فرار کنم. یعنی کی می‌تونه باشه که منو می‌شناسه. من فقط با این اسم یک نفر می‌شناختم. خدا خدا می‌کردم که اون نباشه.تقریبا رسیده بودم به لوکیشنش، پیام دادم رسیدمهمش تو فکر این بودم که یعنی کی می‌تونه باشه، نکنه خودشه؟تو این فکر بودم که سوار شد، خندید و‌گفت منو تو سرما کاشتی و خواستم سر به سرت بزارم.به خیر گذشت، اونی که فکرش رو می‌کردم نبود.خیلی آدم باحالی بود. گفت منم دنبالت بودم و از کنارم رد شدی و ندیدی.گفتم کاش زنگ می‌زدی، من خواستم اذیعت نشی مجبور شدم دور بزنم.کلی با هم صحبت کردیم. خیلی خوش برخورد و بود.داستان عجیبی داشت. گفت خدا رو شکر که آزادی داریمگفتم یعنی ما الان آزادی داریم؟ گفت همین که تو زندان نیستی و بیرون واسه خودت زندگی می‌کنی خودش آزادیه.برام از داستان زندگی‌ش گفت و کلی گپ زدیم و خندیدیم. خیلی آدم باحالی بود. فست فود داشت. دعوتم کرد برم ناهار.گفتم امروز نه، ولی یه روز حتما میام.  قرار شد چند روز بعد روز تولدم یه سر برم پیشش.گفت حتما بیا برات تولد می‌گیرم.بیش از دوماه از اون روز گذشته و نرفتم. شاید تو تعطیلات یه سر برم. یعنی به نظر شما برم؟</description><category>سفیر</category><author>سفیر</author><pubDate>Sat, 20 Mar 2021 00:53:17 +0330</pubDate></item><item><title>از حاشیه‌های راننده اسنپ بودن</title><link>https://virgool.ir/@safir/از-حاشیههای-راننده-اسنپ-بودن-tngjf5a5sziz</link><description>سلام، بعد از نزدیک به یک‌سال امروز به سرم زد بیام و یه خاطره‌ای از کار کردن با اسنپ بنویسم.دو الی سه هفته پیش بود و هوا تازه تاریک شده بود. اشرفی‌اصفهانی رو به سمت میدون آزادی داشتم میومدم پایین. یه اسنپ خورد به بریانک 26500 تومن. دو دل بودم برم یا نه. خلاصه اینکه قبول کردم و رفتم به لوکیشین مسافر.رسیدم به لوکیشن و گزینه به مبدا رسیدم رو زدم. چند دیقه‌ای گذشت و خبری از مسافر نشد. ماشین رو خاموش کردم و منتظر موندم.بعد از چند دیقه منتظر بودن تلفنم زنگ خورد و خانمی پشت خط گفتن که شما کجایی؟ گفتم جلو سوپر مارکت وایسادم. گفتن که خونه ما روبروی سوپر مارکت هستش و بیا این ور خیابون.می‌تونستم نرم، دقیقا همون‌جا که لوکیشن داده بود وایساده بودم. اگر براش خیلی مهم بود که جلو در خونشون سوار بشه باید بیشتر دقت می‌کرد و لوکیشن رو دقیق انتخاب می‌کرد. یا می‌تونست بیاد این ور خیابون، همش چهار قدم بیشتر تا این ور خیابون نبود. اما توقع داشت پونصدمتر برم جلوتر و دور بزنم و بیام جلو در خونشون تا سوار بشه.برام اصلا مهم نبود، گفتم باشه و رفتم دور زدم و اومدم جلو در خونشون تا سوار بشه. اینا رو از به این خاطر گفتم که توجه کنید که راننده اسنپ آدم شما نیست که هر طور دلتون بخواد باهاش رفتار کنید. لطفا تو انتخاب لوکیشنتون دقت کنید.مسافر سوار شد و رفتم جلوتر دور زدم و از جلو همون سوپر مارکت رد شدیم و رفتیم. بعد از چند دیقه گفتن که چرا از این‌جا میری؟ گفتم طبق مسیریاب دارم میرم و مسیرمون از یادگار امام هستش. چیزی نگفت. نمی‌دونم چرا خیلی‌ها فکر می‌کنن که ما بچه محلشون هستیم و باید اسم تمام کوچه‌ها و خیابون‌ها رو بدونیم.  باور کنید خیلی‌ از جاها رو نمی‌شناسیم و برای اولین بار اون‌جا میایم. قرار نیست تمام کوچه پس کوچه‌های محل شما رو هم بشناسیم. رسیدیم به مقصد و لطف کردن گفتن که تو کوچه نیا که گیر میفتی و نمی‌تونی خارج بشی از بس این‌جا شلوغه. این رفتارش رو خیلی دوست داشتم. باور کنید چند قدم پیاده روی چیزی نیست، چرا اسرار دارید که راننده رو به کوچه‌های بن بست و باریک ببرید که اعصاب و روانش هنگام خروج بهم بریزید. قبل از پیاده شدن کرایه‌ رو نقدی داد. یه دو هزار تومنی هم رو بود. توجهی نکردم که چقدر به من پول داده. دو هزار تومن رو بهش برگردوندم. گرفت و برگشت گفت کرایه من چقدره؟ کرایش 26500 بهش گفتم 25 تومن. پونصدی نداشتم بهش بدم به خاطر همون گفتم همین دوتومن رو برگردونم بهش. برگشت گفت نه آقا کرایم 26500 میشه.  گفتم اشکالی نداره به سلامت. بازم تاکید کرد کرایم 26500 میشه. منم بهش گفتم چیز مهمی نیست.خیلی طلبکارانه بر گشت گفت یعنی چی مهم نیست، بقیه پولمو بدهبقیه پولمو بده؟ کلی علامت سوال اومدم بالا سرم. پولی که بهم داده بود رو از رو صندلی برداشتم دیدم سی تومنه. دو تومنم که بهش برگردونده بودم.بنده خدا سی و دو تومن بهم داده بود و توقع داشت پنج تومن بهش برگردونم که من متوجه نشده بودم.ازش عذرخواهی کردم و گفتم که فکر کردم 27 دادید و پول رو نگاه نکردم. نمی‌دونم باور کرد یا نه. پنج تومن بهش دادم و چپ چپ نگام کرد و دو تومن بهم داد. گفتم نمی‌خوام و خورد ندارم بقیه بدم. گفت بگیر آقا نمی‌خوام بقیه. پیاده شد و درو بست.</description><category>سفیر</category><author>سفیر</author><pubDate>Thu, 26 Nov 2020 23:07:21 +0330</pubDate></item><item><title>ترفندی که مسافر خارجی اسنپ بلد بود</title><link>https://virgool.ir/@safir/ترفندی-که-مسافر-خارجی-اسنپ-بلد-بود-gpbg09ayyf13</link><description>نمیدونم تا به حال مسیرتون به فرودگاه امام خورده یانه، کمی اون ورتر از ترمینال 1 ، چند ماه پیش ترمینال دیگه‌ای افتتاح شده به اسم ترمینال سلامفرض کنید پروازتون نشسته و از ترمینال سلام اومدید بیرون و میخاید برید به سمت خونه، جلو ترمینال تاکسی ها رو می‌بینید که به صف وایسادن، به سمتشون میرید و میخایید با تاکسی به خونه برید اما وقتی کرایه رو میپرسید مبلغ 150 الی 200 تومن بهتون میگن. از سوار شدن به تاکسی منصرف میشید و میخاین که تپسی یا اسنپ بگیرین، برنامه رو باز و مقصد رو مشخص میکنید، اتفاقا چند تا اون اطراف اسنپ و تپسی هم هست. گزینه درخواست ماشین رو میزنید اما هیشکی در خواست سفر شما رو قبول نمیکنه. به این دلیل که مبلغ کرایه پایینهاز طرفی نمیخاین مبلغ زیادی به تاکسی پرداخت کنید و از طرف دیگه چند دیقه است که هیشکی در خواست سفر شما رو تو اسنپ و تپسی قبول نکرده. چه ترفندی بلدید که در این مواقع بتونید راننده های اسنپ و تپسی رو راضی کنید تا در خواست سفر شما رو قبول کنن؟این نکته رو در نظر داشته باشید که کلا سه چهار تا بیشتر راننده اسنپ و تپسی اون اطراف نیست. به این دلیل که هم پرواز ورودی کمه، در حد سه الی چهار تا. و همچنین پلیس هم دائما اونجاست و اگه بدونه مسافر کش و یا راننده اسنپ و تپسی هستی  اولش تذکر و بعد ماشین رو میخابونه.جمعه بود همین چند روز پیش، آخرین جمعه آذر ماه. رفتم فرودگاه امام. ساعت یازده اونجا بودم و تا ساعت یک وایسادم. تو اون دو ساعت فقط اسنپ زنگ خورد، مقصد فرودگاه مهرآباد بود. قبول کردم 38500 تومن کرایش بود. هر چند خیلی کم بود اما نیمخاستم بیشتر از این وایسم اونجا. بهم زنگ زد احوالپرسی و خسته نباشی بعد گفت آقا کجایی؟ گفتم یه دیقه دیگه خیابون بالایی جلو پل شیشه ای ام. یکی اون طرف خط گفت کنسله. صداش ضعیف شد و فک کنم گوشی رو از بغل گوشش آورد پایین و گفت چیه؟ چی شده و تلفن رو قطع کرد. قبل از این که برسم به مبدا بهش زنگ زدم ببینم دقیقا کجاست که رد تماس زد. بعد چند ثانیه سفرو لغو کرد.گفتم چه بهتر که لغو کرد. اصلا اشتباه از من بود که با این مبلغ پایین درخواست سفر رو قبول کرده بودم.اول کار بزارید یه انتقاد کنم. دوست عزیزی که ماشین گرفتی و بعد منصرف شدی و میخای لغو کنی. اون دکمه لغو سفر رو سریع بزن که راننده متوجه بشه و نکوبه چند کیلومتر راه بیاد به مبدا بعدش بهت زنگ بزنه، و چون منصرف شدی جوابش رو ندی و رد تماس بزنی، تازه یادت بیاد که سفر رو میخای لغو کنی. واقعاً این کار خیلی زشته.ساعت یک شده بود. میدونستم اون طرف تو ترمینال سلام،  ساعت یک پرواز ایروان میشینه. رفتم اونجاهنوز نرسیده بودم که تپسی زنگ خورد. زعفرانیه 53 تومن. حسش نبود . قبول نکردم. بازم همون درخواست اومد و بازم قبول نکردم. گفتم اگه طلایی بشه قبول میکنم که نشد.اسنپ و تپسی بازم چند تا دیگه زنگ خورد که هیشکدوم رو قبول نکردم. اصلا صرفه اقتصادی نداشت. اسنپ ترمینال سلام تا تهرانسر رو زده بود 29 تومن. در حالی که تاکسی ها اگه خیلی منصف باشن حداقل 150 تومن برا این مسیر میگیرن.ساعت دو شد. پرواز نجف نشست. بازم چند تا زنگ خورد که راضی کننده نبود. هروی حسین آباد تقریبا 45 تومن. قبول نکردم. چند دیقه بعد بازم همون درخواست اومد و قبول نکردم. چند دیقه گذشت و بازم همون درخواست اومد این دفعه اسنپ هزار تومن کرایه رو افزایش داده بود. خندم گرفت. چند دیقه گذشت این دفعه همون درخواست بازم اومد با یک ربع توقف کرایه شده بود تقریبا 49 تومن. فهمیدم داستان از چه قراره. احتمالا شما هم فهمیدید. این همون ترفندیه که میخام بهش اشاره کنم.49 تومن هم چنگی به دل نمیزد و قبول نکردم. چند دیقه دیگه بازم همون درخواست اومد اما این دفعه با یک ساعت توقف به مبلغ تقریبا 56 تومن. من متوجه شده بودم طرف نمیخاد یه ساعت وایسه و هدفش فقط این بود که مبلغ رو بالا ببره تا درخواستش رو قبول کنن. اما بازم قبول نکردم. چند دیقه دیگه بازم همون درخواست اومد با مبلغ 59500. واقعا جالب بود که طرف یه ربع داره تلاش میکنه که دل یکی از این راننده ها رو بدست بیاره تا درخواستش رو قبول کنن و نمیخاد 200 تومن پول تاکسی بده برا رفتن به هروی.این دفعه قبول کردم. زنگ زدم بهش که بگم بیا من چند متر عقب‌تر از تاکسی ها وایسادم که تلفنش نمیگرفت. رو اسنپ یه پیام اومد که الان میام، گزینه متوجه شدم رو زدم و منتظر موندم. خُب، هدفم این بود که لابه لای گفته هام این ترفند رو بهتون بگم. اگر این آقا بلد نبود این ترفند رو بزنه، در بهترین حالت باید 200 تومن پول تاکسی باید می‌داد.ترفندی که میخاستم بگم همین جا تموم میشه، اما اگر تمایل داشتین میتونین ادامه مطلب رو هم بخونید. چیز خاصی توش نیست و فقط مکالمه های رد و بدل شده رو مینویسم.یه آقایی داشت به سمتم میومد، موهای بلندی داشت و از پشت بسته بود. رسید بهم گفتم آقا ... شما هستی؟ گفتcan you speak english?گفتم:I speak english a littleگفت:I don&#39;t stay. going to locationگفتم okساکش رو گذاشت رو صندلی عقب و خودش اومد جلو نشست. راه افتادم یه چیزی گفت در مورد سیگار که فقط smoking رو متوجه شدم. خواستم بگم که من سیگار ندارم اگه خودت داری میتونی بکشی. ندونستم چی باید بگم. گفتمI don&#39;t smoking. you smoking okفکنم منظورم رو فهمید. پاکت سیگارش رو در آورد یه نخ سیگار گذاشت رو لبش. با اشار بهش گفتم یه نخ هم به من بده. یه نخ سیگار بهم داد و شروع کردیم به سیگار کشیدن.گفتم:were are you from?گفت: جاپننگاش کردم خندید و گفت سنگالگفتم: no چون که از پرواز نجف اومده بود بیرون حدس میزدم که عراقی باشه.گفتم بغداد or نجفگفت: بغدادخواستم به انگلیسی بهش بگم که ایران زیاد میای که بلدی اسنپ بگیری که نفهمیدم چی باید بگم. همین رو به فارسی بهش گفتم. گفت:I work here. i&#39;m working in Iraq airwaysمتوجه منظورش شدم که میگفت در هواپیمایی عراق ایرویز کار میکنه.در طول مسیر در تلاش بودم که باهاش انگلیسی صحبت کنم. اما نمیدونستم چی باید بگم. شیشه رو کمی داد پایین. هوا خوب و خنک بود یه جمله‌ی انگلیسی یادم افتاد.گفتم:the weather is nice todayگفت:yes it&#39;s very goodواقعا خیلی لذت بخش بود انگلیسی صحبت کردن، حیف که بلد نبودم. داشتم به خودم لعنت میفرستادم که چرا تلاش نکردم انگلیسی رو خوب یاد بگیرم که چنین جاهایی بتونم چند کلمه با تسلط بالا صحبت کنم.تو اتوبان تهران ساوه هندز فری رو گذاشت تو گوشش و آهنگ گوش میکرد. صداش خیلی بلند بود که منم میشنیدم. دست به سینه نشسته بود که یه لحظه احساس کردم که سردشه. بهترین موقع بود که یه جمله انگلیسی پیدا کنم بهش بگم. گفتم: are you cold?هندز فری شو در آورد بهم نگاه کرد و جملمو تکرار کردم که گفتNo, it&#39;s ok یا it&#39;s goodمتوجه شدم که سردشه نیست. راه رو ادامه دادیم نزدیکای مقصد بودیم که تلفنش زنگ خورد با یکی از دوستاش انگلیسی صحبت می کرد. منم متوجه بعضی از جملاتش میشدم که چی میگه و خنده‌ای رو لبام میشست و احساس غرور میکردم که بالاخره چند تا جمله از صحبت‌هاش رو متوجه شدم.تلفنش تموم شد و سیگار روشن کرد و یه نخ به منم داد. گفتم:made in Iraqگفت:yes, made in iraqتو این فکر بودم که وقتی پیاده شد چی بهش بگم که  دیدم داره کرایش رو میده، گفتم که قابلی نداره به فارسی گفت ممنون. بقیه پولش رو دادم پونصد تومن بود با اشاره دست گفت که نمیخاد.وایسادم، پیاده شد در عقب رو باز کرد ساکش رو برداشت گفتمI wish best for youبه فارسی گفت: مرسی، خسته نباشی  در و بست و رفت.یه پیشنهادبرا کسی که سفر خارجی میره و بر میگرده مسلما صد یا صدو پنجاه هزار تومن فک نمیکنم زیاد باشه. اگر از سفر خارجی برمیگردین یه مقدار بیشتر هزینه کنین و تاکسی های تویوتای خود فرودگاه رو سوار شین. چون که مسیر دسترسی به تهران از دو اتوبان تهران قم و تهران ساوه‌ است.  و خدایی نکرده اگه یه موقع تصادف کنین حداقل خیالتون راحته که تو ماشینای تویوتا زیاد صدمه نمی‌بنید. اما اگر اسنپ گرفته باشید و پراید سوار بشین چی؟نوشته بعدی نوشته انتفادی در مورد مسافری که تپسی سوار کردم و میخاست بره استادیوم آزادی خواهم نوشت.</description><category>سفیر</category><author>سفیر</author><pubDate>Mon, 23 Dec 2019 23:05:09 +0330</pubDate></item><item><title>از خاطرات راننده تپسی و اسنپ</title><link>https://virgool.ir/@safir/از-خاطرات-راننده-تپسی-و-اسنپ-bomoviu5nwn7</link><description>خلاصه بعد از مدت ها تصمیم گرفتم که هرچند وقت یک بار بیام اینجا و از خاطرات کار با اسنپ و تپسی بنویسم.تا حالا ندیدم که کسی از راننده های اسنپ و تپسی بیاد وبلاگ بنویسه و کمی هم اونا نق بزنن. هر جا میری میخونی همش این مسافرا هستن که میگن آی اسنپ گرفتم اینجوری شدو سوار تپسی شدم رانندش اونجوری بودو و ...علی الخصوص وقتی میری توئیتر میبینی از حقوق ضایع شدشون مینویسن و این دو تا شرکت رو منشن میکننیعنی واقعا همه‌ی مسافرا نمرشون بیسته و این راننده ها مشکل دارن؟اما به نظر این طور میاد که صدای راننده ها شنیده نمیشه و اونا هم قصدی ندارن که صداشون رو بلند تر کنن تا شنیده بشن. هیچ جا فعال نیستن، نه توئیتی، نه پست وبلاگیخلاصه این که به نظرم بهتره هر چند وقت یک بار یکی هم از راننده ها بیاد اینجا و از سختی های کار و خاطراتش بنویسه بد نباشه.البته قصد ندارم اینجا از سختی و ها و چالش های کار بگم، خاطراتم رو مینویسم و لابه لای حرف هام هر جا لازم باشه از سختی ها و مشکلات کار میگم، و پیشنهاد و انتقاداتم رو نسبت به مسافرا و اسنپ و تپسی مطرح میکنم.پست بعدی رو در مورد مسافر خارجی که تو اسنپ سوار کردم و ترفندی که بلد بود خواهم نوشت</description><category>سفیر</category><author>سفیر</author><pubDate>Sat, 21 Dec 2019 21:16:45 +0330</pubDate></item></channel></rss>